Recenzje

"Aquarius" czyta się bardzo szybko, akcja jest ciekawie rozegrana. Jest to fantastyka oparta na mitologi słowiańskiej. Nie brakło zwrotów akcji! Jest tu bardzo oryginalny pomysł na fabułę, przynajmiej ja po raz pierwszy mialam styczność z tą tematyką. W wolej chwili chętnie zapoznam się z mitem o wodniku :D Autorka ma lekki styl pisania, dialogi są tu z wielkim poczuciem humoru. Z każdą stroną robiło się coraz ciekawiej!! Cudownie mi się czytało tą pozycję. Książka to pierwszy tom i liczę, że kontynuacja nastąpi szybko, ponieważ z niecierpliwością czekam na dalsze losy Poli i "demonicznie przystojnego" Jeremiego!🤭 Polecam!! Książka jak najbardziej na najwyższą liczbę gwiazdek!!🫶🏻

Książka była naprawdę fajna, od początku zaciekawiła mnie ta historia. Była to tematyka zupełnie mi obca, ale nie żałuję, że po nią sięgnęłam, bo dzięki temu poznałam super historię ktoś okazał się wciągająca. Książka opowiada o dziewczynie, która po opublikowaniu prawdy o związku swojej przyjaciółki, która jest sławna wpada w tarapaty i musi na jakiś czas wyjechać w inne tereny. Postanawia ona zażyć trochę spokoju w rodzinnym domku na wsi, gdzie spędza czas z babcią, ciocią i kuzynką. Nie spodziewa się jednak, że spokojnie wakacje na wsi okażą się zupełnie inne. Poznaje ona chłopaka swojej kuzynki, z którym szybko łapie dobry kontakt, aż w końcu dochodzi między nimi do bliższego kontaktu. Dziewczyna nie wie jednak, że nie tylko ona skrywa pewną tajemnicę, ale chłopa również ma swoje sekrety. Naprawdę warto zagłębić się w tę historię i poznać, jakie wydarzenia spotkają naszych bohaterów. Uwierzcie mi, że naprawdę warto przeczytać tę książkę.

Head First C# to świetna propozycja dla osób, które chcą nauczyć się C# w praktyce, a nie tylko przyswoić definicje. Autorzy łączą humor, ćwiczenia i praktyczne projekty, a dzięki temu książka wciąga tak, że trudno ją odłożyć. Jeśli dopiero zaczynasz i chcesz zobaczyć, co naprawdę da się zrobić w C# - od prostych aplikacji konsolowych, przez mobilne, aż po Unity - to jest tytuł dla Ciebie.

„Nigdy nie mów nigdy” to książka, która od samego początku porusza czułe struny i wciąga w historię pełną emocji, trudnych wspomnień i nowych szans. Największym atutem tej powieści jest dla mnie to, że nie ucieka od trudnych tematów - straty, żałoby, lojalności wobec przeszłości - a jednocześnie daje nadzieję, że życie może przynieść coś dobrego nawet wtedy, gdy wydaje się, że wszystko już stracone. Czytając, czułam, że autorka potrafi balansować między wzruszeniem a lekkością. Relacja Carly i Josha nie jest przesłodzona ani sztucznie przyspieszana. Wręcz przeciwnie - rozwija się stopniowo, w rytmie, który wydaje się naturalny, zwłaszcza że oboje noszą w sobie ciężar wspomnień o Bradzie. Ta chemia między nimi ma w sobie sporo napięcia, ale też ciepła, dzięki czemu kibicowałam im od pierwszych stron, choć wiedziałam, że droga do szczęścia nie będzie łatwa. Ogromnym plusem jest obecność postaci Scotta - bohatera w spektrum autyzmu. Jego historia dodaje powieści autentyczności i głębi, a sposób, w jaki autorka przedstawiła jego codzienność, sprawia, że książka zyskuje na wiarygodności i staje się czymś więcej niż tylko romansem. To właśnie Scott nadaje tej opowieści wyjątkowego charakteru i sprawia, że nie można przejść obok niej obojętnie. To nie jest historia, która zwala z nóg czy zaskakuje nagłymi zwrotami akcji. Ale właśnie w tej prostocie tkwi jej siła. To ciepła, pełna emocji opowieść, przy której można się wzruszyć, pośmiać i na chwilę zatrzymać. Nie dostałam tu efektu „wow”, ale dostałam coś, co cenię równie mocno - historię, która pozostawia po sobie dobre emocje i poczucie, że było warto 🧡

Po przeczytaniu tej dylogi ostatecznie stwierdzam, że jest to mój ulubiony format. Uwielabiam to za to, że w pierwszej części zawsze budowane jest napięcie, a w drugiej zawsze jest dobrze napisane rozwiązanie, albo rozczarowanie całą dylogią i tu z czystym sercem mogę stwierdzić, że tak nie było. Pierwsza część nie zachwyciła mnie jakoś szczególnie. Głównie dlatego, że nie przepadam za wspomnieniami i pamiętnikami w książkach. Jednak cieszę się, że sięgnęłam po drugą część, bo była ona genialna. Rozwinięci emocjonalnie bohaterowie, dobry humor, pełno słodyczy i wiele emocji. To było ponad moje oczekiwania. I mimo, że 𝚁𝚎𝚖𝚒𝚗𝚍 𝚖𝚎 𝚘𝚏 𝚘𝚞𝚛 𝚖𝚎𝚖𝚘𝚛𝚒𝚎𝚜 nie zostanie moją ulubioną historią to będę wspominać ją z uśmiechem na ustach, bo naprawdę dobrze bawiłam się czytając ją. Wspominałam już, że uwielbiam bohaterów? Mi też wydaje się, że nie. Brittan co prawda momentami mnie irytowała, ale i tak ją lubię, a Nathaniel to jeden z bardziej uroczych książkowych mężów!! Poza tym oczywiście nie można zapomnieć o tym jak pięknie są wydane te książki. Ja jestem zakochana!! 🖤🩵🤍