Recenzje

🌹🗝️ Adicción perfecta: W cieniu obsesji autorstwa K.M. KaroBelli to powieść, która zabiera czytelnika do świata, w którym granica między fascynacją a zagrożeniem zaciera się z każdą kolejną stroną. To historia pełna bólu, manipulacji i trudnych wyborów, ale również opowieść o walce o własną godność i próbę ocalenia siebie w rzeczywistości, gdzie przemoc wydaje się codziennością. Już od początku autorka sygnalizuje, że nie będzie to lekka lektura. Pojawiają się tutaj trudne tematy, sceny brutalności oraz emocjonalnie obciążające wydarzenia, dlatego warto sięgnąć po tę książkę ze świadomością, że niektóre fragmenty mogą okazać się wymagające. 🌹🗝️ Główną bohaterką jest Celia Rojas, młoda Hiszpanka, której życie od dawna nie przypomina beztroskiej młodości. Po tragicznej śmierci ojca, cenionego policjanta, została sama z matką, od której zamiast wsparcia otrzymuje nieustanną krytykę i wygórowane wymagania. Zmuszona zrezygnować z własnych marzeń, podejmuje pracę w nadmorskiej restauracji. Gdy traci zatrudnienie, staje przed decyzją, która odmieni wszystko. Za sprawą zbiegu okoliczności trafia do miejsca budzącego niepokój już od pierwszej chwili. Chociaż instynkt podpowiada jej ucieczkę, szybko okazuje się, że nie każdy ma możliwość wyboru. 🌹🗝️ K.M. KaroBella prowadzi swoją bohaterkę przez świat rządzony przez ludzi pozbawionych skrupułów. Celia zostaje uwikłana w rzeczywistość pełną przemocy, tajemnic i zależności, z których trudno się wyzwolić. Z każdą stroną pojawia się coraz więcej pytań. Kto naprawdę pociąga za sznurki? Dlaczego dziewczyna nie może po prostu odejść? Kto darzy ją niebezpiecznym uczuciem balansującym na granicy obsesji? Autorka umiejętnie dawkuje informacje, stopniowo odkrywając kolejne sekrety i podsycając ciekawość czytelnika. 🌹🗝️ Największym atutem tej powieści są emocje. Strach miesza się tutaj z nadzieją, rozpacz z determinacją, a chwile względnego spokoju przeplatają się z wydarzeniami wywołującymi napięcie. Celia nie jest bohaterką idealną. Popełnia błędy, bywa zagubiona i bezradna, ale właśnie dzięki temu wydaje się autentyczna. Jej walka o odzyskanie kontroli nad własnym życiem angażuje i sprawia, że trudno pozostać wobec niej obojętnym. Autorka pokazuje również, jak silny potrafi być człowiek, kiedy zostaje zepchnięty do granic własnej wytrzymałości. 🌹🗝️ Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wad. Momentami można odnieść wrażenie, że nadmiar wydarzeń i tajemnic wprowadza pewien chaos. Niektóre rozdziały wydawały mi się bardziej nierówne pod względem tempa, przez co chwilami musiałam na nowo uporządkować pojawiające się informacje. Mimo to nie odbierało mi to przyjemności z lektury. Wręcz przeciwnie - chciałam dowiedzieć się, dokąd zaprowadzi Celii ta niebezpieczna droga i czy uda jej się odkryć prawdę ukrytą pod warstwą kłamstw oraz manipulacji. 🌹🗝️ Adicción perfecta: W cieniu obsesji to historia dla czytelników lubiących mroczne romanse osadzone w brutalnych realiach i opowieści, które nie boją się poruszać trudnych tematów. K.M. KaroBella stworzyła powieść o przetrwaniu, odzyskiwaniu własnego głosu i poszukiwaniu światła pośród ciemności. To książka pełna skrajnych emocji, która potrafi zarówno wzruszyć, jak i zszokować. Choć nie jest lekturą idealną i momentami może przytłoczyć intensywnością wydarzeń, z pewnością zostaje w pamięci na długo. To opowieść pokazująca, że nawet w świecie zdominowanym przez przemoc człowiek wciąż może walczyć o siebie i nie pozwolić, by całkowicie odebrano mu nadzieję.

🩸 ocena osobista 8/10 🩸spice level 1.5/5 Bloody Sin bez dwóch zdań mogę zaliczyć do jednej z najmocniejszych książek, które czytałam. Mimo tego, że osobiście ciężko mi się zaczynało tą książkę i ogółem czytało, z powodu na to, jak bardzo wulgarna jest, to z czasem się wciągnęłam w ta historię i -nie myślałam, że to się wydarzy- przywiązałam do bohaterów. Książka ma jednak trope mafijny, więc rozumiem, że nie mogło tych wulgaryzmów tutaj zabraknąć. Zauważyłam też, że utwór to takie HEAVY enemies to lovers i naprawdę mało jest romansu między głównymi bohaterami -przynajmniej w tej części. Lecz każde ich zbliżenie jest definitywne warte czekania i uważam, że tekst nie musiał być przesiąknięty scenami zbliżeń, aby był ciekawy, ponieważ jak już mówiłam, wciąga raz a porządnie, plus opowieść jest napisana spójnie i porządnie, co zawsze ogromnie doceniam. Anthea Lancoletti- córka nowojorskiego mafiozo, który zginął, kiedy miała zaledwie 16 lat. Po trzech latach dowiaduje się, że ojciec zapisał jej praktycznie całe swoje imperium w testamencie. Dziewczyna pomimo swoich wewnętrznych demonów i traum, o których nawet ciężko jest myśleć, daje 100% z siebie, aby sprostać zadaniu bycia pierwszej kobiety na tronie. Kiedy jej wuj, który właściwie próbuje zapewnić jej, oraz jej rodzeństwu stabilność odkąd nie mają ojca, zatrudnia dla niej ochroniarza w ramach jej bezpieczeństwa, dziewczyna wybucha złością. Anthea nie znosi kontroli, więc od tej chwili robi wszystko aby się go pozbyć.  Nicholas Velardi- świeżo upieczony ochroniarz Anthei, który nie spodziewał się, ze trafiła mu się aż tak trudna sztuka. O sześć lat starszy mężczyzna na każdym kroku zmaga się z lekko to nazywając “kaprysami i wybrykami” swojej podopiecznej, które codzień przyprawiają go o ból głowy. W trakcie opowieści, również dowiadujemy się co nie co, o niepozornie skrytym Anthea i Nicholas razem tworzą dynamiczny, ale i niezwykle potężny duet. Na początku ich znajomość nie wróżyła dobrych i pożądanych skutków, ponieważ im bardziej Nicholas chciał chronić Antheę, tym bardziej ona się sprzeciwiała i robiła dosłownie wszystko, aby wyleciał z domu rodzinny Lancolettich w podskokach. Jednak po jakimś (DŁUGIM) czasie, dziewczyna małymi krokami daje się oswoić mężczyźnie, który okazuje się paradoksalnie najczulszą i najpiękniejszą rzeczą, która przydarzyła się w mrocznym, pełnym demonów i traum czających się na każdym rogu świecie dziewczyny.  W całej książce największym fenomenem dla mnie było zrozumienie Anthei, od początku była dla mnie osobą, od której w realnym świecie trzymałabym się z daleka, a nawet byłabym skłonna ocenić. Wulgarna, nieprzyjemna, toksyczna, traktująca każdego na swojej drodze jako lekko mówiąc niższego od siebie.  Z każdym rozdziałem powoli zaczynałam rozumieć dlaczego dziewczyna jest tak zniszczona od środka. Niezwykle trudno czytało mi się o tym, co dziewczyna przeżyła, i że na każdym kroku nawet osoby, które powinny dawać jej bezpieczeństwo, pokazały jej gorzki smak życia. Pod sam koniec części pierwszej, kompletnie przestałam się dziwić jej zachowaniu.  Mimo tego, że jak już kilka razy wspomniałam-ciężko jest wejść w uniwersum tej powieści, uważam, że warto. Jest to całkiem ciekawe przeżycie i mimo moich zaprzeczeń z początku, na pewno sięgnę po część drugą książki. 

Monika Rutowska-Leśniewska stworzyła inspirującą, pełną energii i niezwykle wartościową książkę, która pokazuje, że rozwój dziecka nie musi opierać się wyłącznie na zdobywaniu kolejnych porcji wiedzy, lecz przede wszystkim na budowaniu odwagi do zadawania pytań, szukania własnych rozwiązań i patrzenia na świat z zupełnie nowej perspektywy. Autorka w niezwykle przystępny, a zarazem angażujący sposób zaprasza młodych odkrywców i ich opiekunów do świata kreatywności, w którym największą wartością staje się proces myślenia, eksperymentowania i samodzielnego dochodzenia do wniosków. Każde z siedemdziesięciu zaproponowanych działań staje się okazją do rozwijania wyobraźni, elastyczności i umiejętności, które dziś wydają się niemal bezcennym kapitałem na przyszłość. To publikacja, która pokazuje, że nauka może być przestrzenią swobody, zabawy i odkrywania własnych możliwości, a codzienne sytuacje mogą stać się impulsem do rozwijania kompetencji, które będą procentować przez całe życie. Elastyczność proponowanych ćwiczeń sprawia, że książka naturalnie dopasowuje się do wieku, zainteresowań i tempa rozwoju dziecka, pozostawiając miejsce na spontaniczność i indywidualność. Monika Rutowska-Leśniewska stworzyła publikację pełną świeżości, uważności i inspirujących pomysłów, która angażuje dzieci oraz przypomina dorosłym, jak ogromną siłę ma ciekawość i jak wiele wartości kryje się w odwadze do wychodzenia poza utarte ścieżki. To książka, która staje się początkiem wielu rozmów, wspólnych odkryć i codziennych momentów, w których nauka i zabawa splatają się w coś naprawdę wyjątkowego. „Kreatywne dziecko. 70 zabaw uczących myślenia poza schematami” to inspirująca, mądra i pobudzająca wyobraźnię propozycja, która pokazuje, że największe kompetencje przyszłości rodzą się nie z obowiązku, lecz z ciekawości świata i radości odkrywania.

6 neuronaukowych zasad tworzenia dobrego życia Szczęścia to kwestia wyboru. Dokonaj go i żyj swoim najlepszym życiem W tej książce postrzega się szczęście jako stan wewnętrzny, zależny od naszego stylu życia, emocji i myśli Dlatego właśnie pracując nad własnym mózgiem, nad emocjami i nad myślałam można stworzyć sobie szczęśliwe życie To bardzo ciekawa książka. Każdy przecież chce być szczęśliwy, więc zdecydowanie warto ją przeczytać

📚📚Titek to ostatnio ulubieniec naszym domu, więc kolejna część od razu trafiła na listę wieczornych lektur. Tym razem Titek wybiera się z tatą i siostrą na plac zabaw. Bardzo spodobało mi się, że jeszcze przed wejściem wspólnie ustalają zasady bezpieczeństwa. Dzięki temu, gdy później pojawiają się trudniejsze momenty — wybiegnięcie poza plac czy niechęć do zakończenia zabawy — dzieci wiedzą, czego mogą się spodziewać. To kolejna część, która pokazuje rodzicielstwo bliskie i pełne szacunku. Tata nie krzyczy, nie zawstydza i nie rezygnuje z granic. Zamiast tego przypomina o wcześniejszych ustaleniach, nazywa emocje dzieci i pokazuje, że można rozumieć ich rozczarowanie, jednocześnie pozostając przy swoim „nie”. Bardzo wartościowe są też wskazówki dla rodziców na końcu książki. Znajdziemy tam przypomnienie, że dzieciom łatwiej współpracować, gdy wcześniej znają zasady, są przygotowane na zmianę planów i czują, że dorosły jest po ich stronie nawet wtedy, gdy stawia granice. 📖📖📖Myślę, że to świetna pozycja dla wszystkich przedszkolaków, które uwielbiają place zabaw i nie zawsze mają ochotę z nich wracać do domu.