Recenzje

Pozycja dla osób, które chcą dobrze poznać architekturę komputerów PC. Autor skupił się na najważniejszych informacjach, pomijając te drugorzędne. Książka zawiera sporo danych .historycznych" - opisów rozwiązań stosowanych w komputerach klasy Pentium i następnych. Jest to zabieg zamierzony, gdyż łatwiej jest zrozumieć koleje ewolucji architektury komputerów i ich wpływ na kształt obecnych rozwiązań. Co więcej, wiele mechanizmów z tamtych czasów nadal jest stosowanych. Oczywiście nie zabrakło opisów współczesnych rozwiązań, takich jak magistrala PCI Express, porty HDMI czy pamięci DDR3. Z pewnością nie jest to lektura dla amatorów i początkujących użytkowników. Powinna jednak znaleźć się w biblioteczce osób wiążących swoją przyszłość zawodową z komputerami - serwisantów, administratorów czy programistów.

Publikacja zawiera dużą ilość zdjęć, planów muzeów i katedr oraz szczegółowych planów centrów miast, regionów i miasteczek. Wszystkie atrakcje ocenione są w słynnym systemie Gwiazdek Michalin, dzięki któremu na pierwszy rzut oka turyści mogą zorientować się, które miejsca powinni zobaczyć koniecznie, a do których mogą udać się podczas kolejnego pobytu. Przewodnik Francja Michelin pozwoli poznać i delektować się wykwitną kuchnią, wspaniałymi widokami i czarownym klimatem tego urokliwego kraju.

Zarządzanie ludźmi wymaga odpowiedniej wiedzy i pracy zarówno nad sobą, jak i nad podwładnymi. Jednak dopiero przewodzenie grupie profesjonalistów - wolnomyślicieli, ludzi niezależnych i świadomych własnej wartości - to prawdziwie tytaniczne zadanie. Domagają się oni specjalnego traktowania. Ta książka powstała, by pomóc liderowi indywidualistów ugruntować swoją pozycję, zlikwidować bariery stojące między nim a zespołem. Autorzy dostarczają praktycznych wskazówek, jak z grona niezależnych fachowców stworzyć dobrze funkcjonujący zespół.

Na samym początku recenzji pragnę zauważyć, iż nie jest to pozycja dla osób, które chcą się nauczyć języka C++ od podstaw. Jeśli jesteś jedną z nich, proponuję na początek lekturę pozycji od podstaw bądź przerobienie jakiegoś kursu. Prezentowane przez autora rozwiązania wymagają już pewnej znajomości języka do pełnego zrozumienia ich istoty. Z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że książka ta jest wyjątkowa. Dlaczego? Nie jest to kolejny podręcznik uczący szkieletów programowania. W tym wypadku jest zupełnie inaczej. Treści zawarte w tej pozycji raczej nie są dostępne w żadnych kursach. Dokładnie opisane techniki optymalizacji, programowania niekonwencjonalnego oraz wiele sztuczek programistycznych zapewniają jej niezwykłość. Autor ukazał w niej bardzo dobrze programowanie w Windows API. Liczne przykłady sprawiają, że nie jest to tylko sucha teoria (jak w wielu innych pozycjach, często trudno przystępnych dla czytelnika), ale przede wszystkim szczegółowo i przejrzyście omówiona praktyka. Rzadko spotykaną rzeczą jest także płyta CD z kodami źródłowym opisywanych programów. Przydatne dla leniwych, jednak jeszcze niewprawnym programistom polecam pisanie kodu, lub chociaż dogłębne jego analizowanie. Książkę czyta się szybko i przyjemnie. Pokazane są w niej niewinne programy-żarty, które mogą stać wstępem do hakingu. W tym miejscu pragnę uświadomić, że haker to osoba, która dogłębnie zna środowisko pracy oraz posiada ponadprzeciętną wiedzę w dziedzinie programowania. Nie jest to, jak niestety większość myśli, osoba łamiąca zabezpieczenia w celu zdobycia lub zniszczenia informacji. Mnogość przykładów oraz niecodzienne przykłady skłaniają czytelnika do coraz ciekawszych pomysłów oraz do poszerzania swojej wiedzy. Zdecydowanie polecam tę pozycję zaraz po wstępie do programowania w C++. Zapewniam, że po jej przeczytaniu programista zdobędzie przydatne doświadczenie oraz nauczy się wielu ciekawych rzeczy. Autor zwraca uwagę na bezpieczeństwo, uczy pisania wydajnego i efektownego kodu. Niestety na polskim rynku jest obecnie mało tak ciekawych pozycji, co jeszcze bardziej podkreśla wyjątkowość tego podręcznika. Szkoda tylko, że jest tak krótki…

Trzeci tom rozmów jakie przeprowadza! z Jorge Luisem Borgesem, na krótko przed śmiercią wybitnego argentyńskiego pisarza, Osvaldo Ferrari składa się z 28 dyskusji radiowych czyli jest ich o 17 mniej niż w pozycji poprzedniej - W dialogu II". O ile w tamtym zbiorze dawała się zauważyć fascynacja Borgesa buddyzmem i obaj rozmówcy często powracali do wątków związanych z reinkarnacją, to w tym tomie Borges i Ferrari starają się znaleźć klucz do tajemnic życia i śmierci za pomocą myśli chrześcijańskiej. Wgłębiają się w zawiłości teologiczne św. Tomasza z Akwinu, mówią o angielskim pisarzu G.K. Chestertonie, autorze książek o św. Tomaszu oraz św. Franciszku z Asyżu. A jednym z najważniejszych rozdziałów-dyskusji jest ten poświęcony postaci Jezusa Chrystusa wraz z wpływem intelektualnym jaki wywarło chrześcijaństwo na literaturę i sztukę. Idąc za Renanem, autorem głośnej w XX wieku książki o Jezusie, Borges mówi - .że jeżeli Chrystus nie byt ludzkim wcieleniem Boga - a to, że nim był, wydaje się nader nieprawdopodobne - to w pewnym sensie byl najbardziej nadzwyczajnym człowiekiem, jakiego pamięta historia". Mówi także: Nie wiem natomiast, czy zauważono, że Chrystus, poza tyloma innymi rzeczami, jest stylem literackim". W rozmowie tej pada niezwykła analogia na temat Sokratesa i Jezusa. Borges porównuje śmierć ich obu i w pewnym sensie stawia znak równości pomiędzy zaakceptowaniem przez greckiego filozofa podanej mu cykuty, a dobrowolnym poddaniu się Ukrzyżowaniu przez Chrystusa. Obaj ponieśli śmierć za głoszenie wyższej prawdy i obaj mieli swoich wyznawców, dzięki którym przeszli do potomności. Nawet próba zanegowania istnienia Sokratesa przez George′a Bernarda Shawa, który był zdania, że Sokratesa wymyślił Platon, współgra z twierdzeniami niektórych ateistów lansujących pogląd, iż Jezus nie istniał, lecz został wykreowany przez twórców Ewangelii.