Recenzje

Po obejrzeniu filmów byłam ciekawa histori zawartej w Dzienniku Nel. Nie miałam oczekiwań i płynęłam przez tą książkę. Na początku miałam problem żeby przyzwyczaić się do przedstawienia postaci Nel z jej perspektywy. Okazało się, że ta dziewczyna jest bardziej skrzywdzona niż mogłoby się wydawać. Pokazanie bliżej relacji z matką, ojcem bardzo mnie zaintrygowało i nie spodziewałam się takich obrotów spraw. Przyjemnie czytało się historię z perspektywy Nel, rozwój jej relacji z Dantem, jak i momenty które nie zostały przedstawione w ekranizacji. Ta książka sprawdzi się doskonale dla osób, które lubią uniwersum Piepzyć Mickiewicza. Jest to super rozwiązanie żeby rozszerzyć tę historię i poznać perspektywę głównej bohaterki 🫶🏻

A & M: To historia Amy Cook, która po wydarzeniach z poprzedniego lata próbuje odnaleźć się w codzienności, która okazuje się znacznie trudniejsza, niż mogła się spodziewać. Choć wcześniej udowodniła sobie, że potrafi być silna i odważna, rzeczywistość szybko ją weryfikuje -zostaje przytłoczona obowiązkami, samotnością po wyjeździe najlepszej przyjaciółki Mel oraz problemami w relacji z Bostonem, który zaczyna się rozpadać. Kolejne wakacje i powrót na obóz mają być dla niej chwilą oddechu, jednak zamiast tego stają się serią nowych wyzwań. Amy musi zmierzyć się nie tylko z prawdą o swoim związku, ale też z trudną współlokatorką, odpowiedzialnością za Camerona oraz sytuacjami wymagającymi odwagi i stanięcia w obronie innych. To właśnie te momenty pokazują jej rozwój - nie jako idealnej bohaterki, ale osoby, która mimo wątpliwości i zmęczenia wciąż próbuje robić to, co słuszne. Książka wyróżnia się klimatem -letnim, trochę nostalgicznym, pełnym nocnych spacerów, rozmów i emocji, które dzieją się gdzieś pomiędzy słowami. Dużą rolę odgrywają tu relacje: przyjacielskie, rodzinne i romantyczne, pokazane w sposób dość realistyczny, bez ich idealizowania. Jednocześnie tempo historii jest raczej spokojne, a fabuła skupia się bardziej na przeżyciach bohaterów niż dynamicznej akcji, co nie każdemu może przypaść do gustu, ale dla nas było to naprawdę czymś fajnym!!💙✨

„Moja wola życia zawisła na włosku i była o jedną przepowiednię fea od psychicznego załamania.” "Psychozmienni" zdecydowanie przyciągnęła moją uwagę zarówno okładką, jak i intrygującym opisem. Historia Sadie, zmiennokształtnej wojowniczki, która walczy nie tylko z przeciwnikami, ale i z własnymi lękami jest wciągająca, pełna napięcia i pikantnych emocji. Autorka kreuje mroczny świat, brutalne treningi, gdzie granica między nienawiścią a pożądaniem z trzema niebezpiecznymi alfami jest wyjątkowo cienka, co nadaje fabule dynamiki i nieprzewidywalności. Jednak podczas lektury miałam wrażenie, że czegoś mi zabrakło. Choć książka jest ciekawa i nie pozwala się oderwać, zbyt rozbudowane opisy przytłaczają akcję, a dialogów, które mogłyby nadać bohaterom więcej głębi jest nieco za mało. Mimo tego, styl Jasmine Mas sprawia, że łatwo zanurzyć się w świecie fae, a relacje Sadie z Jaxem, Ascherem i Cobrą budzą emocje i ciekawość. A zakończenie sprawiło, że moja ciekawość wzrosła, bo chętnie się dowiem co jest prawdą, a co kłamstwem i jak potoczą się losy bohaterów. Pikantne sceny są dla mnie na plus i były świetnie opisane, ale podejrzewam, że innym nie będą się one podobać. To lektura, która zostawia po sobie mieszane uczucia, z jednej strony fascynuje, z drugiej nie daje pełnej satysfakcji. Niby wszystko tu jest: akcja, napięcie, mrok, pożądanie a jednak nie działa tak mocno, jak powinno. Chciałabym poczuć "to coś" i z jednej strony coś poczułam, ale czegoś zabrakło. Mimo wszystko warto było dać się zabrać do świata tej historii i ją poznać.

„Światłożercy”, książka Zoë Schlanger wydana przez Wydawnictwo Helion, to książka taka, jakie bardzo lubię czytać. Publikacje o roślinach można podzielić na dwie grupy : podręczniki uprawy roślin - bardzo praktyczne i potrzebne oraz książki poszerzające ogólna wiedzę o szeroko pojętej biologii roślin. Książka dziennikarki Zoë Schlanger należy właśnie do tej kategorii. Nie jest to praca naukowa, ale opiera się na badaniach naukowych, bardzo często terenowych, biologów i botaników. Światłożercy? Tytuł - Światłożercy — to trywialne określenie tego, czym rośliny są w swojej istocie. Tylko liść rośliny potrafi wytworzyć cukier z materiałów, które nigdy nie były żywe — ze światła i powietrza. To właśnie od tego zadziwiającego faktu Schlanger zaczyna swoją podróż w głąb świata botaniki. Tematyka Książka bada świat roślin i stawia pytanie, które od lat stanowiło tabu w środowisku naukowym : czy rośliny mają inteligencję ? W ostatnich latach naukowcy odkryli, że rośliny potrafią komunikować się między sobą, rozpoznawać swoich genetycznych krewnych, reagować społecznie, słyszeć dźwięki, zmieniać kształt ciała, by wtopić się w otoczenie, przechowywać wspomnienia przydatne w cyklu życia, a nawet manipulować zachowaniem zwierząt. Schlanger podróżuje po całym świecie, odwiedzając naukowców, którzy poświęcili życie badaniu roślin. Zabiera nas między innymi do chilijskiego lasu deszczowego, by zobaczyć roślinę naśladującą inne jak kameleon, na hawajską wyspę Kauaʻi, siedlisko endemicznych gatunków, i na Uniwersytet w Bonn, gdzie poznajemy jednego z założycieli Towarzystwa Neurobiologii Roślin. Rośliny, które słyszą, pamiętają i… współpracują Chociaż rośliny nie posiadają neuronów, to jednak elektryczne sygnały przemieszczają się przez komórki roślin w odpowiedzi na dotyk, podobnie jak w komórkach zwierzęcych. Jako dowód autorka przestawia film nagrany przez naukowców, który pokazuje sygnały elektryczne rozświetlające roślinę po uszkodzeniu liścia. Rośliny potrafią też słyszeć, czyli odbierać fale akustyczne. Potrafią zmieniać skład chemiczny liści na dźwięk gryzienia ich przez gąsienice lub kierować korzenie w kierunku szumu przepływających cieków wodnych. A współpraca między nimi jest czymś zupełnie realnym: zmieniają wzorce wzrostu, by nie zacienić sąsiadów, a ryż japoński produkuje więcej ziaren, gdy rośnie obok spokrewnionych roślin — zamiast konkurować o zasoby, rośnie wyżej, zostawiając miejsce dla wszystkich. Roślinna kreatywność Bycie rośliną wymaga ogromnej biologicznej kreatywności. Aby przetrwać i wzrastać w jednym miejscu, rośliny wypracowały liczne skuteczne metody przetrwania. Dla mnie podobnie jak dla autorki książki rośliny nie są tylko zielonym tłem. Ich życie jest dużo bardziej złożone i „sprawcze”, niż przez lata przywykliśmy myśleć. Światłożercy Malva multiflora - jedna z bohaterek książki, jeszcze przed wschodem słońca ustawia liście w odpowiednim kierunku - pamięta? To co my ogrodnicy mający na codzień kontakt z roślinami czujemy intuicyjnie nadal wzbudza kontrowersje w świecie naukowym. Autorka opisuje żmudną, często obarczoną niepowodzeniami drogę badaczy do obecnego stanu wiedzy na temat zachowania, świadomości czy też inteligencji roślin. Światłożercy dla dociekliwych ogrodników Jako autorka bloga ogrodniczego widzę w tej książce jeszcze jedną zaletę - działa na wyobraźnię, poszerza horyzonty. To książka dla tych, którzy chcą lepiej rozumieć swój ogród. Dla osób, które ciekawi skąd roślina „wie”, kiedy uruchomić obronę, czemu jedne gatunki lepiej współpracują z otoczeniem, a inne skuteczniej konkurują, co dzieje się w strefie korzeniowej i jak wiele procesów wciąż umyka naszej codziennej uwadze. Wszystkie historie przedstawione w książce - eksperymenty, badania terenowe na całym świecie, sylwetki naukowców - budują narrację brzmiącą znajomo dla ogrodników: każda roślina jest wyjątkowa, a rośliny mogą rozwijać się w inteligentny sposób, nawet jeśli nie potrafimy tego dokładnie wyjaśnić. Wciąż mamy wiele do odkrycia o życiu naszych zielonych przyjaciół. Dla kogo jest ta książka? Dla każdego, kto ma ogród lub działkę, albo tylko lubi spacery po parku. Dla tych, których zainteresowanie roślinami nie kończy się na wiedzy jak często je podlewać i nawozić, ale chcą lepiej rozumieć swoje rośliny. I dla tych, którzy — jak ja — pracując w ogrodzie i zadają sobie pytanie: jak tan świat roślinny funkcjonuje? Światłożercy dają odpowiedź. I jestem pewna, że nigdy już nie będziecie patrzeć na swoje pomidory, róże czy doniczkowe storczyki tak jak wcześniej.

Victor to drugi Tom serii "Tylko moja", już w pierwszym tomie ostać Victora mnie zaintrygowała więc cieszę się, że Ola dała nam jego historie. Tytułowy bohater to bezwzględny człowiek, niebezpieczny, natomiast Julia to miła, spokojna dziewczyna, która aktualnie przeżywa ogromną stratę. Jeden moment, jedno spotkanie i jedna decyzja odmieniła życie obojga. Victor mimo swojej mrocznej natury nie potrafi zapomnieć o Juli i robi wszystko by przekonać ją do siebie. Julia swoją decyzją trafia do bardzo niebezpiecznego świata, z którym nie wiadomo czy sobie poradzi, ale też trafia do serca Victora, tylko, że jej własne serce nie jest jeszcze gotowe na nowe uczucie. Autorka pokazuje, że czasem los stawia nam na drodze nie bez powodu przypadkowych ludzi, takie spotkania potrafią zmienić nasze życie. Tak się stało właśnie w przypadku Juli, Victor swoją cierpliwością pomaga dziewczynie przeżyć stratę i inaczej spojrzeć na swoje dalsze życie. A obojgu nie jest ciężko, bowiem każde z nich mierzy się że swoimi demonami przeszłości, a świat Victora nie ułatwia im w budowaniu relacji. Bohaterowie muszą się zmierzyć z trudnymi wyborami czy to o ich połączyło ma szansę przetrwać. Autorka bardzo dobrze poprowadziła fabułę, oczywiście musiała namieszać w życiu Juli i Victora, ale pokazała też, że każdy ma szansę by znowu pokochać. I choć w tej części nie było dużo wątków mafijnych, a bardziej Ola skupiła się na relacji i uczuciach bohaterów, to ja bardzo dobrze spędziłam czas z książką. Znajdziecie tu dwa światy, dwoje jakże różnych od siebie bohaterów, światło i mrok, dwa poharatane serca, ból, cierpienie, miłość i nadzieję. Polecam serdecznie