Recenzje

To książka, która w prosty i konkretny sposób porusza temat braku motywacji i odkładania rzeczy na później. Autor skupia się głównie na tym, skąd bierze się lenistwo i dlaczego tak często sabotujemy własne działania. Publikacja jest raczej krótka (ok. 150 stron), więc czyta się ją szybko i bez większego wysiłku. Znajdziemy tu podstawowe wskazówki dotyczące samodyscypliny oraz kilka przykładów, które pomagają lepiej zrozumieć omawiane mechanizmy. Nie jest to książka, która totalnie zmienia podejście do życia - raczej zbiór prostych, znanych już zasad podanych w przystępny sposób. Może być dobrym startem dla osób, które dopiero zaczynają pracę nad swoją motywacja W czasach, gdy rozpraszacze są dosłownie wszędzie, a odkładanie rzeczy na później stało się czymś normalnym, książki o samodyscyplinie pojawiają się na rynku bardzo często. „Jak robić rzeczy, których nie chcesz robić” to jedna z takich pozycji - krótka, konkretna i nastawiona na praktykę. Autor skupia się przede wszystkim na tym, skąd bierze się brak motywacji i tzw. „lenistwo”. Co ciekawe, nie traktuje go jako jednej rzeczy - pokazuje, że może ono wynikać np. ze strachu, zmęczenia, braku celu czy po prostu przyzwyczajenia do komfortu. W książce znajdziemy też różne techniki radzenia sobie z odkładaniem rzeczy na później - od bardzo znanych (jak robienie najtrudniejszego zadania na początku dnia), po bardziej „psychologiczne” podejście, np. pracę z dyskomfortem czy budowanie nawyków niezależnych od motywacji. To wszystko jest podane w dość prosty sposób, bez zbędnego rozwlekania. Moje wrażenia To zdecydowanie książka, którą czyta się szybko - ma około 150 stron, więc można ją skończyć nawet w jeden wieczór. I to jest jej duży plus. Oczywiście czytając ją można mieć wrażenie, że to wszystko gdzieś się już słyszało. Jeśli ktoś czytał inne książki z rozwoju osobistego, to raczej nie znajdzie tu nic bardzo odkrywczego, raczej usystematyzowana wiedza. Dla kogoś kto dopiero zaczyna czytać takie książki, ta może być niezłym startem. 

Seria „Akademia piłkarska” od początku miała jeden jasny cel-wciągnąć młodego czytelnika w świat futbolu, drużynowej rywalizacji i marzeń o wielkiej karierze. Trzecia część, „Turniej mistrzów „ podnosi stawkę, tu nie ma już miejsca na naukę podstaw, tu liczy się wynik, presja i charakter. Pytanie tylko czy autorowi udało się utrzymać świeżość i emocje, czy też seria zaczyna grać na przewidywalnych schematach? ⚽️ W trzecim tomie bohaterowie biorą udział w prestiżowym turnieju, który ma być prawdziwym sprawdzianem ich umiejętności. Drużyna mierzy się z coraz silniejszymi przeciwnikami, a na boisku, jak to w takich historiach, nie brakuje dramatów, napięcia i momentów zwątpienia. Poza meczami pojawiają się też wątki przyjaźni, rywalizacji wewnątrz zespołu i presji, jaka ciąży na młodych zawodnikach. To wszystko czyta się szybko i przyjemnie, bo akcja jest dynamiczna, a mecze opisane są w sposób, który może naprawdę wciągnąć młodego fana piłki nożnej. ⚽️ Największą siłą książki wciąż jest tempo i przystępność. Autor dobrze wie, do kogo pisze, język jest prosty, dialogi naturalne, a wydarzenia podane w sposób, który nie nudzi. Sceny meczów są emocjonujące i łatwe do wyobrażenia, co jest kluczowe w tego typu literaturze. Na plus można też zaliczyć to, że bohaterowie nie są całkowicie jednowymiarowi, pojawiają się momenty zwątpienia, błędy, konflikty. To sprawia, że młody czytelnik może się z nimi utożsamić. ⚽️ Jako trzeci tom serii, „Turniej mistrzów 3” najlepiej sprawdzi się dla tych, którzy już są „wkręceni” w świat Akademii. Nowy czytelnik pewnie się odnajdzie, ale nie wyciągnie z tej historii tyle, co ktoś, kto zna wcześniejsze wydarzenia. To solidna, szybka i przyjemna książka dla młodszych fanów piłki nożnej. Dostarcza emocji, dobrze oddaje atmosferę rywalizacji i pokazuje, że sukces to nie tylko talent, ale też praca i współpraca.

Rory w dzieciństwie widziała śmierć swojej siostry bliźniaczki Cory. Od tamtego momentu próbuje znaleźć mordercę, a przy okazji zabija tych, którzy próbują skrzywdzić inne osoby. Za swoje zbrodnie trafia do Vinculi - mrocznego królestwa, gdzie rządzi Caius. On również odsiaduje swój wyrok i wszystko wskazuje na to, że wie dokąd trafiła dusza Cory. Mam co do tej książki dość mieszane uczucia. Z jednej strony miło spędziłam przy niej czas, a jednocześnie niektóre momenty były naprawdę irytujące. Rory to bohaterka moralnie szara. Bywają chwile, że jej zachowanie wydaje się nielogiczne i pozbawione większego sensu, np. gdy pozwala się poniżać innym więźniom Vinculi, choć zazwyczaj twardo stąpa po ziemi. Caius natomiast chowa wszystkie swoje dobre cechy pod maską tajemniczego i wyniosłego króla Umbry, ale widać jego późniejszą przemianę. Autorka ciekawie kreuje świat fantastyki, dzieląc go na cztery królestwa oraz różne grupy istot. Na końcu dostajemy małą ściągę tego, kto jest kim i jakie cechy przynależą do danego gatunku. Całość wypada nieźle i jestem ciekawa, co wydarzy się w kolejnej części, bo ta zostawiła mnie z ogromnym niedosytem. Ocena: 3,5-4/5

Samoregulacja jest sposobem życia polegającym na wracaniu do równowagi oraz mądrym zarządzaniu sobą i swoimi emocjami. „Samoregulacja w praktyce” to książka, która rozkłada stres na czynniki pierwsze. Razem z nią zastanowimy się, co wywołuje w nas stres i co nas przytłacza, dlaczego zachowujemy się tak, a nie inaczej, a potem nauczymy się ten spokój odzyskiwać. Autorka jest mamą trójki dzieci i swoją książkę kieruje głównie do rodziców. Zachowanie i nastrój rodzica w dużej mierze wpływa na dziecko i warto mieć tego świadomość. Ale nawet jeśli ktoś nie ma dzieci, ta książka może pomóc zrozumieć własny stres i lepiej sobie z nim radzić. Dzięki temu możemy budować lepsze relacje, funkcjonować bardziej optymalnie i po prostu lepiej o siebie zadbać. Zanim przejdziemy do ćwiczeń, dowiemy się jednak trochę o rozwoju dziecka. Autorka przedstawia rozwój mózgu, uczy, czym jest samoregulacja oraz pokazuje rolę opiekuna w życiu dzieci w różnym wieku. Wspomina też o wsparciu dla młodej mamy, o usypianiu, a także o wyzwaniach w przedszkolu i szkole oraz wielu innych ważnych kwestiach. W dalszej części dowiemy się, co może ukoić układ nerwowy i sprzyjać samoregulacji. W drugiej części książki, skierowanej już tylko do dorosłych, pojawiają się ćwiczenia i pytania do przemyślenia. Całość podzielona jest na cztery obszary samoregulacji: ciało, emocje, umysł i relacje. To nie jest książka, która rozwiązuje wszystkie problemy, ale daje dobry początek do refleksji i próby zmiany. Napisana jest lekkim, nienaukowym językiem i czyta się ją płynnie. Mamy wygodnie podzielone akapity, często pogrubione czcionki, tabelki i inne „upiększacze”, dzięki którym wygodnie się czyta. Dała mi do myślenia i uważam, że warto ją przeczytać.

Czy we współczesnym świecie możemy zwolnić? OPINIA: Czy tego chcemy czy nie - żyjemy w kulturze wiecznego zaierdolu, ta książka nam o tym przypomina i w pigułce ukazuje, jak wiele korzyści nas czeka, jeśli zwolnimy tempo. Rady mogą wydawać się oczywiste i banalne, ale czy równie łatwo wdrożyć je w życie? Ta książka pomaga poprzez ćwiczenia i proste, ale mądre rady zwolnić tempo. Książka jednak ma do zaoferowania znacznie więcej. Pokazuje, jak być bardziej asertywnym, jak zadbać o swój czas, jak stać się bardziej produktywnym, jak żyć bardziej tu i teraz. Świetna pozycja dla ludzi, którzy przede wszystkim pracują umysłowo, często w korpo. Książka pomaga uporządkować myśli i chaos, który często rządzi naszym życiem. Wskazuje kierunek, w jakim trzeba iść, aby organizować swój czas praktyczniej. Pokazuje, że czasem lepsze jest wrogiem dobrego. To kawał naprawdę pożytecznego podręcznika, do którego już teraz wiem, że będę wracać niejednokrotnie. Muszę jednak ostrzec, iż znajduje się tu sporo wiedzy i warto czytać tę pozycję z przerwami, dając sobie czas na przyswojenie wiedzy.