Recenzje

Efektywność osobista. Zarządzanie sobą i innymi w czasie - tematyką jest tu nie tyle zarządzanie czasem, co taka zmiana siebie, abyśmy byli bardziej efektywni. Autor wykorzystuje tutaj podstawowe techniki NLP. Narzędzia takie jak cztery ćwiartki poznajemy dopiero po tym, gdy dokonamy właściwej zmiany.

Jak zaoszczędzić godzinę dziennie? Sprawne zarządzanie czasem - tutaj już ze wstępu dowiemy się, że nie powinniśmy tej książki czytać w całości. To jest taki zbiór różnych dobrych rad, gdzie możemy wyrwać odrobinę wolnego czasu czy to w pracy, czy w domu. Czyta się znakomicie, jak gawędę znajomego, ale tak samo jak z gawędy nie zawsze wyniesiemy bardzo dużo. Czytałem rok temu, wynotowałem sobie kilka rzeczy w rodzaju porad jak tworzyć listę zadań na następny dzień.

Lifehacker. Jak żyć i pracować z głową. Wydanie III oraz Lifehacker. Jak żyć i pracować z głową. Kolejne wskazówki - książki twórców serwisu Lifehacker.com przepełnione są wiarą, że technologia ma nam rzeczywiście pomagać być produktywnymi, a nie dodawać tylko kolejnych obowiązków.

Dziesiątki sztuczek dla różnych systemów (Windows, Mac, Linux), ew. wykonywanych online. Jeśli uważnie czytamy te wszystkie serwisy, niewiele będzie dla nas nowości, ale kto ma na to wszystko czas. :-) Premierze drugiej części Lifehackera poświęciłem kiedyś artykuł. Sam zastosowałem np. kilka porad z pierwszej części poświęconych poczcie elektronicznej.

Nawyk samodyscypliny. Zaprogramuj wewnętrznego stróża - system Neila Fiore nie jest może tak rozbudowany jak Davida Allena, ale w pewien sposób go uzupełnia.

Zaczynamy od wyjaśnień dlaczego właściwie mamy problemy z zarządzaniem czasem i zwlekaniem – Fiore szuka przede wszystkim przyczyn psychologicznych – i tego, że istniejące sposoby na organizację czasu idą pod prąd naszych naturalnych skłonności. Zamiast nas ciągnąć, to popychają.

Najważniejszą koncepcją w tej książce był dla mnie odwrotny harmonogram (w oryginale Un-Schedule) czyli sposób wykorzystania kalendarza, gdzie planujemy nie pracę, ale… przerwy w pracy i rozrywkę – a resztę wypełniamy zgodnie z tym co nam podpowiada nasz podstawowy system, np. GTD.

Tu oryginał ma ocenę 4,2/5. Aha, okładka i polski podtytuł moim zdaniem nietrafione, bo nie chodzi o to, żeby siebie tłuc. ;-)

Aleksandrem Doba i jego pasją zainteresowałam się niedługi czas temu. Właściwie na początku grudnia 2013 nie wiedziałam o jego istnieniu, za to pod koniec grudnia byłam już zapalna „obserwatorką” jego poczynań podczas obecnej, Drugiej Wyprawy Transatlantyckiej (więcej o moim zainteresowaniu TU). Bardzo mu kibicuję, mając nadzieję, że po krótkiej, wymuszonej awarią steru, przerwie na Bermudach, uda mu się niedługo, z powodzeniem zakończyć wyprawę na Florydzie.

Książkę „OLO na Atlantyku, Kajakiem przez ocean” Aleksandra Doby, kupiłam powodowana impulsem i ciekawością co powie mi ona o człowieku, który w taki heroiczny sposób realizuje swoje, śmiało kreślone, plany. Aleksander Doba napisał ją za namową Piotra Chmielińskiego i przedstawicieli wydawnictwa Bezdroża, po zakończeniu wyprawy przez ocean Atlantycki z Dakaru , stolicy Senegalu, na kontynencie Afrykańskim do Acarau (w planach miała to być Fortaleza) w Brazylii, na kontynencie Ameryki Południowej.

Odległość od tych dwu miejsc to około 3200 km, „przewiosłowanych prawie 5400 km”… Wydawałoby się, że „co można powiedzieć o 99 dniach” w kajaku na wodach Atlantyku? W końcu dzień podobny do dnia a wszędzie dookoła tylko woda… Mimo to, książka napisana jest w bardzo zajmujący sposób, w formie dziennika z podróży w którym dzień po dniu, (i prawie) godzina po godzinie ten Wielki Podróżnik opisuje swoje zmagania, które doprowadziły do podróży, a potem zmagania z Wielką Wodą i przeogromnymi siłami natury.

Dla mnie, laika kajakarstwa, który w kajaku spędził tylko letnie dni na spokojnych, słodkich wodach, bardzo ciekawa jest tu nauka, którą bohater snuje poprzez swa opowieść. Każdy dzień, opisany w książce nie jest podobny do następnego a sposoby jakimi stara się umożliwić sobie jak najszybsze dotarcie do celu, nawet można powiedzieć, sposoby aby w ogóle dotrzeć do celu, są godne miana Wielkiego Odkrywcy (maksyma: „potrzeba matka wynalazku” opisuje doskonale działania podróżnika). Aleksander Doba opisuje jak każdego dnia przelicza swoją pozycję na oceanie, ocenia siłę wiatru, szybkość i kierunek prądów oceanicznych aby obrać najlepszy kierunek wiosłowania, daje sobie radę aby za pomocą dryfkotew kajak nie zostawał przenoszony przez prądy oceaniczne i wiatr w niepożądanym kierunku, zachowuje się podczas gorącego dnia, chłodniejszej nocy, w jaki sposób ustawia kajak podczas burzy z silnym wiatrem i o wysokich falach aby te nie przewróciły i obracały kajaka i aby nie doprowadziły do tragicznego w skutkach końca wyprawy. Jednocześnie pozostaje przy tym człowiekiem, lubiącym towarzystwo, tu mogącym się nacieszyć tylko towarzystwem stałych towarzyszy- ryb, które nazwał hienami i przygodnych ptaków.

Wspaniała lektura. Widać po niej, że autor i jednocześnie bohater książki jest wielkim optymistą. Wiele z opisywanych momentów mogło się zakończyć źle, jednak dzięki pozytywnemu podejściu, rzetelnemu przygotowaniu, technicznemu i intelektualnemu, wyprawa dobiegła do szczęśliwego końca.

Pod koniec książki, gdy Olo stawia swoje stopy pierwszy raz na kontynencie Ameryki Południowej, nieomal czujesz jego niedowierzające szczęście. Tak, udało się, miało się udać i wszystko mówiło, że się uda… i naprawdę się udało. :)

Wszystkim polecam zakup książki i tą lekturę. Polecam zakup również z tego względu, że każda zakupiona książka jest finansową cegiełką wkładu w to, aby ten Wielki Człowiek mógł dalej realizować swoje pasje. Pokazywać nam jak można żyć, nawet jeżeli sami nie mamy czasu na realizacje marzeń w takim wymiarze jak On. Patrzmy na Świat Jego oczami, zarażajmy się energią i pozytywnym podejściem… a może sami, za jakiś czas, przepłyniemy swój pierwszy „ocean” przygody.