Recenzje

Podróż po Japonii w nietypowym stylu. Ten reportaż porusza tematy, które większość autorów omija szerokim łukiem (bądź skupia się jedynie na nich - w ramach na przykład publikacji naukowej). Mamy tu nie tylko tajemnicze świątynie pełne lisów, czy opuszczone przez ludzi wyspy. To historia pełna skrajności, gdzie duchowość i wierzenia Japończyków stykają się z pojęciem cielesności. Najbardziej rzucają się w oczy odniesienia do historii i samej kultury w mniejszym stopniu do współczesnej popkultury, co wyróżnia tę pozycję na rynku wydawniczym. Japonia bez filtru taka, jaką pozna turysta po przylocie na wyspy. Książka pozbawiona cukrowej glazury. Unikat. Z mojej strony dodam jeszcze, że jako absolwentkę filmoznawstwa przyjemnie zaskoczył fakt, że autorka również wie co nieco o tym kierunku ;>. Przyjemny smaczek i prawdopodobnie dzięki temu, potrafi zwrócić uwagę na wiele szczegółów. Idealna pozycja na coraz cieplejszą wiosnę 🌸

„Żyjemy w świecie pełnym kłamstw i stereotypów. Pragniemy dopasować się do otaczającej nas rzeczywistości, gdyż wystąpienie przed szereg jest znacznie trudniejsze niż spoglądanie na wszystko w ciszy, na uboczu. Żyjemy z ludźmi, którzy zatykają uszy słysząc brzydką prawdę. Z ludźmi, zakrywającymi oczy ilekroć dojrzą brutalne realia. Ci ludzie najgłośniej krzyczą wewnątrz siebie, lecz w tłumie głucho poklaskują. Więc jak mamy im zaufać? Jak mamy się bronić, gdy wszyscy wokół wybierają to, co dla nich wygodne, a nie dobre? Czytając 𝐂𝐢𝐞ń, te pytania nieustannie pojawiały się w mojej głowie, jednak mimo ciągłego natłoku przeróżnych myśli - nie znalazłam rozwiązania. Być może jest zbyt proste, bym je dostrzegła, a może zbyt skomplikowane, bym dotarła do rozwiązania tej zawiłej zagadki. Nie zmienia to faktu, że 𝐌𝐨𝐧𝐢𝐤𝐚 𝐑𝐮𝐭𝐤𝐚 w swojej historii przeniosła nas do świata przepełnionego niesprawiedliwością. Pokazała nam, jak wiele kobiet wzbrania się przed postawieniem kroku w stronę swojego ratunku, gdyż obawa przed nazwaniem ich „kłamczuchami” jest znacznie silniejsza niż chwila, w której mogą poczuć się bezpiecznie, co jest niezwykle przerażające. Historia 𝐆𝐫𝐚𝐜𝐞 pozostanie w mojej pamięci już na zawsze. Ilekroć spoglądam na tą książkę, czuję rozdzierający serce ból, którego mimo wielu prób nie potrafię stłamsić. Jest zbyt wielki. Zbyt prawdziwy. 𝐀𝐮𝐭𝐨𝐫𝐤𝐚 wręcz w mistrzowski sposób przedstawiła problemy, z którymi musimy się zmagać my - kobiety, a które w większości niewidoczne są gołym okiem. Strach przed wychodzeniem z domu. Zwracanie uwagi na każdy szmer rozlegający się w naszym otoczeniu. Wyzwiska, obrzydliwe spojrzenia i jeszcze gorsze komentarze od chłopców, nie mogących zapanować nad własnymi pragnieniami. To tylko część okrucieństw, które w większości podczas zgłoszeń, nie są rozpatrywane w poważny, lecz olewczy sposób. A świadomość tego, jak to wszystko wygląda, czyni nas jeszcze bardziej bezsilnymi. 𝐂𝐢𝐞ń pokazuje nam również, że nawet osoby, które pewnego dnia obdarzyliśmy swoim zaufaniem, oddaliśmy im - w pewnym sensie - swoje bezpieczeństwo... Potrafią nas zawieść. Kłamać prosto w oczy i nie czuć wstydu, skruchy, a platoniczną dumę ze swoich własnych działań. Uważam, że z historią stworzoną przez Monikę powinien zapoznać się każdy. Mnie otworzyła oczy, być może wam uczyni to samo, bo tak naprawdę każdy z nas jest kłamcą. Tak jak napisała autorka: tworzymy wiele wersji siebie i nie sposób dostrzec, która z nich jest tą prawdziwą. A najważniejszą dla mnie wartością jest to, by nigdy nie zgubić prawdziwej siebie. Wyciągnęłam z tej pozycji więcej, niż mogłabym przypuszczać. Codziennie w moim umyśle pojawia się nowa refleksja, której nie mogę zignorować, dopóki nie uświadomię sobie, dlaczego to właśnie ona dotarła do moich myśli. Muszę znaleźć rozwiązanie, poszukać odpowiedzi. Dotrzeć do prawdy, która jest nieustannie naginana i tłamszona. Nigdy nie sądziłam, że jakakolwiek historia wpłynie na mnie w tak brutalny sposób, dlatego autorce należą się największe gratulacje i podziękowania. A Was proszę, nie bójcie się szukać pomocy. Nigdy nie przestawajcie walczyć o sprawiedliwość i to, co się wam należy. Każda krzywda, której doświadczyliście musi zostać ukarana. Nie pozwólmy, by strach i płaszcz kłamstw przejęły kontrolę nad waszym bezpieczeństwem. Ono jest priorytetem.”

Zrób to teraz! Przejmij kontrolę nad swoim czasem i życiem", autor: Brian Tracy. Dzięki prezentowanemu tytułowi dowiecie się jak przejąć kontrolę nad swoim życiem, jak przejrzyście ustalać cele aby móc je potem realizować, jak przestać odwlekać różne rzeczy w czasie oraz jak stać się zorganizowanym. Poznacie również 10 najlepszych sposobów na produktywność. Książkę polecam każdemu kto lubi książki dot. rozwoju osobistego oraz szuka lektury która pozytywnie go naładuje 💪 W mojej ocenie 10/10 👍 Szczerze polecam 👍 PS książka jest bardzo ładnie wydana, tak więc świetnie nadaje się na prezent 👍

Córka modelki, prywatne liceum i chłopak. Brzmi jak połączenie idealne. Totalnie się zakochałam w tej książce. Powieść ta wciągnęła mnie już od pierwszych stron i nie pozwalała mi zamknąć książki aż do ostatniej strony. Autorka tak cudownie napisała całą tą książkę, że ani na sekundę nie chciałam jej opuszczać. Najbardziej spodobał mi się wątek z Avą która ukrywała swoją tożsamość. Warto również wspomnieć o stylu pisania autorki który po prostu jest cudowny i dzięki niemu się po prostu nie czuję jakby się czytało. I na koniec mam do powiedzenia tyle że Milan to totalne hear me out.

Czy spór o cynamonową bułeczkę może być dobrym wstępem do romansu? Oczywiście, bo przecież powszechnie wiadomo, że kto się czubi, ten się lubi. Dlatego pewnie nikogo nie zdziwi, że podobnie było w przypadku głównych bohaterów „Propozycji szefa”, czyli pierwszej odsłony serii „Garnitury Seattle” autorstwa Nicole Snow. Chociaż mogłoby się wydawać, że motyw romansu z szefem jest już dość oklepany i powinien odejść do lamusa, co nóż na rynku wydawniczym pojawiają się nowe książki, które go w sobie zawierają. I może nie jest to jeden z moich ulubionych wątków, jednak zawsze chętnie sięgam po publikacje, w których się pojawia. Czy okazała się ona owocna? Myślę, że tak, ponieważ historia Dakoty Poe i Lincolna Burnsa była naprawdę przyjemną lekturą, która zarówno rozbawiała mnie do łez, jak i skłaniała do refleksji nad tym, jak czasem los bywa nieprzewidywalny. Bardzo podobało mi się to, jak autorka uchwyciła chemię między głównymi bohaterami, bo nie da się ukryć, że iskrzyło między nimi już od pierwszej interakcji. I uważam, że właśnie o to chodzi w romansach! Emocje muszą być wyczuwalne i wręcz powinny udzielać się czytelnikom! Oczywiście książka nie jest idealna, ponieważ znalazło się w niej kilka elementów, które zaburzały harmonię i wręcz zostały w tekście umieszczone po to, aby namieszać między Lincolnem i Dakotą, ale w ogólnym rozrachunku publikacja wypada naprawdę dobrze. Myślę, że na uwagę zasługuje również wpleciona w fabułę historia przyjaciela głównego bohatera, która zwróciła uwagę na kruchość ludzkiej psychiki i ukazała, jak ważne jest, aby mieć wsparcie bliskich w nawet najtrudniejszych życiowych chwilach. „Propozycja szefa” to idealna historia dla tych, którzy potrzebują w swoim życiu odrobiny dobrego humoru, czy dla tych, którzy potrzebują czegoś lekkiego do poczytania. Jednak uprzedzam, że pojawiające się w tekście wspomnienia o pewnych przepysznych cynamonach mogą sprawić, że będziecie musieli zrobić sobie przerwę na małe co nieco.