Recenzje

Wybierając się do Mediolanu warto oprócz przeszukania internetu mieć na miejscu ze sobą przewodnik. Najlepiej nie za ciężki, nie za duży a praktyczny. Byłam już w tym pięknym mieście kilka lat temu, w listopadzie tam wracam ponownie na kilka dni. Czy przewodnik „Mediolan i alpejskie jeziora” spełnił moje oczekiwania?



W praktycznych informacjach na pierwszych stronach przeczytałam wiele ciekawych informacji na temat transportu. Krótko, ale na temat. Jak będę chciała więcej to zagłębię się już na konkretnej stronie internetowej przewodnika. Informacje o napięciu elektrycznym, godzinach otwarcia banków,aptek już znałam. Często bywam we Włoszech, ale nie zmienia to faktu, że są to dość ważne informacje. Dla „pierwszaków” na pewno istotne.



Noclegi są opisane bardzo krótko, ale autor skupił się przynajmniej do zakresu cen, co jest bardzo istotne. Wiem, że hotel X jest cenowo do 90 euro, a hostel Y do 40 euro za dobę. Osobiście szukam jak najtańszych noclegów, w tym przewodniku nie znajdę takich informacji. restauracje, bary i kawiarnie są już bardziej rozpisane, zarówno cenowo jak i informacyjnie.



Dla lubiących zakupy też się coś znajdzie. Poświęcono także kilka stron rozrywce i kulturze. Następnie duży obszar przewodnika poświęcony jest historii miasta, a także zabytkom. Ważnym rozdziałem jest ten poświęcony dzielnicom. Oprócz najważniejszych miejsc z danego obszaru poznacie okolicę dzięki mapce, czyli będzie przynajmniej podstawowe rozeznanie w terenie.



Jest także rozdział poświęcony Bergamo – czyli miejscowości, do której przylatuję i nie ukrywam, że chętnie ten wyjazd połączę ze zwiedzaniem Bergamo. Dodatkowo są opisane jeszcze okoliczne miasteczka i wioski i tytułowe jeziora.



Całość oceniam na dobry przewodnik dla osób, które chcą uzyskać podstawowe informacje na temat Mediolanu i okolic. Dla wymagających, trzeba więcej poszukać w innych źródłach, aczkolwiek autor podaje strony internetowe przewoźników, hoteli czy informacji turystycznych.

Moje zainteresowania związane z triatlonem zupełnie nie słabną. Każdy film, relacja czy wydarzenie wywołuje spore emocje, a więc słucham, oglądam, czytam i marzę.

Pomiędzy pisaniem pracy magisterskiej, chodzeniem do pracy, bieganiem, jazdą na rolkach i jogą udało mi się przeczytać kolejną triatlonową lekturę jaką jest "Ironman 24 tygodnie przygotowań do triatlonu długodystansowego" wydawnictwa Septem.

Co w niej znajdziemy?

Większość książki to dokładny opis 24 tygodniowego planu treningowego (podzielonego na cztery fazy) przygotowującego do ukończenia zawodów Ironman na które składa się przepłynięcie dystansu 3,86 km, przejechania na rowerze 180,2 km i przebiegnięcia trasy o długości 42,195 km. Ciężko ocenić skuteczność i poziom planu, ale biorąc pod uwagę szczegółowe opisy i doświadczenie autorów myślę, że jest on wart uwagi.

Oprócz wspomnianej rozpiski treningów, pozycja ta zawiera również krótki opis podstaw związanych z samymi zawodami Ironman, kilka informacji o tym jakie warunki powinna spełnić osoba chcąca po raz pierwszy przygotować się do pierwszego wyścigu, opisy ćwiczeń dla każdej z dyscyplin pozwalające udoskonalić technikę, a także ogólne wskazówki które mogą okazać się niezbędne tuż przed samymi zawodami oraz kilka rad związanych z odżywianiem.

Dla mnie (z punktu widzenia biegacza) bardzo ciekawy okazał się rozdział na temat zagadnień związanych z tętnem. Do tej pory jakoś specjalnie się tym nie interesowałam (i dalej uważam, że nie jest mi to jeszcze potrzebne), ale teraz przynajmniej już będę wiedziała jak w przyszłości określić swoje progowe tętno, a później na tej podstawie ocenić intensywność wysiłku.

Ironman. 24 tygodnie przygotowań do triatlonu długodystansowego" to publikacja napisana w bardzo ciekawy i przystępny w odbiorze sposób. Czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie, mimo ogromu informacji jakie są w niej zawarte. Z pewnością osoby, które chociaż trochę interesują się triatlonem, uprawiają tę dyscyplinę, albo chcą ukończyć swój pierwszy wyścig Ironman znajdą tu coś dla siebie.
Na sam koniec mogę dodać jeszcze tylko tyle, że po tej lekturze ponownie jestem niesamowicie zachwycona triatlonem, triatlonistami i podziwiam najbardziej na świecie osoby przekraczające metę zawodów Ironman.

Narzędzia stosowane podczas typowego treningu coachingowego są nieco podobne do tych, które zawiera skrzynka domowego majsterkowicza — na ogół pożyteczne, mogą służyć szczytnym celom, jak na przykład budowa karmnika czy naprawa krzesła. Zdarza się jednak, że źli ludzie (albo nawet dobrzy, lecz zdenerwowani i zdesperowani) wykorzystują je w złych celach — by coś popsuć albo kogoś skrzywdzić. W coachingu jest podobnie — pozytywny z założenia trening, prowadzony z negatywnym założeniem albo przez mało wprawnego coacha, może wyrządzić więcej szkody niż pożytku. Do tego zmęczy nas, unie szczęśliwi i odbierze radość z dążenia do samorozwoju...

Człowieka sukcesu można poznać na różny sposób. Na pewno będzie uśmiechnięty i zadowolony z życia. Jego podstawową cechą będzie chęć dążenia do celu oraz wytrwałość. Jest jednak kwestia, której nie porusza się zbyt często a mianowicie sceptycyzm. Być może wydaje się to sprzeczne z ideą samorozwoju, jednak dzięki takiemu postępowaniu otwierają się przed nami o wiele większe możliwości działania. Myśl negatywnie Boba Knighta i Boba Hammela to dobry przykład tego w jaki sposób zwyciężać przy pomocy sceptycyzmu. W każdej dziedzinie życia możemy znaleźć coś związanego ze sportem oraz jego odwieczną rywalizacją. Bez względu na miejsce w którym się znajdujemy każdy z nas potrzebuje strategii i przemyślenia tego co chcemy osiągnąć. Działając bez zastanowienia i analizy popadamy w stan zwany "hurraoptymizmem" który na dłuższą metę nie jest taki świetny jak mogłoby się wydawać :) 

Książka składa się z 11 rozdziałów, które przedstawiają punkt widzenia trenera koszykówki, czerpiącego w swojej karierze garściami z negatywnego myślenia. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że namawia do pesymistycznego nastawienia, oraz patrzenia na wszystko z negatywnej perspektywy, co nie jest wcale prawdą. Autorzy ukazują bardzo ciekawy świat, w którym prym wiedzie rozsądek oraz analiza sytuacji doprowadzająca w tym przypadku do zwycięstwa sportowego. Przedstawienie konkretnych osób z historii świata daje jeszcze lepszą możliwość zrozumienia autora oraz jego przesłania pt " Ciesz się ze zwycięstwa, ale pracuj nad następnym". Dobrym przykładem jest chwilowa euforia zagłuszająca wszystkie pozostałe emocje, niedopuszczająca do nas świadomości o tym co wydarzy się w niedługim czasie. 

Autorzy pokazują, że bardzo łatwo znaleźć się w pułapce samozachwytu oraz radości z wykonanego zadania co na dłuższą metę nie przynosi niczego dobrego. 

Zwycięstwo? Owszem, ale poparte pracą i sceptycznym podejściem. 

Praca nad sobą? Oczywiście, ale tylko spokojna i wytrwała. Tak można przedstawić ogólną koncepcję książki. Osobiście spodobało mi się podejście do tematu jakim jest optymizm, ponieważ uświadomiło mi, że czasami warto na chwile się zatrzymać i zmienić kilka rzeczy na bardziej "realistyczne" . Na samym końcu książki znajduje się kilka stron z ciekawymi cytatami, które podsumowują wszystko co zawarli autorzy książki i przyznam, że niektóre z nich mocno zapadły mi w pamięć :)



Mądry człowiek po szkodzie

Lepiej być mądrym przed szkodą.



Mniejsze zło...

...to nadal zło

Dzięki współpracy z wydawnictwem Helion otrzymałam do recenzji kolejną książkę o fotografii kulinarnej. Dla przypomnienia - poprzednia to książka Fotografia kulinarna od zdjęcia do arcydzieła Nicole S. Young. Tym razem w moje ręce trafiła książka Fotografia kulinarna dla blogerów Matta Armendariza, która jak sama nazwa wskazuje - skierowana jest konkretnie do blogerów, co zapowiada nieco inne podejście.

Myślę, że każdy znajdzie w tej książce coś dla siebie. Zarówno zupełny amator i początkujący bloger, jak i ktoś bardziej doświadczony, bo autor w książce dzieli się wieloma przydatnymi trikami i poradami.

Książka jest podzielona na cztery główne części:

• Elementarz, w którym znajdziecie Informacje o aparatach i obiektywach, głębi ostrości, oświetlenia, bilansie bieli itp.
  
• Kreatywność, czyli rozdział o kompozycji, kadrach, perspektywach.
  
• Stylizacja - jak wiadomo, o akcesoriach, rekwizytach.
  
• Kruczki i sztuczki, czyli praktyka - o fotografowaniu w restauracji, trudnych daniach i sztuczkach.
  

Jest kilka rzeczy, które zachwyciły mnie w tej książce. Jedna to pokazywanie kilku ujęć jednego dania - z różnymi rekwizytami, z różnym oświetleniem czy innymi ustawieniami. Zachęca to do zabawy przy robieniu zdjęć, do kombinowania i próbowania różnych podejść do fotografowanego obiektu.

Druga to na pewno dział o trudnych daniach - bo przecież każdy ma z nimi do czynienia. Wiadomo, że łatwiej jest pięknie uchwycić urokliwe danie - ale poradzenie sobie z tymi mniej apetycznymi na pierwszy rzut oka - to dopiero sztuka.

Wiele osób na pewno doceni rozdział Pomocy! Chcę sfotografować swój obiad! Bo nie zawsze chcemy lub mamy czas na długie stylizacje i fotografowanie - czasem chcemy po prostu "pstryknąć" zdjęcie swojego dania. W tym rozdziale autor podpowiada, jak zrobić to możliwie jak najszybciej i "bezboleśnie".

Brakuje mi natomiast jednej rzeczy, która była bardzo pomocna w książce Nicole S. Young - mianowicie mam na myśli opisy zdjęć, zawierające Informacje z jakimi parametrami zdjęcie było zrobione. Była to naprawdę przydatna informacja.

Myślę, że jest to pozycja, którą warto mieć w swojej biblioteczce, jeśli interesujemy się fotografią kulinarną. Może niekoniecznie zamiast innych książek o tej tematyce, ale obok nich - bo świetnie się uzupełniają i każda traktuje o nieco innych aspektach.