Recenzje

Problemy , najlepiej gdy pojawia się problem to postarać się go jak najszybciej pozbyć, zapomnieć i iść dalej. Może da się inaczej ? Może nasze problemy da się wykorzystać do przekształcenia ich w sukces ? Może warto wykorzystać swój potencjał do rozwiązania problemu ? Każdy przecież ma w sobie potencjał , niekiedy ukryty , który dzięki prostym metodom może w sobie rozwinąć i przekształcić w coś dobrego. Autorzy przekonują , że metody wymagają działania , najlepiej nie analizować czy stosuje się je prawidłowo , nie zastanawiać się czy działają , ważna jest konsekwencja, dzięki temu metody połączą się z siła życiową i rozszerzą twój świat . Czyż to nie brzmi idealnie ? Trzeba przekształcić okazję które nam się wydają problemem i poprzez wprowadzenie śmiałych działań i zmian , poprzez transformację rozpalimy w sobie sukces . Książka rozpoczyna się od rozdziałów : odzyskiwanie swojego życia , walka o siłę życiową , później są poszczególne metody : czarne słońce , wir , matka , wieża , prawda.piekno i dobroć. Mamy przytoczone historie pacjentów , dzięki czemu bardzo przyjemnie się czyta . Lubię czytać poradniki , dlatego fajnie mi się czytało tą książkę , fajne wskazówki i każdy może znaleźć coś dla siebie i wprowadzic je w swoje zycie.

Bohaterka - Noelle Benedict - z Archiem Remington znała się od lat. Ich rodzice kupili wspólnie dom na Wyspie White’a. Byli oni dobrymi przyjaciółmi. Dla dziewczyny jednak perspektywa spędzenia kilku miesięcy z Archiem pod jednym dachem była nie najlepszą opcją. Mimo, że na początku podchodziła do niego z rezerwą, po poznaniu się zostali bliskimi przyjaciółmi. Wspierali się, zbliżali do siebie.. jednak między nimi nie rozwinęło się nic poważniejszego. A powodem było zakończenie owego lata i informacją, którą otrzymał Archie. Rozjechali się oni w różne strony. Wrócili do dawnego życia. Przyjacielskie kontakty utrzymywali jednak mimo wszystko, a Noelle często myślała o minionej letniej nocy, która to właśnie tyle zmieniła. Bohaterka myślała o tym, że życie z Archiem byłoby piękniejsze, kochała go. Jednak odległość oraz wspomnienia im nie sprzyjały. Mimo wszystko nadzieja w sercu dziewczyny na ponowne złączenie dróg wciąż była obecna. Pewnego dnia Archie pojawił się w jej życiu ponownie, tak jak tego chciała. Jednak sposób, w jakim się pojawił nie był taki, jak sobie wyobrażała. Ona samotna - on nie ; on samotny - ona nie. Niesamowite, jaki los może okazać się zwodniczy… Książka „Zwodniczy los” to pierwsze moje spotkanie z autorką. Uważam je za udane ;) Penelope Ward świetnie przedstawiła historię, która jest uczuciowym rollercoater’em. Totalnie nie spodziewałam się czytając o relacji bohaterów, że mogą oni ponownie wejść na wspólną drogę, a jednak doczekałam się szczęśliwego zakończenia. Autorka użyła w książce dwóch perspektyw czasowych, co jest moim zdaniem na plus, ponieważ można wczuć się w sytuację i poniekąd ‘wejść w głowę’ bohaterów. Jedna perspektywa opisuje przeszłość i początki znajomości bohaterów. Akcja opisuje tamto pamiętne lato. Drugą perspektywą jest teraźniejszość i ich obecne zmagania. Wsparcie, jakie okazywali sobie Noelle i Archie to piękna sprawa, aż miło było o tym czytać. Czuć bijące z książki emocje, co zdecydowanie działa na korzyść książki. Czytelnik może wczuć się w historię i przeżywać ją razem z bohaterami. Nie brak tu jednak trudnych emocji, z którymi czytelnik również musi się skonfrontować. Z jednej strony wsparcie, zrozumienie, ciepło (nawet pikanteria) - a z drugiej trzask łamanego serca. Jak już wspomniałam, zakończenia kompletnie się nie spodziewałam. Cała książka należy do tych kreatywnych, napisanych lekkim stylem. Autorka zdecydowanie potrafi zaintrygować. Polecam książkę każdemu - jako historię prostą, jednak niezwykle emocjonującą. Powieść czyta się jednym tchem. Warto przeczytać!

🩷ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ ᴘᴜᴄᴋ ʟᴜᴄᴋ🩷 ʜᴇᴊ ʙᴏᴏᴋꜱᴛᴀɢʀᴀᴍ. ᴅᴢɪś ᴘʀᴢʏᴄʜᴏᴅᴢę ᴅᴏ ᴡᴀꜱ ᴢ ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊą " ᴘᴜᴄᴋ ʟᴜᴄᴋ" ᴀᴜᴛᴏʀꜱᴛᴡᴀ ʟᴜᴅᴋɪ ꜱᴋʀᴢʏᴅʟᴇᴡꜱᴋɪᴇᴊ. Moja ocena: ★★★★★ "Puck Luck" jest historią na którą bardzo wyczekiwałam. Może nie wiecie, ale lubię twórczość Ludki.Jeszcze ani razu się nie zawiodłam na jej pozycjach. Więc wyczekiwałam aż dotrze do mnie mój egzemplarz. Zwłaszcza, że po kilku rozdziałach udostępnianych na Wattpadzie wiedziałam, że to będzie kolejna cudowna przygoda. Uwaga spoiler: tak się właśnie stało. A promocja patronek sprawiała, że jeszcze bardziej nie mogłam doczekać się tego momentu aż będę mogła ponownie zanurzyć się w tej historii. Od samego początku polubiłam się z głównymi bohaterami przez co zżyłam się z nimi i przeżywałam wszystko co zaplanowała dla nich autorka. Jest to historia pełna ciepła, komfortu. Jest też urocza. Nie ma tutaj niepotrzebnych dramatów ani na siłę zrobionych kłótni. Główny bohater to chodząca zielona flaga. To jaki był względem głównej bohaterki rozstapiało moje serce i czułam motyle w brzuchu. Przez większość czasu towarzyszył mi uśmiech na twarzy. Czułam niewyobrażalną radość z tego co czytam. Życzę każdej z nas kogoś takiego jak Maverick. Daphne jest bohaterką z którą bardzo szybko znalazłam nić porozumienia. Polubiłam ją i czytając niektóre rzeczy, które przytrafiły jej się w życiu miałam ochotę wejść do książki i bardzo mocno ją przytulić. Oraz powiedzieć, że nic nie było jej winą. Jest z zawodu dietetyczką w wyniku pewnej sytuacji obecnie pracuje jako pomocniczka kucharza w jednej z restauracji w Edmonton. Pewnego dnia dostaje zadanie by przygotować kolację dla bramkarza drużyny hokejowej, który jest też potencjalnym nabywcą lokalu. I wszystko byłoby dobrze gdyby nie doszło do wstrząsu anafilaktycznego spowodowanego truskawkami na które mężczyzna jest uczulony. Maverick jest bramkarzem drużyny hokejowej. Jest to bohater którego pokochałam. Był cudowną osobą, pełną ciepła, zrozumienia. Dla ważnych sobie osób był w stanie zrobić naprawdę wiele. Miał w sobie coś co sprawiało, że ludzie bardzo szybko przekonywali się do jego osoby i po prostu lubili go za to kim jest a nie dlatego, że jest sławny. Można byłoby też pomyśleć, że będzie wściekły na dziewczynę. A on zrobił wszystko by ludzie jej nienawidzili za tą sytuację i wziął winę na siebie, że nie powiedział tego wcześniej. Oraz zaproponował jej by była jego prywatną dietetyczną. Nie spodziewali się jednak jak ich historia finalnie się zakończy i jak wiele zmieni się w ich życiu. Relacja wyżej wymienionej dwójki była cudowna. Nie mogę przestać się zachwycać jak świetnie została ona opisana i przedstawiona. Jak wszystko działo się naturalnie bez zbędnego przyspieszania. Nic nie działo się bez przyczyny. I z każdą kolejną stroną mogłam obserwować jak oni zbliżają się do siebie. Jak wyczuwalne jest napięcie. Próbują z tym walczyć, ale czy rzeczywiście to im się uda. Podobało mi się to, że Maverick dawał przestrzeń Daphne. Nie robił nic na siłę, ani nie zmuszał ją do niczego. Dawał jej czas by wszystko mogła sobie poukładać. Slow burn w tej historii był czymś cudownym. Dawno nie czytałam tak dobrze poprowadzonego motywu. Nie zawsze było kolorowo, ale też nie było też niewiadomo jak wielkich dram. Jeśli było coś nie tak to od razu rozmową próbowali to przedyskutować. Nie było też obrażania się o byle co. Byli dojrzałymi ludźmi i to było naprawdę na plus. Ktoś może powiedzieć, że jest za dużo książek z motywem hokeja i jest już na to przesyt. Osobiście sama mogę przyznać, że zauważyłam u siebie przesyt takimi książkami. Jednak ta książka była tak świetna że ani przez chwilę nie poczułam znurzenia ani znudzenia. A tego bałam się naprawdę mocno. Bawiłam się na tej historii naprawdę cudownie. Bohaterowie totalnie skradli moje serce i naprawdę nie chciałam tego kończyć. Jeśli więc zastanawiacie się czy sięgnąć po tą pozycję to tak jak najbardziej Wam polecam.

🩷ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ ᴘᴜᴄᴋ ʟᴜᴄᴋ🩷 ʜᴇᴊ ʙᴏᴏᴋꜱᴛᴀɢʀᴀᴍ. ᴅᴢɪś ᴘʀᴢʏᴄʜᴏᴅᴢę ᴅᴏ ᴡᴀꜱ ᴢ ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊą " ᴘᴜᴄᴋ ʟᴜᴄᴋ" ᴀᴜᴛᴏʀꜱᴛᴡᴀ ʟᴜᴅᴋɪ ꜱᴋʀᴢʏᴅʟᴇᴡꜱᴋɪᴇᴊ. Moja ocena: ★★★★★  "Puck Luck" jest historią na którą bardzo wyczekiwałam. Może nie wiecie, ale lubię twórczość Ludki.Jeszcze ani razu się nie zawiodłam na jej pozycjach. Więc wyczekiwałam aż dotrze do mnie mój egzemplarz. Zwłaszcza, że po kilku rozdziałach udostępnianych na Wattpadzie wiedziałam, że to będzie kolejna cudowna przygoda. Uwaga spoiler: tak się właśnie stało. A promocja patronek sprawiała, że jeszcze bardziej nie mogłam doczekać się tego momentu aż będę mogła ponownie zanurzyć się w tej historii. Od samego początku polubiłam się z głównymi bohaterami przez co zżyłam się z nimi i przeżywałam wszystko co zaplanowała dla nich autorka. Jest to historia pełna ciepła, komfortu. Jest też urocza. Nie ma tutaj niepotrzebnych dramatów ani na siłę zrobionych kłótni. Główny bohater to chodząca zielona flaga. To jaki był względem głównej bohaterki rozstapiało moje serce i czułam motyle w brzuchu. Przez większość czasu towarzyszył mi uśmiech na twarzy. Czułam niewyobrażalną radość z tego co czytam. Życzę każdej z nas kogoś takiego jak Maverick. Daphne jest bohaterką z którą bardzo szybko znalazłam nić porozumienia. Polubiłam ją i czytając niektóre rzeczy, które przytrafiły jej się w życiu miałam ochotę wejść do książki i bardzo mocno ją przytulić. Oraz powiedzieć, że nic nie było jej winą. Jest z zawodu dietetyczką w wyniku pewnej sytuacji obecnie pracuje jako pomocniczka kucharza w jednej z restauracji w Edmonton. Pewnego dnia dostaje zadanie by przygotować kolację dla bramkarza drużyny hokejowej, który jest też potencjalnym nabywcą lokalu. I wszystko byłoby dobrze gdyby nie doszło do wstrząsu anafilaktycznego spowodowanego truskawkami na które mężczyzna jest uczulony. Maverick jest bramkarzem drużyny hokejowej. Jest to bohater którego pokochałam. Był cudowną osobą, pełną ciepła, zrozumienia. Dla ważnych sobie osób był w stanie zrobić naprawdę wiele. Miał w sobie coś co sprawiało, że ludzie bardzo szybko przekonywali się do jego osoby i po prostu lubili go za to kim jest a nie dlatego, że jest sławny. Można byłoby też pomyśleć, że będzie wściekły na dziewczynę. A on zrobił wszystko by ludzie jej nienawidzili za tą sytuację i wziął winę na siebie, że nie powiedział tego wcześniej. Oraz zaproponował jej by była jego prywatną dietetyczną. Nie spodziewali się jednak jak ich historia finalnie się zakończy i jak wiele zmieni się w ich życiu. Relacja wyżej wymienionej dwójki była cudowna. Nie mogę przestać się zachwycać jak świetnie została ona opisana i przedstawiona. Jak wszystko działo się naturalnie bez zbędnego przyspieszania. Nic nie działo się bez przyczyny. I z każdą kolejną stroną mogłam obserwować jak oni zbliżają się do siebie. Jak wyczuwalne jest napięcie. Próbują z tym walczyć, ale czy rzeczywiście to im się uda. Podobało mi się to, że Maverick dawał przestrzeń Daphne. Nie robił nic na siłę, ani nie zmuszał ją do niczego. Dawał jej czas by wszystko mogła sobie poukładać. Slow burn w tej historii był czymś cudownym. Dawno nie czytałam tak dobrze poprowadzonego motywu. Nie zawsze było kolorowo, ale też nie było też niewiadomo jak wielkich dram. Jeśli było coś nie tak to od razu rozmową próbowali to przedyskutować. Nie było też obrażania się o byle co. Byli dojrzałymi ludźmi i to było naprawdę na plus. Ktoś może powiedzieć, że jest za dużo książek z motywem hokeja i jest już na to przesyt. Osobiście sama mogę przyznać, że zauważyłam u siebie przesyt takimi książkami. Jednak ta książka była tak świetna że ani przez chwilę nie poczułam znurzenia ani znudzenia. A tego bałam się naprawdę mocno. Bawiłam się na tej historii naprawdę cudownie. Bohaterowie totalnie skradli moje serce i naprawdę nie chciałam tego kończyć. Jeśli więc zastanawiacie się czy sięgnąć po tą pozycję to tak jak najbardziej Wam polecam.

Chyba nikt tak nie trafia w moje gusta jak ta autorka. I kiedy myślę, że już lepiej być nie może to ona zaskakuje. Nie wiem jak ona to robi, ale ma taki dar. I choć przyszła wiosna to romans hokejowy wciąż jest na topie. Drugi tom Nafciarzy jest mega słodki i komfortowy w odbiorze. Jestem pewna, że historia Truskaweczki roztopi każde serce a postać Mavericka zostanie okrzyknięta kolejnym książkowym mężem niejednej książkary. Jego postać była niejako idealna. Cierpliwy, czarujący, pomocny, troskliwy i zabawny. Zawsze wiedział co powiedzieć lub zrobić. Był idealnym dopasowaniem do Daphne - skrytej, lękliwej i doświadczonej przez los. Ich pierwsze spotkanie chyba nie mogło pójść gorzej. Mówią, że przez żołądek do serca ale w tym wypadku miłość zaczęła się od wstrząsu anafilaktycznego. Wspaniale było czytać jak ich relacja rozwijała się małymi kroczkami. Ta książka to slow burn z dużą dawką słodyczy. Moim zachwytom chyba nie będzie końca. Było naprawdę uroczo a Daphne i Maverick zostali moją nową ulubioną hokejową parą. To coś co musicie przeczytać! ♥️