Recenzje

Ile razy zastanawiałeś się dlaczego klienci nie walą do Ciebie drzwiami i oknami, dlaczego inwestycje w komunikację do klientów nie przynoszą oczekiwanego zwrotu, dlaczego media społecznościowe nie działają?

Jeśli choć raz zadałeś sobie takie pytanie, to książka BezMarketing. Przestań kusić klientów, zacznij z nimi rozmawiać Scotta Strattena jest dla Ciebie. Może odkryjesz z nią Amerykę, a może nie (wszystko zależy na jakim etapie rozwoju swojego biznesu jesteś), ale na pewno nie znajdziesz w niej lania wody, oczywistych oczywistości i nudy. Autor ma poczucie humoru, którego nie zawahał się użyć, wiedzę nt. marketingu relacji i mediów społecznościowych. Dla wielu ekspert, a dla mnie ciekawy i inspirujący człowiek.

Jeśli nie ma mnie kilka dni, to nie znaczy, że mnie nie ma, tylko, że robię coś ważnego. Moje ostatnie dwa tygodnie to w zasadzie tylko szkoła i praca (szlifuję umiejętności trenerskie w szkole trenerów biznesu, a w „międzyczasie” zarabiam na takie moje rozwijanie się). No i czytam też. I rysuję sporo. Dlatego dziś dzielę się kolejnymi sketchnotes – tym razem z książki Twórcza kradzież. 10 przykazań kreatywności Austina Kleona. O nim jeszcze pewnie nie raz tu będzie, bo chłopak mnie inspiruje.

Lepiej “mieć” czy “być”? Leo Babauta w swojej “Książeczce minimalisty” nie ma żadnych wątpliwości. Lepiej …

Czy twoje życie przypomina dom pełen zbędnych rzeczy? Czy twoja szafa to wypadkowa walki o crocsy, wyprzedaży w Reserved i H&M oraz wizyty w second handzie? Czy twoja lodówka to kuchenne rewolucje połączone z cotygodniową promocją w Lidlu? Jeśli chociaż na dwa pytania odpowiadasz twierdząco – zastanów się nad tym, co proponuje Leo Babauta.

Okazuje się bowiem, że nawet codzienne przypominanie o złym wpływie pogoni za dobrami materialnymi nie powoduje, by miliony biegaczy zarzuciły zatowarowanie życia. Widać wyraźnie, że każda kolejna promocja powoduje wzrost liczby klientów w danym sklepie. Każdy koncert musi zostać zaliczony, a książka przeczytana.

A gdyby tak skupić się wyłącznie na rzeczach ważnych? Zabawie z dziećmi, rozmowie z żoną, jedzeniu skromnym ale przypominającym to, co konsumowaliście w dzieciństwie? Gdyby mówić minimalną ilością słów i głosić treści wielkości sporego tomu? Gdyby czytać tylko książki najważniejsze?

Leo Babauta prezentuje czytelnikowi swoje życie. Minimalista pełną gębą ma więcej czasu dla siebie niż ja. Ma więcej pomysłów na życie niż ja. Ma więcej czasu na myślenie niż ja.

Czy jednak po lekturze tej książki stanę się minimalistą? Przestraszony powiem, że konsupcjonizm trzyma mnie w swoich mackach. Tą postawą mogę jednak zarazić dzieci, którym pewnie też będzie ciężko realizować minimalizm w życiu.

Wy jednak spróbujcie! Warto bowiem mieć w życiu cel – nawet ten minimalistyczny.

Lepiej “mieć” czy “być”? Leo Babauta w swojej “Książeczce minimalisty” nie ma żadnych wątpliwości. Lepiej …

Czy twoje życie przypomina dom pełen zbędnych rzeczy? Czy twoja szafa to wypadkowa walki o crocsy, wyprzedaży w Reserved i H&M oraz wizyty w second handzie? Czy twoja lodówka to kuchenne rewolucje połączone z cotygodniową promocją w Lidlu? Jeśli chociaż na dwa pytania odpowiadasz twierdząco – zastanów się nad tym, co proponuje Leo Babauta.

Okazuje się bowiem, że nawet codzienne przypominanie o złym wpływie pogoni za dobrami materialnymi nie powoduje, by miliony biegaczy zarzuciły zatowarowanie życia. Widać wyraźnie, że każda kolejna promocja powoduje wzrost liczby klientów w danym sklepie. Każdy koncert musi zostać zaliczony, a książka przeczytana.

A gdyby tak skupić się wyłącznie na rzeczach ważnych? Zabawie z dziećmi, rozmowie z żoną, jedzeniu skromnym ale przypominającym to, co konsumowaliście w dzieciństwie? Gdyby mówić minimalną ilością słów i głosić treści wielkości sporego tomu? Gdyby czytać tylko książki najważniejsze?

Leo Babauta prezentuje czytelnikowi swoje życie. Minimalista pełną gębą ma więcej czasu dla siebie niż ja. Ma więcej pomysłów na życie niż ja. Ma więcej czasu na myślenie niż ja.

Czy jednak po lekturze tej książki stanę się minimalistą? Przestraszony powiem, że konsupcjonizm trzyma mnie w swoich mackach. Tą postawą mogę jednak zarazić dzieci, którym pewnie też będzie ciężko realizować minimalizm w życiu.

Wy jednak spróbujcie! Warto bowiem mieć w życiu cel – nawet ten minimalistyczny.

Podróżuj sam... Tak nazywa się popularna w Rosji seria wydawnicza opisująca turystyczne atrakcje byłych republik. Jej autorzy to zwykle ludzie znający świetnie region i jego specyfikę. To atut nie do przecenienia i dający oryginalnej edycji fory przed najlepszymi nawet przewodnikami Lonely Planet czy Berlitza.

Azja Środkowa to ogromny, ciekawy i trudny zarazem region turystyczny. Pięć potężnych terytoriów, niegdyś w granicach ZSRR, dziś niepodległe satrapie, o zróżnicowanym rozumieniu pojęć demokracja, globalizacja, wolność człowieka. Z drugiej strony to legendarny Jedwabny Szlak, oferujący wędrowcowi nie tylko niezwykłe atrakcje historyczne, ale przede wszystkim kontakt z dziką przyrodą i bezkresną przestrzenią. To jedno z ostatnich miejsc na ziemi, gdzie nadal znaleźć można białe plamy i nienaruszone od wieków odludzia.

Obszerny przewodnik, przetłumaczony, ale i uaktualniony przez polskich autorów, sumuje najważniejsze informacje dotyczące miast - leżących między Morzem Kaspijskim i Hindukuszem - zabytków oraz najpiękniejszych tras, z którymi możemy się zetknąć w podróży. Ponieważ to region o słabej jeszcze infrastrukturze turystycznej, złożonej religijności i egzotycznej obyczajowości, warte lektury i analizy są informacje związane ze społeczną pozycją kobiety, dotyczące szacunku do tradycji, a także przekraczania granic czy bezpieczeństwa podróży. Każdy kraj opisany jest według tego samego planu. Zaczyna się wykazem najważniejszych miejsc do zwiedzenia, potem następuje multum informacji praktycznych; dalej scharakteryzowane są najlepsze sposoby podróżowania. Przewodnik zawiera syntetyczny wykład historyczny, ale także niezbędne wiadomości o miejscowych religiach, kulturach, kuchni, językach. Książka ma sporo kolorowych ilustracji, szczegółowych mapek oraz ramek z artykulikami poświęconymi szczególnie ważnym postaciom i wydarzeniom.

Zaczynając swoją przygodę z fotografią w latach 90-tych nie przyszło mi nigdy do głowy, że tak a nie inaczej będzie wyglądał – wtedy jako mglista przyszłość – ówcze-sny świat tej jednej z najpiękniejszych dziedzin. Zdjęcia wykonywane aparatami analogowymi miały w sobie pewną cząstkę ryzyka. Ryzyka, które stanowiło o ich niepowtarzalności i powodowało gęsią skórkę podczas ich wywoływania.

Fakt. Już w tedy były znane pierwsze techniki retuszerskie, ale nijak miały się one do tych, które znacie z mediów czy własnych doświadczeń.

Nie da się ukryć, że w obecnej chwili podstawowym narzędziem nie tylko fotografa jest jeden program – Adobe Photoshop. Narzędzie to jest tak uniwersalną aplikacją, że z powodzeniem wykorzystywane jest także przez grafików komputerowych czy webdesignerów. Ja jednakże skupię się na tym co jest mi najbliższe sercu czyli fotografii.

Uniwersalność Photoshopa jest także jego piętą achillesową (chyba jedyną). Mno-gość funkcji i możliwości tego kombajnu może początkującego adepta przyprawić o porządny zawrót głowy. Dlatego też popularnością cieszą się wszelkiego rodzaju poradniki, czy to w formie pisanej czy filmów video. Sam osobiście nie raz korzysta-łem i korzystam z tego typu udogodnień. Dzięki nim bowiem oszczędzam czas na mozolnym poznawaniu tajników Photoshopa.

Photoshop CC PL. Szkoła efektu

Tym sposobem doszliśmy do tematu artykułu czyli recenzji książki/poradnika – a ja zaryzykuje stwierdzenia kompendium – Photoshop CC PL. Szkoła efektuautor-stwa Anny Owczarz-Dadan chyba najbardziej zasłużonej i najbardziej kompetentnej pisarki dotykającej tematyki Photoshopa.

Anna Owczarz-Dadan jest autorką ponad 30 książek z dziedziny grafiki komputero-wej i fotografii. Zajmuje się tym od ponad 10 lat, a od kilkunastu interesuje się grafiką i tworzy projekty (głównie grafikę użytkową). Książki, które pisze poświęcone są pracy w takich aplikacjach jak Photoshop, Photoshop Elements, Flash i Paint Shop Pro. W kręgu jej zainteresowań zawodowych jest także skład (i aplikacja InDesign). Większość powierzonych jej zadań wykonuje w programach Photoshop i Illustrator. Pierw-szemu z nich poświęca najwięcej uwagi także w swoich książkach. Jej pasją jest także edycja zdjęć oraz fotografia, a swoje umiejętności w tym zakresie stara się sukcesywnie rozwijać.

Mimo, że techniki w Photoshopie na przestrzeni lat jego ewolucji nie zmieniły się bardzo. To powstanie poradnika – i to w języku polskim – traktującego o najnowszej wersji tego narzędzia oznaczonego jako CC uważam za bardzo potrzebne i na miejscu. Już wspominałem, że sam nie raz sięgałem do różnego rodzaju tutoriali. Tak też jest w przypadku wersji CC. Niesie ona ze sobą wiele nowości i poprawek, a niektóre z funkcji poddane zostały odświeżeniu.

Ale od początku…

Photoshop CC PL. Szkoła efektu to przede wszystkim pozycja, która powinna znaleźć się pod ręką każdego początkującego grafika, fotografa etc. Jednakże nawet zawodowy fotograf czy retuszer nie powinien lekceważyć tej wiedzy zebranej w jednym miejscu i podanej w przystępny sposób, a okraszony wieloma przykładami.

Książka prowadzi nas za rękę. Dzięki niej poznamy podstawy obsługi programu. Zaznajomimy się z takimi tematami jak praca z warstwami (potęga Photoshopa), maskowaniem, stosowaniem filtrów i efektów specjalnych czy automatyzacją pracy.

Czytając książkę autorka wręcz zachęca do sięgania do niej w sposób nieregularny i wyrywkowy. Wszak nie jest to powieść a poradnik pomagający w pracy. Najważniejsze jest jednak to, że mamy go zawsze pod ręką i w każdej chwili możemy do niego sięgnąć.

Siłą Photoshop CC PL. Szkoła efektu jest jednak coś innego. Łatwość przekazu, szczegółowość opisu technik, przystępność i coś jeszcze… Autorka nie poprzestaje na nauce, zachęca nas do wykorzystania funkcji Photoshopa na inne sposoby, sama przedstawiając na łamach swojej książki różne możliwości wykonania tych samych technik.

Nie należy jednakże zapominać, że podstawą obróbki fotografii w każdej aplikacji przeznaczonej do tego celu, w tym także w Photoshopie jest poprawnie wykonane zdjęcie. Żadna bowiem z aplikacji nie jest w stanie naprawić tego co zostało zepsute lub wyświetlić to czego nie widać. Taką przestrogę znajdziemy także i w tym poradniku.

Zastanawiacie się czy Photoshop jest wartym swojej ceny oprogramowaniem? Czy nie można zastąpić go czymś innym? Na pierwsze pytanie odpowiedź brzmi tak, na drugie i tak i nie. Aplikacja ta jako jedyna dostarcza nam kompleksowych narządzi do obróbki bitmap przy jednoczesnym ich uporządkowaniu i wynikającym z tego najlepszym workflow. Poza tym, jako osoba zajmująca się obróbką grafik wcześniej czy później stwierdzicie, że potrzeba Wam czegoś więcej, że Lightroom – z całym szacunkiem dla niego – przestaje wystarczać, a Gimp jest mało intuicyjny, wręcz nie-przyjazny dla użytkownika. W tej sytuacji pozostaje jedno narzędzie – Photoshop oraz Photoshop CC PL. Szkoła efektujako podręczny poradnik prowadzący nas za rękę i ułatwiający pracę, także zawodowcom. Polecam.