Recenzje

Po bardzo udanym pierwszym tomie z ogromną ciekawością sięgnęliśmy po dalsze losy Leo. Druga część serii ponownie zabiera nas do świata młodych piłkarzy, gdzie marzenia o wielkiej karierze przeplatają się z codziennymi treningami, wyzwaniami i walką o swoje miejsce w drużynie. Leo wraca do Europy i ponownie musi udowodnić, że zasługuje na swoją szansę. Trafia do nowej drużyny - Lewisham Knights - gdzie od początku nie ma łatwo. Trudny trener, silna rywalizacja i presja sprawiają, że chłopak musi wykazać się nie tylko umiejętnościami piłkarskimi, ale także ogromną determinacją i siłą charakteru. To jednak nie jest wyłącznie książka o piłce nożnej. To historia o przyjaźni, pokonywaniu własnych słabości, radzeniu sobie z porażkami i wierze w siebie. Autor świetnie pokazuje, że droga do spełniania marzeń rzadko bywa prosta, ale warto nią iść. Historia Leo okazała się u nas prawdziwym hitem - kolejna część jeszcze bardziej ciągnęła nie tylko mnie, ale również mojego 5-latka, który z ogromnym zainteresowaniem słuchał o przygodach młodego piłkarza, a po przeczytaniu zapytał czy jest jeszcze jedna cześć? To dla mnie najlepszy dowód na to, jak bardzo ta opowieść potrafi zaangażować młodych czytelników. Książka jest dynamiczna, pełna emocji i sportowej energii. Idealnie sprawdzi się dla młodych fanów piłki nożnej, ale myślę, że spodoba się także dzieciom, które po prostu lubią historie o odwadze, marzeniach i przygodach. Jeśli Wasze dzieci interesują się piłką nożną albo lubią opowieści o młodych bohaterach, którzy walczą o swoje marzenia - ta seria zdecydowanie jest warta uwagi.

Potrzebuję drugiego tomu jak tlenu! Ta książka ma dosyć dużą ilość stron zapisanych drobnym drukiem a mimo to ją przeczytałam praktycznie na raz. Fascynująca w swoim cierpieniu, złożone postaci mimo, że to tylko młodzi ludzie to już mają swoje przejścia, szczególnie Maeve. Ileż ta dziewczyna przechodzi, ile poświęca dla innych, dla swojego brata najbardziej... Autorka porusza tutaj trudne tematy, nie koloruje rzeczywistości na różowo, spotkamy się z czymś, co niestety zdarza się także w rzeczywistości. Prz3moc domowa, psychiczna i fizyczna, alkholizm i kłamstwa. Maeve pracuje na kilka etatów by zapewnić w miarę stabilne życie sobie i choremu bratu oraz ojcu, który jest uzal3żnionym prz3mocowcem. Do tego uczy się w szkole i ogarnia wszystko w domu, łącznie z wizytami brata w szpitalu. Na jej drodze staje pewien hokeista, który wydawał się ignorować istnienie Maeve od zawsze, dopóki nie zaczęła się spotykać z jego najlepszym przyjacielem. Chłopak zauważa więcej, niż ona myśli i po cichu ją wspiera. Ona zdaje się przy nim czuć więcej, niż się spodziewała. Muszę przyznać, że bardzo przyjemnie się czytało książkę mimo ilości bólu, jaki q niej występuje, a to za sprawą przystępnego pióra autorki. Buduje napięcie, stopniuje emocje i prowadzi nas przez siebie obraną ścieżką byśmy niczego nie przeoczyli ale jednocześnie nie byli przytłoczeni ani znużeni. Były momenty, kiedy nie raz się uśmiałam ale były też takie, które poruszyły i wzruszyły, a także takie, kiedy ciśnienie rosło do niebezpiecznego poziomu. To świadczy o umiejętności autorki, potrafi ona wywołać różne emocje i reakcje u czytelnika. Ciężko mi uwierzyć, że to debiut! To było tak dobre, a książka skończyła się w takim momencie, że nie wiem co ze sobą zrobić i chcę poznać co było dalej jak najszybciej. Czuję się zagubiona, ciągle myślę o Maeve, co się z nią stanie. Kim jest tajemnicza kobieta lubiąca żółty kolor, która się pojawiła ostatnio w domu dziewczyny? Czy jest tym, za kogo ją mam? Co ukrywa ojciec dziewczyny? Mam pewne teorie ale żeby je sprawdzić, potrzebuję kontynuacji na już ☺️ Wysoko oceniłam książkę, daje wiele do myślenia, jest hipnotyzująca.

O różnicach kulturowych napisano już bardzo wiele — ale ta pozycja wyróżnia się na tle innych. Autorka skupia się mocno na kontekście biznesowym, co czyni ją wyjątkowo praktyczną i przydatną dla każdego, kto działa w środowisku międzynarodowym. Dla mnie osobiście najbardziej poruszające były dwa wątki. Pierwszy dotyczy języka i AI. Autorka odnosi się do coraz popularniejszej tezy, że wkrótce nie będziemy musieli uczyć się języków obcych, bo sztuczna inteligencja zrobi to za nas. Ale jej odpowiedź na tę teorię jest przekonująca i głęboka — język to nie tylko narzędzie komunikacji. To cały ekosystem kulturowy. Ucząc się języka, uczymy się jednocześnie kultury, w której ten język funkcjonuje. Sposób, w jaki język jest zbudowany — kolejność słów, obecność lub brak pewnych pojęć, poziomy formalności, nieprzetłumaczalne wyrażenia — to wszystko jest odzwierciedleniem kultury, z której pochodzi. I żadna AI, choćby najbardziej zaawansowana, nie jest w stanie tego w pełni zastąpić. Drugi wątek, który mnie zaskoczył, dotyczy chorób tropikalnych i zamożności krajów. Autorka pokazuje, że istnieje między nimi ścisły związek — im więcej osób choruje i im częstsze są epidemie, tym trudniej pracować, trudniej budować stabilne struktury gospodarcze i generować zyski. To spojrzenie na rozwój gospodarczy przez pryzmat zdrowia publicznego daje do myślenia i pokazuje, jak wiele czynników — często pomijanych w klasycznych analizach biznesowych — wpływa na rzeczywistość ekonomiczną różnych krajów. Bardzo ciekawa pozycja, którą polecam każdemu, kto chce lepiej rozumieć świat biznesu w wymiarze globalnym.

W mojej opinii Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka @wydawnictwo_sensus to jedna z najlepszych książek, jakie miałam okazję przeczytać w minionym roku. Publikacja przybliża metodę regulacji ZUZA – czyli zrozumienie, ukojenie, zadbanie i adaptację, opartą na koncepcji self-reg. Autorka w przystępny sposób, za pomocą metafor, tłumaczą podstawowe pojęcia, takie jak samoregulacja, funkcjonowanie mózgu i układu nerwowego czy energia organizmu (wraz ze stanami pobudzenia). Te metafory są gotowymi narzędziami do psychoedukacji rodziców lub do wykorzystania w pracy z nastolatkami. W książce znajdziecie też przydatne ściągi, np. dotyczące rozwoju samoregulacji na przestrzeni całego życia oraz zestawienie aktywności sensorycznych i proprioceptywnych wspierających regulację emocji. Duża część rozdziału pierwszej części poświęcona jest regulacji emocji po narodzinach dziecka oraz przykładom wsparcia młodej mamy. Druga część prowadzi czytelnika przez temat regulacji emocji u dorosłych, obejmując cztery obszary: ciało, emocje, umysł i relacje. Nie brakuje tu konkretnych, prostych ćwiczeń oraz wspierających pytań, które pomagają się zatrzymać i przyjrzeć sobie. Polecam – moje 10/10.

,,Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka” 📚 Książka Natalii Fedan pokazuje, że samoregulacja to coś więcej niż samokontrola. W naszej kulturze często oczekujemy od dzieci, że będą się kontrolować. Autorka wyjaśnia jednak, że samoregulacja nie polega na tłumieniu emocji, tylko na rozumieniu tego, co dzieje się w naszym ciele oraz układzie nerwowym 🧠 Dużo treści poświęcono temu, jak działa mózg w stresie. Kiedy dziecko jest przeciążone lub pobudzone, aktywuje się układ nerwowy, a dostęp do racjonalnego myślenia jest ograniczony. W takich momentach dziecko najpierw potrzebuje wsparcia i regulacji emocji 🤍 Autorka podkreśla znaczenie kory przedczołowej, która odpowiada m.in. za kontrolę impulsów i przewidywanie konsekwencji. U dzieci dopiero się rozwija, dlatego tak ważna jest rola dorosłego, który pomaga dziecku regulować emocje 👩👧 Każda emocja uruchamia reakcję w układzie nerwowym i zużywa energię ⚡Kiedy dziecko doświadcza przeciążenia w jednym z tych obszarów, może reagować trudnym zachowaniem. Zamiast skupiać się wyłącznie na zachowaniu, warto szukać źródła napięcia i potrzeb, które za nim stoją. Autorka proponuje również konkretne strategie wspierania samoregulacji 🌿 Odwołuje się do badań i koncepcji znanych naukowców pokazując jak wykorzystać tę wiedzę w codziennym życiu. To książka, która skłania do refleksji - nie tylko nad emocjami dzieci, ale też nad własnymi reakcjami. Przypomina, że kluczem do regulacji dziecka często jest spokojny, regulujący się dorosły 💛 Jako psycholożka doceniam tę książkę dlatego, że w przystępny sposób łączy wiedzę naukową z codzienną praktyką wychowawczą. Autorka odwołuje się do funkcjonowania układu nerwowego, stresu i rozwoju mózgu dziecka, ale robi to w sposób zrozumiały. Dzięki temu rodzic otrzymuje konkretne strategie wspierania samoregulacji w codziennych sytuacjach 💛 Z czystym sumieniem polecam każdemu kto był wychowany metodą samokontroli, chce wiedzieć więcej o samoregulacji i świadomie wychowywać dzieci 🩷