Recenzje

Czy tego chcemy, czy nie, kolejność narodzin wpływa na osobowość dziecka. Okazuje się, że to czy jesteśmy jedynakiem, pierworodnym, dzieckiem środkowym czy najmłodszym kształtuje nasz charakter.
Według Lindy Blair, autorki książki pt. "Kolejność narodzin a charakter":

Pierworodni najczęściej m.in.:
- pragną zadowalać innych, szczególnie tych, którzy reprezentują władzę,
- trzymają się przyjętych zasad,
- lubią dowodzić i zajmować kierownicze stanowiska,
- są opiekuńczy i troskliwi.

Środkowe dzieci (lub drugie i ostatnie w kolejności) najczęściej m.in.:
- posiadają wysokie kompetencje społeczne,
- są podatne na presje rówieśników,
- są realistami,
- są kreatywne.

Najmłodsze dzieci najczęściej m.in.:
- potrafią manipulować innymi,
- są kreatywne i oryginalne,
- lubią podejmować ryzyko,
- są bardziej podatne na poczucie niskiej wartości i zwątpienie we własne siły.

Okazuje się, że u jedynaków dużą rolę gra kontekst, czyli czy rodzice świadomie zdecydowali się na jedno dziecko, czy sytuacja życiowa ich do tego zmusiła. Jedynak może więc wejść w rolę najmłodszego potomka i być przesadnie chronionym i rozpuszczonym (jeśli mimo starań rodziców został jedynym dzieckiem) lub przyjąć cechy charakterystyczne w innych pozycjach porządku narodzin (świadoma decyzja rodziców o jednym dziecku).

Na to kim jesteśmy wpływa także szereg innych czynników, jak choćby pozycja naszych rodziców w porządku narodzin, relacje między rodzicami, ich style wychowawcze i przekonania, płeć naszego rodzeństwa oraz różnica wieku między nami, czy trudne sytuacje w naszym życiu.

Książka Lindy Blair jest szalenie interesująca bez znaczenia czy jesteś "tylko" dzieckiem swoich rodziców, czy sam masz już dzieci. To nie jest poradnik, więc nie oczekuj, że znajdziesz tu złote rady, jak wychowywać poszczególne w kolejności dziecko. Jednak z informacji tu zawartych możesz wiele wywnioskować i skłonić się do zmiany stylu wychowania oraz spojrzeć innym okiem na siebie i bliskich. Polecam lekturę!

„Obudź swoją kreatywność” Dagmary Gmitrzak jest pozycją, która na swych około 200 stronach porusza dość ciekawą tematykę, pozostając przy tym przystępnie napisaną.

Oprócz tematów związanych bezpośrednio z kreatywnością znajduje się tu również problematyka powiązana pośrednio z tematem. Można znaleźć tu chociażby krótkie informacje o: czakrze korzenia, czakrze krzyżowej, jak również czakrze splotu słonecznego, serca, gardła, czołowej i korony. A nawet spróbowano przedstawić tu której z czakr przyporządkowane są jakieś pewne, wybrane zawody. Co jest swego rodzaju interesującą ciekawostką.

Znajdują się tu także różne przykłady ćwiczeń, które można wykonać. Dodatkowo znaleźć tu można chociażby porównanie faz twórczych do pór roku. Jak również wskazane zostały przykłady co może blokować twórczy potencjał. To wszystko zaś zostało zaś okraszone różnymi cytatami.

Wszystko to sprawia, że książka ta jest ciekawą lekturą. Choć może nie wszystkim się spodoba w 100% i będą mieć do niej jakieś ‘ale’. Tak czy inaczej można znaleźć tu sporo ciekawych informacji, nawet jeśli temat kreatywności nas jakoś specjalnie nie „pociąga”. Poprzez np. odniesienia do tez wywodzących się z nauk psychologicznych może zachęcić osoby zainteresowane tym obszarem wiedzy do jej przeczytania.

Jak to jest, że są ludzie twórczy i kreatywni, a są tacy, którzy chcieliby coś stworzyć, ale idzie im to bardzo ciężko? Czy zdarza się czasem, że wena opuszcza Cię na długo i nie możesz poradzić sobie z postawionym sobie zadaniem? Pisanie własnej książki idzie opornie, recenzje jakieś kulawe i nijakie, w pracy brak błyskotliwych pomysłów? Myślę, że książka Dagmary Gmitrzak "Obudź swoją kreatywność" może tu wiele zdziałać!

Pierwsza część książki traktuje o kreatywności i sposobach dążenia do niej. Znajdziemy tu przede wszystkim wiele teorii na temat procesu twórczego, inspiracji. Dowiemy się czym charakteryzuje się osobowość twórcza, na jakie aspekty wokół i w sobie należy zwracać uwagę np. by przywołać tzw. "stan flow".
Druga część to podróż wgłąb siebie. Odkryjemy tu swój typ inteligencji oraz dowiemy się jaki zawód do niej pasuje; za Gustawem Jungiem poznamy swój typ osobowości. Zjawisko wewnętrznego krytyka i wewnętrznego dziecka przestanie być nam obce. Być może znajdziemy też wskazówki na temat tego, jak połączyć różne pasje w jednym zawodzie.
Trzecia i ostatnia część to opis samego procesu twórczego i praktyczne wskazówki w jaki sposób pobudzić się do kreatywnego działania.

Od strony technicznej poradnik jest bardzo dobrze opracowany. Język jest prosty i trafiający do czytelnika. Układ tekstu zróżnicowany - wypunktowania, pół-ramki, wyliczenia. Części, rozdziały i podrozdziały są widocznie rozróżnione. To wszystko sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością, a informacje i porady przyswajane są szybko i efektywnie.

Mocną stroną książki są przywołane teorie naukowe z różnych dziedzin: psychologii, fizyki, filozofii... Pozwala to spojrzeć na zjawisko kreatywności i tworzenia z wielu perspektyw. Poradnik pomaga też poznać samego siebie, oczekiwania wobec świata i korzyści płynących z własnej twórczości. Powplatane w treść książki inspirujące cytatu różnych myślicieli, słynnych kreatywnych postaci - np. Jana Pawła II, Lao-Tzu, Paolo Coelho, Donatelli Versace - zmuszają do refleksji.
Lista złotych praw twórczości (zamieszczona na końcu książki) jest również dostępna w formacie mp3, czytana przez samą autorkę książki (link dołączony do pozycji).
Być może po przeczytaniu tej książki odnajdziesz się w nieoczekiwanej przez siebie sferze kreatywności - poczujesz chęć do stworzenia czegoś nowego. Nie ociągaj się, zacznij tworzyć już dziś!

Czy i Ty w swoim życiu zamiast zrobić coś TERAZ przekładałeś to w nieskończoność powtarzając sobie, że zrobisz to później. A gdy przychodził moment zabrania się ostro do pracy, robiłeś wszystko by odłożyć to na następny dzień i tak w nieskończoność. Jeśli chcesz z tym skończyć, jednak nie bardzo wiesz jak się za to zabrać, ten wpis jest dla Ciebie.

Książki jakie czytałem do tej pory opisywały temat produktywności i osiągania celów w bardzo prosty sposób: wyznacz sobie cel a następnie zacznij go realizować by osiągnąć sukces.

Recepta tak prosta, że nie trzeba wiele dodawać. A jednak. Często po przeczytaniu takiej lektury zamiast zmotywowany brać się intensywnie do pracy, znajdowałem „coś”, co skutecznie mnie od niej odciągało.

Nie zawsze mam ochotę na robienie czegoś, co nie sprawia mi przyjemności, nawet jeśli jest to niezbędne i ważne. Nie będę ukrywał, że prokrastynacja i mnie czasem dopada. Przeglądając książki w poszukiwaniu kolejnych inspiracji trafiłem na książkę dr. Neil’a Fiore „Nawyk samodyscypliny”.Czy była to kolejna pozycja typu „przeczytać, zapomnieć”?

NAWYK SAMODYSCYPLINY

Dr Neil Fiore jako psycholog i pisarz pomógł tysiącom osób uzyskać większą produktywność i zwiększyć ich potencjał. Był on również trenerem menagerów w takich firmach jak Bechtel, AT&T i Levi Strauss.

Jak możesz przeczytać w książce, głównym problemem w odkładaniu rzeczy na później nie jest ich samo odkładanie. Chodzi przede wszystkim o wracanie do nich na ostatnią chwilę, najczęściej w momencie gdy powinny być już dawno zrobione. Zamiast pisać o metodach wyznaczania celów, które w tego typu poradnikach są dość częstym zjawiskiem, autor koncentruje się na czymś zupełnie innym. Unikając mądrych rad porusza temat prawdziwych przyczyn i schodzi do źródła odwlekania rzeczy na później. Jakie to powody? Strach przed porażką, niskie poczucie własnej wartości lub obawa przed tym co się z nami stanie, gdy odniesiemy sukces - to tylko nieliczne powody naszego zwlekania.

W książce znajdziesz też informacje o tym jak wielu badaczy opisujących teorie psychologiczne i temat prokrastynacji podchodzi do tematu w niewłaściwy sposób, zamiast koncentrować się na pozytywnym przekazie i praktycznych metodach osiągania sukcesu. Autorzy podręczników etykietują ludzi wmawiając im, że są leniwi, co przekłada się na ich przyszłe osiągnięcia.

Kolejnym ciekawym tematem poruszanym w książce jest odpowiedni sposób rozmawiania z samym sobą. Jak podaje autor, język osób, które odkładają rzeczy na później jest nasycony negatywnymi stwierdzeniami. Słownictwo typu „muszę”, „muszę to skończyć” czy „nie chcę tego zrobić” sprawia, że czynności, które mamy do wykonania sprawiają nam jeszcze większy problem. Fakt ten wcale mnie nie dziwi, bo do dziś nie przepadam za wykonywaniem czegoś do czego jestem zmuszany. Ideą rozdziału jest zerwanie z tego typu słownictwem i nawykami oraz zastąpienie ich zwrotami typu „chcę”, „zrobię” itd. Oczywiście w samym rozdziale znalazł się błąd. Nigdy nie czytałem wersji angielskojęzycznej, więc trudno mi powiedzieć czy jest to nieprawidłowe tłumaczenie czy może coś więcej. Jednakże zamiana zwrotu „muszę skończyć” na „muszę znaleźć czas na rozrywkę” jakoś do mnie nie przemawia.

Czytając książkę dalej zagłębiamy się w tematy „rozrywki bez poczucia winy”, „usuwania przeszkód jakie stoją nam na drodze” czy pracy z odwrotnym harmonogramem. Czym jest odwrotny harmonogram? To nic innego jak system pozwalający monitorować efekty naszej pracy. Chodzi w nim o to aby zapisywać na kartce papieru każde z zajęć, które zajmuje nam więcej niż 30 min. Celem odwrotnego harmonogramu jest dokonanie analizy tego co jest naszym największym zjadaczem czasu. System jest prosty i jedyne czego wymaga to dyscypliny w jego regularnym wypełnianiu.

„Nawyk samodyscypliny” dr. Neil’a Fiore to bez wątpienia zbiór prostych strategii pomagających wyeliminować lub chociaż skutecznie zredukować prokrastynację z własnego życia. Jest to także książka, w której znajdziesz kilka sposobów na to jak zmniejszyć poziom stresu i poczucie winy w momencie oglądania filmu zamiast nauki. Czy warto ją zatem kupić? Jeśli nie radzisz sobie z opanowaniem otaczającego Cię chaosu, jest to pozycja obowiązkowa na Twojej półce z książkami.

Jeff Galloway to bestsellerowy autor książek na temat biegania. Wspólnie z żoną napisał także pozycję po części związaną z odchudzaniem.

Bieganie – dla jednych to przyjemność, dla drugich męka. Wiele zależy także od naszego umysłu, niekoniecznie ciała. Zastanówmy się. Gdy nie zmobilizujemy się dostatecznie bieganie nigdy się nie rozpocznie i nie sprawi nam żadnej przyjemności. Trzeba się pozytywnie nastawić do tej czynności i w drogę.

Warto pamiętać o tym, aby nie biegać na początku na zbyt długie dystanse, robić sobie przerwy, stosować marszobieg. Podczas biegu cały stres nas opuszcza, mamy szansę, aby przemyśleć niektóre kwestie.

Ja osobiście nigdy za bieganiem nie przepadałam. Szybko się męczyłam i nie miałam dosyć na kolejne długie lata. Nigdy nie widziałam w tym sporcie żadnej przyjemności. Znajdowałam jakieś wymówki, dla których miałabym to nie robić.

Tak było, aż do pewnych zajęć WF-u. Mieliśmy przebiec 1 kółko. Nie powiem, po połowie miałam już dosyć. Ale, gdy biegłam drugi raz tą samą długość udało mi się przebiec więcej i czułam się lepiej. Może więc naprawdę coś w tym jest!

Biegać nie zacznę z dnia na dzień. Muszę się do tego psychicznie przygotować. Nie wykluczam, że w przyszłości urządzę sobie przebieżki na krótkie dystanse. Nie widzę większego celu, aby biec i się męczyć, gdy już się nie ma siły. Lepiej wtedy zrobić przerwę lub przejść się kawałek i kontynuować dalej.

Po książkę sięgnęłam z czystej ciekawości. Sama nie wiem, jaki był właściwy powód zapoznania się z nią. Autor pisał w sposób dość ciekawy, choć niektóre fragmenty mniej mi się podobały. Książkę jednak przeczytałam z przyjemnością i w ogólnym podsumowaniu nie żałuję, że po nią sięgnęłam. W przyszłości z pewnością postaram się także zapoznać z innymi pozycjami pisarza.

,,Trening mentalny biegacza. Jak utrzymać motywację” to wspaniała pozycja dla biegaczy, ale także dla tych, którzy dopiero pragną rozpocząć swoją przygodę z tym sportem. Być może ta pozycja da Wam motywację do zmierzenia się z biegami?