Recenzje

„ᴡᴄᴢᴇᴘɪᴀᴍʏ ꜱɪᴇ ᴡ ꜱɪᴇʙɪᴇ, ᴊᴀᴋ ᴛᴏ ʀᴏʙɪʟɪꜱᴍʏ ᴘʀᴢᴇᴢ ᴡɪęᴋꜱᴢᴏść ɴᴀꜱᴢᴇɢᴏ ᴢʏᴄɪᴀ. ᴘᴏɴɪᴇᴡᴀᴢ ᴄᴏᴋᴏʟᴡɪᴇᴋ ʙʏ ꜱɪᴇ ɴɪᴇ ᴅᴢɪᴀʟᴏ ɴᴀ ᴄᴀʟʏᴍ ꜱᴡɪᴇᴄɪᴇ, ᴡꜱᴢʏᴛꜱᴋᴏ ᴡʏᴅᴀᴊᴇ ꜱɪᴇ ʟᴇᴘꜱᴢᴇ, ɢᴅʏ ᴍᴀᴍ ᴊᴀ ᴡ ꜱᴡᴏɪᴄʜ ʀᴀᴍɪᴏɴᴀᴄʜ.“ ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ Od pierwszych stron "Bez siły" poczułam dobrze znane ciepło, które zawsze towarzyszy książkom Elsie Silver. Tym razem historia toczy się w nieco spokojniejszym rytmie — podróż samochodem przez miasteczka, ucieczka z własnego ślubu i stopniowe budowanie relacji między Jasperem i Sloane. Od początku można było wyczuć między nimi napięcie, a każdy ich gest czy spojrzenie miał w sobie coś rozbrajającego. Choć różniło ich wiele — on gwiazda hokeja, ona tancerka baletowa — ich uczucia były naturalne i prawdziwe. Sloane zaskoczyła mnie swoją siłą — za delikatną fasadą kryła się ogromna odwaga. Jej walka o własne marzenia, wbrew oczekiwaniom rodziny, była jednym z najmocniejszych elementów tej historii. Jasper, choć odniósł sukces na lodowisku, także skrywał pustkę, której sława nie potrafiła zapełnić. Delikatnie zarysowany motyw różnic społecznych dodawał tej opowieści głębi i pokazywał, że serce nie zna granic. Uwielbiam, że w tle przewijali się też znani bohaterowie z wcześniejszych tomów — zwłaszcza Harvey, którego wątek wzbudził we mnie ogromną sympatię. Mimo całego mojego zachwytu, muszę przyznać, że zabrakło mi mocniejszego zaakcentowania pasji bohaterów — balet Sloane został potraktowany trochę po macoszemu.. Chętnie też zobaczyłabym więcej retrospekcji z ich dzieciństwa, żeby głębiej poczuć, jak ich uczucia się rozwijały. Relacja od przyjaciół do kochanków została poprowadzona dobrze, ale momentami brakowało mi większej intensywności. No i oczywiście minusem będzie tłumaczenie, które momentami mnie irytowało. Choć poprzednie tomy serii lubię troszkę bardziej, nadal czułam tę magię, jaką Elsie tworzy w każdej swojej książce. Jej styl pisania sprawia, że nawet najspokojniejsze sceny potrafią wywołać uśmiech i wzruszenie. Ten tom, z dodatkowymi scenami Harveya i Cordelii oraz przedsmakiem historii Winter i Theo, zaostrzył mój apetyt na kolejną część. Jeśli kochacie ciepłe romanse pełne emocji — koniecznie sięgnijcie po "Bez siły"! 

⋆˚࿔ 𝐑𝐞𝐦𝐢𝐧𝐝 𝐦𝐞 𝐨𝐟 𝐨𝐮𝐫 𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐢𝐞𝐬 𝜗𝜚˚⋆ ˖ . ݁𝜗𝜚. ݁₊ - 𝐌𝐮𝐬𝐢𝐬𝐳 𝐮𝐬́𝐦𝐢𝐞𝐜𝐡𝐚𝐜́ 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐜𝐳𝐞̨𝐬́𝐜𝐢𝐞𝐣. 𝐓𝐰𝐨́𝐣 𝐮𝐬́𝐦𝐢𝐞𝐜𝐡 𝐭𝐨 𝐧𝐚𝐣𝐩𝐢𝐞̨𝐤𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐞, 𝐜𝐨 𝐝𝐨𝐭𝐚̨𝐝 𝐰𝐢𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐞𝐦. ˖ . ݁𝜗𝜚. ݁₊ 𝐇𝐞𝐣! Dziś przychodzę z recenzją książki, która po przeczytaniu samego opisu wydawała mi się... dziwna?, nudna? w końcu to zwykłe childhood friends to lovers, co może być w tym fajnego? Bro, I was totally wrong. 𝐑𝐌𝐎𝐎𝐌 spodobało mi się już od pierwszych stron, a dawno żadnej książki nie czytało mi się tak przyjemnie. Historia 𝐁𝐫𝐢𝐭𝐭 i 𝐍𝐚𝐭𝐞’𝐚 została opowiedziana w najcudowniejszy sposób, w jaki tylko mogła. Pokochałam ją każdym najmniejszym skrawkiem mojego ciała. Po tym, jak 𝐍𝐚𝐭𝐞 traci pamięć w wypadku i 𝐩𝐨𝐧𝐨𝐰𝐧𝐢𝐞 poznaje 𝐁𝐫𝐢𝐭𝐭 ich historia rozpoczyna się ,,𝐨𝐝 𝐧𝐨𝐰𝐚“. Czytanie o tym, jak 𝐍𝐚𝐭𝐡𝐚𝐧𝐢𝐞𝐥 jeszcze raz zakochuje się w 𝐁𝐫𝐢𝐭𝐭𝐚𝐧... i'm 𝐬𝐩𝐞𝐞𝐜𝐡𝐥𝐞𝐬𝐬. Dajcie mi tego więcej. Książka porusza wiele trudnych tematów, takich jak 𝐚𝐥𝐤𝐨𝐡𝐨𝐥𝐢𝐳𝐦 czy 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐦𝐨𝐜 𝐝𝐨𝐦𝐨𝐰𝐚, więc jeżeli macie za sobą takie doświadczenia, to 𝐑𝐌𝐎𝐎𝐌 może nie być dobrą pozycją dla was. Moja finalna ocena to 𝟓/𝟓 i z pewnością będę czekać na kolejną część, bo chyba znalazłam właśnie kolejny 𝐝𝐨𝐦.

„- 𝑁𝑖𝑔𝑑𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑧𝑎 𝑝𝑜́𝑧́𝑛𝑜 𝑠𝑝𝑒ł𝑛𝑖𝑎𝑐́ 𝑠𝑤𝑜𝑗𝑒 𝑑𝑧𝑖𝑒𝑐𝑖𝑒̨𝑐𝑒 𝑚𝑎𝑟𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎, 𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑𝑎?” Niezwykłe jest to, jak 𝐤𝐚𝐳̇𝐝𝐚 𝐤𝐬𝐢𝐚̨𝐳̇𝐤𝐚 𝐍𝐚𝐭𝐚𝐥𝐤𝐢 𝐝𝐨 𝐦𝐧𝐢𝐞 𝐭𝐫𝐚𝐟𝐢𝐚. Nie było takiej, która by mi się nie spodobała. Każda z nich jest 𝐰𝐲𝐣𝐚̨𝐭𝐤𝐨𝐰𝐚, ale wszystkie 𝐭𝐚𝐤 𝐬𝐚𝐦𝐨 𝐩𝐢𝐞̨𝐤𝐧𝐞 i ł𝐚𝐩𝐢𝐚̨𝐜𝐞 𝐳𝐚 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞. Kocham pióro Natalki, ponieważ jest ono niesamowicie lekkie, przyjemne i muszę przyznać, że dopiero po 70 stronach zorientowałam się, że jest tutaj 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐩𝐞𝐤𝐭𝐲𝐰𝐚 𝐭𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢𝐨𝐨𝐬𝐨𝐛𝐨𝐰𝐚. 𝐙𝐮𝐩𝐞ł𝐧𝐢𝐞 𝐭𝐞𝐠𝐨 𝐧𝐢𝐞 𝐨𝐝𝐜𝐳𝐮ł𝐚𝐦, a raczej nie jestem jej fanką. Jeśli wy również preferujecie perspektywę pierwszoosobową, ale chcecie się przekonać do tej drugiej opcji, to 𝐤𝐨𝐧𝐢𝐞𝐜𝐳𝐧𝐢𝐞 𝐳ł𝐚𝐩𝐜𝐢𝐞 𝐳𝐚 𝐭𝐞̨ 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐞̨. 💙 𝐂𝐚𝐥𝐥𝐮𝐦 to bohater, który na początku wydaje się być 𝐝𝐨𝐬́𝐜́ 𝐭𝐚𝐣𝐞𝐦𝐧𝐢𝐜𝐳𝐲, ale z czasem coraz lepiej go poznajemy i rozumiemy. Było mi go niesamowicie żal. Wyjazd najlepszej przyjaciółki, strata wzroku, koniec z tańcem, a następnie kolejne cierpienie, które nigdy nie powinno się pojawić. Przeżył naprawdę wiele, a i tak szedł dalej przed siebie. 𝐁𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐠𝐨 𝐩𝐨𝐝𝐳𝐢𝐰𝐢𝐚𝐦 i wydaje mi się, że ja nie dałabym sobie rady na jego miejscu. 🥺 𝐉𝐨𝐲 to dziewczyna, którą naprawdę polubiłam. 𝐖𝐢𝐞𝐦 𝐣𝐚𝐤 𝐭𝐨 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐨𝐩𝐮𝐬́𝐜𝐢𝐜́ 𝐬𝐰𝐨́𝐣 𝐮𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚𝐧𝐲 𝐝𝐨𝐦 i nie móc zrobić nic, żeby w nim zostać. Do dziś jest mi z tego powodu strasznie przykro i 𝐜𝐡𝐲𝐛𝐚 𝐧𝐢𝐠𝐝𝐲 𝐭𝐞𝐠𝐨 𝐰 𝐩𝐞ł𝐧𝐢 𝐧𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐚𝐤𝐜𝐞𝐩𝐭𝐮𝐣𝐞̨. W innej kwestii również się z nią utożsamiam. 𝐓𝐚𝐧𝐢𝐞𝐜. Obie kiedyś tańczyłyśmy, ale w pewnym momencie z tego zrezygnowałyśmy, mimo że miłość do tego sportu dalej w nas żyła. Nie była to łatwa decyzja, ale każda z nas miała swój powód. Natomiast w pewnym momencie 𝐨𝐛𝐢𝐞 𝐝𝐨 𝐭𝐞𝐠𝐨 𝐰𝐫𝐨́𝐜𝐢ł𝐲𝐬́𝐦𝐲, choć w innej formie niż pierwotnie się chciało. ❤🩹 Relacja głównych bohaterów nie była prosta, a w szczególności na 𝐩𝐢𝐞𝐫𝐰𝐬𝐳𝐲𝐜𝐡 𝐤𝐢𝐥𝐤𝐮 𝐬𝐩𝐨𝐭𝐤𝐚𝐧𝐢𝐚𝐜𝐡 𝐩𝐨 𝐥𝐚𝐭𝐚𝐜𝐡. Mieli do wyjaśnienia wiele spraw, ale czas pokazał, że im więcej ze sobą przebywali, tym bardziej zbliżali się do siebie i zrozumieli, że 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐢𝐦 𝐬𝐢𝐞𝐛𝐢𝐞 𝐛𝐫𝐚𝐤𝐨𝐰𝐚ł𝐨. Myślę, że są idealnym przykładem ludzi w dzisiejszych czasach. 𝐍𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐰𝐬𝐳𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 ł𝐚𝐭𝐰𝐨, 𝐚𝐥𝐞 𝐭𝐫𝐳𝐞𝐛𝐚 𝐫𝐨𝐳𝐦𝐚𝐰𝐢𝐚𝐜́ 𝐢 𝐛𝐲𝐜́ 𝐝𝐥𝐚 𝐬𝐢𝐞𝐛𝐢𝐞 𝐧𝐚𝐰𝐳𝐚𝐣𝐞𝐦, 𝐳̇𝐞𝐛𝐲 𝐢𝐬́𝐜́ 𝐫𝐚𝐳𝐞𝐦 𝐝𝐨 𝐩𝐫𝐳𝐨𝐝𝐮. Nie skreślajmy ludzi, bo popełnili błąd. Nie jesteśmy idealni. 𝑁𝑖𝑒𝑐ℎ 𝑛𝑎𝑠𝑧𝑒 𝑠𝑒𝑟𝑐𝑎 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑒̨𝑑𝑎̨ 𝑛𝑖𝑒𝑤𝑖𝑑𝑧𝑖𝑎𝑙𝑛𝑒 𝑑𝑙𝑎 𝑛𝑎𝑠𝑧𝑦𝑐ℎ 𝑜𝑐𝑧𝑢. Dbajmy o nie. 🩵👁 A skoro o relacjach mowa… 𝐰𝐲𝐣𝐚̨𝐭𝐤𝐨𝐰𝐨 𝐮𝐫𝐳𝐞𝐤ł 𝐦𝐧𝐢𝐞 𝐝𝐮𝐞𝐭 𝐉𝐨𝐲 𝐢 𝐀𝐬𝐡𝐥𝐞𝐲 - jej macochy. Zobaczyłam w nich siebie i moją „drugą mamę”. 𝐔𝐬́𝐦𝐢𝐞𝐜𝐡 𝐧𝐢𝐞 𝐜𝐡𝐜𝐢𝐚ł 𝐳𝐞𝐣𝐬́𝐜́ 𝐦𝐢 𝐳 𝐭𝐰𝐚𝐫𝐳𝐲, a w głowie widziałam moje miłe wspomnienia z kobietą, która stała się dla mnie niesamowicie ważna. Nie zawsze było kolorowo, ale aktualnie nie wyobrażam sobie mojego życia bez niej. 𝐂𝐢𝐞𝐬𝐳𝐞̨ 𝐬𝐢𝐞̨, 𝐳̇𝐞 𝐣𝐚 𝐢 𝐉𝐨𝐲 𝐦𝐚𝐦𝐲 𝐩𝐫𝐳𝐲 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞 𝐭𝐚𝐤 𝐨𝐠𝐫𝐨𝐦𝐧𝐞 𝐰𝐬𝐩𝐚𝐫𝐜𝐢𝐞. 🫂 Jak można zauważyć po moich recenzjach, uwielbiam wprowadzać do nich 𝐭𝐫𝐨𝐜𝐡𝐞̨ 𝐦𝐨𝐣𝐞𝐠𝐨 𝐳̇𝐲𝐜𝐢𝐚 i 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐫𝐨́𝐳̇𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐝𝐨𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐝𝐜𝐳𝐞𝐧́. Dlatego też zakończę tę recenzję inaczej niż zazwyczaj. Cytat, który podałam na początku 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐦𝐧𝐢𝐞 𝐝𝐨𝐭𝐤𝐧𝐚̨ł, ponieważ idealnie wpasował się w moją aktualną sytuację życiową. Gdy dopiero zaczynałam swoje nastoletnie lata, 𝐦𝐚𝐫𝐳𝐲ł𝐚𝐦 𝐨 𝐚𝐤𝐭𝐨𝐫𝐬𝐭𝐰𝐢𝐞, a po lekcjach jeździłam na 𝐳𝐚𝐣𝐞̨𝐜𝐢𝐚 𝐭𝐚𝐧𝐞𝐜𝐳𝐧𝐞, co przy okazji jest jedną z rzeczy, która łączy mnie z głównymi bohaterami. Gdy miałam piętnaście lat wydawało mi się, że jest już za późno na moje aktorskie marzenie, a prawda była taka, że był to dopiero początek. W tym samym czasie rzuciłam taniec, ponieważ zawsze 𝐜𝐳𝐮ł𝐚𝐦, 𝐳̇𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭𝐞𝐦 𝐧𝐢𝐞𝐰𝐲𝐬𝐭𝐚𝐫𝐜𝐳𝐚𝐣𝐚̨𝐜𝐚. Życie ewidentnie mnie zaskoczyło, ponieważ prawie 𝐬𝐳𝐞𝐬́𝐜́ 𝐥𝐚𝐭 𝐩𝐨́𝐳́𝐧𝐢𝐞𝐣 𝐩𝐨𝐣𝐚𝐰𝐢ł𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐧𝐚 𝐭𝐫𝐳𝐞𝐜𝐡 𝐩𝐥𝐚𝐧𝐚𝐜𝐡 𝐟𝐢𝐥𝐦𝐨𝐰𝐲𝐜𝐡 (dwa razy tego samego filmu, który będzie w kinach i na Netflixie!!). Trzeci dzień wyjątkowo mnie wzruszył, ponieważ mogłam robić tam trzy moje ukochane rzeczy naraz. 𝐀𝐤𝐭𝐨𝐫𝐬𝐭𝐰𝐨, 𝐫𝐨𝐥𝐤𝐢 𝐨𝐫𝐚𝐳 𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞𝐜. Dostałam wiele miłych słów, których zawsze potrzebowałam usłyszeć i 𝐩𝐨𝐜𝐳𝐮ł𝐚𝐦, 𝐳̇𝐞 𝐦𝐨𝐠𝐞̨ 𝐬𝐩𝐞ł𝐧𝐢𝐜́ 𝐤𝐚𝐳̇𝐝𝐞 𝐝𝐳𝐢𝐞𝐜𝐢𝐞̨𝐜𝐞 𝐦𝐚𝐫𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞. ❤🩹 𝐌𝐚𝐦 𝐧𝐚𝐝𝐳𝐢𝐞𝐣𝐞̨, 𝐳̇𝐞 𝐰𝐲 𝐫𝐨́𝐰𝐧𝐢𝐞𝐳̇ 𝐮𝐰𝐢𝐞𝐫𝐳𝐲𝐜𝐢𝐞 𝐰 𝐬𝐢𝐞𝐛𝐢𝐞 𝐢 𝐝𝐨𝐬𝐭𝐫𝐳𝐞𝐳̇𝐞𝐜𝐢𝐞 𝐭𝐨, 𝐳̇𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭𝐞𝐬́𝐜𝐢𝐞 𝐰 𝐬𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐨𝐬𝐢𝐚̨𝐠𝐧𝐚̨𝐜́ 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨, 𝐜𝐨 𝐭𝐲𝐥𝐤𝐨 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞 𝐰𝐲𝐦𝐚𝐫𝐳𝐲𝐜𝐢𝐞. 💗✨ 

„ᴘʀᴢʏꜱᴘɪᴇꜱᴢᴏɴᴇ ʙɪᴄɪᴇ ᴅᴡóᴄʜ ꜱᴇʀᴄ, ɴɪᴇʀóᴡɴᴇ ᴏᴅᴅᴇᴄʜʏ, ᴋᴛóʀᴇ ɴɪᴇ ᴜᴋᴌᴀᴅᴀᴌʏ ꜱɪę ᴡ ʜᴀʀᴍᴏɴɪᴊɴą ᴍᴇʟᴏᴅɪę. ɪ ᴊᴇᴅɴᴏ ɴɪᴇᴡʏᴘᴏᴡɪᴇᴅᴢɪᴀɴᴇ ᴡᴘʀᴏꜱᴛ ᴢᴅᴀɴɪᴇ.” ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ Uwielbiam książki Natalki i przysięgam, że nie mogłam się doczekać tej lektury, jednak na początku książka nie do końca mnie porwała — brakowało mi mocniejszego otwarcia i odrobinę szybszego tempa. Mimo tego drobnego mankamentu ta historia skradła moje serce. Natalia stworzyła historię inną niż dotychczas, a jednak ponownie potrafiła oczarować mnie opowieścią, w której aż chciało się zamieszkać. Callum i Joy szybko stali się bohaterami, do których na pewno będę wracać. Postaci w tej książce zostały wykreowane z niezwykłą wrażliwością. Babcia Joy - Bridget - to również niezwykła osoba. To ona pokazała, jak można nauczyć się patrzeć na cierpienie z innej perspektywy. Callum natomiast wzbudził we mnie mnóstwo współczucia - jego brak wiary w siebie i samotna walka z chorobą poruszyły mnie najmocniej. Było kilka niedociągnięć w fabule i moim zdaniem za mało informacji na temat tańca, jednak nie zmieniło to mojego odbioru tej historii. Natalka kolejny raz udowodniła, że potrafi poruszyć serca czytelników. Przez całą opowieść przewijają się motywy utraty, bólu, miłości i pasji, a sposób, w jaki autorka oddaje emocje bohaterów, wyciskał ze mnie łzy. Choć trzecioosobowa narracja nie jest moim faworytem, tutaj mi nie przeszkadzała — styl Natalii jest tak lekki i piękny, że nie sposób było się oderwać. „Nie­widzialne serca“ to historia pełna smutku, ale też niesamowitej siły. To książka o emocjach, które nie dają o sobie zapomnieć, i o uczuciach, które definiują człowieka. Poznawanie Joy i Calluma, ich pasji, słabości i tajemnic było dla mnie przeżyciem, które na długo zostanie w pamięci. Gorąco polecam każdemu! ❤️

Karolina Kownacka w swoim poradniku „Wolni od uzależnienia. Droga do życia bez nałogów” podejmuje niezwykle ważny, a zarazem wciąż zbyt często marginalizowany temat uzależnień, przedstawiając go z perspektywy praktyka, terapeuty i człowieka z głębokim zrozumieniem psychologii uzależnień. Książka ta to nie tylko wszechstronny przewodnik po mechanizmach nałogu, ale także kompendium wiedzy i narzędzie do pracy nad sobą — zarówno dla osób uzależnionych, jak i ich bliskich oraz specjalistów. Dla kogo jest ta książka? Adresatami poradnika są różnorodne grupy odbiorców: - osoby podejrzewające u siebie problem uzależnienia (nie tylko od alkoholu czy narkotyków, ale również od hazardu, zakupów, pracy, relacji, jedzenia i innych zachowań kompulsywnych), - bliscy osób uzależnionych, w tym osoby współuzależnione i DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików), - terapeuci, psycholodzy, coachowie, pracownicy socjalni, lekarze i kuratorzy — zarówno ci pracujący z osobami uzależnionymi, jak i ci, którzy po prostu spotykają się z tym problemem w swojej pracy, - studenci kierunków pomocowych i humanistycznych, którzy chcą pogłębić rozumienie mechanizmów uzależnień i procesów zdrowienia. Dlaczego warto po nią sięgnąć? Kownacka tworzy książkę o ogromnym ładunku empatii, zrozumienia i profesjonalizmu. To nie jest tylko sucha teoria — to realna, praktyczna pomoc. Autorka: wyjaśnia, czym jest uzależnienie, jak się rozwija i jakie przybiera formy, przybliża objawy oraz ułatwia rozpoznanie różnych etapów nałogu, oferuje konkretne narzędzia do diagnozy własnych problemów oraz do wspierania innych w ich rozwoju ku trzeźwości, proponuje ścieżkę wyjścia z nałogu — krok po kroku — z uwzględnieniem psychoterapii, pracy nad sobą, świadomości emocji, celów i wartości, ukazuje uzależnienie w kontekście traumy, trudnych doświadczeń z dzieciństwa, problemów relacyjnych i powtarzających się schematów zachowań, obala mity i uprzedzenia społeczne dotyczące osób uzależnionych, podkreślając, że uzależnienie to nie wybór, ale choroba, której rozwój często ma głębokie źródła w nieprzepracowanych zranieniach psychicznych. Poradnik został zaprojektowany nie tylko jako forma motywacji i inspiracji, ale też jako narzędzie edukacyjne i terapeutyczne. Liczne refleksje, przykłady z praktyki terapeutycznej oraz porównania (jak metafora chodzenia po linie) sprawiają, że lektura jest zrozumiała, bliska doświadczeniu i poruszająca. Jednocześnie książka nie popada w tani sentymentalizm — stawia wymagania, apeluje o odpowiedzialność i zachęca do głębokiej pracy nad sobą. „Wolni od uzależnienia. Droga do życia bez nałogów” to publikacja, która ma szansę stać się ważnym wsparciem w procesie leczenia i zrozumienia uzależnienia. To książka potrzebna, mądra i empatyczna — stanowi nie tylko źródło wiedzy, ale również swoiste lustro, w którym można zobaczyć siebie lub swoich bliskich, odnaleźć nadzieję i początek drogi ku zmianie. Dla wszystkich, którzy chcą rozumieć, wspierać lub sami odzyskać wolność. Zdecydowanie warto mieć ją pod ręką.