Recenzje

Blog to internetowy pamiętnik, z tym, że dostępny jest on dla każdego. Dlaczego więc nie wykorzystać cech charakterystycznych dla: pamiętnika (intymności) i Internetu (powszechności) do promocji swojej firmy? Andy Wibbels w książce „Prowadź blog” przekonuje, że to efektywna metoda, która w błyskawiczny sposób pomaga spopularyzować swoją firmę. Dzięki blogowi, możemy z jednej strony przemycać nowinki o ofercie, a z drugiej dowiedzieć się, co się ludziom podoba (analizując posty). W ten sposób, oszczędzając na badaniach opinii publicznej, można poznać zdanie innych ludzi. W poradniku znajdziemy informacje dotyczące szczegółowej definicji bloga i jego historii, przydatne porównanie kosztów i korzyści z posiadania strony internetowej i bloga; następnie rady na temat inauguracji prowadzenia bloga i wprowadzenia go do sieci oraz technik jego promocji. Książka zawiera bardzo dużo informacji technicznych. Z jednej strony można uznać to za cenne wskazówki, jednak, gdy sięgamy po książkę, oczekując rad jak blog wypromować, szczegółowe uwagi techniczne wydają się zbędne, niepotrzebne czy może nawet nudne. W książce błyskotliwe pomysły przeplatane są irytującymi banałami. Choć blogi cieszą się dużą popularnością, wykorzystanie ich w biznesie nie jest częstym zjawiskiem. To nowy sposób na promocję firmy, a autor wielokrotnie podkreśla, że jest on bardzo skuteczny. W książce wyczuwalna jest „amerykańska maniera” Wibbelsa, co jednych może denerwować z uwagi na trywialność niektórych spostrzeżeń i rad, inni natomiast mogą uznać je za cenne. Poradnik zaczyna się interesująco, wprowadzenie autora w ciekawy sposób obrazuje siłę blogów. Wibbels, w rozdziale poświęconym definicji bloga, pisze: „słowo blawg brzmi jak bulgot wydawany przez Twojego kota przed wypluciem wielkiej kulki z sierści” (…). Cóż, intrygujące porównanie. Taki jest ten poradnik - cenny, interesujący i przydatny, jednocześnie w wielu miejscach banalny lub irytujący.

W prezentowanym zbiorze artykułów znakomitości świata biznesu piszą o swoich doświadczeniach na stanowiskach kierowniczych, o zakulisowych relacjach wiążących kluczowych ludzi w firmach i o tym, dlaczego tak wielu z nas grzęźnie w pracy niedającej ani satysfakcji, ani pieniędzy. Niniejszy zbiór artykułów w wersji oryginalnej ukazał się w Harvard Business Review - cenionym przez menedżerów, naukowców i przedsiębiorców czasopiśmie wydawanym przez jeden z najbardziej prestiżowych uniwersytetów na świecie.

Autor jest założycielem Instytutu Perswazji, co w przypadku książki brzmi umiarkowanie zachęcająco. Tymczasem czeka nas pełne zaskoczenie. Alchemia sprzedaży" to inteligentnie napisana, a co więcej - zilustrowana znakomitymi przykładami lektura. Nie tylko dla sprzedawców.

Adresatów jest wielu. Począwszy od zmęczonych serią przelotnych romansów po tych, których bycie razem" przechodzi kryzys. Im proponowana jest książka Związek od-nowa" Russella Friedmana i Johna W. Jamesa. Autorzy są założycielami instytutu, przyjmującego tysiące osób, które rozstały się z niegdyś kochaną osobą. Więc na praktyce, a nie teorii oparte są porady i propozycje, które mają przygotować do nowego wreszcie szczęśliwego" związku. Czy dla czytelnika będzie to odnowa, czy wszystko zacznie się od nowa - lektura tej książki pozwala na rozważny wybór.

Kłamstwo jest wypowiedzią fałszywą obwieszczoną z wolą wprowadzenia w błąd (św. Augustyn). Kłamstwo to świadome zniekształcenie prawdy, wypowiedziane z zamiarem wprowadzania kogoś w błąd, tak brzmi jedna z definicji słownikowych. Kłamiemy co najmniej raz na 10 minut, średnio każdy z rozmówców kłamie trzy razy. Większość ludzi kłamie podczas codziennych rozmów, zwłaszcza gdy chce się wydać sympatycznym lub znającym się na rzeczy - uważa psycholog z Uniwersytetu Massachusetts, Robert S. Feldman. Dlaczego ludzie nie mówią prawdy i jak ich na tym przyłapać ". Kto z nas nie chciałby posiadać takiej umiejętności Gregory Hartley i Maryann Karinch nauczą nas jak być żywym wykrywaczem kłamstw. Dlaczego mielibyśmy im zaufać Ano choćby dlatego, że Hartley był wywiadowcą na usługach armii amerykańskiej, gdzie wielokrotnie stosował rozmaite techniki śledcze. Potrafi więc kłamstwo wyczuwać na odległość. Na początek jednak dowiemy się kiedy, w jakich okolicznościach i z jakich powodów ludzie kłamią. Dowiemy się także, jakie są mechanizmy kłamstwa. Nabędziemy także dwóch niezwykle przydatnych umiejętności: rozpoznawania faktu, że ktoś nas okłamuje oraz nauczymy się kłamać w taki sposób, aby to nas nie rozszyfrowano. W celu rozpoznania kłamcy poznamy typy ludzkich osobowości i dowiemy się jak odczytywać język ciała (gesty, sposób zachowania). Co do stosowania kłamstwa większość z nas jest zdania, że nie powinno się go stosować bo jest nieetyczne i większość z nas deklaruje, że się nim brzydzi. Nie zmienia to jednak faktu, że wszyscy posługujemy się nim na co dzień. W przeważającej większości nie są to jednak kłamstwa ciężkiego kalibru (choć i te są czasem niezbędne), ale zwyczajne pomijanie niewygodnych faktów lub upiększanie. Zachowania te pomagają nam w życiu, warto więc dowiedzieć się dowiedzieć się jak naciągać rzeczywistość, aby nikt nas nie zdemaskował. W książce znajdziemy rozmaite wskazówki, ćwiczenia czy też triki stosowane przez profesjonalistów (tajnych policjantów czy też pracowników agencji wywiadowczych) w celu jak najlepszego zamaskowania swojego kłamstwa. (One Press) Kilka rad Kena Osborna[ Otóż, jak udowodniono naukowo, kłamca: 1. Dotyka nosa. Gdy kłamiemy tkanki w nosie wypełniają krwią, co zmusza nas do delikatnego drapania. 2. Długie pauzy, wstawki typu "yyyy". To wynika z wysiłku intelektualnego, jakiego wymaga mówienie nieprawdy. 3. Mówi "tak" kręcąc głową. Niezgodność mowy ciała i słów też jest oznaką kłamania. Zwykle to ciało mówi prawdę. Dlatego, jeśli ktoś mówi "tak" jednocześnie kręcąc głową, nie powinniśmy mu wierzyć. 4. Drapie się w szyję. To oznaka stresu, szczególnie widoczna, gdy ktoś zapewnia nas, że da radę, a w rzeczywistości wcale tego nie jest pewien. 5. Przeciera oczy. To wskazuje, że rozmówca, albo nam nie wierzy, albo nie zgadza się z nami, ale nie chce tego wyznać. 6. Nieustannie zadaje pytania. Jeśli ktoś zapewnia cię "to rozwiązanie podniesie wydajność firmy o 30 proc." i zdanie kończy pytająco, masz wszelkie podstawy, żeby mu nie wierzyć.