Recenzje

Czy emocje mogą wpływać na nasze ciało? Klaudia Pingot i Aleksandra Buchholz zawarły odpowiedź na to pytanie w swojej najnowszej książce „FitMind. Schudnij bez diet”.

Książka „FitMind. Schudnij bez diet” nie jest kolejnym poradnikiem. Ta książka to coś więcej niż porady mówiące o tym, jak jeść i jak ćwiczyć, zawiera ona wskazówki dotyczące tego, jak sobie radzić z emocjami i uczuciami, aby osiągnąć wewnętrzny spokój i harmonię, bo ciało i umysł to jedno. Autorki książki przekonują, że trzeba nauczyć się zarządzać emocjami i programować swój umysł, bo najważniejsze jest to, żeby zintegrować ciało z umysłem poprzez odnalezienie wewnętrznego spokoju, a nie skupiać się tylko i wyłącznie na ćwiczeniach, jedzeniu i obsesji na punkcie wyglądu.

Książka zawiera ćwiczenia dotyczące pracy nad elementami osobowości, które mają na celu pomóc w odnalezieniu wewnętrznego spokoju, „rozwiązać konflikty wewnętrzne, zmienić postrzeganie swojej przeszłości i przyszłości, wprowadzić nawyki i wzmocnić motywację”. Według autorek uporanie się z tymi problemami to klucz do uzyskania pięknej sylwetki na długie lata. Autorki przekonują, że po wprowadzeniu wymienionych przez nie wskazówek w życie, każdy zacznie bardziej cieszyć się jedzeniem, ale jedzenie przestanie być kompulsywne i będzie wynikało tylko i wyłącznie z głodu. W książce zawarty jest blog Basi, która nie ma idealnej wagi i zaczyna walkę z nadprogramowymi kilogramami.

Klaudia Pingot i Aleksandra Buchholz starają się wyjaśnić czym jest dieta i jak to słowo jest rozumiane przez wszystkie odchudzające się osoby. Autorki przekonują, że dieta jest „niczym innym jak tylko współczesną kontynuacją deformacji ciała kobiecego w imię podążania za wyznaczonym na dany moment kanonem urody”. Pingot i Buchholz chcą uświadomić każdemu, kto decyduje się na dietę, żeby nie głodził się, nie stosował różnych popularnych, a często nieskutecznych diet, bo przez to wyniszcza sobie organizm, zaczyna mieć depresję. Ważne jest, żeby słowo „dieta” rozumieć jako „ekologiczny styl życia, mądre jedzenie i wyważoną aktywność fizyczną”, bo tylko takie postępowanie prowadzi do wymarzonej sylwetki i harmonii ciała z umysłem.

Warto przeczytać tę książkę, bo jest ona napisana prostym językiem, nie ma w niej wymądrzania się, są wskazówki jak zaprogramować umysł i emocje, aby mieć w końcu wymarzone ciało bez skazywania się na osłabienie metabolizmu, uszkodzenia nerek i wątroby, a także depresję. Polecam, może dzięki „FitMind” to akurat ty zyskasz wymarzoną sylwetkę bez wyrzeczeń!

Budzę się po długiej nocy... Śniło mi się, że siedziałam na zdobnym krześle obitym czerwoną welurową tkaniną, a z moich ust niczym potok rwącej wody płynnie wydobywały się słowa w różnych językach. "Hola! Amigos! Entschuldigung! Dankje! Bonjour!....". I tak rozkoszowałam się tą językową wiązanką, niczym bukietem świeżych wiosennych kwiatów, aż nagle moja korona - władczyni Królestwa Języków, z hukiem powędrowała na podłogę, a ja z mieszanką żalu i zaskoczenia zorientowałam się, że wciąż jestem w swoim pokoju i nadal niestety moje wyobrażenia o wielojęzyczności pozostają w sferze marzeń sennych :)

Tak (prawie) wyglądała noc i poranek zaraz po przeczytaniu książki autorstwa Mariusza Włocha "Władca Języków, czyli prawie wszystko o tym, jak zostać poliglotą. Genialne porady, jak zabrać się do nauki i w lot opanować nowy język".

Sam autor - trener kompetencji komunikacyjnych i językowych, pisze o swojej książce:

"Książka Władca Języków, czyli prawie wszystko o tym, jak zostać poliglotą to poradnik na temat tego, jak zabrać się za siebie i naukę języka i osiągnąć sukces. I powtórzę, że to nie książka-cud, po lekturze której usiądziesz, zamkniesz oczy, a kiedy je otworzysz, to będziesz mówić we wszystkich językach naraz. Nie. To nie tak. To poradnik na temat tego, jak być szczerym wobec samego siebie i odpowiedzieć sobie na parę pytań, dzięki którym nauka języka (czy czegokolwiek innego) będzie łatwiejsza czy w ogóle możliwa."

Zgadzam się dokładnie z każdym słowem tego opisu. Rzeczywiście, książka pomaga złamać parę mitów na temat nauki języków, takich jak np.: "ojej, bo ja nie mam talentu językowego", "bo ja się tak stresuję na zajęciach", "ale ja nie mam czasu", "przecież my na lekcjach tylko powtarzamy po nauczycielu jakieś najprostsze zdania, jak się niby więc mam nauczyć?" i wiele innych "bo", "przecież" i "ale", które zazwyczaj są tylko wymówkami, które przed samym sobą mają nas rozgrzeszyć z lenistwa.

Autor w postaci anegdot, z ogromną dawką poczucia humoru i pozytywnej energii opowiada nam o własnych doświadczeniach z uczniami, którzy miewali podobne problemy do nas - barierę językową, "kamień w gardle", "mur", który oddzielał ich od płynności w mówieniu. Na każdą z tych okazji, pan Mariusz wyciąga z rękawa odpowiednią technikę NLP i... po sprawie... :)

Czy aby na pewno jest tak pięknie i tęczowo?

No niestety nie. Tak jak napisałam, zgadzam się ze wszystkimi słowami autora, również z tym, że nie jest to "książka-cud". Inspiruje do nauki, pomaga uwierzyć w siebie, poddaje mnóstwo ciekawych pomysłów na walczenie ze swoimi słabościami, nie jest to natomiast książka o metodach nauki języków obcych. Tutaj więc, tytuł wydaje się być trochę nieadekwatny do treści, bo do zostania poliglotą potrzeba jednak trochę więcej, niż tylko pozytywnego nastawienia i chęci. Pozycję polecam więc wszystkim, którzy właśnie z utrzymaniem tej dobrej energii mają problem, nie szukają natomiast jeszcze lub mają już opanowane rozmaite techniki i metody uczenia się języków.

Twórcze myślenie przydaje się w pracy, na uczelni, w codziennym życiu. Wiele osób nie potrafi wyjaśnić pojęcia "kreatywność" i nawet nie próbuje zrozumieć znaczenia tego słowa. W mediach, szkołach czy firmach coraz częściej słyszymy o "kreatywnym produkcie", "kreatywnej sprzedaży", "kreatywnych cechach charakteru". Zdarza się, że osoby nieuczciwe czy popełniające przestępstwa uważa się za "kreatywne". Autor "Treningu kreatywnego myślenia" przedstawia nam nie tylko suche, podręcznikowe fakty i definicje ale i obrazuje nam treść przytaczając sytuacje z życia. Podpowiada w jaki sposób możemy rozwijać kreatywność. Krzysztof J. Szmidt opowiada o pewnej sytuacji, kiedy w czasie przeprowadzanego treningu jeden z dyrektorów supermarketu budowlanego zakwestionował jego słowa. Twierdził, że wymyślenie skutecznej formy kradzieży czy też umiejętność zyskiwania przewagi nad innymi to także rodzaj kreatywności. Żeby poprzeć swoje słowa, ten Pan podał przykład: pewnego razu do jego supermarketu włamał się złodziej, który zastosował ciekawy pomysł. Użył blokady, która zablokowała system alarmowy jednak został złapany przez policję. Dyrektor stwierdził, że jakby złodziej wyszedł z więzienia, to z chęcią by go zatrudnił! Według autora książki ten Pan nie rozumie pojęcia kreatywności. Pojęcie "kreatywność" oznacza zdolność człowieka do tworzenia nowych i wartościowych wytworów. Wartościowych, czyli cenniejszych od innym pod jakimś względem estetycznym, naukowym, praktycznym itd. Autor zamieścił w swojej książce wiele zadań, które mają na celu obudzić nasze myślenie i rozwijać kreatywność.

Książkę Guy’a Kawasakiego pt. “Sztuka rozpoczynania” poleca Jakub Krzych, współzałożyciel i lider projektu Estimote, Inc, a wcześniej twórca największej sieci reklamy samoobsługowej AdTaily. Autor w 240 stronach zamieścił rady przede wszystkim jak zacząć. Dowiemy się z niej jak “wytrzasnąć spod ziemi” pieniądze na start, otaczać się najlepszymi pracownikami czy rozłożyć konkurencję ”na łopatki”.

Książkę Gary’ego Vaynerchuka poleca Paweł Tkaczyk. Mówi, że autor opisał w niej, w jaki sposób udało mu się rozwinąć sklep z winami ojca na skalę globalną. - W sprytny sposób połączył sztukę zadowolenia klienta znaną z lokalnego sklepu oraz nowoczesne technologie - komentuje Paweł Tkaczyk na swoim blogu. Jak mówi, w książce znajdziemy też przykłady firm, które kwitną dzięki trosce o klientów.