Recenzje

🩸 ocena osobista 8/10 🩸spice level 1.5/5 Bloody Sin bez dwóch zdań mogę zaliczyć do jednej z najmocniejszych książek, które czytałam. Mimo tego, że osobiście ciężko mi się zaczynało tą książkę i ogółem czytało, z powodu na to, jak bardzo wulgarna jest, to z czasem się wciągnęłam w ta historię i -nie myślałam, że to się wydarzy- przywiązałam do bohaterów. Książka ma jednak trope mafijny, więc rozumiem, że nie mogło tych wulgaryzmów tutaj zabraknąć. Zauważyłam też, że utwór to takie HEAVY enemies to lovers i naprawdę mało jest romansu między głównymi bohaterami -przynajmniej w tej części. Lecz każde ich zbliżenie jest definitywne warte czekania i uważam, że tekst nie musiał być przesiąknięty scenami zbliżeń, aby był ciekawy, ponieważ jak już mówiłam, wciąga raz a porządnie, plus opowieść jest napisana spójnie i porządnie, co zawsze ogromnie doceniam. Anthea Lancoletti- córka nowojorskiego mafiozo, który zginął, kiedy miała zaledwie 16 lat. Po trzech latach dowiaduje się, że ojciec zapisał jej praktycznie całe swoje imperium w testamencie. Dziewczyna pomimo swoich wewnętrznych demonów i traum, o których nawet ciężko jest myśleć, daje 100% z siebie, aby sprostać zadaniu bycia pierwszej kobiety na tronie. Kiedy jej wuj, który właściwie próbuje zapewnić jej, oraz jej rodzeństwu stabilność odkąd nie mają ojca, zatrudnia dla niej ochroniarza w ramach jej bezpieczeństwa, dziewczyna wybucha złością. Anthea nie znosi kontroli, więc od tej chwili robi wszystko aby się go pozbyć.  Nicholas Velardi- świeżo upieczony ochroniarz Anthei, który nie spodziewał się, ze trafiła mu się aż tak trudna sztuka. O sześć lat starszy mężczyzna na każdym kroku zmaga się z lekko to nazywając “kaprysami i wybrykami” swojej podopiecznej, które codzień przyprawiają go o ból głowy. W trakcie opowieści, również dowiadujemy się co nie co, o niepozornie skrytym Anthea i Nicholas razem tworzą dynamiczny, ale i niezwykle potężny duet. Na początku ich znajomość nie wróżyła dobrych i pożądanych skutków, ponieważ im bardziej Nicholas chciał chronić Antheę, tym bardziej ona się sprzeciwiała i robiła dosłownie wszystko, aby wyleciał z domu rodzinny Lancolettich w podskokach. Jednak po jakimś (DŁUGIM) czasie, dziewczyna małymi krokami daje się oswoić mężczyźnie, który okazuje się paradoksalnie najczulszą i najpiękniejszą rzeczą, która przydarzyła się w mrocznym, pełnym demonów i traum czających się na każdym rogu świecie dziewczyny.  W całej książce największym fenomenem dla mnie było zrozumienie Anthei, od początku była dla mnie osobą, od której w realnym świecie trzymałabym się z daleka, a nawet byłabym skłonna ocenić. Wulgarna, nieprzyjemna, toksyczna, traktująca każdego na swojej drodze jako lekko mówiąc niższego od siebie.  Z każdym rozdziałem powoli zaczynałam rozumieć dlaczego dziewczyna jest tak zniszczona od środka. Niezwykle trudno czytało mi się o tym, co dziewczyna przeżyła, i że na każdym kroku nawet osoby, które powinny dawać jej bezpieczeństwo, pokazały jej gorzki smak życia. Pod sam koniec części pierwszej, kompletnie przestałam się dziwić jej zachowaniu.  Mimo tego, że jak już kilka razy wspomniałam-ciężko jest wejść w uniwersum tej powieści, uważam, że warto. Jest to całkiem ciekawe przeżycie i mimo moich zaprzeczeń z początku, na pewno sięgnę po część drugą książki. 

W jaki sposób wspieracie kreatywność swoich dzieci? ✂️ Chyba każdy rodzic chce, żeby jego dziecko rozwijało wyobraźnię, zadawało pytania i wiedziało, że nie zawsze istnieje tylko jedna właściwa odpowiedź. Dlatego bardzo ucieszyłam się, gdy trafiła do nas książka "Kreatywne dziecko. 70 zabaw uczących myślenia poza schematem". Już po kilku pierwszych stronach wiedziałam, że będzie to jedna z tych pozycji, do których będziemy wracać regularnie. Najbardziej spodobało mi się to, że autorka @monika_edumama nie narzuca gotowych rozwiązań. Zamiast tego zachęca dzieci do samodzielnego myślenia, eksperymentowania i szukania własnych pomysłów. W świecie pełnym instrukcji i schematów takie podejście wydaje mi się niezwykle cenne. Zabawy są różnorodne, a wiele z nich można zorganizować bez specjalnych przygotowań czy kupowania dodatkowych materiałów. To ogromny plus dla zabieganych rodziców. Wystarczy odrobina czasu, chęci i otwartości na wspólną zabawę. A przy okazji można odkryć, jak niesamowitą wyobraźnię mają dzieci, kiedy tylko da się im przestrzeń do działania. Ta książka przypomniała mi też coś bardzo ważnego - kreatywność nie polega na tworzeniu wielkich dzieł. Czasem zaczyna się od prostego pytania... To właśnie takie momenty budują w dziecku odwagę do myślenia po swojemu, szukania rozwiązań i wiary we własne pomysły. Jeśli więc szukacie książki, która pomoże Wam spędzić wartościowy czas z dzieckiem, a jednocześnie wspiera jego rozwój, to zdecydowanie warto zwrócić uwagę na tę pozycję. Dla mnie to nie tylko zbiór zabaw, ale także inspiracja do tego, by częściej zatrzymać się w codziennym pędzie i spojrzeć na świat oczami dziecka.

6 neuronaukowych zasad tworzenia dobrego życia Szczęścia to kwestia wyboru. Dokonaj go i żyj swoim najlepszym życiem W tej książce postrzega się szczęście jako stan wewnętrzny, zależny od naszego stylu życia, emocji i myśli Dlatego właśnie pracując nad własnym mózgiem, nad emocjami i nad myślałam można stworzyć sobie szczęśliwe życie To bardzo ciekawa książka. Każdy przecież chce być szczęśliwy, więc zdecydowanie warto ją przeczytać

📚📚Titek to ostatnio ulubieniec naszym domu, więc kolejna część od razu trafiła na listę wieczornych lektur. Tym razem Titek wybiera się z tatą i siostrą na plac zabaw. Bardzo spodobało mi się, że jeszcze przed wejściem wspólnie ustalają zasady bezpieczeństwa. Dzięki temu, gdy później pojawiają się trudniejsze momenty — wybiegnięcie poza plac czy niechęć do zakończenia zabawy — dzieci wiedzą, czego mogą się spodziewać. To kolejna część, która pokazuje rodzicielstwo bliskie i pełne szacunku. Tata nie krzyczy, nie zawstydza i nie rezygnuje z granic. Zamiast tego przypomina o wcześniejszych ustaleniach, nazywa emocje dzieci i pokazuje, że można rozumieć ich rozczarowanie, jednocześnie pozostając przy swoim „nie”. Bardzo wartościowe są też wskazówki dla rodziców na końcu książki. Znajdziemy tam przypomnienie, że dzieciom łatwiej współpracować, gdy wcześniej znają zasady, są przygotowane na zmianę planów i czują, że dorosły jest po ich stronie nawet wtedy, gdy stawia granice. 📖📖📖Myślę, że to świetna pozycja dla wszystkich przedszkolaków, które uwielbiają place zabaw i nie zawsze mają ochotę z nich wracać do domu.

📚📚📚Znacie już Titka? U nas każda nowa część to obowiązkowa lektura. Tym razem Titek i jego siostra kłócą się o żółtą kredkę, bo każde chce stworzyć najpiękniejszą laurkę dla babci. Z pozoru błaha sprawa szybko przeradza się w prawdziwy konflikt. Bardzo podoba mi się sposób, w jaki książka pokazuje rolę rodzica. Mama nie szuka winnego i nie narzuca rozwiązania. Najpierw pomaga dzieciom się usłyszeć, a potem zachęca je do samodzielnego znalezienia wyjścia z sytuacji. Naszą rolą nie jest szybkie rozsądzenie sporu, ale wspieranie dzieci w słuchaniu siebie nawzajem, nazywaniu emocji i szukaniu własnych rozwiązań. To właśnie wtedy uczą się kompetencji społecznych, które zostaną z nimi na lata. 💡💡💡Na końcu znajdziecie też świetne wskazówki dla rodziców oraz pomysł na stworzenie rodzinnych zasad by mniej się kłócić. Przyznam, że sama zastanawiam się nad wprowadzeniem takiego pomysłu u nas w domu. Szczególnie polecam rodzinom z więcej niż jednym dzieckiem.