Recenzje

„Jestem twarda”, „mam grubą skórę”, „jestem silna psychicznie” - tak jeszcze niedawno mówiono o odporności psychicznej. Panowało przekonanie, że człowiek albo się z nią rodzi, albo nie. A tym, którym jej brakowało, na pocieszenie pozostawało słynne: „Co cię nie zabije, to cię wzmocni”. Dziś wiemy, że odporność psychiczna nie oznacza braku lęku, stresu czy trudnych emocji. Podobnie jak pewność siebie, można ją stopniowo budować i ćwiczyć. Tylko właściwie jak nauczyć tego dziecko? Z pomocą przychodzi nowość wydawnictwa Sensus - „Odporność psychiczna dziecka. 65 ćwiczeń wzmacniających siłę, spokój i wiarę w siebie” Agnieszki Grzeli-Opalińskiej. Książka składa się z krótkich opowiadań o ekipie z Leśnej, czyli Oli, Ninie, Patryku i Ksawerym, oraz aż 65 praktycznych ćwiczeń. Mam wobec niej jedno zastrzeżenie: opowiadania są według mnie stanowczo za krótkie. Kiedy czytelnik zdąży zainteresować się historią bohaterów, ta właściwie już się kończy. Trzeba jednak pamiętać, że opowiadania są jedynie niewielkim wstępem do komentarza autorki, zarysowaniem problemu i punktem wyjścia do późniejszej pracy. Największą wartością tej publikacji są właśnie ćwiczenia. Książka nie ogranicza się do mówienia dziecku, że powinno uwierzyć w siebie, uspokoić się albo lepiej radzić sobie ze stresem. Pokazuje, jak można nad tym pracować - konkretnie, krok po kroku i bez pustych haseł. Ze względu na praktyczny charakter szczególnie polecam ją do wykorzystania podczas zajęć TUS, ale równie dobrze sprawdzi się w indywidualnej pracy z własnym dzieckiem w domu. Co ciekawe, nie jest to książka, z której mogą skorzystać wyłącznie dzieci. Sama, mimo że jestem dorosła, chętnie wykonałam większość zaproponowanych ćwiczeń. Niektóre z nich rzeczywiście pomogły mi zmniejszyć stres i spojrzeć na własne reakcje z nieco innej perspektywy. To nie jest więc książka do jednorazowego przeczytania i odłożenia na półkę. To praktyczny zestaw narzędzi, do którego można wracać wtedy, gdy dziecko albo dorosły - potrzebuje więcej spokoju, siły i wiary w siebie.

Ocena : 5/5 Hejooo! Witam was dzisiaj z recenzją debiutu Karoliny Barcińskiej czyli ,, Licealnych intrygi "! 💞 Najpierw przedstawię wam plusy i minusy książki a później je omówimy i zrobimy podsumowanie 😌💞 Plusy : - Styl pisania autorki i bogaty język 📝 - Wykreowanie postaci pobocznych czyli np. Landona, Hanny itd 🏀 📱 - Nieprzewidywalność fabuły 🌪️ - Ukazanie realii 🏫 -Ważna tematyka 🩸 Minusy : - Wykreowanie główniej bohaterki 📰 -Częste powtórzenia fraz 👀 Omówienie 👉🏻 - Styl pisania autorki i bogaty język 🖊️ Już na początku książki zauważyłam, że autorka ma bardzo luźny i potoczny styl pisania ( a zwłaszcza świetnych dialogów). Ułatwia on bardzo czytanie bo sprawia, że płyniemy razem z akcją i ze strony na stronę wyciągamy się w nią jeszcze bardziej. Do tego plusem i minusem jest bogaty język Klaudii. Z jednej strony jest jest on naprawdę elokwentny i potrzebny w kształtowaniu wymowy czytelnika a z drugiej nadaje raptem 17letniej Julki ogromnej powagi. Nie twierdzę, że dzieci i młodzież nie mogą się mądrze wypowiadać aczkolwiek w lekturze jest tego tak dużo, iż mam czasami wrażenie jakby Julia miała 30 lat doświadczenia psychologicznego przez co brzmi ona często nienaturalnie 😌📝 - Wykreowanie bohaterów pobocznych 🏀📱 Bohaterowie poboczni są naprawdę dobrze wykreowani. Mogłabym pisać godzinami o szalonym, slay Landonie,cichym i nieśmiałym Igorze czy trochę stereotypowej influ Hannie. Wiemy o nich naprawdę dużo ( a już zwłaszcza o Landonie) ale co właściwie wiemy o Julii? Czy jakby ktoś powiedział mi żebym zrobiła estetykę jej postaci to bym ją zrobiła? Nie, ponieważ nic o niej nie wiem. Myślę, że autorka przelała cały temat łamania tabu, pisania do gazetki o tym i robienie akcji charytatywnych na charakter Julki. Oczywiście rzeczy które wymieniłam przed chwilą są ważne, ale nie mogą stworzyć czyjegoś charakteru. O Juli wiem tylko, że jest pomocna i miła a co dalej? Tego już nie wiem 🫡 - Świetny reserch 📰 Ogromny, ale serio OGROMNY plus zyskuje reserch do książki na temat ubóstwa menstruacyjnego. Widać, że autorka siedziała dniami i nocami aby opisać nam jak najlepiej ten problem. Z tej historii dowiedziałam się tyle istotnych rzeczy o których nie wiedziałam, że aż szok. Tak jak wspominałam jest tu ogrom informacji co to ubóstwo menstruacyjne, czym się charakteryzuje, kogo najczęściej dotyka czy jak sobie z tym radzić. Z tej książki wyniosłam więcej niż bym się spodziewała, że wyniosę 🫰🏻 - Nieprzewidywalność fabuły i plot twisty to już kolejny plus tej lektury. Przez naprawdę długi czas nie wiemy kim jest love interes, komu ufać, kogo lubimy a kogo nie a zwroty akcji wręcz spadają na nas z nieba powodując niemały zawał u czytelnika 🌪️ - Ukazanie realii 🏫 Droga Barcisio jeśli to czytasz to wiedz, że kłaniam ci się nisko i dziękuję, że opisujesz problemy dzieci i młodzieży w tak realistyczny sposób. Czuję jakbyś siedziała w mojej głowie i wszystko wiedziała. O rywalizacji między rówieśnikami, bullingu w szkole czy bagatelizowaniu problemów. Jesteś naszą nadzieją, że ktoś w końcu zwróci uwagę na nasze problemy 🛐 LOUDER! Minusy : Niestety jest też jeden minus tej książki. - Powtórzenia. Tutaj nie będę się rozpisywać, ale wspomnę, że jeśli usłyszę gdzieś jeszcze raz frazę ,, orzechowe oczy " to się popłaczę 😭 PODSUMOWANIE : Ta książka powinna trafić do szkolnej biblioteki i uczyć młodzież jak i nauczycieli zwracania uwagi na ważne problemy oraz tolerancję społeczności LGBT (w książce również pojawia się ten wątek). Historia jest świętna, lekka, edukująca i wciągającą. Pochłoniecie ją w jeden wieczór. I jeszcze raz kłaniam się autorce za łamanie tabu 🛐 

Jeśli szukacie rom-comu, przy którym będziecie się śmiać, wzdychać i momentami złapie was za serce, to dobrze trafiliście! Camilla ma ponad 30 lat i jedno marzenie: chce mieć rodzinę. I trudno się jej dziwić, bo sama nigdy jej nie miała. Wychowywała się w sierocińcu, więc widok zakochanych par, ślubów, dzieci i rodzinnego szczęścia potrafi boleśnie przypomnieć jej o tym, czego zawsze jej brakowało. Postanawia więc wziąć sprawy w swoje ręce i realizować swój własny plan. A jego częścią są… randki z Tindera. Randki okazują się źródłem naprawdę wielu absurdalnych sytuacji 🙂 Na szczęście w jej życiu jest też pewien mężczyzna, z którym łączy ją relacja typu friends with benefits. I właśnie on postanawia jej pomóc. Chce zostać ojcem jej dziecka, ale oczywiście wszystko ma pozostać czysto przyjacielskie. No przecież wiadomo, że w rom-comie taki plan na pewno pójdzie dokładnie tak, jak został zaplanowany 😉 To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i jestem naprawdę zachwycona! Uwielbiam jej styl, bo jest lekki, swobodny i przede wszystkim zabawny. Jej poczucie humoru totalnie trafia w mój gust. Bardzo polubiłam bohaterów i ich relację. Jest między nimi mieszanka chemii, przyjaźni, wzajemnego wsparcia. Świetnie wykreowana relacja przez co książka wciąga. Byłam ciekawa, co kryje każdy kolejny rozdział i co chwilę było: „Dobra, jeszcze tylko jeden”. Podobało mi się też to, że oprócz humoru autorka dostarczyła nam także tych trudniejszych emocji. Są momenty bardziej poruszające, które równoważą cały rom-comowy chaos. I jeszcze jedna rzecz, która mnie zaskoczyła! Okazało się, że losy jednej z par można poznać we wcześniejszej książce autorki „Mała Charlie”. I wygląda na to, że mam teraz kolejną książkę do nadrobienia, bo uwielbiam tu postaci poboczne! „Nie planowany układ”, to jedna z tych historii, które dają dużo dobrej zabawy, ale mają pod spodem także trochę więcej emocji. Było lekko, zabawnie i rodzinnie z bohaterami, których nie da się nie polubić. Jeśli macie słabość do rom-comów i motywu friends with benefits, dajcie jej szansę!

„Krzysztof nie zatrzymuje się na teoretycznych definicjach, lecz prowadzi czytelnika wprost do warsztatu: pokazuje narzędzia, komendy i realne scenariusze. Dzięki temu dokument od razu staje się konkretną mapą działania, a nie kolejną akademicką lekturą. To połączenie warsztatowego charakteru, świadomej etyki i logicznej struktury sprawia, że książka staje się naturalnym wyborem dla osób, które chcą naprawdę zrozumieć bezpieczeństwo sieci.”

„Na książkę Krzysztofa Godzisza „Etyczny Hacking i testy penetracyjne” natrafiłem przypadkiem, ale już po wstępnej analizie spisu treści wiedziałem, że muszę ją nabyć, co zresztą zrobiłem od razu w dniu premiery. Po pierwszych stronach zacząłem żałować, że książka nie ukazała się w momencie, gdy przebranżawiałem się na sieci komputerowe i cyberbezpieczeństwo. Jest to jedna z tych pozycji, w których autor przedstawia świat bezpieczeństwa sieci LAN i WLAN w taki sposób, że osoba, dla której ta tematyka jest nowa, nie powinna mieć większego problemu z przyswojeniem wiedzy. Poziom trudności wzrasta stopniowo ale czytelnik cały czas zachowuje kontrolę nad tym co się w treśći dzieje. Odnoszę wręcz wrażenie, że zanim przejdziemy do „hakowania” na serio, autorowi bardzo zależy na tym, abyśmy najpierw wiedzieli, co właściwie robimy i czemu ma to służyć. Stąd między innymi wyjaśnienia dotyczące systemów, sposobów ich instalacji, środowisk, na których będziemy pracować, a także fizycznego sprzętu, którego będziemy używać oraz co bardzo ważne, autor konsekwentnie podkreśla że podstawą wszystkiego jest etyka. Książkę zakupiłem jednak już jako trener cyberbezpieczeństwa i to zarówno awarenessowego, jak i warsztatowego i mimo że różnego rodzaju techniki etycznego hackingu pokazuję na swoich szkoleniach od dłuższego czasu, książka Krzysztofa doskonale uzupełniła moją wiedzę. Jest to zatem pozycja nie tylko dla początkujących ale również dla tych, którzy stale chcą sobie podnosić poprzeczkę w tematyce bezpieczeństwa sieci LAN i WLAN. Czerpałem więc z jednej strony dużą przyjemność z dalszego pogłębiania wiedzy, a z drugiej mogłem również zaadaptować kilka cennych uwag autora do tematyki własnych szkoleń.”