Recenzje

Książka „Marka osobista w czasach AI i generatywnego wyszukiwania” skupia się na tym, jak budować wizerunek profesjonalisty, który będzie poprawnie interpretowany przez nowoczesne algorytmy i modele językowe. Polecam tę pozycję każdemu kto jest ekspertem, konsultantem, przedsiębiorcą lub twórcą i chce, aby jego dotychczasowe osiągnięcia oraz wiedza były zauważone i poprawnie zinterpretowane przez nowoczesne algorytmy oraz modele językowe. Chce zrozumieć, dlaczego w dobie AI same deklaracje typu „jestem profesjonalistą” na własnej stronie to już za mało, i dlaczego teraz kluczowy stał się „język dowodów” oraz zewnętrzne wzmianki. Ma poczucie, że jego wizerunek w sieci jest „rozmyty” lub niespójny, co sprawia, że dla systemów takich jak ChatGPT czy Google AI staje się osobą nieczytelną lub źle zakwalifikowaną.

Nazwisko Skłodowskiej Curie od dawna przestało należeć wyłącznie do historii nauki. Stało się symbolem, który funkcjonuje niemal niezależnie od człowieka. Wiemy, że odkryła polon i rad, zdobyła dwie Nagrody Nobla i zapisała się w podręcznikach jako jedna z najwybitniejszych uczonych wszech czasów. Problem polega na tym, że właśnie przez tę legendę bardzo łatwo zgubić samą Marię. Dava Sobel postanowiła zrobić coś znacznie ciekawszego niż napisać kolejną biografię. Zamiast po raz setny opowiadać o znanych faktach, pokazuje, jak ogromny wpływ Skłodowska Curie wywarła na całe pokolenie kobiet, które dzięki niej mogły wejść do laboratoriów, na uniwersytety i do świata nauki. To właśnie ten punkt widzenia okazuje się największym atutem książki. Maria pozostaje centralną postacią, ale nie jest jedyną bohaterką tej historii. Każdy rozdział przybliża kolejne badaczki, współpracowniczki i uczennice, których kariery w mniejszym lub większym stopniu przecięły się z drogą noblistki. Dzięki temu powstaje opowieść nie tyle o jednej genialnej uczonej, ile o narodzinach nowego miejsca kobiet w świecie nauki. Autorka bardzo umiejętnie zachowuje równowagę między biografią a historią odkryć naukowych. Oczywiście nie brakuje opowieści o badaniach nad promieniotwórczością, mozolnym wydzielaniu radu i polonu czy kolejnych etapach rozwoju fizyki oraz chemii początku XX wieku. Co jednak istotne, Sobel potrafi tłumaczyć nawet bardziej złożone zagadnienia przystępnym językiem. Nie upraszcza ich przesadnie, ale też nie zamienia książki w akademicki podręcznik. Bardzo dobrze wypada również portret samej Marii. To nie jest pomnik ani wyidealizowana bohaterka. Widzimy kobietę bez reszty oddaną pracy, ale jednocześnie matkę, żonę i człowieka zmagającego się z osobistymi tragediami. Szczególnie poruszają fragmenty dotyczące relacji z Pierre’em Curie. Sobel pokazuje ich jako niezwykły duet naukowy, którego fundamentem było partnerstwo, wzajemny szacunek i wspólna pasja. Późniejsza samotność Marii po śmierci męża wybrzmiewa dzięki temu znacznie mocniej niż w wielu klasycznych biografiach. Jednocześnie książka nie ucieka od mniej wygodnych fragmentów jej życia. Romans z Paulem Langevinem, medialna nagonka czy trudne godzenie pracy naukowej z wychowaniem córek nie są jedynie ciekawostkami z biografii. Stają się elementami opowieści o kobiecie funkcjonującej w świecie, który wobec mężczyzn był wyrozumiały, a wobec kobiet wyjątkowo surowy. Szczególne uznanie należy się autorce za sposób, w jaki pokazuje wpływ Marii na środowisko naukowe. Skłodowska Curie nie prowadziła manifestów ani nie budowała ideologii. Po prostu wykonywała swoją pracę najlepiej, jak potrafiła. Tym właśnie otworzyła drogę kolejnym pokoleniom badaczek. Sobel bardzo trafnie pokazuje, że największą rewolucją Marii nie były wyłącznie odkrycia naukowe, ale fakt, iż udowodniła całemu światu, że kobieta może kierować laboratorium, prowadzić pionierskie badania i wyznaczać kierunki rozwoju współczesnej nauki. Na uwagę zasługuje także ogrom pracy dokumentacyjnej. Autorka korzysta z listów, pamiętników, wspomnień oraz bogatej dokumentacji historycznej, dzięki czemu narracja zyskuje autentyczność. Nie są to suche przypisy służące wyłącznie potwierdzeniu faktów. Cytaty z korespondencji czy prywatnych zapisków pozwalają zajrzeć tam, gdzie oficjalne biografie zwykle nie docierają. Doskonale uzupełniają całość fotografie oraz rozbudowane materiały dodatkowe, które podkreślają rzetelność opracowania. O Marii napisano już bardzo wiele, dlatego łatwo było powielić znane schematy. Sobel świadomie wybiera inną drogę. Interesuje ją nie tylko to, czego dokonała sama Skłodowska Curie, lecz także to, co umożliwiła innym. Dzięki temu książka staje się opowieścią o dziedzictwie, które wykracza daleko poza odkrycie dwóch pierwiastków. To biografia napisana z dużą wrażliwością, ale bez popadania w hagiografię. Pokazuje geniusz, pracowitość i niezwykłą determinację Marii, jednocześnie przypominając, że za wielkimi odkryciami zawsze stoi człowiek. Człowiek z własnymi słabościami, stratami i codziennymi wyborami. Właśnie dlatego książka Davy Sobel pozostawia po sobie znacznie więcej niż kolejną lekcję historii nauki. Pozwala spojrzeć na Marię Skłodowską Curie nie jak na legendę, lecz jak na kobietę, która swoją odwagą naprawdę zmieniła świat.

[Zawiera drobne spoilery] Po raz kolejny sięgnęłam po następny tom przygód Leo i… czy jestem zawiedziona? Nie! Po autorze z resztą nie spodziewałam się niczego innego. Dostajemy historię pełną zwrotów akcji, nowych sojuszy oraz cennych lekcji dla naszego głównego bohatera. Leo dostaje zaproszenie na sprawdzian do drużyny, która będzie reprezentowała USA na Pucharze Narodów. Przekonujemy się, że tym razem będzie musiał stawić czoła zupełnie nowym wyzwaniom i wziąć odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale i całą drużynę. Rozwój Leo jest tutaj bardzo dynamiczny. Podoba mi się sposób w jaki chłopiec dojrzewa psychicznie do pewnych decyzji, które mają wpływ nie tylko na jego karierę ale i losy nowych kolegów. W pewnym sensie jest to przełom, bo jest to pierwszy raz, kiedy Leo nie musi (albo właśnie musi bardziej) nic nikomu udowadniać. Ale czy spocznie na laurach? No i jak potoczy się walka o tytuł? Jeżeli tak, jak ją śledzicie tę serię, sięgnijcie śmiało po kolejny tom! Na pewno się nie zawiedziecie ⚽⚽

K.E. December „Echo zapomnienia” 4/5⭐ Czy też czasami boicie się sięgać po kontynuację, żeby nie zepsuła Wam wrażenia po pierwszym tomie? Przyznam szczerze, że trochę bałam się kontynuacji i tego, czy spodoba mi się równie mocno jak pierwsza część. Koniec końców jestem jednak bardzo zadowolona i świetnie się bawiłam podczas czytania. Życie Emily w tej części skomplikowało się jeszcze bardziej i chyba nie ma już żadnych szans na powrót do normalności. Po tym, jak jako jedyny człowiek zabiła anioła, zwróciła na siebie uwagę anielskich zastępów, które postanowiły po nią przybyć. Autorka przez całą książkę buduje niesamowite napięcie, które cały czas utrzymuje nas w zaciekawieniu. Mogę śmiało powiedzieć, że tym razem podniosła nawet poziom pierwszej części i tę historię czytało mi się jeszcze lepiej. Mamy tutaj mnóstwo akcji, sekretów, a do tego świat pełen aniołów, nieba i piekła, który naprawdę potrafi wciągnąć. Jedyne czego się nie spodziewałam w książce to takiej zmiany w Nathanielu. Dosłownie byłam w szoku, widząc jego przemianę i to, jak bardzo zmieniło się jego zachowanie. Cała fabuła jest naprawdę dobrze przemyślana. Dostajemy sporo odpowiedzi na pytania, które pojawiły się po przeczytaniu pierwszej części, ale oczywiście w tym tomie pojawiają się kolejne tajemnice i nowe zagadki. Początek książki skupia się głównie na wyjaśnieniach oraz dużej ilości rozmów, jednak później akcja zdecydowanie przyspiesza i robi się naprawdę ciekawie. Drugi tom czytało mi się bardzo przyjemnie i uważam, że jest to naprawdę udana kontynuacja, która jeszcze bardziej wciągnęła mnie w świat bohaterów. Teraz pozostaje mi tylko czekać na kolejną część, ponieważ bardzo chcę wiedzieć, co wydarzy się dalej.

Czy dbacie o zdrowie psychiczne, czy często jednak o nim zapominacie? Zauważyłam, że w większości panuje dbanie o kondycję fizyczną, często zapomina się jednak o emocjach. Jeśli się o nich zapomina to osłabia to nas od wewnątrz, zaczynamy czuć brak satysfakcji i spełnienia, grozi nam wypalenie i stany lękowe. Ważna jest samoświadomość i chęć pracy nad samorozwojem. Autorka proponuje tutaj 7-etapowy plan, który pozwoli wyćwiczyć sprawność emocjonalną. Wesprze czytelników w nawet najtrudniejszych sytuacjach tak, aby czyć najlepszą wersję siebie. W książce nie ma jedynie teoretycznej wiedzy, ale również znajdziemy tu doświadczenia kliniczne i aktualne badania w dziedzinie sprawności psychicznej. Zaistnieje wówczas szansa na poprawę relacji, efektywności i samopoczucia każdego dnia. Krok po kroku można zbudować zdrowsze i odporniejsze “ja”. Zdaję sobie sprawę, że życie to test wytrzymałości, a odporność psychiczna to najczęściej zdolność pójścia naprzód po niepowodzeniach. Tutaj można znaleźć sposoby radzenia sobie z dyskomfortem - czy dzieje się to w czasie wspinania się po szczeblach kariery czy stawiania czoła sytuacjom, nad którymi nie mamy kontroli. Cenię wszystkie praktyczne wskazówki i plany, aby radzić sobie z wyzwaniami. Jest to jeden z najlepszych przewodników po emocjonalnej sprawności.