Recenzje

Kategoria wiekowa:18+ Ocena:♾/5 Możliwe spoilery!! Szczerze, nawet nie wiem, jak się zabrać za to. Długi czas zwlekałam ze skończeniem 3 tomu i w końcu to nastąpiło. Panicznie bałam się kończyć ,,Dług Josephine”, bo wiedziałam, że nie czeka mnie nic szczęśliwego. ,,Dlug Josephine. W kajdanach lojalności” to historia pełna agresji, przemocy, okrucieństwa i ogromnego cierpienia. Od najmłodszych lat Josephine musiała zmagać się z przemocą domową zarówno ze strony matki, jak i ojca, a w późniejszym czasie także od starszego brata, który poniekąd powinien być jej największym oparciem. Dziewczyna po aresztowaniu Archibalda musiała przejąć opiekę nad dwójką młodszych braci. Wszystko stanęło na jej głowie, a sama musiała poświęcać się, pracując w trzech pracach. Zmagając się z depresją, ciągłym stresem i brakiem czasu, Josephine świetnie sobie radziła, ale czy napewno? Z odsieczą przyszedł James Vanderbilt, który zaproponował jej układ - udawany związek za niewinność jej brata. Dla Josephine odpowiedź sama się nasunęła. Mimo że brat był jej katem, postanowiła go uratować i pozostać lojalna, nie wiedząc jednak, jakie zamiary ma Archie. Od pojawienia się blondwlosego mężczyzny życie Aarona, Charliego i Josephine zostało odmienione. Dziewczyna coraz częściej spędzała z chłopakami czas, nie musząc pracować w tylu miejscach na raz. Podczas czytania powieści dowiadujemy się najmroczniejszych zakątków życia, z którymi Josephine musiała się mierzyć. Niestety, jak można wywnioskować, nie były one najłatwiejsze do przebrnięcia. Z każdym kolejnym rozdziałem łzy ciekły mi samoistnie. Każda kolejna strona poruszała problemy wręcz boleśnie prawdziwe. Bo tak naprawdę wielu z nas codziennie staje przed lustrem, zastanawiając się w jaką grę pozorów dziś zagra. To historia, która momentami wręcz przytłacza emocjonalnie, ale jednocześnie nie pozwala się od siebie oderwać. Rurka pokazuje, jak ogromny wpływ na człowieka mają trauma i lojalność wobec rodziny. Zdecydowanie nie jest to lekka pozycja, ale z pewnością zostanie ze mną na długo.

“𝐃𝐥𝐚𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐛𝐲𝐜𝐢𝐞 𝐤𝐨𝐛𝐢𝐞𝐭𝐚̨ 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐭𝐚𝐤 𝐜𝐡𝐨𝐥𝐞𝐫𝐧𝐢𝐞 𝐭𝐫𝐮𝐝𝐧𝐞? 𝐃𝐥𝐚𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐳𝐚𝐧𝐢𝐦 𝐰𝐲𝐣𝐝𝐞̨ 𝐳 𝐝𝐨𝐦𝐮 𝐩𝐨 𝐳𝐦𝐫𝐨𝐤𝐮, 𝐦𝐮𝐬𝐳𝐞̨ 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐮𝐩𝐞𝐰𝐧𝐢𝐜́, 𝐜𝐳𝐲 𝐦𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐜𝐳𝐲𝐦 𝐨𝐛𝐫𝐨𝐧𝐢𝐜́? 𝐃𝐥𝐚𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐦𝐮𝐬𝐳𝐞̨ 𝐚𝐧𝐚𝐥𝐢𝐳𝐨𝐰𝐚𝐜́ 𝐬𝐰𝐨́𝐣 𝐮𝐛𝐢𝐨́𝐫 𝐢 𝐳𝐚𝐬𝐭𝐚𝐧𝐚𝐰𝐢𝐚𝐜́ 𝐬𝐢𝐞̨, 𝐜𝐳𝐲 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐩𝐚𝐝𝐤𝐢𝐞𝐦 𝐧𝐢𝐞 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐮𝐳𝐧𝐚𝐧𝐲 𝐳𝐚 𝐳𝐚𝐩𝐫𝐨𝐬𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞? 𝐃𝐥𝐚𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐦𝐚𝐦 𝐳𝐦𝐢𝐞𝐧𝐢𝐚𝐜́ 𝐭𝐫𝐚𝐬𝐞̨, 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐬𝐩𝐢𝐞𝐬𝐳𝐚𝐜́ 𝐤𝐫𝐨𝐤𝐮, 𝐮𝐝𝐚𝐰𝐚𝐜́ 𝐫𝐨𝐳𝐦𝐨𝐰𝐞̨ 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐳 𝐭𝐞𝐥𝐞𝐟𝐨𝐧 𝐚𝐥𝐛𝐨 𝐭𝐫𝐳𝐲𝐦𝐚𝐜́ 𝐤𝐥𝐮𝐜𝐳𝐞 𝐦𝐢𝐞̨𝐝𝐳𝐲 𝐩𝐚𝐥𝐜𝐚𝐦𝐢? 𝐃𝐥𝐚𝐜𝐳𝐞𝐠𝐨 𝐝𝐛𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐨 𝐛𝐞𝐳𝐩𝐢𝐞𝐜𝐳𝐞𝐧́𝐬𝐭𝐰𝐨 𝐭𝐨 𝐦𝐨́𝐣 𝐨𝐛𝐨𝐰𝐢𝐚̨𝐳𝐞𝐤?“ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 𝓜𝓸𝓳𝓪 𝓻𝓮𝓬𝓮𝓷𝔃𝓳𝓪: ⭐⭐⭐⭐/5 Z każdą przeczytaną stroną nazwa serii „Pozory” doprowadza mnie do coraz większego jej zrozumienia. Bohaterowie, z pozoru szczęśliwi i silni, tak naprawdę dźwigają na barkach potworne ciężary. Motyw fake datingu był moim zdaniem najlepszym wyborem dla tej historii. Wypadł bardzo wiarygodnie przez tempo, w jakim rozwijała się relacja bohaterów, oraz sposób, w jaki to robili. Bardzo fajne było to, że bohaterowie nie byli płytcy - jak niestety bywa w niektórych książkach - ale mieli naprawdę głębokie przemyślenia i system wartości, którym się kierowali. James to największy dżentelmen, o jakim czytałam; w jego relacji z Josephine zdecydowanie widać, że potrafi traktować kobiety z szacunkiem. Wszystkie zwroty akcji i prawdziwe oblicza bohaterów były niezwykle ciekawe i nieprzewidywalne. Dodawały historii dynamizmu, przez co w ogóle się nie nudziła i cały czas chciało się przewracać strony, żeby dowiedzieć się, co będzie dalej. To kolejna historia Moniki Rutki, która uświadamia, jak ciężkie bywa życie kobiet w społeczeństwie. Mimo widocznego przekroczenia granic u kobiety przez mężczyznę, nikt nie reaguje. To, że jakaś para jest po ślubie, wcale nie oznacza, że mężczyzna może wykorzystywać kobietę, jak mu się podoba. To wciąż jest gwałt. Jeśli jesteście świadkami takiej sytuacji, proszę, reagujcie i pomagajcie. Polecam tą historię każdemu, ponieważ ma naprawdę wiele do zaoferowania i skłania do refleksji.

#gniewjosephine to trzeci tom serii i trzeba znać poprzednie i czytać je w odpowiedniej kolejności by nie mieć problemu ze zrozumieniem fabuły. Czytałam tę książkę i myślałam sobie "no fajnie, że ma dobre dobre serce. Opiekuje się braćmi, dla tego co siedzi w więzieniu jest w stanie "się sprzedać" jednak kiedy przeczytałam już ostatnia stronę to zdałam sobie sprawę, że to nie jest tak jak myślałam. Potrzebowałam chwili by zrozumieć ile bólu i cierpienia jest w tej książce. Ile człowiek może udźwignąć na swoich barkach? Jak życie jest niesprawiedliwe obdarzając jednego z nas samymi okropnościami, a inny żyje jak paczek w maśle i jedynym jego problemem jest to czy będzie wystarczająco wygodne łóżko na wakacjach pod palmami za miliony. Jak łatwo jest ocenić człowieka nie znając go i jak łatwo jest się poczuć lepszym tylko dzięki kolejnym 0 na koncie. Przeczytałam tę książkę raz dwa, ale dopiero potem ją przeżywałam. Jest w niej mnóstwo pięknych słów, pięknych momentów które wzruszają i codzienności. Autorka potrafi w emocje lekkim piórem.

Jedno pukanie do drzwi. Tyle wystarczyło, żeby czyjś świat rozsypał się na kawałki… i jednocześnie zaczął od nowa. Dylan totalnie mnie kupił swoją autentycznością. W świecie pełnym pieniędzy, wpływów i ludzi walczących o władzę on nie chciał być królem. Nie chciał nazwiska, fortuny ani miejsca przy stole Kennedych. Chciał tylko spokoju i właśnie dlatego jego historia tak mocno trafia, bo pokazuje, że czasami największy ciężar nie leży w tym, co musisz zdobyć… tylko w tym, co nagle zostaje ci dane. A Di? Ona nie była tłem dla romansu. Miała charakter, siłę i coś w sobie, co sprawiało, że między nimi dosłownie iskrzyło. Ich relacja nie opierała się na pustych słowach. Tam napięcie czuć było w spojrzeniach, niedopowiedzeniach i momentach, kiedy oboje próbowali zachować kontrolę, choć emocje dawno wymknęły się spod niej. Uwielbiałam każdą scenę między nimi właśnie za to, że tam emocje nie były krzyczane. One siedziały w spojrzeniach, niedopowiedzeniach i momentach ciszy, które mówiły więcej niż dialogi. Książka opowiada o tym, jak łatwo można zgubić siebie w świecie pełnym oczekiwań. Jak trudno zaufać ludziom, kiedy każdy wydaje się mieć własny interes i jak bardzo człowiek pragnie być kochany za to, kim jest… a nie za nazwisko, władzę czy pieniądze. I szczerze? Nadal nie potrafię powiedzieć, która część tej serii jest najlepsza. Dla mnie „Jego Wysokość Prezes” ( nie ważna część ) to jedna wielka emocjonalna bomba. Każdy tom daje coś innego, ale razem tworzą historię, od której naprawdę ciężko się uwolnić. Ta część zostawiła mnie z ogromem emocji. Byłam zła, wzruszona, rozbita i absolutnie zakochana w tej historii jednocześnie. Dla mnie? Absolute must have. A jeśli lubicie romanse z napięciem, rodzinne intrygi, bohaterów z charakterem i historie, które zamiast cukru dają prawdziwe emocje… to serio, wejdźcie do świata Kennedych. Tylko ostrzegam, ta seria uzależnia bardziej niż myślicie. A Wy? Macie taką serię, do której wracacie ?

"Każdy z nas gra w inną grę. 9 typów osobowości i ukryte schematy, które nami rządzą" to wyjątkowy poradnik, który pomaga zrozumieć nieuświadomione wzorce zachowań, jakie kierują naszym życiem, relacjami i decyzjami. Publikacja prezentuje dziewięć różnych modeli postrzegania świata, począwszy od perfekcjonisty, poprzez buntownika, dawcę, wieczne dziecko, zwycięzcę, marzyciela, obserwatora, aż do mediatora i wojownika. Każdemu typowi osobowości poświęcony został odrębny rozdział. Zaprezentowano, jak dany typ widzi świat i siebie, jak interpretuje rzeczywistość, jakie wartości mają dla niego największe znaczenie, opisane są także postawy życiowe, emocje, jak i światopogląd. Znajdziemy tu też rozróżnienie na dwa typy: dojrzały oraz niedojrzały. Szczególnie ciekawa jest cześć poświęcona niedojrzałości, tu poznajemy rozmaite mechanizmy obronne, które często przejmują kontrolę nad życiem człowieka. Wszystko zostało opisane bez krytyki, w sposób subtelny, ale na tyle dosadny, by zrozumieć, na czym polega błędne koło notorycznie powtarzanych schematów. Po starannych charakterystykach, przychodzi czas na konkretne narzędzia. Znajdziemy tu liczne ćwiczenia, wskazówki i strategie, które wspierają proces dojrzewania konkretnego typu osobowości. Zastosowanie tych porad i wykonywanie ćwiczeń nie tylko pomaga rozpoznawać emocje i ich źródła, ale też pozwoli dostrzec własne martwe punkty i pokonać szkodliwą schematyczność, aby wreszcie odzyskać wolność i poczucie sprawczości. "Każdy z nas gra w inną grę. 9 typów osobowości i ukryte schematy, które nami rządzą" to niebywale wartościowa publikacja, która pomoże wreszcie przestać powielać szkodliwe wzorce z dzieciństwa, uwolni od licznych mechanizmów pozornie nas broniących, a przede wszystkim nauczy, jak traktować siebie z czułością i tworzyć zdrowe, świadome relacje z innymi. Jeśli pragniesz świadomej przemiany, odzyskania możliwości decydowania o swoim losie, a nie jedynie działania na autopilocie, zaprezentowane tu konkretne, cenne narzędzia będą dla Ciebie nieopisanym wsparciem i pomocną dłonią! Polecam całym sercem!