Recenzje

Sportowiec za cel postawił sobie przemierzenie Ziemi na własnych nogach i cel ten osiągnął. 6 sierpnia 2011 roku pojawił się w tym samym miejscu, z którego startował rok wcześniej – w Augustowie, mając za sobą 20 000 km biegu.

Książka „Ostatni maraton” nie trafiła w moje ręce przypadkiem. Autor Piotr Kuryło jest bardzo znany wśród miłośników biegania i to nie tylko w Polsce. Został uhonorowany nagrodą publiczności za najlepszą prezentację oraz nagrodą dziennikarzy podczas finału Kolosów 2011. Odznakę tę dostał dzięki wystąpieniu w „Biegu dla pokoju”, który odbył się 7 sierpnia 2010 roku.

Niektóre książki czyta się jednym tchem. Już pierwsze przeczytane strony czynią nas uczestnikami historii, pozwalając szczegółowo wyobrazić sobie opisywane sytuacje. Główną ich zaletą jest to, że zachęcają do działania. Człowiek czytając zaczyna myśleć, porównywać i zastanawiać się, co może zmienić w swoim życiu.

Opowiadanie zaczyna się wyjaśnieniem, dlaczego autor stwierdził, że ma już dosyć fanatycznego uprawiania biegania oraz w jaki sposób zamierza pożegnać się ze sportem, któremu poświęcił 8 lat życia.

„Chodziłem nerwowo po pokoju, znalazłem gdzieś globus i prędko narysowałem na nim okrąg wzdłuż równoleżników. Ta trasa wokół Ziemi to będzie mój ostatni maraton.”

Trasę miała przebiegać przez: Niemcy, Holandię, Belgię, Francję, Hiszpanię, Portugalię, USA, Rosję, Kazachstan, Łotwę, Litwę aby na koniec znów wrócić do Polski.

Swój ostatni maraton Piotr Kuryło nazwał „Biegiem dla pokoju” o czym nie jeden raz wspomina na stronach książki. Trzeba podkreślić, że autor jest osobą bardzo wierzącą, dlatego nic dziwnego, że często porusza tematy równowagi duchowej i harmonii ze swoim wewnętrznym "Ja".

Modlitwa jest istotną częścią życia polskiego biegacza. Czytając o jego spotkaniach z drapieżnymi ssakami i dziką przyrodą, czy o bólu, który towarzyszył mu po drodze, zadawałam sobie pytanie „Jak ten człowiek był w stanie to wszystko wytrzymać?”. Czy sam Bóg wziął go pod swoje skrzydła?

Nie sposób nie zwrócić uwagi również na to, że cała książka to również opowieść fotograficzna. Na każdej stronie jesteśmy przenoszeni w świat Piotra Kuryło. Mi, jako czytelnikowi, trochę zabrakło zdjęć z innymi ludźmi, o których tak kolorowo pisze autor. Odegrali oni niemałą rolę w jego podróży, ale niestety ten etap musimy powierzyć naszej wyobraźni.

Prawie we wszystkich krajach maratończyk spotykał się z dziennikarzami i przedstawicielami władz. Nabywał sił, dzięki wsparciu i pomocy nieznajomych ludzi. Czasami jedna butelka wody, którą dostawał od cudzoziemca, mogła dać mu więcej siły do dalszego biegania, niż godzina odpoczynku.

Książka jest napisana prostym, męskim językiem, ale jest szczera i wciągająca. Wszystkie 175 stron przeczytałam w zaledwie dwa dni. Na pewno będzie ona ciekawa nie tylko dla miłośników biegania, ale także dla ludzi, którzy nie maja na co dzień do czynienia z tym sportem. Dla mnie osobiście „Ostatni maraton” nie jest tekstem tylko o podróży, ponieważ ma w sobie głębszy sens – dając do zrozumienia, że człowiek może zrobić wszystko, jeżeli tylko uwierzy w siebie i dostanie odrobinę wsparcia od innych.

Syberia to magiczne miejsce i o tym nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Ale nie wszyscy są gotowi  rzucić wszystko i wyruszyć na wyprawę a co dopiero taką. Syberyjski Sen to książka opowiadająca o dwóch wyprawach zrealizowanych w bardzo dzikim rejonie Syberii ale nie zwykłych wypraw bo spłynięcia rzek  na dmuchanych katamaranach! Brzmi ciekawie?-jak najbardziej wyobraźcie sobie płynąć na bystrzach rzędu 3 czy 4 na dwóch nadmuchanych pływakach połączonych ze sobą żerdkami na których umieszczony jest cały nasz dobytek.

Ale by zacząć ten ekstremalny spływ ekipa musiała najpierw dojść z całym wyposażeniem do rzeki. Targając wielkie plecaki z zapasami sprzętem obozowym,pływakami i całą reszta niezbędnego szpeju.  Gdy czyta się tą książkę nie dziwi fakt,że  wyprawa ta została nominowana do Kolosów.

A czego można się z niej dowiedzieć?  Wbrew pozorom dużo praktycznej outdoorowej wiedzy jest tu zawarte. Począwszy od patentów na gotowanie i obozowanie poprzez różne przydatne sztuczki podczas spływu rwącą rzeką a skończywszy na kilku patentach survivalowych.

Jakich?- to musicie sprawdzić sami ;)

Podsumowując Syberyjski Sen to świetna książka opowiadająca o ekstremalnej wyprawie i o spełnianiu marzeń. Naprawdę warto się z nią zapoznać.

Posiadając talent, dysponując dobrej jakości sprzętem i mając nieograniczone zasoby ciekawych pomysłów oraz odpowiednią dozę kreatywności, bez wątpienia można przygotowywać znakomite, zapadające w pamięć, nietuzinkowe zdjęcia. Jeśli jednak w pewnym momencie miłośnik fotografii zapragnie przekuć swoją pasję w źródło dochodów – czy to głównych, czy też okazjonalnie poprawiających rodzinny budżet – zaczyna zastanawiać się, jakie kroki powinien podjąć. Dobrą podpowiedzią będzie dla niego książka Christie Mumm Fotografia rodzinna. Zdjęcia przez pokolenia - publikacja traktująca zawód fotografa przede wszystkim od strony marketingowej.

W życiu każdego człowieka pojawia się taki moment, że skorzystanie z usług profesjonalnego fotografa wydaje się niezbędne. Nie chodzi tu, oczywiście, o zdjęcia potrzebne do dokumentów – dowodu osobistego czy paszportu, ale raczej o fotografie, które uwiecznią najważniejsze, przełomowe chwile w życiu. Wynajmujemy zatem fotografa, który przygotuje reportaż ze ślubu i zabawy weselnej, kierujemy się do studia w celu wykonania sesji ciążowej, a niedługo potem także noworodkowej. Gdy dziecko dorasta, pragniemy zapamiętać cenne chwile i raz w roku także odwiedzamy fotografa, by ten stworzył chociaż kilka pięknych ujęć. Tak sprawa zdjęć wygląda z perspektywy klienta. Jeśli jednak znajdujemy się po drugiej stronie obiektywu, kwestia wykonania dobrych fotografii jest priorytetowa, ale równie ważne wydaje się zachęcenie klienta do regularnego odwiedzania studia i – co niezwykle istotne – polecania naszych usług rodzinie, przyjaciołom i znajomym.

Z takiego założenia wychodzi Christie Mumm, fotografka z wieloletnim doświadczeniem, specjalizująca się przede wszystkim w fotografii portretowej. Autorka książki Fotografia rodzinna. Zdjęcia przez pokolenia niejako na drugi plan spycha kwestie techniczne, a skupia się na prostych, ale skutecznych narzędziach marketingowych, stosowanych w branży fotograficznej. Jeśli czytelnik spodziewa się, że znajdzie w książce szczegółowe porady dotyczące przygotowywania zdjęć w plenerze, studiu fotograficznym, pracy ze światłem czy po prostu podstawowych aspektów fotografii rodzinnej i portretowej, to - niestety - się rozczaruje. Rady serwowane przez Mumm dotyczące techniki są raczej lakoniczne i nawiązują do rozwiązań, które fotografka stosuje podczas swojej pracy i które z jej punktu widzenia wydają się najwygodniejsze.

Jeśli natomiast chcemy poznać strategie sprzedaży wielu zdjęć, docierania do nowych klientów i przekonywania ich, że nasze usługi są najlepsze i że to z naszym studiem klienci powinni związać się na długie lata, książka spełni nasze oczekiwania. Christie Mumm opowiada jak budować relacje z klientem, jak stosować media społecznościowe, by rozreklamować swoje usługi i dlaczego warto przyjaźnić się ze swoimi klientami. Autorka opowiada też o swoim studio. Szczegółowo charakteryzuje warunki oświetleniowe, jakie w nim panują, opisuje rekwizyty, jakich używa podczas sesji zdjęciowych, tłumaczy, dlaczego warto przenieść swój fotograficzny warsztat pracy z domu do studia. Christie Mumm drobiazgowo opisuje także metodę prezentacji zdjęć klientom, sposoby, do jakich ucieka się, by sprzedać fotografie w większym formacie lub po prostu więcej odbitek. Opowiada, jak różne oczekiwania mają klienci w różnym wieku (zwłaszcza dotyczy to fotografowania nastolatków), na jakie trudności natrafia, fotografując noworodki, a na jakie - przygotowując zdjęcia kilkulatków.

Najciekawszą stroną publikacji są jednak zamieszczone w książce fotografie Christie Mumm. Zdjęcia zachwycają nie tylko techniką, ale przede wszystkim kreatywnością i wyczuciem chwili. Christie Mumm ukazuje swoich modeli w pełnej krasie, ale też takimi, jakimi są. Na kartach książki niewiele jest sztywnych, typowo pozowanych portretów. Większość zdjęć to reportaże, które Christie Mumm przygotowała podczas sesji ze swoimi klientami. Fotografie są lekkie, a przedstawieni na nich modele - swobodni.

Sięgając po Fotografię rodzinną. Zdjęcia przez pokolenia, spodziewany się zupełnie innej publikacji niż w rzeczywistości otrzymujemy. Zamiast aspektów technicznych dostajemy wykład z dziedziny marketingu. Książkę „ratują” jednak doskonałe fotografie, które stać się mogą źródłem inspiracji zarówno dla amatorów, jak i profesjonalistów. To właśnie z uwagi na zdjęcia warto po Fotografię rodzinną sięgnąć.

Książek o dietach tych zwyczajnych i tych niekonwencjonalnych, zdrowym odżywianiu, zmianie swojego życia na lepsze, a nawet przeistoczeniu się w lepszą wersje samego siebie, jest pełno na rynku. Jednak z książkami, które poruszają jedynie sferę psychologiczną tematu odchudzania, jeszcze się nie spotkałam. Dzięki uprzejmości wydawnictwa Helion miałam możliwość przeczytania książki Klaudii Pingot i Aleksandry Buchholz „ FitMind Schudnij Bez Diet”. Jako osoba uzależniona od kupowania książek związanych ze zdrowym odżywianiem, zdrowym gotowaniem, a także wszelkich „dietetycznych hitów” o których mówi cały świat lub chociaż cała Polska, do lektury podeszłam z dużym entuzjazmem.
Autorki wykonały kawał dobrej roboty, z pełną świadomością mogę polecić książkę osobom, którym brak pewności siebie, które całe życie się odchudzają ( chociaż nie do końca mają z czego) , bądź ciągle poszukują akceptacji w oczach innych. Naprawdę uważam, że książka może mieć wpływ terapeutyczny i kojący przy niektórych stanach umysłu.
Książka z pewnością spodoba się tym z Was, którzy lubią psychologię. Autorki w sposób rozbudowany opisały siłę nawyku ( a jest ona naprawdę niezwykła) i przekonań ( „jak zrezygnuję ze słodyczy, to już nic nie będzie sprawiało mi frajdy”). Bardzo ciekawie opisany został wpływ poszczególnych emocji na łaknienie. I to nie tylko tych negatywnych, ale i pozytywnych ( kto by się spodziewał, że np. wdzięczność ma wpływ na nasze odżywianie?), a także wpływ emocji innych osób na nas samych i jak sobie z tym radzić.
Książka pełna jest opisów ciekawych badań (np. eksperyment japońskiego doktora Masaru Emoto, który oddziaływał na wodę różnymi emocjami, po zamrożeniu były one odbite w kryształkach lodu – zarówno te pozytywne jak i negatywne, zdaniem autorek w ten sam sposób emocje odbijają się na naszym organizmie, również na wadze, z czym w pełni się zgadzam).
Chyba najbardziej spodobał mi się zestaw pytań, który ma nam pomóc lepiej poznać samych siebie- temu rozdziałowi poświęciłam najwięcej czasu i mam wrażenie, że lepiej wiem czego chcę od życia, co sprawia mi radość, a co trudność. Takie zastanowienie się nad samym sobą, może skłonić do wprowadzania zmian w swoim życiu, a pytania ułatwiają nam poznanie tych sfer, w których zmian potrzebujemy najbardziej. Gdyby było Wam mało, do dyspozycji macie szereg terapeutycznych ćwiczeń i zadań .
Sporo miejsca autorki poświęciły harmonii. Czym jest, co wpływa na jej brak i jak ją osiągnąć. W dzisiejszym zabieganym świecie, w którym czasami trudno jest znaleźć chwilę na prawdziwy relaks, temat ten wydaje się ważny. Autorki wyjaśniają jak przestać się wszystkim przejmować, żyć w ciągłym stresie i nieustannie myśleć o problemach, a zacząć żyć w harmonii ze sobą i ze światem. Brzmi jak buddyjska mądrość i trochę tak jest, ale czemu nie zacząć czerpać od najlepszych?
I podsumowując tę (nie do końca) recenzję , zdanie z książki , które utkwiło mi w pamięci i Wy też powinniście o nim pamiętać, marząc i planując przyszłość „ Bo wszystko dzieje się dwa razy: najpierw w naszych głowach, a potem dopiero w fizycznym świecie”.

Jak pisać teksty, które porwą tłumy?

Na to pytanie ma odpowiedzieć książka Magia słów. Czy rzeczywiście wystarczy przeczytać dwieście czterdzieści stron, aby porwać tłumy swoimi tekstami?

Kilka tygodni temu dostałam maila od pani z wydawnictwa Helion, z którym współpracowałam już wcześniej (pamiętacie wpis o FitMind. Schudnij bez diet?) Tym razem sama mogłam wybrać książkę, którą zrecenzuję. Zdecydowałam się na Magię słów. Nie wiem, czy wiecie, ale bardzo lubię pisać. Prowadzę nawet własny blog! Sporo czasu spędzam przy redagowaniem tekstów i zależy mi, żeby robić to naprawdę dobrze. Właśnie dlatego sięgnęłam po książkę Joanny Wryczej-Bekier.

Owa pani jest doktorem nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, absolwentką filologii polskiej i filologii germańskiej. Prowadzi wspaniały blog, który odkryłam dopiero po przeczytaniu Magii słów i codziennie po pracy nadrabiam zaległości. Chciałabym podlinkować Wam najfajniejsze wpisy, ale musiałabym chyba zamieścić tu wszystkie, które przeczytałam. Podaję więc link do całości: http://poradnikpisania.pl

Może na początek zacznijmy od... końca, czyli od tylnej części okładki. Cóż z niej wyczytamy?

Pisać każdy może… tylko jak? Słowa towarzyszą nam od dzieciństwa. Nadajemy nazwy wszystkiemu, co nas otacza; opowiadamy o wszystkim, co dla nas ważne. Gdy korzystamy z wyszukiwarki internetowej, wpisujemy w jej okno pożądane frazy. I choćby nie wiadomo jak wyznawcy kultury obrazkowej zaklinali rzeczywistość, to słowa mają moc. Zmieniają świat, wpływają na czytelników i klientów.

Niezależnie od tego, czy tworzysz opowiadanie, bloga, tekst naukowy, e-mail marketingowy czy slogan reklamowy — jesteś pisarzem. Chcesz podzielić się z czytelnikiem swoimi przemyśleniami, rozbawić go lub wzruszyć. Chcesz, by czytelnik Cię zrozumiał, ale czy wiesz, jak do niego dotrzeć? Które słowa wybrać, a których się pozbyć? Marzysz o tym, by Twój tekst czytało się tak, jak ogląda się przygody Jamesa Bonda? Chciałbyś budować napięcie jak Agatha Christie?

Magiczną moc opowieści dostrzegają dziś nie tylko literaci i reżyserzy, lecz również twórcy tekstów reklamowych i internetowych, ponieważ storytelling buduje świadomość marki. Jeśli chcesz nauczyć się go stosować, trudno o lepszych mistrzów storytellingu niż wielcy pisarze. Możesz czerpać garściami z ich doświadczenia, pod warunkiem, że zamiast się zastanawiać: „Co autor miał na myśli?”, zapytasz: „Jak on to zrobił?”. Dzięki pisarskim technikom i stylistycznym sztuczkom, które poznasz w tej książce, Twój tekst zabłyśnie jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

Tytuł książki jest bardzo odważny. Zapowiada się bardzo obiecująco, nastawia na wielkie odkrycie. Czy treść spełnia oczekiwania czytelnika?

Magię słów potraktowałam jako wyjątkowy podręcznik, do którego chętnie powrócę. Brzmi to dość nietypowo, bo który uczeń zagląda do jakiegokolwiek podręcznika z przyjemnością? Książka zawiera mnóstwo praktycznych wskazówek i porad opartych na popularnych przykładach. Wytyka najczęściej popełniane błędy i radzi, jak ich unikać. Najbardziej magiczna jest uniwersalność tej książki. Nieważne, czy chcesz napisać maila czy trzytomową powieść. Znajdziesz tu wskazówki odnoszące się do tworzenia najróżniejszych tekstów.

Czy warto przeczytać książkę "Magia słów. Jak pisać teksty, które porwą tłumy"?

Przy wszystkich możliwych recenzjach przypominam, żebyście pamiętali że jestem tylko marną blogerką, która nie ma prawa dyktować innym, jak żyć, co jeść i co czytać (a szkoda!). Mam wrażenie, że pani Joanna Wrycza-Bekier obraziłaby się na mnie, gdybym napisała poprzednie zdanie w recenzji jej książki. Magia słów nauczyła mnie bowiem, że powinnam zdecydowanie wyrażać swoje zdanie na blogu, nie używać słów "chciałabym polecić", "moglibyście przeczytać", tylko pisać prosto z mostu. A więc: wchodźcie na stronę www.onepress.pl i wrzućcie Magię słów do wirtualnego koszyka. To będzie bardzo rozsądnie zainwestowane 39.90 zł. Polecam Wam tę książkę z całego serducha i gwarantuję, że nikt nie przekupił mnie, żebym zrobiła Wam pranie mózgu.

Przyznam szczerze, że marzy mi się, żeby na mojej półce wylądowały także inne pozycje tej autorki. Póki co zaczytuję się w blogu http://poradnikpisania.pl i czaję się na: Webwriting. Profesjonalne tworzenie tekstów dla Internetu, Kreatywna praca dyplomowa. Jak stworzyć fascynujący tekst naukowy, Szkoła twórczego pisania. Jak zostać autorem bestsellerowych powieści