Recenzje

„Dziewczyna na jedną noc” to trzeci tom cyklu Nie pasujemy do siebie. Dwie poprzednie części bardzo mi się podobały, więc wyczekiwałam premiery kolejnej części. Już opis mnie zainteresował, więc tym bardziej nie mogłam doczekać się lektury. Historia wciąga już po kilku początkowych stronach, a czym dalej się w nią zagłębiamy tym trudniej ją odłożyć. Każdy kolejny rozdział to więcej wrażeń i emocji. Nie zabraknie chwil wzruszenia i smutku, ale również uśmiechu i radości. Główni bohaterowie to dwie interesujące postaci, których połączyła jedna noc. Mieli się więcej nie spotkać, jednak los zdecydował inaczej. Ona jednak nie chce mieć z bohaterem nic wspólnego. On nie potrafi wyrzucić jej z głowy. Czy tych dwoje dojdzie do porozumienia? A może jest im pisane coś więcej? „Dziewczyna na jedną noc” to bardzo dobra książka o rodzinie, przyjaźni, miłości. O poszukiwaniu siebie i walce o własne szczęście. Powieść, w której bohaterowie mierzą się z nowymi, nieznanymi dotąd uczuciami. Historia, która pokazuje jak bardzo może nas zawieść osoba, która powinna być największym wsparciem. Jak trudno nagle porzucić swoje poukładane życie i zacząć na nowo. Jak ciężka jest walka między sercem, a rozumem. Jak trudno się otworzyć i zaufać po wielu latach cierpienia i niepewności. Lektura, której czytanie było przyjemnością. Z chęcią śledziłam losy bohaterów i im kibicowałam. Czuć było między nimi chemię i przyciąganie, ale też zrozumienie i chęć pomocy i wysłuchania. „Dziewczyna na jedną noc” to bardzo dobra książka, którą polecam!

Najnowsza książka od @ludkaskrzydlewska_autorka to idealne połączenie mało lubianego motywu ciąży, 10 letniej różnicy wieku, romansu biurowego i wątku upierdliwego byłego. Astra po okropnym rozstaniu z narzeczonym poznaje w barze mężczyznę, z którym spędza noc. Nie podają sobie imion, bo choć chemia między nią a nowopoznanym jest niezaprzeczalna, to kobieta nie chce wikłać się w żaden związek. Ma wystarczająco dużo problemów w pracy i nie potrzebuje więcej komplikacji w życiu. Parę tygodni później pożałuje swojej decyzji. Nieznajomy okaże się ojcem jej dziecka. To nie koniec niespodzianek, ten sam mężczyzna jest również jej nowym przełożonym, jakby tego było mało nieustannie utrudnia jej pracę i traktuje ją z góry. Zakochałam się w kreacji Thane’a. Poznajemy go jako lekko wycofanego, ale ujmującego mężczyznę. Potem przyjmuje maskę bezdusznego, aroganckiego przełożonego po to, by potem na nowo rozkochać w sobie czytelniczki. Rozczulał mnie sposób, w jaki krok po kroku wchodził w życie 10 lat młodszej Astry. Opiekował się nią, nawet w momencie, w którym była dla niego pozornie nieznajomą osobą. Główna bohaterka mimo tego, iż niemal całe biuro sprzysięgło się przeciw niej nie poddała się i dalej niestrudzenie pracowała w dotychczasowym miejscu. Nie należało to do łatwych rzeczy, bo poprzedni team trzymał stronę byłego, ten zaś razem ze swoją nową partnerką nieustannie atakowali ją werbalnie. Pracy nie ułatwiały również nawarstwiające się plotki kto jest ojcem dziecka. Płynęłam przez tą historię. Było w niej parę niewiadomych, jednak Ludka zadbała o to, by finalnie każda zagwoztka została wyjaśniona, a czytelnik skończył lekturę z poczuciem całkowitej satysfakcji. Związek głównych bohaterów może nie zaczął się od właściwej strony, jednak późniejsze tempo rozwoju ich relacji było słodkie, a gesty, mniejsze i większe, rozczulały mnie nieustannie rozbudzając ochotę na więcej książek spod pióra autorki.

✨ Recenzja „It started with a lie” - Marzena Czyż „Z natury wszyscy jesteśmy dobrzy, ale niektórych z nas zmieniają złe doświadczenia.” To jedno zdanie idealnie oddaje ducha tej historii - opowieści o dojrzewaniu, trudnych wyborach i sile emocji, które potrafią pchnąć nas w zupełnie nieoczekiwane kierunki. ⸻ 👧 Główna bohaterka, Greta Rukhadze, to siedemnastoletnia dziewczyna z tradycyjnej gruzińskiej rodziny. Jej życie upływa między szkołą a pomocą w rodzinnej restauracji. Jest odpowiedzialna, poukładana, lojalna wobec rodziców - ale w głębi duszy czuje, że coś ją omija. Podczas gdy jej rówieśnicy korzystają z młodości, Greta funkcjonuje według sztywnych reguł, których do końca nie rozumie. Jest rozdarta między własnymi pragnieniami a oczekiwaniami otoczenia. To właśnie ten wewnętrzny konflikt sprawia, że łatwo się z nią utożsamić. 💔 Wszystko zmienia się, gdy poznaje Davida - chłopaka, który wnosi w jej życie powiew wolności i buntu. Greta zaczyna po raz pierwszy żyć po swojemu, łamać zasady i czuć, jakby w końcu oddychała pełną piersią. Ale szczęście nie trwa długo - David wyjeżdża, a Greta zostaje ze złamanym sercem i chaosem w głowie. 🔥 Wtedy na scenę wkracza tajemniczy brunet z tatuażem smoka - enigmatyczny, niebezpieczny i hipnotyzujący. Jego pojawienie się wprowadza do fabuły nutę mroku i niepokoju. Greta zaczyna mierzyć się z emocjami, których nie znała wcześniej, i z pytaniami, na które trudno znaleźć jednoznaczną odpowiedź. ⸻ ✍ Styl autorki jest lekki, młodzieżowy, bardzo przystępny - idealny dla czytelników szukających historii z pierwszymi miłościami, wewnętrznymi dylematami i subtelnym napięciem. Bohaterowie są dobrze zarysowani, a gruzińskie tło kulturowe dodaje książce ciekawego kolorytu i świeżości. To nie jest kolejna „typowa” młodzieżówka - to historia osadzona na styku dwóch światów: tradycji i współczesności, powinności i pragnień. ⸻ 🖤 Z mojej perspektywy: Choć książka miała w sobie wiele dobrego - ciekawą główną bohaterkę, emocje, wątek kulturowy i uczuciowy rozwój - to muszę przyznać, że osobiście bardziej odnajduję się w klimatach romantasy i thrillerów/kryminałów. Wątek miłosny był momentami zbyt przewidywalny, a druga połowa nieco mniej dynamiczna niż początek. Mimo to - cieszę się, że dałam jej szansę. To historia, która niesie ważne przesłanie o dojrzewaniu i odwadze do bycia sobą. 🇮🇹 A volte per trovare se stessi, bisogna perdersi del tutto… (Czasem, żeby odnaleźć siebie, trzeba się całkowicie zgubić.) To zdanie idealnie pasuje do drogi, którą przeszła Greta. ⸻ 📖 Dla kogo ta książka? Dla osób lubiących emocjonalne, lekko dramatyczne młodzieżowe historie z wyrazistym tłem kulturowym. Dla tych, którzy chcą poczuć smak pierwszego buntu i miłości - tej pełnej ryzyka i namiętności. ❗Książka przeznaczona dla czytelników 18+ - pojawiają się w niej dojrzałe wątki i emocjonalna intensywność.

Mam trochę mieszane uczucia co do tej książki, ponieważ spodziewałam się czegoś trochę innego, jak usłyszałam, że jest to horror z motywem obozu w lesie, oczekiwałam czegoś bardziej mrocznego, gdzie napięcie będzie już od pierwszych stron, i w tym przypadku lekko się zawiodłam. Były sytuacje, gdzie przez chwilę budowane było napięcie i myślałam, że w końcu zacznie się coś dziać, jednak okazywało się to mylne. Przez pierwsze prawie 200 stron czułam się, jakbym czytała jakąś zwykłą młodzieżówkę o grupce przyjaciół, których nie łączy w sumie... nic, ciągle się kłócili, wyzywali i nie było do końca wiadomo dlaczego. Zupełnie nie pasowała mi tutaj narracja w trzeciej osobie, w dodatku ciągle zmieniała się perspektywa i mieszało mi się, o kim aktualnie czytałam, co sprawiło też, że bohaterowie wydawali mi się płytcy i bez charakteru. Pod koniec książki jednak zaczęło już dziać się więcej i nie mogłam oderwać się od czytania, a dużym plusem było to, że mogłam wczuć się w klimat ostatnich wydarzeń, ponieważ byłam wtedy akurat w górach, w lesie, a za oknem lał deszcz tak jak w książce więc mogłam się poczuć, jakbym sama była w środku tych tragicznych wydarzeń. Zakończenie mnie zaskoczyło, jednak oczekiwałam czegoś mocniejszego. Było naprawdę ciekawe i, po części się go nie spodziewałam, to i tak na moje, ta końcowa akcja mogłaby trwać zdecydowanie dłużej. Jednakże dobrze bawiłam się, czytając tę książkę, i myślę, że po prostu za dużo od niej wymagałam, bo byłam przekonana, że będzie to bardziej typowy slasher z naprawdę mocno wyczuwalnym klimatem niebezpieczeństwa a nie tylko na końcówce a i tak nadal nie taki, żebym miała ciary. Uważam, że jest to książka idealna na deszczowy wieczór, najlepiej jesienią, ale taka, która nie zostanie z wami na dłużej. Ostatecznie polecam wam tę lekturę jako odskocznię od książek o cięższych tematach.

Jest to opowieść o osiemnastoletniej Elaine, która uwolniła się od swojej matki, by posmakować życia, jakiego nie miała okazji poznać. Akcja książki rozpoczyna się pięć lat później, a młodą Elaine poznajemy jako jedną z Czarnych Srok. Jest to szajka złodziei, która okrada bogatych, by później rozdawać pieniądze biednym. Losy bohaterów przecinają się w momencie, w którym do Landaroth zbliża się wojna, a Elaine pomaga następny tronu, Willamowi odnaleźć zaginiony pierścień, który jest mu potrzebny, by poślubić księżniczkę i tym samym nawiązać sojusz z Tardessą. Poszukiwania pierścienia są tak naprawdę początkiem lawiny intryg i kłamstw i sprawdzianu lojalności. Elaine jest silną postacią z traumatyczną przeszłością. Oprócz walki o swoją wolność, dziewczyna musi również stawić czoła swoim własnym lękom. Na początku bałam się, że motyw Robin Hooda, przygody i intryg mi się nie spodoba, finalnie jednak sprawdził się dobrze. Czarne Sroki łączy silna więź przyjacielska, a wątek miłosny rozwija się w naturalnym tempie i absolutnie nie przyćmiewa głównej historii. Momentami brakowało mi bardziej wyrazistych elementów fantasy, ale mimo to dobrze się bawiłam z tą książką! 💙