Recenzje

Są historie, które zaczynają się od wielkich deklaracji. I są takie, które zaczynają się od… kłótni, dinozaura i szarlotki w twarz. Ta książka zdecydowanie należy do drugiej kategorii. Ludka Skrzydlewska zabiera nas do Silver Springs - miejsca, które jest ciepłe, trochę chaotyczne i pełne ludzi z bagażem doświadczeń. Sutton Clarke nie ma czasu na romantyczne uniesienia. Jej codzienność to obowiązki, praca na kilku etatach i opieka nad siostrzenicą, która stała się całym jej światem. Jest zmęczona, ale nie narzeka. Silna, choć momentami krucha. Hugh Holloway to jej zupełne przeciwieństwo - uporządkowany, zdystansowany i przyzwyczajony do kontroli. Woli Excela niż spontaniczne przyjęcia i zdecydowanie nie planował, że jego pobyt w miasteczku zamieni się w emocjonalny rollercoaster. A już na pewno nie planował spotkania z kobietą w kostiumie dinozaura, która potrafi wywrócić jego spokój do góry nogami. Ich relacja zaczyna się od zgrzytów, nieporozumień i wzajemnej irytacji. Ale pod warstwą docinków szybko zaczyna pojawiać się coś więcej - napięcie, ciekawość, a z czasem… uczucie, które oboje próbują ignorować. Bo każde z nich ma powody, by nie ryzykować. To historia o ludziach po przejściach. O tych, którzy nauczyli się radzić sobie sami i zapomnieli, że ktoś może ich odciążyć. Autorka z wyczuciem pokazuje, jak rodzi się bliskość między dwojgiem dorosłych, którzy nie szukają miłości - ale właśnie dlatego najbardziej jej potrzebują. Dużym atutem książki jest klimat małego miasteczka i galeria barwnych bohaterów drugoplanowych. Jest ciepło, momentami zabawnie, ale też wzruszająco. Pod lekką, romantyczną warstwą kryje się opowieść o odpowiedzialności, stracie i odwadze, by znów zaufać. „Do wesela się zagoi” to romans z motywem enemies-to-lovers, który czyta się z uśmiechem i rosnącym ciepłem w sercu. Idealny dla tych, którzy lubią historie o miłości rodzącej się powoli, wśród codzienności, drobnych gestów i nieoczywistych momentów. Bo czasem najpiękniejsze uczucia pojawiają się wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy. I czasem naprawdę… do wesela się zagoi.

„Do wesela się zagoi” Mroźna przygoda w Silver Springs otula swoim ciepłem. 🐢Małomiasteczkowy klimat z uczuciem, którego nie da się zaplanować nawet w Excelu. To miejsce żyje własnym życiem. Nikt nie zapomni tego wieczoru. Wszystko zaczęło się od sylwestrowej zabawy. Sutton i Hugh poznają się w zabawny sposób. Sylwestrowa impreza, bałwan, dinozaur oraz szarlotka, która wylądowała na jego koszuli. Co z tego wyniknie? Od samego początku możemy odnieść wrażenie, że po pewnym incydencie, będą trzymać się na dystans. Jednak zostali wciągnięci do... i muszą ze sobą współpracować. Jak będą przebiegać ich wspólne poczynania? W szczególności podobały mi się sposób budowania tej relacji, które było idealnie wyważone. Dwa zupełnie inne charaktery. Ona jest wulkanem energii, a on poważny oraz poukładany, więc dziwne, jakby tak nagle poczuli między sobą chemię i od razu byli zakochani w sobie po uszy. Cieszę się, że Ludka uniknęła takiego zabiegu, ukazując przy tym ich naturalność oraz to, z czym się zmagają. Dojrzewają powoli. Miałem już przyjemność poznać twórczość Ludki i tak jak poprzednio, styl pisania autorki jest lekki i przyjemny z pozytywną dawką humoru. Czasem wymiany słowne mnie rozbawiły, natomiast sceny z Susie zarażają słodyczą, a używania zwrotu „szarlotko” podwyższa poziom cukru. Fajnymi wzmianki były również nawiązania do Excela. To nie jest zwykły romans, a historia o dojrzewaniu i wzajemnym poznawaniu siebie oraz drugiej połówki. Czekam na kolejne książki autorstwa Ludki. Moja ocena: 7,5⭐/10⭐

Jeśli pierwszy tom uznałam za po prostu dobry, to ten całkowicie skradł moje serce 💗 "Do wesela się zagoi" to jedna z lepszych historii, jakie przeczytałam od Ludki. Mówię to z pełną odpowiedzialnością, bo bawiłam się znakomicie. Ogromnym plusem powieści jest jej niezwykły klimat. Małe, górskie miasteczko, ośnieżone stoki, przygotowania do walentynek i ślubna gorączka. Czytając tę książkę, można niemal usłyszeć skrzypienie śniegu i poczuć zimno na policzkach. Uwielbiam styl pisania Ludki, a w tej książce znów mnie nie zawiodła. Jej narracja jest lekka, płynna i pełna humoru, dzięki czemu przez książkę dosłownie się płynie. Ale przejdźmy do największego plusa tej historii, czyli do bohaterów! Sutton to totalne serducho tej historii. Ciepła, towarzyska, zaradna do granic możliwości. Ilość prac, których się podejmuje, żeby utrzymać siebie i Suzi, naprawdę robi wrażenie. Oczywiście, że momentami jest zmęczona i przytłoczona, ale mimo wszystko zawsze stawia dobro innych (a szczególnie dobro Suzi) ponad swoje. I chyba właśnie dlatego tak mocno jej kibicowałam. Hugh? Klasyczny gburek z potrzebą kontroli i Excelem zamiast spontaniczności 🤭 Wycofany, poukładany, nieprzepadający za chaosem, czyli dokładne przeciwieństwo Sutton. Ale pod tą chłodną fasadą siedzi facet, który dla swoich ludzi zrobi absolutnie wszystko. Nawet przywali komuś w twarz (just sayin 🤣), albo będzie dumnie nosił przyklejoną do koszuli naklejkę z dinozaurem. Związek Sutton i Hugh jest dojrzały, oparty na zrozumieniu i zaufaniu. Budowany spokojnie poprzez rozmowy, wsparcie i obecność. Mimo że jest spokojnie to napięcie wzrasta z każdym rozdziałem, a przyciąganie jest wręcz namacalne. Chemia między nimi naprawdę działa, a w chwili zbliżeń lecą iskry. Ogromny plus także za wątek Suzi. Jej relacja z Hugh rozwija się naturalnie, bez przesady i sztucznego dramatyzmu. Totalnie kupiło mnie to, że od samego początku brał Sutton w pakiecie z małą, nigdy jej nie pomijał i nie traktował jak przeszkody. W sumie trudno się dziwić, bo Suzi z tą swoją obsesją na punkcie dinozaurów i gadatliwością nie raz kradła show 🦖 Myślę, że to dobry moment żeby wspomnieć o najbardziej frustrującym elemencie książki, a mianowicie o rodzicach Sutton. Co to był za nieudolny duet. Miałam wielką ochotę wyprosić ich z tej powieści. Non stop wzbudzali w Sutton poczucia winy, mieli ciągłe pretensje i traktowali ją jakby po adopcji Suzi przestała mieć własne potrzeby. Jestem w stanie zrozumieć wiele, ale nie wybranie sobie kozła ofiarnego i obwinianie go o błędy wszystkich wokół, a w szczególności za własne. Powiem szczerze, że czułam ogromną satysfakcję za każdym razem, gdy Sutton się im stawiała i mówiła wprost, co myśli. Chociaż uważam, że i tak robiła to za rzadko. "Do wesela się zagoi" otula jak ciepły koc i daje dokładnie to, czego oczekuję od komfortowego romansu, czyli ciepło, emocje i bohaterów, którym kibicuje się całym sercem. Jeśli kochacie motyw grumpy x sunshine w małomiasteczkowym wydaniu, pełnym ciepła i rodzinnych emocji to musicie dać jej szansę 💗

Czy medytacja jest dla ciebie? Gdy słyszymy o medytacji to w głowie pojawiają nam się obrazy mnichów, bezruchu i jogi, jednak to jest coś więcej. Autorka podkreśla, że medytować wcale nie trzeba siedząc w ciszy. Wielu może to zdziwić, ale ma ona różne oblicza i właśnie je przedstawia Agnieszka Passendorfer w swojej książce. Pisarka dzieli informacje na dwa rozdziały. Jeden z nich to część teoretyczna, a drugi praktyczna. Podkreśla jednak, że tak naprawdę medytacja to tylko 1% teorii i 99% praktyki. Obie części są świetnie rozbudowane. W części teoretycznej nie wgłębiamy się w bardzo zawiłe aspekty, a jedynie w podstawy, które pomogą nam zrozumieć medytację. Natomiast w części praktycznej opisane są różne rodzaje tej praktyki. Jest to świetna zajawka dla osób, które są ciekawe medytacji, ale nie wiedzą jak się za to zabrać. Autorka pisze dość prostym językiem, więc w spokojnym tempie możemy chłonąć wiedzę, którą chce nam przekazać. Nie naciska ona, że każdy powinien zacząć medytować. Ona daje nam narzędzia, a to my sami mamy zdecydować czy z nich skorzystamy. Podobało mi się również, że w części teoretycznej zagadnienia były przecinane historiami i odczuciami ludzi, co daje im medytacja i jak właściwie się stało, że zaczęli się nią interesować, ale również najważniejszy aspekt, czyli jak zaczęli. Każdy start jest ciężki, ale gdy już zrobimy pierwszy krok, to okazuje się, że było warto. Nikt nie medytuje tak samo, jest mnóstwo sposobów i należy szukać tego odpowiedniego dla nas - jednak to co łączy praktyki to spokój i oczyszczenie. Polecam tę pozycję każdemu kto chce dowiedzieć się więcej o medytacji i być może spróbować. Autorka dobrze opiekuje się swoim czytelnikiem, niczego nie narzuca i podaje więcej “narzędzi”, aby można było wybrać to, które do nas najbardziej pasuje. ⭐️⭐️⭐️⭐️/5

Cześć! 💛 Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki „Our Perfect Forever” wyjątkowego dodatku do serii Marty Łabęckiej „Flaw(less)”. Tę serię czytałam na początku mojej przygody z Bookstagramem i tak naprawdę również na początku mojej drogi czytelniczej. I powiem Wam jedno... ta książka po prostu mnie złamała. Powrót do tych bohaterów, do całej otoczki i do Moreton był czymś pięknym. Wspaniale było znów znaleźć się w tej miejscowości i poczuć klimat, który tak dobrze wspominam!! 🥹 Jednocześnie jest w tym pewien smutek, bo to już koniec historii, w której całkowicie się zakochałam. Do dziś wspominam ją z ogromnym sentymentem i mam wielką ochotę przeczytać całą serię jeszcze raz, no i myślę, że w niedługim czasie to nastąpi! ❤️ Kocham tę historię całym sercem. Kocham bohaterów i wszystko, co autorka w niej stworzyła. Styl pisania Marty jest świetny, podczas czytania każdą scenę widziałam w głowie jak film. To coś niesamowitego!! 🥹❤️ Na osobne wyróżnienie zasługuje samo wydanie bo jest przepiękne. Twarda okładka, dopracowane detale i cudowne ilustracje sprawiają, że to prawdziwa perełka na półce. Ilustracje są namalowane tak pięknie, że można się w nich zatracić. Fajnie było po przeczytaniu scen wracać do nich i jeszcze wyraźniej wyobrażać sobie opisywane momenty. Z całego serca polecam nie tylko tę książkę, ale i całą serię. To naprawdę wspaniała historia z bohaterami, którzy bo choć nieidealni to są niezwykle prawdziwi. Możemy obserwować ich od najmłodszych lat aż po dorosłość, patrzeć, jak się zmieniają i dojrzewają!! Coś pięknego!! A dodatkowo możemy przeczytać notatki os autorki, czego totalnie się nie spodziewałam, ale uwazam to za bardzo duży plus!!! Naprawdę warto i zdecydowanie polecam!! 🧡