Recenzje
Blade. Canmore #1
Nasłuchałam się o tej książce naprawdę wiele, naczytałam się tweetów i recenzji jeszcze więcej, więc stwierdziłam, że po prostu no muszę ją przeczytać i dowiedzieć się co się w niej tak dużej ilości osób podoba, no i chyba zrozumiałam, lecz niestety moim ulubieńcem ona nie zostanie, ale mimo wszystko fajnie spędziłam z nią czas. Styl pisania autorki jest bardzo przyjemny i lekki, ale też od samego początku wciąga, zamysł na fabułę też był naprawdę fajny, choć ja osobiście na początku myślałam, że naszym głównym bohaterem będzie ktoś inny:)))) to jednak Fane’a bardziej polubiłam. Na pewno mamy tutaj kilka fajnych, ale i chwytających za serce wątków, takich jak walka z chorobą brata Maeve, czy też przemoc domowa, której opisy za każdym razem rozrywały mi serce. Mamy też przemyconych trochę tajemnic i to właśnie tym wątkiem jestem najbardziej rozczarowana jeśli mam być szczera, bo pojawia się tajemnicza kobieta, dziewczyna odkrywa polaroidy z przeszłości swojej mamy, ale nic nie wychodzi na jaw, a a liczyłam, że właśnie jakimś jednym wyjawiającym prawdę zdanie autorka zakończy tą część, a tak to w sumie nic nie wiemy i pewnie ma być to po części zachęta do sięgnięcia kolejnego tomu, ale no coś mi tutaj nie zagrało. Nie do końca byłam też przekonana do postaci Maeve, z jednej strony miałam ochotę ją wyściskać, bo była niesamowicie silna, ciężko pracowała, aleby swojemu bratu i sobie zapewnić jak najlepsze życie, znosiła przemoc ojca, ale z drugiej jej relacja z Fane’m coś mi nie grała, chłopak wiele jej wyjawił, sprawiał żeby ta mu zaufała i to po części się działo, żeby po chwili ta wykrzyczała mu, że jednak mu nie ufa. Jej niektóre zachowania mimo, że może i mają jakieś wyjaśnienie, też nie do końca mi się podobały. Fane też miał swoje za uszami, zwłaszcza na początku ich burzliwej znajomości, lecz każdy kolejny rozdział sprawiał, że moja sympatia do niego rosła. Jestem mimo wszystko ciekawa jak relacja tej dwójki potoczy się dalej, więc z pewnością sięgnę po kolejną część:)
Samoregulacja w praktyce. Jak opanować własne emocje i wspierać rozwój emocjonalny dziecka
Z pomocą przybywa nam ta książka, przypomina o ratunku, jaki niesie samoregulacja. Natalia Fedan, psycholożka i trenerka Self-Reg, ciekawie opowiada o układzie nerwowym dziecka i podsuwa narzędzia, które pomogą w rozwoju najmłodszych, da im to wewnętrzny spokój i doda otuchy, podpowie, jak w praktyce radzić sobie z emocjami. To również ogromna pomoc dla dorosłych. Jeśli rodzicom uda się znaleźć sppokój, to wówczas dzieciom również będzie łatwiej. Przypomniałam sobie o 4 krokach do równowagi ZUZA: Z - jak zrozumienie U - jak ukojenie Z - jak zadbanie (o potrzeby i komfort) A - jak adaptacja (= akceptacja + akcja) Powyższe kroki można podjąć w dowolnej kolejności, aby odzyskać zasoby na myślenie i rozumienie. Zwróciłam też uwagę na podział wiekowy, jeśli chodzi o rozwój mózgu i samoregulacji oraz rolę opiekuna, a także szczegółowy opis poszczególnych faz rozwoju. “Samoregulacja w praktyce” zachwyciła mnie podejściem pełnym łagodności, wiedzy i zrozumienia, przypomnieniem, że w każdym człowieku jest dobro. Ta książka pomoże również osobom, które nie mają styczności z dziećmi, pomoże zrozumieć własny stres, podpowie, jak sobie z nim radzić, budować lepsze relacje i funkcjonować optymalnie. Samoregulacja jest bowiem dla każdego, niezależnie od wieku i sytuacji. Jeśli szukacie wsparcia i ukojenia to tutaj je znajdziecie. Polecam z całego serca!
Muza rockmana
Lubicie książki o muzykach? Trochę takich czytałam i przyznaję, że różnie to bywa z tym zdobywaniem mojego serca. W jednych ta muzyka jest gdzieś tam w tle tylko, w innych wręcz realia życia na szczycie, kulisy tego sukcesu, gdzieś przyćmiewają inne wątki. W przypadku tej książki byłam dziwnie spokojna, że to będzie petarda! Okładka boska, książki tej autorki kocham od lat i miałam rację, że tą książkę pokocham. Jest boska!! Emily dostaje pracę przy rockowym zespole, w trakcie ich trasy koncertowej. Nie spodziewała się, że tą pracę dostanie, ale informacja, że nie zna w sumie zespołu, nie umie wymienić żadnej ich piosenki właśnie zadziałała na jej korzyść. W końcu psychofanka za blisko zespołu nie byłaby gwarancją odpowiedzialnego podejścia do obowiązków w pracy. Emily poznaje gwiazdę zespołu, sporo od niej starszego wokalistę Tristana. Od początku nawiązuje się między nimi więź, ale oboje wiedzą, że między nimi nic nie może się wydarzyć. On ma swoje problemy, ona ma wyjątkowo trudną przeszłość. Tak naprawdę dzieli ich wszystko... Ta książka jest tak bogata w różne wątki, że naprawdę zadowoli Was czytelników na wielu płaszczyznach. To nie jest tylko fajna historia o losach zespołu rockowego, nie tylko niegrzeczny też romans z dużą różnica wieku. Tutaj tych wątków pobocznych, trudnej przeszłości, tematów bardzo bolesnych i delikatnych jest więcej i powiem szczerze, że ja jestem ogromnie zadowolona z lektury. Ciężko się od niej oderwać! Autorka jest znana z takich niegrzecznych romansów, ale bardzo uroczych, oraz z tego, że potrafi do tego romansu dobrać tak idealne, bardzo głębokie tło, że gardło nieraz będzie czytelnik miał ściśnięte. Wspaniała! Oczywiście zakochana jestem po uszy! Uroczy, gorący romans, z ciekawym tłem. Polecam gorąco. Będę za nimi tęsknić, a po cichu mam nadzieję, że jeszcze się z tymi bohaterami spotkamy.
Muza rockmana
Emily pojawia się przed budynkiem studia nagrań i zostaje omyłkowo wzięta za kandydatkę do pracy. Postanawia wykorzystać okazję i spróbować swoich sił jako asystentka podczas trasy koncertowej jednej z najsłynniejszych rockowych kapel w Ameryce. Przypadkowo napotkany nieznajomy sprawia, że dostaje tę pracę. Podczas czteromiesięcznej trasy zbliża się do Tristana Dalterya - starszego od niej mężczyzny, głównego muzyka i prawdziwej legendy. Późne rozmowy, zwierzenia z marzeń i problemów, a także rosnące między nimi przyciąganie sprawiają, że uczucia zaczynają wymykać się spod kontroli. Próbują z nimi walczyć, jednak ostatecznie ulegają chemii, która ich łączy. Emily skrywa jednak pewien sekret, który może zniszczyć ich wspólną przyszłość. Od początku widać, jak dobrze się rozumieją i jak swobodnie czują się w swoim towarzystwie. Tristan odnajduje przy niej spokój i namiastkę normalności w świecie pełnym sławy, a Emily - zrozumienie i wsparcie po trudnych doświadczeniach z przeszłości. Ich rozmowy są dojrzałe i pełne ciekawych tematów. Do połowy książki byłam naprawdę zaintrygowana i zastanawiałam się, jak potoczą się losy bohaterów. Nie spodziewałam się jednak takiego zwrotu akcji. To jedno wydarzenie całkowicie zmieniło bieg historii i od tego momentu coś przestało mi w niej pasować. To opowieść o stracie, dokonywaniu trudnych wyborów i przeznaczeniu. O mierzeniu się z przeszłością, potrzebie wsparcia oraz odnajdywaniu ukojenia w muzyce. Przez historię się płynie, a bohaterowie zabierają nas zarówno do świata koncertów, jak i do bardziej refleksyjnych, emocjonalnych momentów.
Ciało wie lepiej. Przewodnik po nowoczesnej nauce o odporności
Sama sięgnęłam po tę książkę z ciekawości, zwłaszcza widząc rozdział o odporności i diecie. Po rozpoczęciu studiów z psychodietetyki uświadomiłam sobie, jak dużą byłam ignorantką i jak wiele wiedzy wciąż przede mną. To książka pełna ogromu wiedzy — nasze spotkania trwały długo, ale dzięki przystępnemu językowi czyta się ją naprawdę dobrze. Autor opiera się na badaniach i licznych przykładach, dzięki czemu nawet trudna terminologia staje się bardziej zrozumiała. Czuć, że książka została napisana przez praktyka — immunologa, który wie, jak tłumaczyć złożone zagadnienia. Autor pokazuje organizm jako dynamiczny, czasem omylny system — nie coś idealnego. W nowoczesny sposób podchodzi też do samej odporności, obalając wiele uproszczonych przekonań. Nasz organizm ma za zadanie nas chronić, jednak zdarzają się sytuacje, w których zaczyna traktować własne tkanki jako zagrożenie. Wtedy pojawia się walka — choroby autoimmunologiczne. W książce znajdziemy wyjaśnienie, dlaczego tak się dzieje i co może prowadzić do takich chorób jak anemia, cukrzyca, Hashimoto, choroba Addisona czy Gravesa-Basedowa. Dużo miejsca poświęcono także wpływowi stresu, starzenia się i stylu życia na odporność. Szczególnie ciekawa była dla mnie rola mikrobiomu w kontekście otyłości. To, co wspiera zdrowie, to przede wszystkim różnorodność mikroorganizmów jelitowych — a pomagają w tym m.in. fermentowane produkty (kefir, kapusta kiszona) oraz różnorodna dieta roślinna. To wymagająca lektura, mimo przystępnego języka. Daje jednak coś więcej — pozwala spojrzeć na organizm z nowej perspektywy i uczy większej uważności, wyrozumiałości oraz troski o siebie.