Recenzje

o książki podchodziłam jak pies do jeża. Ostatecznie zabrałam ją ze sobą w długą podróż. Stres towarzyszy mi od zawsze, mam to po ojcu, który sam ma nerwicę. Ciężko jest mi radzić sobie z tym zjawiskiem, nawet kiedy jest lepiej, dopada mnie nagle, bez uprzedzenia. Dobrą odskocznią jest youtube, nagrywając siebie i widząc swoje nienaturalne reakcje można się wiele o sobie dowiedzieć. Ale nie o tym. Autor książki opisuje różne sytuacje zarówno hipotetyczne jak i prawdziwe. Przedstawia on stres - gdzie powstaje w naszym mózgu i mówi nam, że to zjawisko naturalne. W przypadku silnego stresu mózg reaguje dwoma sposobami, atak lub ucieczka. Zwykle to drugie niestety.

Autor pokazuje nam z perspektywy naszą stresującą sytuację - z punktu odniesienia naszego w danej chwili i z pozycji obserwatora. Okazuje się, że ponad 80% rzeczy których się boimy - nigdy się nie zdarza. Bardzo fajne są ukazane w książce techniki, które nie likwidują co prawda stresu w 100% ale pozwalają zmniejszyć go w sporym stopniu. Książka dała mi wiele przemyśleń, głównie uświadomienie sobie teraźniejszości. Nie doceniałam jej, żyłam głównie przyszłością, tym co będzie lub co mnie może spotkać. Każda praca nad sobą jest potrzebna i przynosi dla nas coś nowego, dzięki czemu może żyć nam się trochę lepiej niż zwykle.
Polecam :)

Jakie zawody chcieliście wykonywać w dzieciństwie? Ja marzyłam o wielkiej scenie, potem o teatrach, ekranach, karierze modelki, ale z wiekiem moje preferencje się zmieniały. W pewnym momencie zdecydowałam, że ciekawie byłoby siedzieć w fotelu naprzeciwko drugiej osoby, słuchając jej problemów i wspólnie starać się je rozwiązywać. Tak, przez długi czas pociągała mnie psychologia. Dalej nie zrezygnowałam z tego pomysłu do końca, ale raczej nie wiążę swojej przyszłości z kozetką. Mimo wszystko, fascynuje mnie ta dziedzina i kiedy tylko mam okazję, na własną rękę dokształcam się i dowiaduję więcej o wszystkim co z nią związane. Na szczęście ludzki mózg skrywa tak wiele tajemnic, że nie trzeba się martwić o nudę przez długi czas.

Psychologia to nauka, która interesowała mnie od zawsze. Dostrzegałam coś niesamowitego i tajemniczego w możliwości odkrycia sekretów pracy mózgu. W dobie informacji jest to łatwiejsze niż kiedykolwiek wcześniej. Niestety, ciągle odkładałam to na później, ale z pomocą przyszła mi książka ”Psychologia dla bystrzaków”, która w przystępny sposób prezentuje podstawy psychologii oraz przedstawia podstawowe zagadnienia i pojęcia, które trzeba znać.

Czasem chcemy nauczyć się czegoś nowego i choć nie brak nam zapału i motywacji, po prostu nie wiemy jak. Myślałeś kiedyś o nowym języku obcym lub grze na pianinie? Z pewnością jest coś za co chcesz się zabrać, ale ciężko zrobić ten pierwszy krok. W takich przypadkach przydają się gotowe podręczniki czy pomoce, które naprowadzą nas na dobrą drogę, a przede wszystkim pokażą gdzie i jak zacząć. Tak właśnie skonstruowana jest cała seria Dla Bystrzaków, która w niemalże łopatologiczny sposób tłumaczy różne zagadnienia.

Ciekawym dodatkiem do książki są materiały na stronie internetowej, niestety dostępne tylko w języku angielskim. Znajdziemy tam kilka mniej lub bardziej przydatnych opcji, m.in. niezwykle trudny test inteligencji i adekwatny test osobowości oraz kilka artykułów, dzięki którym poznamy symptomy uzależnienia od Internetu czy cechy charakteru psychopaty. Są to bardziej smaczki psychologiczne niż konkretne wiadomości, ale bardzo przyjemnie się je czyta.

Książka podzielona jest na sześć części: Wstęp do psychologii, gdzie omawiane są najbardziej podstawowe zagadnienia, poznajemy definicję psychologii oraz jej podstawowe rodzaje. To absolutnie niezbędne wiadomości podane w pigułce. Jak działa mózg i reszta ciała - cięższy do przebrnięcia, ale równie ważny dział opisujący mózg, jego funkcje, zmysły, generalnie skupiający się na medyczno-neurologicznym aspekcie psychologii. Myślenie czucie i działanie to nieco inne tematy, w których poznamy już pierwsze eksperymenty, dowiemy się nieco więcej o emocjach, dalej poznając podstawowe zasady tej nauki. Ty, ja i cała reszta to najdłuższy, a zarazem moim zdaniem najciekawszy dział z całej książki. Właśnie tutaj zagłębimy się w psychologię społeczną oraz psychopatologię czyli choroby psychiczne i patologie. Oprócz tego poznamy wiele teorii, eksperymentów, w końcu zrozumiemy o co chodzi z Freudem i kompleksem Edypa. Twoja nowa, lepsza osobowość przedstawia nam podstawy psychoanalizy oraz rodzaje i działanie testów psychologicznych. Dekalogi kończące tę pozycję to ogólne zasady sprzyjające zdrowiu psychicznemu oraz dodatek w postaci 10 filmów psychologicznych wartych obejrzenia - bardzo dobrze sporządzona lista.

Układ poszczególnych rozdziałów jest bardzo przejrzysty, dzięki czemu możemy skakać po kolejnych częściach książki, które wydają nam się interesujące, jednocześnie nie tracąc zbyt wiele informacji. Tekst uzupełniony jest licznymi tabelami, punktorami, osobnymi wstawkami, co niesamowicie pomaga w zrozumieniu i ułatwia czytanie. Dzięki pięciu ikonom: sprawdź na sobie, zapamiętaj, ostrzeżenie, wskazówka, uwaga techniczna, mamy szybki przegląd najważniejszych fragmentów i mniej gubimy się w kolejnych rozdziałach.

Niestety, nie można mieć wszystkiego. Ze względu na bardzo prosty język książka zawiera stosunkowo niewiele informacji, ponad absolutne postawy. Dostajemy też trochę niepotrzebnych komentarzy dr Casha, które chociaż umilają czytanie, nie wnoszą nic do lektury. Autor musiał pójść na kompromis pomiędzy łatwością odbioru, a ilością oraz jakością przekazywanych treści, więc na pewno ta pozycja nie wystarczy do zapoznania się z psychologią, ale jako początek i zachęta do dalszej nauki sprawdzi się świetnie.

"Psychologia dla bystrzaków" jest idealna dla osób ciekawych psychologii, nie wiedzących od czego zacząć. Książka dalej możliwość poznania podstaw wielu działów tej nauki, co pozwala wybrać ten interesujący nas najbardziej. Osoby, które miały wcześniej kontakt z innymi pozycjami na ten temat, raczej nie dowiedzą się wielu nowych rzeczy, choć humor, dodatki i lekkość z jaką czyta się ten tytuł sprawia, że jest odpowiedni dla każdego. Po lekturze warto sięgnąć po bardziej naukowe, specjalistyczne książki, - autor wymienia kilka tytułów w tekście - żeby dogłębniej poznać wybrane zagadnienia i kontynuować swoją przygodę z psychologią.

Asertywność. Termin na czasie, modny, często używany. W końcu takie mamy czasy – jeśli chcesz do czegoś dojść musisz rozpychać się łokciami, dbać przede wszystkim o siebie i własne interesy, a to nierozerwalnie łączy się z mniejsza dbałością o innych. Bo przecież tym jest asertywność w świadomości wielu z nas- umiejętnością mówienia nie. Ale czy na pewno? Czy jedno naprawdę wyklucza drugie? A może paradoksalnie asertywność to właśnie umiejętność powiedzenia TAK?

Książkę „Naucz ich, jak mają Cię traktować! Praktyczny podręcznik asertywności” wybrałam ze względu na zainteresowanie tym zagadnieniem. Nie był to specjalnie rozwijany temat podczas moich studiów psychologicznych, stąd pewien niedosyt. Nigdy nie byłam też na treningu asertywności, natomiast sporo o nich słyszałam od znajomych. Część z nich była zadowolona, część twierdziła, że niewiele się dowiedzieli i tylko stracili czas i pieniądze. Zachęcona faktem, iż autorem niniejszej publikacji jest trener specjalizujący się w temacie, pełna nadziei na konkretne przykłady i praktyczne zastosowania sięgnęłam po książkę.

W tym miejscu warto przytoczyć kilka informacji na temat wspomnianego autora. Bartłomiej Stolarczyk jest trenerem, absolwentem Studium Trenerów Praeceptor. Zanim rozpoczął przygodę ze światem szkoleń, zajmował się obsługa klientów korporacyjnych w międzynarodowej korporacji IT. Specjalizuje się w szkoleniach z zakresu asertywności, telemarketingu i obsługi klienta, w szkoleniach menadżerskich oraz w szkoleniach z etycznej perswazji w negocjacjach.

Jak wspomniałam wcześniej, zdarza się, że asertywność rozumiana jest jako prosta umiejętność odmawiania, oparta na przekonaniu o tym, że każdy powinien dbać przede wszystkim o swoje prawa. Muszę przyznać, że patrząc na tytuł, miałam obawy czy i w tym przypadku nie trafię na publikację zachęcającą w pewien sposób do takich zachowań. Jako recenzent pomyślałam jednak, że przynajmniej będę miała możliwość ostrzec czytelników MoznaPrzeczytac.pl przed książką promującą nieetyczne zachowania. Na szczęście moje obawy się nie sprawdziły, a lektura okazała się nie tylko wartościowa, ale również bardzo przyjemna w odbiorze.

Bartłomiej Stolarczyk przedstawia asertywność jako:

„Umiejętność zachowania kultury w sytuacjach trudnych, umiejętność zachowania kultury gdy inni przekraczają granice naszego terytorium, umiejętność zachowania elegancji i dyplomacji, gdy inni są nie do końca fair”.

Już sama definicja wskazuje na zupełnie inny kontekst niż zwykłe „mówienie nie”. Autor zwraca również uwagę na fakt, iż asertywność jest „elegancko nudna”. Jej celem jest bowiem między innymi maksymalizacja szans osiągnięcia tego, co chcemy osiągnąć, a wygłaszając cięte riposty, które idą rozmówcom w pięty raczej tego nie ułatwia. Strzelczyk przekonuje, że największe szanse na sukces mamy wtedy, gdy pozwolimy rozmówcy zachować twarz. Łamie tym samym stereotypowe przekonanie (przytoczone w książce), że treningi asertywności to „kurs chamstwa dla nieśmiałych”.

Co ważne, asertywność to przede wszystkim umiejętność, a więc jako taka może być nabywana i kształtowana. Nie jest to więc „coś co się ma albo nie” i koniec. W książce znajdziemy zarówno takie rozdziały, które nierozerwalnie kojarzą się z poruszanym zagadnieniem, jak i takie, których niekoniecznie spodziewalibyśmy się w publikacji na temat asertywności. Obok bowiem rad na temat wyrażania emocji, uzyskania pewności siebie czy dbania o swoje prawa znajdziemy tu na przykład sporo informacji o tym jak wyrażać uznanie czy tzw. przyjemne uczucia oraz jak przyjmować komplementy. Poruszona została również kwestia asertywności wobec przełożonych, podwładnych, klientów, a także osób bliskich, w tym dzieci. Co do rad na temat tych ostatnich mam pewne obawy czy część czytelników zawarte rady nie odczyta jako zachętę do szantażu „na cukierka”. Mam jednak nadzieję, że w kontekście całości przekaz jest jasny.

Struktura książki odpowiada kolejnym fazom treningu asertywności. Autor przeprowadza czytelnika przez różne jego etapy, proponuje ciekawe ćwiczenia umożliwiające doświadczenie na własnej skórze różnych mechanizmów, ale przede wszystkim w bardzo przystępny sposób przedstawia wiedzę psychologiczną, na bieżąco odpowiadając na pytania, które mogą zrodzić się w głowie czytelnika. Stolarczyk często posługuje się bardzo obrazowymi porównaniami, dzięki którym łatwiej zrozumieć niektóre mechanizmy działające w nas i w naszym otoczeniu.

Bardzo przydatny jest rozdział na temat emocji. Wpisuje się bowiem w obecny ostatnimi czasy w psychologii nurt „odczarowywania” emocji, które zwykliśmy nazywać negatywnymi. Autor wskazuje na funkcje, które pełnią i korzyści z nich płynące. Osobom, które lubią jasne i przejrzyste schematy na pewno spodoba się również wyróżniony i dobrze opisany podział np. komunikatu asertywnego na elementy składowe i opis każdego z nich.

Podsumowując, z czystym sumieniem mogę polecić „Naucz ich, jak mają Cię traktować!” jako lekturę dla każdego. Szczególnie zaś dla osób, które pragną zmienić swoje przyzwyczajenia i nabyć umiejętność przekazywania swoich myśli, pragnień czy potrzeb z uwzględnieniem potrzeb i pragnień drugiego człowieka. Niezależnie od tego czy zamierzają poprzestać na lekturze książki czy dla dokonania satysfakcjonujących ich zmian, chcieliby wziąć udział również w treningu asertywności. Ja ogólnie jestem na tak!

Do książki podchodziłam jak pies do jeża. Ostatecznie zabrałam ją ze sobą w długą podróż. Stres towarzyszy mi od zawsze, mam to po ojcu, który sam ma nerwicę. Ciężko jest mi radzić sobie z tym zjawiskiem, nawet kiedy jest lepiej, dopada mnie nagle, bez uprzedzenia. Dobrą odskocznią jest youtube, nagrywając siebie i widząc swoje nienaturalne reakcje można się wiele o sobie dowiedzieć. Ale nie o tym. Autor książki opisuje różne sytuacje zarówno hipotetyczne jak i prawdziwe. Przedstawia on stres - gdzie powstaje w naszym mózgu i mówi nam, że to zjawisko naturalne. W przypadku silnego stresu mózg reaguje dwoma sposobami, atak lub ucieczka. Zwykle to drugie niestety.

Autor pokazuje nam z perspektywy naszą stresującą sytuację - z punktu odniesienia naszego w danej chwili i z pozycji obserwatora. Okazuje się, że ponad 80% rzeczy których się boimy - nigdy się nie zdarza. Bardzo fajne są ukazane w książce techniki, które nie likwidują co prawda stresu w 100% ale pozwalają zmniejszyć go w sporym stopniu. Książka dała mi wiele przemyśleń, głównie uświadomienie sobie teraźniejszości. Nie doceniałam jej, żyłam głównie przyszłością, tym co będzie lub co mnie może spotkać. Każda praca nad sobą jest potrzebna i przynosi dla nas coś nowego, dzięki czemu może żyć nam się trochę lepiej niż zwykle.

Polecam :)

To moje ostatnie wakacje, miały być wyjątkowe. Były, ale z innych powodów, niż te, które sobie pierwotnie założyłam ;) Do czytania książek jestem bardzo ciężka. Nudzą mnie, nie mam czasu, coś mnie rozprasza. Przebrnęłam przez Blog i Blogera w roku akademickim. "W te wakacje będę czytać!", mówiłam. Zaczęłam od Pilcha. Ciężko, nudno, chciałam coś zabawnego, w końcu jest lato! Jak z nieba spadły mi Pokusy i łakocie. Przewidywalna, jednak świetna na wieczór. Zapomniałam już, że książki mogą wciągać. (Pamiętam za to, jak w gimnazjum czytałam Krzyżaków, kiedy nie mogłam zasnąć. Dwie strony, a ja miałam odlot :)). Tara Sivec, zadbała o dużą dawkę humoru. Jej lekkie pióro i styl pisania, który lubię, umilił mi już kilka wieczorów (bo ja wolno czytam...). Z całą pewnością mogę polecić tę książkę kobietom, które potrzebują czegoś wesołego na smętne wieczory. Poprawa humoru gwarantowana. Już sam początek jest mocny i to on zadecydował o tym, że dalej czytam. I ta ciągle przewijająca się czekolada... Mmmm.