Recenzje

4.5⭐ O BOZE NIE WIERZE ZE ON NAPRAWDĘ TO ZROBIŁ niezależny to uniwersum, szczególnie TO uniwersum Elsie Silver, bracia eaton i cała ich rodzina znalazła coś, czego nigdy nie dam przeszkadzać xd te książki to moja niezdrowa obsesja 🏆🗞️☀️🩰🪽🍬🌾🏒🛍️🪞🍻 relacja sloan i jaspera 🥹 do prawdziwych przyjaciół do kochanków, I TE WSTAWKI Z ICH DZIECIŃSTWA 😭 ta chemia i to opublikowane im gotowe. (trochę przy dużej ilości tych pikantnych scen pod koniec, omijałam je) ale szczerość i ich wtórne reakcje 🙏🏻 + SCENA Z WESELA IZ RESTAURACJI. ZBYT IKONICZNE. ale oryginał jak zawsze do dupy... doszłam do momentu, że już nawet nie denerwuje tylko bawi, że są osoby, które wpadają na ciekawe rozwiązanie i synonimy xd

Przyznam szczerze, że czytałam debiut Julii i niestety nie przypadł mi on do gustu, ale ta książka sprawiła, że chyba dam autorce jeszcze kilka szans. RMOOM czytałam kilka lat temu na watt i wtedy nie byłam jakoś mocno wciągnięta w historię, ale teraz: O M G - zakochałam się. Historia ta opowiada o Brittan, która nienawidzi Portland i chce stamtąd jak najszybciej wyjechać. I tak się stało - wraz z mamą wyjeżdża z miasta. Opuszcza rodzinny tom w którym kryje się prawdziwe piekło. Nathaniel, czyli jej przyjaciel jest załamany. Britt była jego najważniejszą osobą w życiu. Bezpieczną przystanią. Obiecują sobie wysyłać choć jeden list w miesiącu, lecz nie udało im się temu sprostać. Po sześciu latach dziewczyna wraca do rodzinnego miasta, ale wszystko się zmienia. 𝐍𝐚𝐭𝐡𝐚𝐧𝐢𝐞𝐥 nie jest już tą samą osobą. 𝐁𝐫𝐢𝐭𝐭 - w dzieciństwie jak i późniejszym życiu dużo przeszła. Jej ojciec stosował na niej przemoc fizyczną, a jej partner ją zdradził. 𝐍𝐚𝐭𝐡𝐚𝐧𝐢𝐞𝐥 - stracił pamięć i nie pamięta, kim była 𝐁𝐫𝐢𝐭𝐭𝐚𝐧... Motyw pisania pamiętnika był świetny, wręcz 𝐨𝐬𝐳𝐚𝐥𝐚𝐦𝐢𝐚𝐣𝐚𝐜𝐲. Nie sądziłam, że aż tak mną poruszy. I tak na koniec dodam - JULA DAWAJ MI DRUGĄ CZĘŚĆ BO PO TYM ZAKOŃCZENIU NIE WYTRZYMAM.

Kiedy Dakota Poe ( nazwisko nie przypadkowo łączycie ze znanym pisarzem) wpada w konflikt z bogatym przystojniakiem, w związku z zakupem przez nią ostatniej drożdżówki cynamonki, jeszcze nie wie, że właśnie kłóci się ze swoim nowym szefem. Nie chce odstąpić mu słodkiej bułki za ogromną cenę, uważając, że bogatemu bucowi należy się nauczka. Kiedy spotykają się na firmowym gruncie (dosłownie 🫣) ona jest argonacka, a on chce za wszelką cenę ją zatrzymać w firmie. Ich spotkania to towarzystwie porażki i gafy, ale nie można ukryć, że między nimi jest napięcie. Nie wiedzą jednak, że każde z nich skrywa potworną tajemnicę...Kiedy dochodzi do romansu między nimi, chcąc ukryć emocje, jakie nimi targają przed współpracownikami, decydują się na udawane narzeczeństwo (dla dobra firmy i promowania ślubnej kolekcji) . Oboje nie zdają sobie sprawy, że ta przebieranka doprowadzi do złamania dwóch serc . Ta historia jest o tym, że pozory mylą, że nie należy dopowiadać sobie legendy o innych, a ocenianie po pozorach prowadzi do błędnych wniosków. Książka jest napisana lekkim, żartobliwym językiem, a narracja prowadzona z perspektywy dwóch bohaterów sprawia, że łatwiej poznać motywy działania bohaterów. I mimo, iż jest to przysłowiowa cegiełka, to czyta się ją bardzo szybko. Idealna książka na świąteczny czas 😁 

Drogi Czytelniku... Na wstępie chcę zaznaczyć, że znajdziemy tu między innymi sceny erotyczne, więc jest to powieść skierowana do pełnoletnich miłośników literatury. Imperium modowe? Obecne. Przypadkowe spotkanie? Jest. Silne charaktery? I to nie dwa... Napięcie? Będzie. Danie szansy? Tak. Pożądanie, namiętność, seks? Pewnie. Walka? Znajdzie się. Emocje? Oj, tak. Kłamstwa? Niestety. Nietypowa propozycja? Będzie i to na dużą skalę. Tajemnice? Oczywiście. Kobieca (i nie tylko) determinacja? Obecna. Strach i odwaga? Będą. Intrygi? Niestety. Plany? Jasne. Smutek, rozczarowanie? Obecne. Między innymi właśnie taką mieszankę (jak dla mnie iście wybuchową) serwuje nam Nicole Snow w swojej najnowszej książce pod tytułem „Propozycja szefa”. Jaki osiągnęła efekt? By poznać odpowiedź na to pytanie, jak zawsze odsyłam do lektury, książki oczywiście. Jest to pierwszy tom cyklu Garnitury Seattle. Wspaniale było przenieść się do świata Dakoty, Lincolna, Elizy, Wyatta, Lucy, Idy, Annie, Louisa, Cheryl, Isabelli, Jaya, Marthy, Olivii, Tillie, Harolda, i innych. Na pewno zastanawiacie się jakie są moje odczucia po lekturze. Już odpowiadam. Po pierwsze, bohaterowie. Są dobrze wykreowani, zróżnicowani i bardzo interesujący. Polubiłam tu tylko Dakotę. Niestety nie mogę tego samego powiedzieć o nikim innym, a chciałabym o Lincolnie, jego momentami miałam ochotę wręcz rozstrzelać... Nie napiszę jednak dlaczego. Nie chcę zdradzać za dużo. Po drugie, fabuła. Nie chcę nikomu zdradzać tu szczegółów, jednak powiem, że to nie jest do końca prawdziwy rollercoaster, przynajmniej dla mnie, choć niewiele brakuje. Muszę przyznać, że akcja rozkręca się bardzo szybko. Później aż do samego końca wcale nie jest spokojniej, a pod koniec... Autorka serwuje nam emocje dużymi porcjami. Nie brakuje tu zaskakujących zwrotów akcji, wywoływania w nas skrajnych uczuć i problemów, którymi obarczone są na każdym kroku nasze persony, zwłaszcza Dakota. Po trzecie, styl. Książka napisana jest lekkim językiem, przystępnym dla każdego. To ułatwia, bardzo uprzyjemnia czytanie i sprawia, że czyta się bardzo szybko (jak dla mnie za szybko, książka mogłaby mieć jeszcze ze sto stron i ze dwa wątki...). Za to daję plusa. Po czwarte, układ. Historię poznajemy z dwóch perspektyw, Dakoty i Lincolna. W tego typu powieściach jest to bardzo dobre rozwiązanie, zawsze to popieram. Czytelnik dzięki temu poznaje wydarzenia, których nie mógł 'widzieć' bohater przebywający gdzieś indziej, a wydarzenia te mogły być bardzo istotne. Poza tym byłabym bardzo nie pocieszona gdybym nie wiedzieć co tam naszym bohaterom w duszy gra. Przyznaję za to kolejnego plusa. Po piąte, świat imperium modowego. Autorka barwnie i w ciekawy sposób oprowadza nas po tym specyficznym świecie i 'pokazuje' zasady w nim panujące, a te potrafią być naprawdę absurdalne. Niemal czułam jakbym sama należała do tej 'rodziny'. Niczego mi tu w tej kwestii nie brakowało. Leci za to następny plusik. Po szóste, sceny erotyczne. Są dobrze napisane, można spokojnie przez nie przebrnąć, są pikantne i rozpalają zmysły. Powieść jest lekką lekturą do poduszki. Opowieść pokazuje, że granica między udawaniem a prawdziwym uczuciem czasami jest naprawdę cieniutka... Książka praktycznie czyta się sama. Historia wciąga i sprawia, że chce się być częścią życia (chociaż naprawdę pokręconego) naszych bohaterów i nie opuszczać go aż do ostatniej litery, przynajmniej w tej części. Autorce bardzo dziękuję za tę przygodę. :) Nie mogę się już doczekać kolejnego tomu tego cyklu, choć już ktoś inny będzie grał pierwsze skrzypce... Ogólna ocena - 5,5/6. :) POLECAM, POLECAM, POLECAM. Warto po nią sięgnąć. 

(Nie)Widzialne serca to najnowsza powieść Natalki Fromuth. Poprzednie jej książki czytałam z zachwytem i całym sercem je pokochałam, dlatego do tej pozycji miałam bardzo duże oczekiwania. Historia ta opowiada o Joy-która musiała porzucić w dzieciństwie ukochaną Irlandię, Galway-miasto w którym się wychowała, babcię oraz przyjaciela i wyjechać do Ameryki ze swoim ojcem. Po latach jednak udaje jej się wrócić do miasteczka w jej rodzinnym kraju. Lecz okolica oraz ludzie nie przypominają tych sprzed kilku lat. Jej przyjaciel Callum również wydaje się jej inny od tego, z którym spędzała beztroskie dziecięce lata. Czy uda jej się przywrócić poprzednie relacje z bliskimi? Co skrywa Callum? Książkę od pierwszych stron bardzo przyjemnie mi się czytało. Autorka wprowadziła narrację inną niż zazwyczaj-trzecioosobową. Nie jestem do niej przyzwyczajona, bo czytam książki z punktu widzenia bohatera. Myślę że Natalka napisała ją świetnie. Nie mogłam oderwać się od czytania tej historii i mimo małego zastoju czytelniczego którego miałam, przeczytałam ją bardzo szybko. Bohaterów również polubiłam, Natalka naprawdę dobrze ich wykreowała. Taniec, jaki kochała główna bohaterka oraz jak bardzo za nim tęskniła był wspaniale ukazany w książce. Postacie miały swoje wady jak ludzie. Podsumowując: kocham bohaterów spod pióra Natalki! Fabuła po przeczytaniu opisu naprawdę wydała mi się ciekawa. I taka się stała. Ból po stracie bliskiej osoby oraz miłość do tańca zostały dobrze ukazane i wspaniale autorka wplotła je w fabułę. Rzadko płacze na książkach, jednak ta wywołała u mnie szczególne emocje. Nie była to pierwsza książka Natalki na której uroniłam łzy Myślę że tytuł ten jest godny polecenia. Jak wspomniałam na początku miałam ogromne oczekiwania-i nie zawiodłam się na tej opowieści. Jest to bolesna, a zarazem piękna historia. Ogromnie polecam!