Recenzje

Coffee On Ice” to świetna książka, w której hokej odgrywa ważną rolę i jak na debiut autorki, wykonała świetną robotę. Avery jest samotną mamą 4-letniego synka, ale rodzina bardzo ją wspiera. Jej drogi ponownie krzyżują się z Masonem, chłopakiem, w którym podkochiwała się jako nastolatka. Jest on kapitanem drużyny hokejowej, której nowym trenerem został jej tata. Początek książki bardzo mnie zaciekawił i niemal od razu wciągnęłam się w historię. Bardzo podobał mi się wstęp do książki, w którym autorka w skrócie wyjaśniła nam najważniejsze zasady i terminy związane z hokejem (myślę, że jest to coś, co przydałoby się w każdym romansie sportowym). Kocham motyw samotnego rodzica i tutaj synek Avery, Patrick, był taki słodki i uroczy. „Coffee On Ice” wydaje się być lekką książką, ale tak naprawdę w niektórych momentach porusza ona ciężkie tematy: przemoc, molestowanie. Autorka wykonała świetną robotę w przedstawieniu bólu i cierpienia bohaterów w taki sposób, żeby sam czytelnik też odczuwał ich cierpienie. Chociaż zwykle nie przepadam za książkami, w których są bardzo obszerne opisy, tak w „Coffee On Ice” mi się one podobały i świetnie przedstawiły historię. Autorka ma bardzo dobry styl pisania, który wciąga w fabułę i zachęca do dalszego czytania. To, co jednak w książce mogło zostać lepiej dopracowane, to relacja Masona i Avery. Moim zdaniem ich związek zaczął się trochę zbyt szybko, brakowało mi takiego stopniowego ich poznawania siebie i późniejszego wkraczania na poważniejsze tory. Mimo wszystko bohaterowie byli świetnie dobrani i przyjemnie czytało się ich perypetie. „Coffee On Ice” to książka, z którą dobrze spędziłam czas i bardzo się cieszę, że zdecydowałam się ją przeczytać, mimo że do debiutów podchodzę bardzo ostrożnie. Historia Masona i Avery trafia u mnie na listę bardzo dobrych debiutów i mam nadzieję, że będę miała okazję przeczytać coś jeszcze od autorki w papierze. Jeśli lubicie romanse sportowe, a szczególnie hokej i motyw samotnego rodzica to gorąco zachęcam do zapoznania się z książką.

Książki o tematyce hokejowej coraz bardziej zapełniają sklepowe półki księgarni. Mam tę przyjemność zrecenzować jedną z nich, czyli książkę autorstwa Lori Rave pod tytułem Coffee on Ice. Widać, że autorka zadbała o wizualny wygląd książki. Tematyczne dekoracje z motywem hokeisty stanowią przysłowiową wisienkę na torcie. Bardzo dużym plusem jest umieszczenie słownika pojęć stosowanych w hokeju, a także opisu przykładowego meczu hokejowego. Ze względu na to, że książka porusza trudne tematy, znajdziemy w niej również numer telefonu zaufania. Autorka przedstawia Masona nie jako stereotypowego gbura-hokeistę, lecz jako mężczyznę, który naprawdę jest w stanie oddać serce drugiej osobie. Jednak dla mnie wyznanie uczuć było zbyt cukierkowe, a przede wszystkim nastąpiło zbyt szybko, jeśli chodzi o miejsce w fabule książki. Fajnie, że w powieści nie skupiono się wyłącznie na wątku romantycznym - czytelnik musi także zastanowić się nad przeszłością bohaterki. Moim zdaniem wątek tajemnicy nieco przyćmił główny wątek miłosny. Książka to prawdziwa cegiełka (ma 375 stron), ale myślę, że gdyby Lori usunęła większość opisów dnia codziennego (które są zbędne), objętość książki byłaby znacznie mniejsza. W tej recenzji pojawia się lekki paradoks. Otóż wcześniej wspomniałam, że bohaterowie zbyt szybko rozwinęli swoją relację, jednak sama akcja książki toczy się baaardzo wolno (slow burn). Mimo wszystko uważam, że to udana książka autorki i że - jak na romans hokejowy - wszystko zostało bardzo dobrze odwzorowane. Będę polecać tę książkę innym!

Lubię, gdy romans to coś więcej niż tylko słodka opowieść o zakochaniu. "Coffee on Ice" to książka, która zaskoczyła mnie swoją głębią - nie jest to prosta historia miłosna, a raczej opowieść o walce z przeszłością, dążeniu do marzeń i odbudowywaniu siebie po trudnych doświadczeniach. Lori Rave porusza trudne tematy, takie jak wykorzystywanie i psychiczne niszczenie drugiego człowieka, pokazując, jak bolesne mogą być ich konsekwencje. Nie brakuje jednak nadziei - bohaterowie uczą się, jak zamknąć za sobą drzwi do tego, co było, i w końcu zrobić krok do przodu. Co ciekawe, to moja pierwsza książka, w której hokej odgrywa tak dużą rolę. Szczerze mówiąc, na tym sporcie nie znam się zupełnie, ale autorka zadbała o to, by nawet laik się nie pogubił - na początku powieści dodała słowniczek wyjaśniający podstawowe zasady. I muszę przyznać, że to naprawdę pomogło! Dzięki temu czułam się bardziej „w temacie” i mogłam w pełni cieszyć się tłem, w jakim rozgrywa się historia. Bohaterowie? Świetnie wykreowani. Mason i Avery mają w sobie coś, co sprawia, że chce się im kibicować, ale moim absolutnym faworytem jest Wayne - najlepszy przyjaciel Masona. Jego humor i cięte riposty nie raz sprawiły, że się uśmiechnęłam. Uwielbiam postaci, które rozładowują napięcie w trudniejszych momentach, a Wayne robi to idealnie. Styl Lori Rave jest bardzo przyjemny - książkę czyta się lekko i płynnie. Momentami jednak miałam wrażenie, że niektóre przemyślenia bohaterów są zbyt obszerne, co nieco spowalniało akcję. Może nie każda refleksja była mi niezbędna do życia, ale na szczęście nie przeszkadzało mi to aż tak bardzo. Natomiast jednym z większych minusów, przynajmniej dla mnie, była czcionka. Naprawdę, nie mam wady wzroku, ale po kilkudziesięciu stronach moje oczy wołały o przerwę. Gdyby była odrobinę większa, czytanie byłoby znacznie przyjemniejsze. Podsumowując - jeśli lubicie romanse sportowe, ale szukacie czegoś więcej niż banalnej, przewidywalnej historii, "Coffee on Ice" może być dla Was strzałem w dziesiątkę.

4.5 ⭐ EJJJJ ALE TO BYLO SUPER 🪞🍂🎞️✒️✉️🍁🕸️📼🥀 prześwietnie się bawiłam rozwiązując zagadkę niczym z filmu se7en jakby serio w dodatku te cytaty z Biblii, Jokera itp wow uwielbiam humor julki, piszę w świetny sposób! uwielbiam to jak w mrocznych momentach mogłam zacząć się śmiać z rozmowy z Kaydenem czy Keelerem. Przysięgam. relacja Kaydena i Audrey była intrygująca, czułam chemie, napięcie. to było świetne. momentami te dwie oschłe osoby były dla siebie tak kochana, że chciało mi się płakać 🙏 jedyne co czasami mi nie pasowało to wiek głównej bohaterki chyba bym wolała jakby była trochę strasza, ale to nie było aż tak istotne tak szczerze mimo wszystko kotka Kaydena i Keeler to moje ulubione postacie 😝💕🙏

„Dziecko w świecie emocji” @wydawnictwo_sensus to wyjątkowy poradnik, który w przystępny sposób przekazuje dorosłym, jak pracować z dziecięcymi uczuciami, tłumacząc procesy zachodzące w mózgu maluchów oraz szczegółowo omawiając każdą z emocji. Największą wartością tej książki są zawarte w niej ćwiczenia praktyczne, które dzieci mogą wykonywać wraz z rodzicami - poradnik dostarcza konkretnych narzędzi, które można od razu wcielać w życie! Warto zwrócić też uwagę na to, że książka skupia się nie tylko na uczuciach dziecka, ale także dorosłego - trudno bowiem wspierać pociechę, gdy sami jesteśmy przebodźcowani, zmęczeni i przytłoczeni własnymi emocjami. Jako dorośli, pamiętajmy, że z pustego się nie naleje - jeśli chcemy podlać ogród, musimy najpierw napełnić konewkę :)