Recenzje

Saga opowiadająca o przygodach młodego czarodzieja może stać się punktem wyjścia poważnych filozoficznych analiz. W ostatniej części 7-tomowej sagi autorstwa J. K. Rowling jej bohater, Harry Potter, młody czarodziej, postanawia umrzeć. Michael W. Austin, amerykański filozof, dostrzega w tej decyzji analogie z postawą samego Sokratesa. Obaj postanawiają umrzeć z bardzo ważnych powodów. Chcą oddać życie za swe przekonania. Wyjaśnia to Platon, uczeń Sokratesa. „Dla niego życie moralne jest konieczne, a zarazem wystarczające dla osiągnięcia prawdziwego szczęścia To oznaczą że abyśmy mogli być prawdziwie szczęśliwi, musimy żyć moralnie" - pisze Austin. Szkic zatytułowany „Dlaczego Harry i Sokrates postanawiają umrzeć" znalazł się w książce „Harry Potter i filozofia", zbiorze esejów poświęconych analizie różnorakich aspektów filozoficznych słynnej sagi. Bo -jak twierdzą redaktorzy tomu - „ J.K. Rowling, podobnie jak J.R.R. Tolkien, C. S. Lewis i inni wielcy autorzy książek dla dzieci, nie zawahała się w swojej opowieści poruszać złożonych zagadnień i stawiać trudnych pytań". Tym właśnie tropem poszli autorzy pomieszczonych w tym tomie szkiców, rozważający na podstawie dziejów Pottera problemy wolności i determinizmu, duchowej i cielesnej natury człowieka sensu życia i sensu śmierci. Przeciwnicy tej sagi, oskarżający ją m.in. o propagowanie okultyzmu, zapewne zaprotestują przeciw takiemu rozumieniu książek J.K. Rowling. Autorzy omawianego opracowania bronią się, pisząc: „Podobnie jak inni filozofowie zaangażowani w ruch łączący filozofię z kulturą masową, my również mamy nadzieję, że uda nam się wyprowadzić tę wspaniałą dziedzinę wiedzy poza porośnięte bluszczem mury uniwersytetów i uczynić jej metodologię, źródła i krytyczne spojrzenie dostępnym dla wszystkich". Na swój sposób powraca więc spór wywołany przed kilkunastoma laty powieścią „Świat Zofii" Josteina Gaarderą będącą w intencji autora formą popularyzacji filozofii, oskarżaną jednak o trywializację poruszanych w niej problemów. Zainteresowanie filozofią, było nie było - Królową Nauk, jest w dzisiejszym świecie znikome. Nie udają się próby przywrócenia jej do licealnych programów nauczania Może więc próba takiego odczytywania dzieł literatury popularnej nie jest pozbawiona sensu? Może jest w stanie skłonić któregoś z młodych czytelników do samodzielnego myślenia? Wróćmy do przywołanego już Platona „Historia Harryego obrazuje poglądy Platona. Harry absolutnie nie jest doskonały, ale przejawia wiele z cnót platońskich. Poszukuje mądrości w rozmowach z Dumbledorem i często wykazuje się niezwykłą odwagą, zwłaszcza gdy chcąc ratować swoich przyjaciół, staje twarzą w twarz ze śmiercią. Z zaangażowaniem walczy o sprawiedliwe traktowanie czarodziejów i mugoli i, jeśli to konieczne, dla wspólnego dobra jest gotów oddać własne życie" - pisze Austin. I dalej: „Według Platona dusza niemoralna jest duszą chorą, upośledzoną. Kiedy górę bierze dążenie do honoru, rozkoszy albo bogactwa musi się to skończyć wewnętrznym rozdarciem. Takie zło jest niszczycielską siłą, na przykład dla związków międzyludzkich. Doskonałym tego przykładem jest postać Voldemorta. Jego pragnienie władzy doprowadza do jego wewnętrznej klęski i izoluje go od innych". Czy takie rozumienie Platona czy dojście do Platona poprzez Harryego Pottera może być szkodliwe? Raczej nie. Oczywiście, o ile poglądy Platona się akceptuje. A jak wiadomo, z Platonem i jego koncepcjami bywało bardzo różnie...

Książka ta wkrótce po premierze wskoczyła na pierwsze miejsce wśród bestsellerów wydawnictwa Onepress. Skąd ten sukces? Z pewnością nie bez znaczenia jest fakt, że autor, Marek Jankowski, sam jest przedsiębiorcą i na własnej skórze doświadczył bolączek, jakie trapią osoby prowadzące firmę w Polsce. Po drugie nie ma w tej publikacji, tak częstego w poradnikach, „wodolejstwa”. Autor konkretnie, w 133 krótkich wpisach, daje czytelnikom praktyczne wskazówki dotyczące zakładania firmy, zdobywania klientów, reklamy, promocji, zatrudniania pracowników. Gdyby dla kogoś to wszystko było za mało, do książki dołączona została płyta z 33 podcastami (audycjami w formacie mp3), które Jankowski nagrał wspólnie z właścicielem agencji reklamowej Pawłem Tkaczykiem. Autor próbuje obalić mity krążące wśród początkujących biznesmenów. Na przykład na pogląd, że „im bardziej odkrywczy pomysł na biznes, tym większa szansa na wielki sukces” odpowiada: „Najwięcej zarabiają ci, którzy kopiują innych”. Inny mit: „Reklamowanie się w kryzysie nie ma sensu”. Odpowiedź autora: „Niereklamowanie się w kryzysie to gwóźdź do trumny”. Każdy mit został wzbogacony komentarzem, a często także przykładami, które w przekonujący sposób ilustrują stawiane przez autora tezy.

I stało się światło... najważniejszy składnik tajemniczej receptury fotografowania. Drugą w kolejności, jeśli nie ważniejszą jest twoja kreatywność. W poszukiwaniu światła nie jest typowym poradnikiem warsztatowym. Nie ma tu gotowych recept na zdjęcia, a DeLaan zachęca do myślenia. Autorka zwraca uwagę raczej na sytuację fotograficzną i nie wnika głęboko w szczegóły techniczne. Poradnik w dużej mierze napisany jest w oparciu o fotografię krajobrazową. Już na pierwszy rzut oka zauważysz, że autorka najbardziej lubi malować światłem właśnie pejzaże. W książce odnajdziesz wiele wskazówek potrzebnych amatorowi tego rodzaju zdjęć. Jednak, jak wspomniałem, nie strona czysto techniczna jest głównym tematem tego poradnika. DeLaan wkłada dużo sił, by przekonać do spojrzenia na świat jej oczyma. Ziemia to dla niej piękne uniwersum z nastrojowym światłem, owiane aurą tajemniczości i magii. Autorka w ten sposób zachęca czytelników do refleksji nad ujęciami i przełamywania utartych schematów zdjęciowych. Książka niewątpliwie skierowana jest do amatorów. Odnajdziesz w niej wiele podstawowych zagadnień typowych dla pozycji warsztatowych, takich jak: trójpodział czy głębia ostrości, ogniskowa itp. Autorka omawia tworzenie zdjęć w różnych warunkach pogodowych i oświetleniowych. Dowiesz się między innymi o fotografowaniu w czasie „niebieskiej godziny” i fotografii nocnej. Są tu również poruszane niektóre zagadnienia obróbki zdjęć w programach graficznych i podstawy techniki HDR. Jednak, jak podkreśla autorka, napisano na ten temat już wystarczającą ilość podręczników, zatem temat ten potraktowany jest pobieżnie. W poszukiwaniu światła to ciekawa pozycja dla początkujących fotografów, którzy szukają własnego „ja”. Prócz przesłon, ISO, czy innych technicznych aspektów zdjęcia ważna jest również filozofia fotografowania, na którą DeLaan uczula. Przecież doskonałe pod względem parametrów zdjęcie niekoniecznie powala na kolana. Liczy się oryginalność spojrzenia.

Zapewne wielu z was, wie jak szybko rozwijają się technologie WWW, a w tym HTML oraz CSS. Tworząc stronę internetową można wykorzystać każdą technologię, jednak korzystając z najnowszych rozwiązań, można mieć przy tym więcej frajdy z tworzenia, skończyć szybciej z lepszym "dziełem". Dlatego też, dzięki uprzejmości Wydawnictwa Helion oraz Grupy OSmedia przeczytałem książkę "Wstęp do HTML5 i CSS3" Bartosza Danowskiego. Została ona wyraźnie napisana aby była bezbolesnym wprowadzeniem do tych technologii, zarówno dla zaawansowanych webmasterów jak i dla początkujących. Choć dla tych drugich poleciłbym wpierw przeczytać kurs oparty na HTML4/XHTML1.x, a potem dopiero tę. Niektórzy będą narzekać, że książka nie jest gruba, bądź, że zawiera dużo opisów starych znaczników i rozwiązań w css. Jednak czytając ją, można szybko zmienić zdanie — jest to doskonałe przypomnienie starszych specyfikacji i różnic między nimi, zwłaszcza w kontekście działania w różnych przeglądarkach. Są czytelne listingi, przykłady i wymienione różnice w interpretacji w różnych popularnych przeglądarkach. Oczywiście nie ma książki bez wad. Na nie jednej stronie, przydałby się kolorowy wydruk, choćby dla samej wygody, jak w prawie każdym pierwszym wydaniu: literówki czy nawet jedno brzydkie powtórzenie. W jednym listingu (dół str. 113) zauważyłem powtórzony argument id. Ważną rzeczą, której nie da się ukryć, jest to, że znaczniki HTML w listingach pisane są z dużych liter, a w XHTML oraz HTML5 zalecane jest pisanie wyłącznie małymi literami. Być może autor założył, że czytelnik będzie o tym wiedział, lecz wielu to może wprowadzić w błąd. Kolejną rzeczą, która rzuca się w oczy, to bardzo pobieżny opis nowego znacznika canvas, który jest jedną z najbardziej obiecujących rzeczy. W wielu miejscach została napisana typowo podręcznikowo, przez co z początku będzie się ciężko wpajać przekazywaną przez autora wiedzę. Jednak z czasem, takie rozwiązania okazują się najlepsze — przynajmniej moim zdaniem. Mimo pewnych wad, jest bardzo dobrym wprowadzeniem a zarazem podręcznikiem, który będzie wręcz niezbędny podczas tworzenia pierwszych witryn napisanych w XHTML5/CSS3, jak i dla przypomnienia pewnych rzeczy w dalszym czasie. Powtórzę jeszcze dokładnie to samo co w tej książce jest wałkowane, HTML5 i CSS3 to technologie które dopiero powstają, a więc, czytając ją trzeba być tego świadom. Lecz z drugiej strony warto się już z nimi zapoznać, a wyżej wspomniana pozycja jest do tego dobrym, jeśli nie najlepszym wyborem.

Praca nauczyciela polega nie tylko na przekazywaniu wiedzy, lecz także na wychowywaniu swoich podopiecznych. Nauczyciel, by być autorytetem, musi rozmawiać z uczniami jak równy z równym. Dobrze też, gdy ich słucha, zastanawia się, jak wygląda świat ich oczami, pozwala na wspólne zastanawianie się nad rozwiązaniem trudnej sytuacji. Prezentowana publikacja ukazuje, jak stać się takim właśnie wychowawcą. Jej autorka zaczyna swoje lekcje od zapytania wychowanków, jak się dziś mają. Czytając pomysły M. Skarbeckiej na polepszenie relacji nauczyciel- uczeń oraz uczeń- uczeń, zatęskniłam za swoją pracą, by wszystkie je wypróbować! A znalazłam wskazówki m.in. dotyczące asertywności, wyznaczania granic, motywacji uczniów do różnorodnych działań, nauczenia ich planowania i realizacji celów, zarządzania konfliktem w klasie, sposobu przekazywania wartości za pomocą metafor... Do wielu rozdziałów dołączone są zestawy ćwiczeń dla nauczyciela i jego uczniów, pozwalające kształtować powyższe umiejętności. Książka adresowana jest do nauczycieli każdego przedmiotu oraz poziomu nauczania, choć najtrudniej będzie podane w niej metody zastosować w młodszych klasach szkoły podstawowej.