Recenzje

Czy jako dziecko marzyliście, żeby zostać policjantem lub detektywem? 🕵 A może Wasze dziecko uwielbia rozwiązywać zagadki? Jeśli tak, to ta książka może sprawić mu naprawdę dużo frajdy. Wszystko zaczyna się od tajemniczego zniknięcia laptopa mamy Olafa. Na pomoc przychodzi ciocia Asia - policjantka, która błyskawicznie rozwiązuje zagadkę. A kiedy dodatkowo rozwiązuje sprawę ducha w szkolnej biblioteczce, to wystarcza, żeby Olaf razem z Hanią i Krzysiem założyli własny Klub Detektywów 🤭 Od tego momentu dzieci rozwiązują kolejne sprawy, a przy okazji poznają kulisy pracy policji. Z tej książki Wasze dziecko dowie się, między innymi: 🔸 jak zabezpiecza się ślady, 🔸 czym jest portret pamięciowy, 🔸 jak pomagają psy policyjne, 🔸 czym jest cyberprzestępczość, 🔸 na czym polega metoda „na wnuczka”. Ta książka nie tylko opowiada historię trójki dzieci, ale też zachęca do działania. W środku znajdziecie zadania, dzięki którym mali czytelnicy sami mogą poczuć się jak prawdziwi detektywi 🔎 A największy plus? Książkę napisała prawdziwa policjantka, więc czuć, że wiedza, którą przekazuje dzieciom, wynika z doświadczenia.

Recenzja książki „Echo zapomnienia” K.E. December Czy anioł stróż może okazać się najgorszym koszmarem? Po skończeniu „Echo zapomnienia” mam tylko jedno pytanie: gdzie jest trzeci tom i dlaczego nie mogę go zacząć czytać natychmiast? To drugi tom trylogii „Drzewo Życia” i muszę przyznać, że całkowicie dałam się porwać tej historii. Tym razem nawet nie próbowałam przewidywać fabuły. Wiecie, czasem podczas czytania człowiek układa w głowie własne teorie, szuka wskazówek i próbuje być sprytniejszy od autora. Tutaj odpuściłam. Historia wciągnęła mnie tak mocno, że po prostu płynęłam razem z nią i chłonęłam każdą stronę. Po wydarzeniach z pierwszego tomu Rootsville staje się miejscem, gdzie anioły przestają kojarzyć się z opiekuńczymi skrzydłami i aureolą. I właśnie ta wizja aniołów kupiła mnie całkowicie. Mroczna, niejednoznaczna, pełna politycznych rozgrywek i własnych interesów. Zdecydowanie wolę takich aniołów niż kolejne grzeczne, idealne istoty zesłane z nieba. Bardzo podobało mi się również to, jak została poprowadzona Emily. Nie staje się nagle niezwyciężoną wojowniczką, która po jednym treningu pokonuje wszystko i wszystkich. Wciąż ma chwile zwątpienia, popełnia błędy i musi zmierzyć się z konsekwencjami swoich decyzji. Dzięki temu jej historia wydaje się autentyczna i łatwo jej kibicować. A teraz przejdźmy do Samaela... Och. Samael. Co to za anioł? Naprawdę nie wiem, jak autorka to zrobiła, ale uwielbiam tę postać. Jest irytujący, nieprzewidywalny, momentami wręcz nie do zniesienia, a mimo to za każdym razem, gdy pojawiał się na kartach książki, czytałam jeszcze szybciej. Zdecydowanie skradł całe moje zainteresowanie. Dużym zaskoczeniem okazał się dla mnie również Nathanael. To, co dzieje się z nim w tej części, kompletnie mnie nie przygotowało na taki obrót wydarzeń i właśnie za takie momenty lubię tę serię. Bardzo odpowiada mi także styl pisania autorki. Uwielbiam sposób, w jaki przechodzimy między perspektywami bohaterów. Jeden rozdział przeżywamy razem z Emily, by za chwilę znaleźć się przy Nathanaelu lub innym bohaterze. Dzięki temu historia jest dynamiczna, a napięcie praktycznie nie opada. „Echo zapomnienia” to książka pełna akcji, emocji, nieoczywistych bohaterów i aniołów, jakich zdecydowanie chciałabym spotykać częściej w fantastyce. Jeśli polubiliście pierwszy tom, drugi tylko utwierdzi Was w przekonaniu, że warto było wejść do tego świata. A zakończenie? Powiedzmy tylko tyle, że autorka bardzo skutecznie przypomniała mi, czym jest czytelnicze cierpienie i oczekiwanie na kolejny tom.

„Titek poznaje przedszkole” to ósma część świetnej serii dla przedszkolaków, która po pierwsze traktuje na ważne dla dzieci tematy, a po drugie wspiera również rodziców w tych sytuacjach dzięki poradom na końcu każdej książki. Kolejnym atutem są bardzo życiowe sytuacje, dzięki którym mały czytelnik naprawdę może się czegoś nauczyć. Ostatnia wspaniała rzecz to zadania aktywizujące, które angażują dziecko dzięki czemu nie dopada go nuda przy słuchaniu.

- Mamo, a w przedszkolu naprawdę są klocki? - Są. - A kredki? - Są. - A mama? No właśnie. I tu zaczyna się cała przedszkolna przygoda! 🎈 Pierwszy dzień w przedszkolu to wielkie wydarzenie, nie tylko dla malucha, ale często także dla jego rodziców. „Titek poznaje przedszkole” to kolejna część świetnej serii o sympatycznym Titku, która pomaga oswoić dzieci z codziennymi wyzwaniami i towarzyszącymi im emocjami. 🎈 Tym razem Titek przygotowuje się do rozpoczęcia przedszkolnej przygody. Czeka go pakowanie plecaka, poznawanie nowego miejsca, nowych kolegów i koleżanek oraz pierwsze rozstanie z rodzicami. Autorka w bardzo ciepły i naturalny sposób pokazuje, że strach, niepewność czy tęsknota są zupełnie normalne, a z czasem mogą ustąpić miejsca ciekawości, radości i pierwszym przedszkolnym sukcesom. Historia nie udaje, że wszystko od razu będzie łatwe, dzięki temu jest wiarygodna i bliska dzieciom. 🎈 Ogromnym atutem książki są również sprytne wskazówki dla dorosłych, umieszczone w środku. To praktyczne porady, które podpowiadają, jak wspierać dziecko podczas adaptacji, o czym pamiętać przed pierwszym dniem w przedszkolu i jak rozmawiać z maluchem o jego emocjach. Dzięki temu książka staje się wartościowym wsparciem nie tylko dla dzieci, ale także dla rodziców. Ilustracje Agnieszki Waligóry są ciepłe, kolorowe i pełne sympatycznych detali, które od razu przyciągają wzrok najmłodszych. Doskonale oddają emocje bohaterów i sprawiają, że dzieci z łatwością odnajdują się w przedszkolnym świecie Titka. 🎈 To mądra, ciepła i pełna empatii książka, która pomaga oswoić jeden z najważniejszych momentów w życiu małego dziecka. To kolejna udana część serii, która pokazuje, że o emocjach można mówić spokojnie, szczerze i bez oceniania. Polecam ją wszystkim rodzinom, przed którymi właśnie rozpoczyna się przedszkolna przygoda, jestem przekonana, że doda odwagi zarówno dzieciom, jak i ich rodzicom.

💛 Czy zdarzyło Wam się ocenić kogoś po pierwszym wrażeniu, a później przekonać się, jak bardzo byliście w błędzie? 💛 Przyznam, że sięgając po „W jego rękach. Iluzja”, spodziewałam się dość klasycznego romansu mafijnego. Wiecie… niebezpieczny mężczyzna, dziewczyna z bagażem problemów i uczucie, które wywraca wszystko do góry nogami. Kathreen Bennett postawiła jednak na nieco inne tempo. Zamiast od razu wrzucać bohaterów w wir namiętności, pozwala stopniowo odkrywać ich przeszłość, motywacje i emocje. Dzięki temu łatwiej zrozumieć, dlaczego podejmują właśnie takie, a nie inne decyzje. 💛 Najbardziej w tej historii urzekła mnie Ayleen. To bohaterka, która nie jest idealna, nie zawsze podejmuje właściwe decyzje i nie próbuje udawać silniejszej, niż jest w rzeczywistości. Życie zmusza ją do podejmowania trudnych wyborów, a kolejne wydarzenia pokazują, jak cienka potrafi być granica między tym, co słuszne, a tym, co po prostu konieczne. To właśnie dzięki niej cała historia zyskuje emocjonalny wymiar i nie sprowadza się wyłącznie do mafijnych porachunków. 💛 Collin od początku pozostaje tajemnicą. Im więcej można się o nim dowiedzieć, tym trudniej jednoznacznie go ocenić. Relacja między bohaterami rozwija się spokojnie, bez pośpiechu, dzięki czemu napięcie budowane jest przede wszystkim przez rozmowy, spojrzenia i wzajemną nieufność, a nie kolejne gorące sceny. To zdecydowanie propozycja dla osób, które bardziej od błyskawicznego romansu cenią stopniowo rozwijającą się relację. 💛 Podobało mi się również, że mafijny świat nie został potraktowany jedynie jako tło dla rodzącego się uczucia. Ma realny wpływ na decyzje bohaterów, buduje atmosferę zagrożenia i sprawia, że praktycznie do samego końca trudno przewidzieć, komu można zaufać. Dzięki temu znajdziemy w tej historii miejsce na tajemnice i stopniowe odkrywanie kolejnych sekretów. Krótkie rozdziały oraz lekki styl autorki sprawiają natomiast, że książkę czyta się naprawdę płynnie. 💛 Nie obyło się jednak bez drobnego niedosytu. Momentami miałam wrażenie, że historia dopiero zaczyna rozwijać skrzydła, kiedy zbliża się do finału. Chętnie przeczytałabym więcej o samym Collinie i świecie, w którym funkcjonuje, bo wydaje się, że kryje się tam jeszcze sporo niewykorzystanego potencjału. Zakończenie wyraźnie zapowiada ciąg dalszy, ale jednocześnie pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi. 💛 Podobało mi się również to, że autorka nie próbuje na siłę szokować czytelnika. Atmosfera zbudowana jest na niepewności i stopniowym odkrywaniu kolejnych elementów tej historii. Przez większość książki miałam poczucie, że jeszcze nie wszystko zostało powiedziane, a każdy kolejny rozdział może całkowicie zmienić bieg wydarzeń. Zresztą sam tytuł wydaje się nieprzypadkowy. Pozory potrafią mylić na każdym kroku, a im dłużej poznaje się bohaterów, tym bardziej można dojść do wniosku, że nic nie jest tak oczywiste, jak wydawało się na początku. 💛 Lubię historie, które przypominają, że nie wszystko jest czarne albo białe. Czasem potrzebne jest, aby spojrzeć na niektóre rzeczy z zupełnie innej perspektywy. I właśnie ten motyw zaciekawił mnie tutaj najbardziej, bo sprawił, że „Iluzja” nie jest wyłącznie kolejnym romansem mafijnym, ale historią zachęcającą do tego, by nie ufać pierwszemu wrażeniu. 💛 Jeżeli lubicie romanse mafijne, w których napięcie budowane jest przede wszystkim przez emocje, tajemnice i stopniowo rozwijającą się relację, myślę, że „W jego rękach. Iluzja” może Was pozytywnie zaskoczyć. Jestem ciekawa, czy Wy dalibyście się wciągnąć w świat wykreowany przez Kathreen Bennett. 🩵