Recenzje

Zastanawiasz się czasem, jak naprawdę wyglądało życie w dwudziestoleciu międzywojennym? To jeden z tych tematów, które w szkole traktuje się po macoszemu - gdzieś między odzyskaniem niepodległości a wybuchem wojny. Kilka dat, kilka haseł, szybkie przejście dalej. A przecież to był czas skrajności - z jednej strony rozwój, nadzieja, odbudowa kraju, a z drugiej… bieda, strach i ogromna niepewność jutra. "Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni" autorstwa Pauliny Drożdż pokazuje właśnie tę mniej oczywistą, mroczniejszą stronę tamtych lat. Autorka przytacza 11 historii zbrodni - ale nie są to „zwykłe” sprawy kryminalne. To opowieści, w których granica między rzeczywistością a wiarą w nadprzyrodzone niemal się zaciera. Bo jak inaczej wytłumaczyć sytuacje, w których w sprawy zamieszane są czarownice, znachorzy, szeptuchy, a nawet… sam diabeł? To, co najmocniej wybrzmiewa z tych historii, to fakt, że zbrodnia bardzo często nie zaczynała się od samego czynu. Jej początkiem był strach - przed chorobą, przed biedą, przed tym, czego nie da się zrozumieć. Do tego dochodziła zazdrość, chęć zemsty, manipulacja i łatwowierność. I nagle okazuje się, że coś, co zaczyna się od niewinnej wiary w uroki, może doprowadzić do tragedii. Ogromnym plusem tego reportażu jest warsztat. Bardzo cenię książki od Wydawnictwo Sploty właśnie za to, jak dużo pracy autorzy wkładają w przygotowanie materiałów. Tutaj widać to na każdym kroku - bibliografia zajmująca około 80 stron robi ogromne wrażenie, ale jeszcze większe robi to, jak te źródła są wykorzystane. Mamy przypisy w tekście, mamy zdjęcia, mamy ilustracje - ale przede wszystkim mamy kontekst. I to on robi robotę. Bo nie dostajemy tylko informacji „co się wydarzyło”. Dostajemy pełen obraz - wydarzenia, które doprowadziły do zbrodni, relacje między ludźmi, tło społeczne. Poznajemy przebieg śledztw i procesów, nazwiska sędziów, prokuratorów, obrońców. Dowiadujemy się, jakie zapadały wyroki i jak wyglądał system prawny w tamtych czasach - z karą śmierci jako najwyższym wymiarem kary. Autorka idzie jeszcze dalej, pokazując nawet sylwetki katów - co dodatkowo uświadamia, jak realne i „bliskie” były konsekwencje tych historii. To też książka, która bardzo mocno osadza wszystko w realiach epoki. Ogromne bezrobocie, bieda, brak dostępu do lekarzy i opieki medycznej, niski poziom edukacji - to wszystko sprawiało, że ludzie szukali pomocy tam, gdzie mogli. U znachorów, u szeptuch, w wierzeniach i przesądach. I kiedy czyta się te historie z tej perspektywy… one przestają wydawać się aż tak odległe. Najbardziej poruszył mnie rozdział „Synowie ciemności” - historia brutalnego morderstwa całej rodziny dokonanego przez dwóch nastolatków. To jedna z tych opowieści, które zostają w głowie na długo. Przerażające jest nie tylko to, co zrobili, ale też motywacja - jak daleko można się posunąć dla pieniędzy i jak cienka bywa granica między „zwykłym człowiekiem” a kimś zdolnym do wszystkiego. To reportaż, który nie tylko opowiada historie, ale też zmusza do refleksji. Nad tym, jak działa strach. Jak łatwo manipulować ludźmi. I jak bardzo kontekst społeczny wpływa na decyzje jednostki. Jeśli lubisz true crime, ale szukasz czegoś więcej niż samego opisu zbrodni - czegoś z tłem, analizą i klimatem epoki - to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę.

🆁🅴🅲🅴🅽🆉🅹🅰 Frenemy: Przyjaciel czy wróg? 𝓐𝓾𝓽𝓸𝓻 - Lauren Price 𝓦𝔂𝓭𝓪𝔀𝓷𝓲𝓬𝓽𝔀𝓸 - BeYA 𝓞𝓬𝓮𝓷𝓪 - 5/5 ⭐ 𝓜𝓸𝓽𝔂𝔀𝔂:  trudne wybory i moralne dylematy  przyjaźń czy rywalizacja  presja przyszłości i marzeń  enemies to lovers  lojalność i zdrada  odkrywanie siebie „Frenemy. Przyjaciel czy wróg?” to książka, która naprawdę wciąga i zostawia trochę do myślenia 🤍 Historia skupia się na Erice, która dostaje szansę na spełnienie swoich marzeń - ale pod warunkiem, który totalnie komplikuje wszystko. Musi zdobyć dowody przeciwko innemu uczniowi, żeby zdobyć stypendium i zawalczyć o swoją przyszłość . I właśnie od tego momentu zaczyna się cała emocjonalna jazda. Najbardziej podobało mi się to, jak pokazane są relacje. Nic nie jest tu czarno-białe - ludzie nie są tylko dobrzy albo źli. Jest dużo mieszanych emocji, wątpliwości i takich momentów, gdzie sama nie wiedziałam, co bym zrobiła na miejscu bohaterki. Wątek relacji między Eriką a Chase’em też był naprawdę fajnie poprowadzony. To nie jest taka banalna historia - wszystko rozwija się stopniowo i ma sens, a emocje są dość prawdziwe. Książka jest lekka w czytaniu, ale ma w sobie coś więcej - pokazuje, że czasem marzenia mają swoją cenę i nie wszystko jest takie proste, jak się wydaje na początku. Dla mnie to było bardzo „wciągnę i nie odłożę” 😭 5/5 ⭐ za klimat, emocje i ten cały vibe relacji, które nie są oczywiste 🤍

cytat: „Czy na pewno chodzi tylko o zemstę? - Zapytał z niedowierzaniem. - Nie wiem. - Jeśli będziesz to ciągnął, tylko ją zranisz. Zakończ zanim będzie za późno. - ostrzegł mnie.” Ciągła kontrola, troska i ogrom braterskiej miłości - zaciekawiłam? Mam nadzieję, że tak! Angelina dorastała w towarzystwie swoich starszych braci, którzy traktowali ją jak księżniczkę. Choć wiedziała, że ich intencje są pełne miłości, pragnęła odrobiny swobody i możliwości decydowania o swoim życiu. Jej bracia nie chcieli słyszeć o jej pragnieniach, a temat chłopaków w jej otoczeniu był całkowicie zakazany. Pewnej nocy, podczas imprezy, udało jej się umknąć braciom i w ten sposób poznała Xaviera - mężczyznę o hipnotyzującym spojrzeniu, przy którym mimo wszystko czuła się zaopiekowana, bezpieczna. Para spędziła razem noc pełną namiętności. Rano Angelina zniknęła, nie zostawiając swojemu kochankowi żadnej wiadomości. Dla niej była to tylko jedna noc, odskocznia od codzienności, od kontroli mimo że nie mogła przestać o nim myśleć. Dla Xaviera ta noc była niezapomniana, a on postanowił odnaleźć swojego „Anioła”. Po pewnym czasie los ponownie ich połączył, a iskry i pożądanie były tak silne, że nie mogli się od siebie oderwać. Zaczęli się spotykać w tajemnicy przed nadopiekuńczymi braćmi Angeliny, dzieląc wspólne, cudowne chwile i noce pełne namiętności. Miłość, która ich połączyła, spadła na nich jak grom z jasnego nieba. Angelina po raz pierwszy wpuściła do swojego serca mężczyznę, kochając go bezgranicznie. Tylko czy Xavier odwzajemnia jej uczucia? Lata temu zaprzysiągł sobie zemstę - czy będzie w stanie ją zrealizować? Czy tajemnice, które wyjdą na jaw, złamią serce kobiety? Słoneczka! „I Will Wait for You” to historia, którą pokochałam od pierwszych stron, mimo że niejednokrotnie złamała mi serce. Nie żałuję ani sekundy spędzonej z Angeliną i Xavierem. Uwielbiam styl Moniki - jest lekki i przyjemny, ale gdy fabuła tego wymaga, autorka potrafi doskonale zagrać na emocjach czytelnika. Relacja między Angeliną a jej braćmi została ukazana w sposób niezwykle przekonujący. Ich miłość, wsparcie i troska były wyczuwalne na każdej stronie. Jestem zakochana w ich więzi. Życie głównego bohatera nie było usłane różami. Strata, jakiej doświadczył, złamała mu serce, ale również zmieniła jego postrzeganie świata. Przy Angelinie czuł się na nowo soba, czuł że żyje - był szczęśliwy. Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że twórczość Moniki przyjmuję w ciemno i oddaję się jej całkowicie. I tym razem Monika znów mnie zachwyciła - kocham te historie i tych bohaterów! PS: Manifestuję historię jej braci! I oczywiście czekam na kolejne perełki, dosłownie tuptam nogami. Mam nadzieję, że czas do kolejnej premiery zleci mi szybko. Polecam tę książkę z całego serca! 

Miłość, przyjaźń i trudne decyzje w obliczu nadchodzących zmian. Amy podczas tego lata udowadnia swoją siłę zarówno psychiczną, jak i fizyczną. Sprawnie pokonuje zadania wyznaczone przez innych, a gdy przychodzi do starcia pomiędzy nią a Szponem, bez zawahania staje przeciwko niemu, broniąc młodszych obozowiczów. Ta sytuacja pokazuje, jak młoda dziewczyna potrafi radzić sobie z trudnościami i skutecznie je przezwycięża. W trakcie powieści Amy nie przestaje zaskakiwać. Wspiera swojego przyjaciela Camerona w walce z apodyktycznym ojcem, angażując w to cały obóz. Nie boi się sprzeciwu mimo możliwych konsekwencji. Ważnym wątkiem również jej relacja z Bostonem - pełna burzliwości, zawirowań i niedopowiedzeń. Amy dowiaduje się, że chłopak wszedł w związek, przez co przechodzi chwilowe załamanie i próbuje poradzić sobie z narastającą zazdrością. Zdecydowanie jest to powieść warta uwagi. Myślę, że dylogia ,,Skauci” może być świetnym początkiem przygody z książkami. ,,Obietnice pod gwiazdami” czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Zdania są spójne, a treść przykuwa uwagę czytelnika. To historia, która pokazuje, jak ważne są odwaga, lojalność i umiejętność radzenia sobie z własnymi emocjami szczególnie w momentach, które potrafią wiele zmienić. 

Jak często czytacie książki popularnonaukowe? Macie jakieś ulubione tytuły? U mnie zdecydowanie królują książki związane z chemią i dzisiejszy tytuł nie stanowi tu wyjątku. "Szósty pierwiastek. Podróż przez Wszechświat śladem atomu, z którego powstaliśmy" - Theodore P. Snow, Don Brownlee Szóstym pierwiastkiem w układzie okresowym jest węgiel i to właśnie o nim jest ta książka. Autorzy opisują jego wpływ na wszechświat - od budowy gwiazd i planet, przez DNA, aż po tworzywa sztuczne. W skrócie: to historia o tym, z czego wszyscy jesteśmy ulepieni. Jako osoba, która z chemią i naukami ścisłymi żyje za pan brat, muszę przyznać, że ta pozycja to kawał rzetelnej roboty. Podoba mi się struktura opowieści, którą snują autorzy - zaczynamy od elementarnych zjawisk fizykochemicznych i wprowadzenia w trudną nomenklaturę, aby skończyć na tematach nam najbliższych, bo nas otaczających. Pod kątem naukowym - książka ładnie wyjaśnia zjawiska czy chemię kwantową. Przykładowo analogie związane z atomem w stanie wzbudzenia i jak do tego doprowadzić są wyjaśnione prosto, ale bez błędnych uproszczeń. A jak wiecie, błędne uproszczenia to zmora popularyzacji nauki, na którą mam lekkie uczulenie. Tutaj tego nie znajdziecie. Mamy więc tytuł, który jest zwrócony do czytelnika laika, ale i specjalista nie będzie się nudził. Co więcej, zawsze szukam w książkach tego specyficznego rytmu i tutaj on jest - autorzy prowadzą nas przez miliardy lat ewolucji węgla tak płynnie, jakbyśmy robili kolejne nawroty na basenie. W środku znajdziecie sporo wykresów i grafik, które pomagają ogarnąć m.in. cykl węglowo-krzemowy (taki ziemski termostat) czy kwestie węgla radioaktywnego (który wykorzystujemy w datowaniu różnych artefaktów). Przypisy są konkretne: wyjaśniają tyle, ile musisz wiedzieć, a resztę doczytasz, jeśli poczujesz naukowy głód. Generalnie jest bardzo dobra pozycja, która pokazuje, że węgiel to nie tylko diamenty czy grafit w ołówku, ale fundament naszej cywilizacji i ewolucji. Jeśli chcecie wiedzieć, dlaczego właściwie istniejemy i jak to się stało, że gwiazdy wyprodukowały budulec dla Waszego DNA - koniecznie po nią sięgnijcie. A Wy? Boicie się chemii w wydaniu popularnonaukowym, czy wręcz przeciwnie - szukacie takich "atomowych" opowieści?