Recenzje

Best Seller New York Times’a „Ekonomia Wdzięczności” napisany przez mojego ulubieńca Garego Vaynerchuka, frika i zagorzałego zwolennika ludzi, jest pochwałą mediów społecznościowych. Gary wskazuje na wpływ budowania relacji międzyludzkich poprzez Web 2.0, co ma przełożenie na strategię długofalową oraz wartość firmy.

Książka napisana jest luźnym, przystępnym językiem, z osobistej perspektywy. Zagrzewa do walki i motywuje do wykorzystania możliwości, jakie daje Internet w budowaniu wartości firmy. Mi osobiście ta książka niewiele pomogła w myśleniu na temat biznesu (chyba jestem dzieckiem social media). Uważam natomiast, że powinni z niej skorzystać managerowie i właściciele firm funkcjonujących w tradycyjny sposób i promujących się z użyciem standardowych narzędzi komunikacyjnych.

To, o czym zapomina się współcześnie i z czym ludzie maja problem (nie tylko na gruncie biznesu) jest budowanie trwałych relacji. Gary podkreśla, że człowiek, którego potraktuje się z należytym szacunkiem i z odpowiednią dozą troskliwości jest najbardziej wartościową inwestycją.

To co mnie uderzyło to fakt, że rzeczywiście Gary wprowadza swoje przekonania w życie, czego najlepszym przykładem jest przypominanie w przebiegu całej książki możliwości skontaktowania się z autorem: jeśli masz uwagi napisz do mnie maila, podziel się opinią.. ect.

On nie tylko gada. Faktycznie daje nam możliwość kontaktu, o którym tak pieje wniebogłosy ;)

Przeczytajcie, bądź nie. Na mojej skali jest to średniak w zakresie uzyskanej wiedzy.

Potrafisz sobie wyobrazić, jak ludzie prowadzili swoje małe sklepiki w przedwojennym miasteczku? Bez reklamy, internetu, biznes był przede wszystkim lokalny. Sprzedawali jabłka czy buty ludziom, których doskonale znali. Ba, czasem znali nawet ich rodziców i dzieci. Najlepszą rekomendacją było dobre słowo przy kolacji o tym, jak rzeźnik Henryk zważył więcej szynki lub dorzucił gratis odrobinę kaszanki dla Azorka… Biznes oznaczał troszczenie się o klientów, bo klientami byli np. Twój lekarz czy nauczycielka Twojego dziecka. Wieść o tym, że nie troszczysz się wystarczająco rozniosłaby się szybko i zniszczyła Twój biznes niemal z dnia na dzień. Oczywiście, zdarzały się potknięcia, ale jeśli miałeś prawdziwe, szczere relacje z Twoimi klientami, byli Ci w stanie wybaczyć więcej, niż obcemu.

Potem nadszedł czas wielkich fabryk. Ludzie zaczęli jeździć do pracy do miasta – pracowali wśród dziesiątek innych, których nie znali i którzy się o nich nie troszczyli. Kupowali „po drodze”, w biegu, gdzie popadnie. Sklep, który sprzedawał przypadkowym klientom nie troszczył się o budowanie relacji z nimi, bo prawdopodobieństwo, że wrócą, było niewielkie. A i zdolności pojedynczego robotnika do narzekania na to, że konkretny sklep go „przekręcił” ograniczały się jedynie do rodziny przy kolacji. Klient stał się petentem, korporacje zaczęły inwestować w zwiększenie efektywności sprzedawców, zamiast w budowanie relacji z klientami… A potem…

A potem stał się internet. Każdy klient zyskał możliwość opowiedzenia całemu światu o swoim niezadowoleniu. To tak, jakby na jego rodzinnej kolacji zebrali się wszyscy mieszkańcy planety. Do każdego sklepu w internecie jest tak samo blisko, a każdy z klientów ma możliwość poskarżyć się innym, jeśli nie zostanie potraktowany z wystarczającą troską. Aby przetrwać w tej ekonomii, musisz prowadzić swój biznes na skalę globalną, ale troszczyć się o klientów tak, jakby każdy z nich był nauczycielem Twojego dziecka lub Twoim dentystą, do którego będziesz musiał udać się z wizytą za kilka dni.

Taki sposób robienia interesów Gary Vaynerchuk nazywa „ekonomią wdzięczności” (ang. Thank You Economy). W swojej książce (pod tym samym tytułem) opisuje, w jaki sposób udało mu się rozwinąć sklep z winami swojego ojca na skalę globalną – właśnie przez to, że troszczy się o swoich klientów, nawet tych, którzy są oddaleni o tysiące kilometrów. Vaynerchuk zasłynął dzięki swojemu nowatorskiemu wykorzystaniu mediów społecznościowych (Twittera, Facebooka i innych) do nawiązania relacji „1 do 1” ze swoimi klientami. W sprytny sposób połączył sztukę zadowolenia klienta znaną z lokalnego sklepu oraz nowoczesne technologie.

Gary podaje przykłady firm, które kwitną dzięki trosce o klientów. Np. internetowy sklep Zappos, który sprzedawał w niektórych kategoriach produktów więcej, niż Amazon, sprzedając jednocześnie… drożej, niż Amazon. Wszystko dzięki specyficznej kulturze, która stawiała zadowolenie klienta ponad wszystko. Dziś Zappos został kupiony przez Amazon, jednak jego odrębna kultura nadal pozostaje źródłem zadowolenia klientów na całym świecie.

Także w branży usługowej, czyli działaniach prowadzonych niekoniecznie przez internet, polityka troszczenia się o Klienta bardziej, niż inni, przynosi rewelacyjne rezultaty. Większość dzisiejszych firm działa albo w usługach, albo usługami obudowuje swoje produkty. „Thank You Economy” jest lekturą także dla nich.

Co zrobić, aby odnieść sukces w marketingu? Co zrobić, aby ludzie chcieli kupować Wasze produkty czy korzystać z Waszych usług? Trzeba dawać! Dawać jak najwięcej. Jak na Twitterze pisze sam autor książki, Gary Vaynerchuk, "Dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj dawaj POTEM PROŚ! KROPKA!" . Tylko w ten sposób jesteście w stanie osiągnąć sukces. Dlaczego? Odpowiedź znajdziecie w książce "Ekonomia wdzięczności. Zasada wzajemności w biznesie".

Gary Vaynerchuk widzi przyszłość marketingu, a także pokazuje, jak ją tworzyć. Nie tylko przedstawia nam tradycyjne techniki, oparte na słuchaniu i trosce o klienta. Zdradza również, jak korzystać z usług, takich jak Twitter, które pozwalają na nawiązanie bezpośredniego kontaktu z klientem na niezwykłą skalę i z ogromną szybkością. Dowodzi, że marketing nie jest czymś wyłącznie dla osób niezwykle energicznych, pewnych siebie i wygadanych. Marketing jest dla wszystkich, którym zależy. Jest to więc książka dla każdego, kto w jakikolwiek sposób jest związany z marketingiem, absolutny 'must have'.

Niedawno miałem przyjemność pochwalić na łamach „Super Expressu” wydaną przez Editio książkę „Barszcz ukraiński” Piotra Pogorzelski a tu dostałem na urodziny nieco starszą pozycję tego wydawnictwa, która złapała mnie od pierwszych stron i odczuwałem żal, gdy powodowany obowiązkami musiałem ją odkładać w drodze do strony ostatniej. Mowa o „Wałkowaniu Ameryki” Marka Wałkuskiego, czyli waszyngtońskiego korespondenta Polskiego Radia. Jest to bardzo przystępnie podane kompendium wiedzy na temat Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nie jestem amerykanistą, więc w detale nie wchodzę – być może to co przyjmowałem jako informacje zaskakująco ciekawe jest w rzeczywistości prawdami dobrze znanymi znawcom tematu. Ale są takie dowcipy, które śmieszą nie dwa, ale nawet sto razy – pod warunkiem, że opowiada je odpowiedni człowiek. Jestem przekonany, że na tej samej zasadzie książka Tomasza Wałkuskiego zainteresuje nie tylko laika, ale nawet posiadacza tytułu profesorskiego odnośnie tematyki amerykańskiej. Jest to książka napisana z dużą lekkością pióra, więc warto ją przeczytać choćby dla samego stylu. A że bawiąc przy okazji uczy – tym lepiej!Jedność w różnorodności – odnośnie Stanów Zjednoczonych staje się to banałem. Ale nie sposób jest się uwolnić od pytania o źródło siły tego kraju. Być może odpowiedź podsuwa nam Marek Wałkuski:„Ktoś tak obrazoburczy jak Lew Tołstoj mógł być uznany za stuprocentowego Rosjanina. Komunistom brytyjskim nikt nie odbierał prawa do bycia Brytyjczykami. Jednak anarchista czy komunista w Stanach Zjednoczonych nie mógł być uważany za prawdziwego Amerykanina, ponieważ odrzucał wartości stanowiące podstawę amerykańskiego kredo. Znany socjolog Seymour Martin Lipset stwierdził, że w Europie tożsamość narodowa jest związana z przynależnością do danej społeczności, co oznacza, że poprzez przyjęcie lub odrzucenie jakichś poglądów nie można stać się nie-Anglikiem lub nie-Szwedem. Tymczasem bycie Amerykaninem jest ideologicznym wyznaniem i właśnie dlatego odrzucenie przez kogoś amerykańskich wartości sprawia, że osoba taka staje się nie-Amerykaninem (ang. un-American). Fakt, że amerykańskie państwo opiera się na systemie wartości, a nie na przynależności grupowej, sprawił, że kolejne grupy imigrantów mogły stawać się Amerykanami”.Mój kolega kiedyś nie bez racji stwierdził, że z moralnego punktu widzenia – biorąc pod uwagę polityczne i militarne zaangażowanie USA na całej planecie – prezydent Stanów Zjednoczonych powinien być wybierany przez wszystkich pełnoletnich obywateli Ziemi. Niestety Marek Wałkuski rozwałkował ten głos rozsądku – z jego książki czytelnik dowie się dlaczego to nigdy nie będzie możliwe… Kolejna obowiązkowa pozycja wydawnictwa Editio.

Niedawno miałem przyjemność pochwalić na łamach „Super Expressu” wydaną przez Editio książkę „Barszcz ukraiński” Piotra Pogorzelski a tu dostałem na urodziny nieco starszą pozycję tego wydawnictwa, która złapała mnie od pierwszych stron i odczuwałem żal, gdy powodowany obowiązkami musiałem ją odkładać w drodze do strony ostatniej. Mowa o „Wałkowaniu Ameryki” Marka Wałkuskiego, czyli waszyngtońskiego korespondenta Polskiego Radia. Jest to bardzo przystępnie podane kompendium wiedzy na temat Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nie jestem amerykanistą, więc w detale nie wchodzę – być może to co przyjmowałem jako informacje zaskakująco ciekawe jest w rzeczywistości prawdami dobrze znanymi znawcom tematu. Ale są takie dowcipy, które śmieszą nie dwa, ale nawet sto razy – pod warunkiem, że opowiada je odpowiedni człowiek. Jestem przekonany, że na tej samej zasadzie książka Tomasza Wałkuskiego zainteresuje nie tylko laika, ale nawet posiadacza tytułu profesorskiego odnośnie tematyki amerykańskiej. Jest to książka napisana z dużą lekkością pióra, więc warto ją przeczytać choćby dla samego stylu. A że bawiąc przy okazji uczy – tym lepiej!Jedność w różnorodności – odnośnie Stanów Zjednoczonych staje się to banałem. Ale nie sposób jest się uwolnić od pytania o źródło siły tego kraju. Być może odpowiedź podsuwa nam Marek Wałkuski:„Ktoś tak obrazoburczy jak Lew Tołstoj mógł być uznany za stuprocentowego Rosjanina. Komunistom brytyjskim nikt nie odbierał prawa do bycia Brytyjczykami. Jednak anarchista czy komunista w Stanach Zjednoczonych nie mógł być uważany za prawdziwego Amerykanina, ponieważ odrzucał wartości stanowiące podstawę amerykańskiego kredo. Znany socjolog Seymour Martin Lipset stwierdził, że w Europie tożsamość narodowa jest związana z przynależnością do danej społeczności, co oznacza, że poprzez przyjęcie lub odrzucenie jakichś poglądów nie można stać się nie-Anglikiem lub nie-Szwedem. Tymczasem bycie Amerykaninem jest ideologicznym wyznaniem i właśnie dlatego odrzucenie przez kogoś amerykańskich wartości sprawia, że osoba taka staje się nie-Amerykaninem (ang. un-American). Fakt, że amerykańskie państwo opiera się na systemie wartości, a nie na przynależności grupowej, sprawił, że kolejne grupy imigrantów mogły stawać się Amerykanami”.Mój kolega kiedyś nie bez racji stwierdził, że z moralnego punktu widzenia – biorąc pod uwagę polityczne i militarne zaangażowanie USA na całej planecie – prezydent Stanów Zjednoczonych powinien być wybierany przez wszystkich pełnoletnich obywateli Ziemi. Niestety Marek Wałkuski rozwałkował ten głos rozsądku – z jego książki czytelnik dowie się dlaczego to nigdy nie będzie możliwe… Kolejna obowiązkowa pozycja wydawnictwa Editio.