Recenzje

​„Aberracja mroku” to jedna z niewielu książek z motywem fake dating, które stoją na mojej półce. Choć historia okazała się całkiem interesująca, ostatecznie nie zostanie moją ulubioną pozycją. ​Główna bohaterka, Renes, to piękna kobieta, za którą szaleją mężczyźni - ona sama jednak nie toleruje przedmiotowego traktowania i nienawidzi swojej urody. Na co dzień prowadzi galerię sztuki i wspiera przyjaciółkę zmagającą się z problemami natury seksualnej. Relacje rodzinne Renes są niezwykle skomplikowane: ojciec nienawidzi jej z powodu... wyglądu. Ta niechęć nie towarzyszyła jej jednak od dziecka; narodziła się dopiero wtedy, gdy matka dziewczyny dopuściła się zdrady. Z kolei Jasver to początkowo bardzo tajemniczy bohater. Z każdym kolejnym rozdziałem poznajemy go bliżej, odkrywając jego zaborczą naturę oraz sztywne zasady, którymi się kieruje. ​W moim odczuciu książka jest dość specyficzna i zdecydowanie nie przypadnie do gustu każdemu. Choć w tle pojawia się motyw sztuki, potraktowano go po macoszemu - fabuła skupia się przede wszystkim na relacjach erotycznych i wątkach seksualnych. Osobiście liczyłam na to, że świat galerii zostanie mocniej rozwinięty, co dałoby tej historii większą głębię. ​Mimo że motyw fake dating jest tu wyraźny, napięcie między Renes a Jasverem momentami wydawało mi się wymuszone, a ich relacja rozwijała się zbyt szybko i nierealistycznie. Co więcej, Renes - choć tak bardzo zarzekała się, że nienawidzi mężczyzn - na widok Jasvera jakby całkowicie o tym zapomniała. ​Moja finalna ocena to 7/10. Książka nie do końca trafiła w moje gusta, ale nie jest najgorszą pozycją, po jaką sięgnęłam. Niektóre momenty były naprawdę zabawne i świetnie się przy nich bawiłam.

Czy w świecie pełnym kłamstw, bólu i niebezpieczeństw znajdzie się miejsce na prawdziwe uczucie? Emily Jonse to młoda dziewczyna, która właśnie kończy liceum. Od zawsze marzyła o studiach w Cambridge. Jej marzenie zostaje spełnione. Po przylocie do Angli ma zamieszkać z siostrą i jej współlokatorem. Ma w planach zająć się nauką i spokojnym życiem. Lecz już na początku wszystko się komplikuje. Jej dawno nie widziany ojciec powraca i ma względem niej wymagania. To on opłaca mieszkanie siostry, kłamstwa wychodzą na jaw. Emily musi zaakceptować to że jest pionkiem w grze ojca. Niespodziewanie na drodze Emi pojawi się Nigel Hyde. Jest trochę starszy od dziewczyny. Przystojny brunet o niebieskich oczach, w których czai się mrok i niebezpieczeństwo. Od samego początku nie przypadli sobie do gustu. Nigel jest bezczelny i arogancki. Lis chce że Emily ciągle wpada w kłopoty a Nigel z tych kłopotów ją wyciąga. Czy tych dwoje może coś połączyć? Jak potoczą się losy bohaterów? Tego dowiecie się sięgając po książkę, którą polecam 😉 Gdy zobaczyłam ta różową okładkę od razu chciałam ją przeczytać. Słodka okładka lecz nie znajdziecie w środku nic słodkiego. Autorka stworzyła niebanalną historię młodej dziewczyny, która pragnie spełnić swoje marzenia. Po przyjeździe jednak wszystko wygląda inaczej niżby się spodziewała. Kłamstwa i tajemnice tego jest najwięcej w tej histori. Choć są też zwykłe relacje między bohaterami drugoplonowymi. Przyjaciele siostry Emily są młodzi i lubią się zabawić więc dziewczyna chętnie się z nimi spotyka. Autorka stworzyła bardzo ciekawą postać Nigela. Niegrzecznego, niedostępnego ponuraka, który skrywa pełno tajemnic. Niby nie przepada za Emily lecz ciągle się wokół niej kręci. Pomaga jej, chromi ją lecz nie dopuszcza do siebie żadnych uczuć. Taki mroczny rycerz na czarnym koniu. To był przyjemny czas móc zatapiać się w tą historią. Ale to jeszcze nie koniec. Mam nadzieję że w końcu bohaterowie sie polubią bo jak narazie żyją jak pies z kotem. @wu_kla to było ciekawe doświadczenie móc przeżywać te emocje razem z główna bohaterką. Czekam na kontynuację. Bo coś czuję że autorka jeszcze nie raz mnie zaskoczy.

Jak ryzyko, przypadek i niewiedzę przekuć we własną siłę Rachunek prawdopodobieństwa Myślenie analityczne Przekonania o przyszłości Zaskakujące fakty Świat w którym żyjemy jest nieprzewidziany, niepewny jak żyć z niepokojem i niepewnością? Jak planować? Dużo wiedzy, faktów, zaskakujących ciekawostek i sposobów żeby niepewność nie była straszna

⭐⭐⭐⭐⭐ Są takie książki, które od pierwszych stron wciągają w swój świat i nie pozwalają się odłożyć. Dla mnie „Victor. Tylko moja” była właśnie jedną z nich. To historia pełna napięcia, namiętności i tajemnic. Autorka świetnie buduje atmosferę - z każdą kolejną stroną chciałam dowiedzieć się więcej o bohaterach i ich przeszłości. Victor to mężczyzna silny, pewny siebie i niezwykle charyzmatyczny. Skrywa jednak wiele sekretów, które stopniowo wychodzą na jaw i sprawiają, że jego postać staje się jeszcze bardziej intrygująca. Nie jest idealny, ale właśnie dzięki swoim wadom wydaje się autentyczny. Relacja głównych bohaterów rozwija się dynamicznie. Między nimi od początku czuć ogromną chemię, ale nie brakuje też konfliktów, niedomówień i trudnych decyzji. To sprawia, że ich historia nie jest przesłodzona ani przewidywalna. Emocji jest tutaj naprawdę sporo - od wzruszenia, przez złość, aż po momenty, które wywołują szybsze bicie serca. Na duży plus zasługują również dialogi. Są naturalne, pełne emocji i często potrafią wywołać uśmiech. Styl Aleksandry Możejko jest lekki i przyjemny, dzięki czemu książkę czyta się błyskawicznie. To jedna z tych historii, przy których trudno powiedzieć: „jeszcze tylko jeden rozdział”. Jeśli lubicie romanse z nutą mroku, tajemniczym bohaterem, wyrazistymi postaciami i dużą dawką emocji, to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę. Dla mnie była to bardzo udana lektura i z chęcią poznam kolejne historie tej autorki. ❤📚

Tę książkę przeczytałam już jakiś czas temu, i nadal wspominam ją bardzo dobrze i wiem, że niedługo będę chciała powrócić do niej jeszcze raz bo autorka stworzyła komfortową powieść… Bardzo polubiłam klimat tej historii, podróż na Alaskę. Autorka świetnie poprowadziła tę historię, jej pióro jest lekkie a akcja bardzo angażująca. Sam początek przyciąga ze względu na szybki ślub bohaterów i późniejszy wyjazd razem jako „małżeństwo”, na ślub jego brata. Główny bohater z początku nie robi najlepszego wrażenia, jest gburem, ale z czasem jak widzimy jego pobyt u rodziny i coraz lepsze poznawanie się z Cove, szybko zmienia się o nim zdanie, a jego troska potrafi oczarować, to jak dba o Cove i pokazuje jej rodzinne strony było świetne do śledzenia. Jestem fanką głównej bohaterki, jej charakteru, który zdecydowanie ją wyróżniał jako bohaterkę tak samo jak stylu, choć były momenty gdy czuła, że jest za głośna i że przeszkadza. Bardzo mi się podobała, że pomimo bohaterów dostaliśmy też sporo postaci pobocznych, jak rodziny bohatera, bardzo polubiłam jego siostrę. Na końcu dostajemy też rozdziały z perspektywy głównego bohatera co doceniam, bo poznanie jego perspektywy dużo daje.