Recenzje
Aberracja mroku
5/5 Przechodząc do książki to dosłownie przepadłam. Zacznę może od tego, że książka mnie bardzo wciągneła fabuła książki i motywy sprawiły że się rozpłynełam. Uwielbiam rysować i motyw malarza z obsesją ? CUDO! Dużo się śmiałam przy czytaniu i bardzo dobrze się bawiłam. Te obrazy w książce prześliczne! Książka jest skierowana bardziej do powyżej 18 roku bynajmniej w moim odczuciu przez sceny pewne. Przepadłam poraz kolejny dla książki🤭. Nasza główna bohaterka Renese prowadzi małą galerię sztuki i ma bardzo dużą obsesje na punkcie Sable'a malarza którego podziwia. Uwielbiam ten plot - twist! Nie spodziewałam się, że tak się zakończy historia która napewno bardzo długo zostanie w moim sercu. Wniosła dużo do mojego toku myślenia i otworzyła mi spojrzenie inne na świat.
Bliskość
„Bliskość” Aliny Adamowicz to wartościowy poradnik psychologiczny, który przypomina, że potrzeba więzi z drugim człowiekiem jest naszą biologiczną koniecznością, a nie luksusem. Autorka z ogromnym wyczuciem analizuje paradoks naszych czasów: mimo głębokiego pragnienia bliskości, często jednocześnie się jej obawiamy. Książka pomaga zrozumieć przyczyny tego lęku, zarówno w relacjach z innymi, jak i w kontakcie z samą sobą. Adamowicz przekonuje, że umiejętność tworzenia głębokich więzi nie jest darem dla wybranych, lecz kompetencją, którą można rozwijać. Dzięki praktycznemu podejściu czytelnik otrzymuje wskazówki, jak małymi krokami budować poczucie bezpieczeństwa i autentyczność w relacjach. To inspirująca lektura dla każdego, kto czuje, że w jego życiu brakuje prawdziwego, czułego kontaktu z ludźmi. Dzięki tej pozycji dążenie do spokoju i zrozumienia staje się znacznie łatwiejsze. Całość stanowi kojące przypomnienie, że każdy z nas zasługuje na bycie widzianym, słyszanym i w pełni akceptowanym.
Kreatywne dziecko. 70 zabaw uczących myślenia poza schematem
„Kreatywne dziecko " to książka, która przypomina, jak ważne jest rozwijanie kreatywności u dzieci. Autorka pokazuje, że w dzisiejszym świecie nie wystarczy tylko zdobywać wiedzę - równie istotne jest umiejętne rozwiązywanie problemów, zadawanie pytań i szukanie niestandardowych rozwiązań. W środku znajdziemy 70 ćwiczeń i zabaw, które mają zachęcić dzieci do samodzielnego myślenia. Większość z nich nie wymaga specjalnych przygotowań, dlatego można je łatwo wykorzystać w domu. Podoba mi się, że zadania nie mają jednego „właściwego” rozwiązania - liczy się pomysłowość i spojrzenie na problem z różnych stron. Książka jest napisana prostym, przystępnym językiem i stanowi ciekawe źródło inspiracji dla rodziców oraz nauczycieli. Nie jest to pozycja, którą czyta się od deski do deski jednym tchem, ale raczej zbiór pomysłów, do których można wracać wtedy, gdy potrzebujemy nowych inspiracji do wspólnej zabawy i nauki. To wartościowa lektura dla osób, które chcą wspierać rozwój kreatywności u dzieci i pokazać im, że czasem warto wyjść poza utarte schematy.
Mózg - siedziba szczęścia. 6 neuronaukowych zasad tworzenia dobrego życia
Rzeczowa, a jednocześnie bardzo przystępna pozycja poradnikowo / samorozwojowa / popularnonaukowa o tym jak kształtować poczucie szczęścia. O czym przeczytasz w tym tytule? Czym jest szczęście w praktyce — i dlaczego nie zależy od przypadku? Jak działa Twoja narracja wewnętrzna — oraz jak ją świadomie kształtować? Jak powstają przekonania — i jak zmieniać te, które Cię ograniczają? Dlaczego mózg szuka zagrożeń — oraz jak nie żyć w trybie alarmowym? Jak współpracować z korą przedczołową — czyli „prezeską” odpowiedzialną za decyzje i spokój? Zachwyt nad tą pozycją towarzyszył mi zarówno podczas czytania jak i już po zakończeniu lektury. Jej największą siłą jest sposób narracji: autorka upraszcza złożone tematy do formy, którą można by bez problemu przekazać komuś nie otaczającego się na co dzień tematami psychologii czy nawet młodszym odbiorcom, co sprawia, że książka płynie i nie męczy. Czyta się lekko, przystępnie choć mówi o rzeczach złożonych i fundamentalnych. Wyróżnia ją to że tłumaczy skomplikowane procesy bardzo obrazowo (np. porównując mózg do firmy, a układ nagrody do działu HR) że treść staje się łatwa do zapamiętania. Doceniłam klarowną strukturę: najpierw wprowadzenie w ogólne modele psychologii, potem ich rozwinięcie w rozdziałach. Graficzne wyróżnienia i cytaty pomagają zatrzymać najważniejsze myśli. Liczne są tu także ćwiczenia i pytania pozostawione czytelnikowi do pracy własnej. To nadaje jej także praktyczny wymiar i umożliwia podjęcie działań już w trakcie lektury. To przystępny, konkretny i naprawdę wspierający poradnik. Dla mnie to perełka na polskim rynku psychologicznych lektur w tym gatunku.
Śmiertelna królowa
Wiecie, że przeczytałam tę książkę dosłownie w jeden wieczór? A Ci, co są ze mną dłużej, zdają sobie sprawę z tego, co to oznacza. Pióro autorki jest lekkie niczym piórko co nie znaczy, że jest prostackie. Płynie się przez fabułę ze stale rosnącym zaangażowaniem, im dalej w las tym ciekawiej chociaż w tym wypadku, od pierwszych stron poczułam się zainteresowana. Kto by nie był, gdy do gry wkraczają wampiry 😈 Z tym, że te są nieco inne - nie szkodzi im słońce, nie muszą mieć magicznych gadżetów by się nie spalić a nawet... Nie piją kri. Żadnej. Na dwór królewski księcia wampirów trafia ludzka dziewczyna, za sprawą głosu Siostrzeństwa (takie uwspółcześnione norny). Ma zostać nową królową. Sęk w tym, że dziewczyna wprost nienawidzi wampirzej rasy. Czy można jednak wrzucać wszystkich do jednego worka? Czy warto oceniać po pozorach i zasłyszanych historiach czy może prawda okaże się zupełnie inna? Mamy także slow burn romance, very slow bym nawet rzekła co mi się podoba, bo napięcie między bohaterami jest niezwykle subtelne i nie dominuje całości fabuły, gdzie poznajemy powoli królestwo Invecty a także samych bohaterów. Moim ulubieńcem oprócz oczywiście Natana 🤭 jest Dymitr. Totalny luzak rozbrajający wszelkie napięcia na poczekaniu a jednocześnie bardzo lojalny wobec swojego kuzyna. W tym wampirzym świecie rządzą kobiety, mają większą moc i szacunek a także król nie może zostać koronowany bez ślubu ale kiedy to byłaby kobieta, nie potrzebuje męża by zasiąść na tronie. Czemu? Przeczytajcie sami! Ja się bawiłam świetnie ale samo zakończenie zrobiło totalną miazgę, bo snułam domysły, które być może potwierdzą się później ale TEGO się nie spodziewałam! No i te wkurzające słowa "koniec tomu pierwszego" w krytycznym momencie mnie po prostu zostawiły z ogromnym niedosytem. Chcę wiedzieć, co to znaczy "krwołomna"! Na wczoraj!