Recenzje

Ocena: 4,75/✩✩✩✩✩ ˚₊·—̳͟͞͞♡ 𝓜𝓸𝓳𝓪 𝓸𝓹𝓲𝓷𝓲𝓪: „Licealne intrygi” autorstwa Klaudi Barcińskiej to pozycja którą naprawdę wam polecam! A więc bardzo przyjemnie czytało mi się książkę oraz bardzo duży plus ponieważ byly plot twisty których totalnie się nie spodziewałam, książka wywoływała u mnie wiele różnych emocji co myślę że jest też dużym plusem. Każdy bohater miał tu swój charakter, zainteresowania itd więc zdecydowanie uważam że zostali dobrze napisani ale jest jedna bohaterka która akurat bardzo mnie irytowała i była to Kaja przyjaciółka głównej bohaterki i jej zachowanie było dla mnie bardzo dziwne ponieważ była ona przyjaciółką ale bywała zazdrosna o wszystko i ogólnie mnie to irytowało chociaż wiem też że w przyjaźniach niestety tak bywa. Dlatego uważam że Kaja to taki mały minus ale też plus jednocześnie bo jednak autorka tu pokazała prawdę, czyli że tak jednak może się dziać w przyjaźni. I myślę że w tym miejscu mogę już wszystko podsumować, a więc według mnie Licealne intrygi to książka warta przeczytania, autorka porusza tam ważne tematy z których można się czegoś nauczyć oraz nie jest to świat w którym wszystko jest idealne i perfekcyjne, w tej historii pokazane jest że nie wszystko zawsze się układa co uważam za ogromny plus! 

Przez ostatnie dni towarzyszyła mi książka Agnieszki Kozak i Zbigniewa Rećko “Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość”. Książka nie o dzieciach, a o nas dorosłych. O tym jak w codziennych rozmowach gramy w różne gry, chcąc “ugrać” bliskość. Analiza transakcyjna (na której opiera się książka), pokazuje nam jak w zawoalowany sposób każdy z nas, w mniejszym lub większym stopniu, zamiast wyrażać jasno swoje potrzeby, wybiera drogę dookoła. Dlaczego? Bo nikt nas nie nauczył jak potrzeby wyrażać, bo ważne dla nas osoby tych potrzeb nie widziały, bo wyrażanie potrzeby wiązało się z zagrożeniem. Kiedy to było? Kiedy byliśmy małymi dziećmi, zależnymi od dorosłych. Dlaczego o tym tutaj piszę? Bo nic straconego. Zachęcam do przeczytania książki i zobaczenia siebie w tych grach. Siebie, bo pokusa zobaczenia, męża, żony, koleżanki, szefa… jest ogromna. Ale, aby przestać grać, a zacząć szczerze rozmawiać, trzeba zacząć od siebie. Agnieszka Kozak i Zbigniewa Rećko piszą bardzo przystępnie, podając przykłady z życia, w których odnajdzie się chyba każdy z nas. Wyjdźmy z gier dla siebie, ale także po to, by nasze dzieci nie musiały w nie grać w dorosłości.❤️

Polecam kolejny tytuł 🙂 Książka „Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość” autorstwa Agnieszki Kozak i Zbigniewa Rećko to jedna z tych pozycji na polskim rynku psychologicznym, która bezlitośnie, ale i z ogromną empatią obnaża mechanizmy, jakimi sabotujemy związki i relacje z bliskimi. Główna teza autorów jest prosta, choć bolesna: bardzo pragniemy bliskości, ale panicznie się jej boimy. Aby chronić się przed zranieniem, odrzuceniem czy oceną, zakładamy maski i wchodzimy w tzw. gry relacyjne. Zamiast mówić wprost o swoich potrzebach, manipulujemy, strzelamy fochy, udajemy ofiary, atakujemy lub uciekamy w chłód. Warto poznać bliżej te mechanizmy aby budować związek z pozycji świadomej bądź nie przerzucać tych mechanizmów na kolejne pokolenie. Autorzy mocno czerpią z Analizy Transakcyjnej Erika Berne’a oraz koncepcji Trójkąta Karpmana, przekładając je na współczesne, polskie realia domowe i zawodowe a tym samym opisują anatomię gier w które ludzie się wikłają i wyjaśnienie, dlaczego gramy role, w które wchodzimy. Mamy tutaj szczegółowy opis tego, jak płynnie przechodzimy od roli Ofiary („Nigdy mnie nie wspierasz”), przez Wybawiciela („Ja to zrobię lepiej, zostaw”), aż po Prześladowcę („Znowu wszystko zepsułeś”). Autorzy opisują język jako broń: Wasilewski punktuje zwroty, które brzmią niewinnie, a są czystą pasywną agresją(to wszystkie te „Ja tylko chciałem dobrze”, „Domagaj się dalej” czy ironiczne „No oczywiście, ty wiesz najlepiej”) Zwrotów naturalnie jest cała masa. Myślę że każdy w książce znajdzie odrobinę siebie i może zmienić wiele w postrzeganiu tego jak się komunikuje z ludźmi których kocha aby wygłaszać komunikaty nie z pozycji lęku (którego podłoże może być bardzo różne) ale z pozycji świadomej w trosce o empatyczne obustronne zrozumienie i szacunek.

Dzisiaj kupiłam kolejną książkę📖 do kolekcji😉 Pani Agnieszka Kozak🩵 którą uwielbiam😇 Polecam każdemu, komu zależy na swoim rozwoju i zdrowiu zapoznać się z materiałami Pani doktor😊 Bardzo dużo materiałów znajdziecie na You Tube - w komentarzu załącze link ⬇️⬇️⬇️ Tym razem książka📖 napisana z Panem Zbigniewem Rećko pt. "Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość" Książka📖 to przykłady gier w jakie grają ludzie według tzw. analizy transakcyjnej. Analiza transakcyjna (AT) to stworzona przez Erica Berne'a koncepcja psychologiczna badająca relacje międzyludzkie poprzez wymianę komunikatów tzw. transakcje. Opiera się na trzech stanach ego: 🩷 Dziecko 🩵 Rodzic 💙 Dorosły Pomaga zrozumieć zachowania, konflikty i styl komunikacji i służy do rozwoju osobistego, psychoterapii oraz poprawy komunikacji😊 Kto z Was już zna koncepcję AT? Czy jest to dla Was nowy temat? Cieszę się, bo będą wartościowe wieczory z 📖😊

Książki Agnieszki Kozak - znanej psycholog i psychoterapeutki mogę polecać w ciemno. Pięknie tłumaczą dlaczego tak trudno budować relacje oparte na AUTENTYCZNOŚCI. I dlaczego pragniemy tego samego, tylko nie nauczono nas właściwej komunikacji.... 🔴 To fragment o jej najnowszej książce pt. "Uwięzieni w grach relacyjnych": „W grze psychologicznej wszystkie strony będą przegrane, a w opartej na niej relacji wszyscy kończą z poczuciem porażki..... A przecież pragniemy bliskości. Tęsknimy za bezpieczeństwem. Chcielibyśmy się otulić czułością. Dlaczego gramy? Z czego to wynika? Co zyskujemy? Co tracimy? Jak z tego wyjść, by żyć lepiej?" A.K. 🔴 Przy okazji wstawiłam inne pozycje Agnieszki Kozak, uwalniające nas z niewłaściwych wzorców i schematów, które czas przerwać, by uzdrowić najważniejsze relacje w naszym życiu, a przede wszystkim relację z samym sobą❗ 🔴 Skoro jestem przy tym temacie, nie mogę pominąć innej niezwykle ważnej publikacji Joanny Flis - także psycholog i psychoterapeutki, która rozkłada na czynniki pierwsze - gierki rodzinne❗