Recenzje

Przyznam szczerze, że dzieje, nie tylko Polski, nigdy nie były mi szczególnie bliskie. Już od szkoły podstawowej nie przepadałam za zgłębianiem tych tematów. W tej książce natomiast zainteresował mnie wątek czarownic, znachorów oraz zabobonów. Znalazłam też potwierdzenie, że wiedźmy, którymi straszono nas w dzieciństwie, wcale nie były najstraszniejsze… to ludzie potrafią być prawdziwymi potworami. Autorka opisała w tej książce aż 11 historii związanych z diabłem, czarownicami, zabobonami i znachorami, w których niewinni ludzie stracili życie. Jestem pod ogromnym wrażeniem pracy autorki, która wykonała imponujący research, a sama bibliografia liczy niemal 100 stron. Każda z tych historii została opisana dość szczegółowo na podstawie kilku źródeł. Dodatkowo dołączono liczne fotografie archiwalne, które pobudzają wyobraźnię. Opisywane sprawy są trudne i poruszające, doskonale pokazują, że człowiek człowiekowi wilkiem, a wykorzystywanie „diabelskich mocy” nie zawsze było w tej historii jednoznacznie złe. Zagłębienie się w te autentyczne sprawy, które wydarzyły się w naszym kraju, było jedną z lepszych decyzji, jakie mogłam podjąć. Niewiele mówi się o czasach pełnych niedoinformowania, analfabetyzmu i silnych wierzeń, a przecież już wtedy dochodziło do przestępstw i morderstw. To nie jest problem, który pojawił się nagle. Mimo że nie przepadam za historią, tę książkę bardzo polubiłam. Cieszę się, że mogłam choć trochę poznać kryminalny półświatek z początku XX wieku i dowiedzieć się, jak wyglądały na przykład ówczesne rozprawy. Jeśli lubicie historie owiane wierzeniami, ta książka zdecydowanie jest dla Was. Smutne jest jednak to, że najczęściej krzywdzono ludzi niewinnych, którzy ginęli przez nagonkę podsycaną przez samą społeczność.

Jeden dzień. Tyle zajęło mi przeczytanie tej książki. Nie dlatego, że jest cienka (bo zdecydowanie nie jest), ale dlatego, że wciągnęła mnie tak bardzo, że wszystko inne przestało mieć znaczenie. To jedna z tych historii, przy których „jeszcze jeden rozdział” nagle zamienia się w całą noc czytania. Widać, że autorka miała konkretny pomysł i dokładnie wiedziała, co chce przekazać. Historia jest dopracowana, spójna i przemyślana wszystko ma tu swoje miejsce i sens. Naprawdę trudno się do czegokolwiek przyczepić. Nawet gdy próbowałam znaleźć jakiś minus, po prostu nic nie przychodziło mi do głowy. Podczas czytania poczułam coś, czego dawno mi brakowało — taki powrót do początku mojej czytelniczej przygody. Teraz wiele książek wydaje mi się do siebie podobnych, powtarzalnych, opartych na tych samych schematach. A tutaj? Zupełnie inaczej. „Zagubione sny” dały mi iskierkę nadziei, że wciąż są autorzy, którzy tworzą coś autentycznego, świeżego i swojego, a nie kopiują pomysły innych. Najbardziej doceniam właśnie tę inność. Nieszablonowość to coś, czego zawsze szukam w książkach i tutaj zdecydowanie to znalazłam. To historia, która wyróżnia się na tle innych i zostaje w głowie na dłużej. Zdecydowanie uważam, że to książka warta uwagi i taka, do której chce się wracać myślami nawet po zakończeniu czytania. 📖✨

Po rozczarowaniu inną książką autorki byłam ciekawa jak czy kolejna mi się spodoba. i muszę przyznać, że całkiem całkiem była ta historia. Zacznę od samego pomysłu na nią, naprawdę ciekawy - dziewczyna w złotej klatce strzeżona przez dwóch braci i on, który bardzo jej pragnie z początku dla zemsty, a potem… Może momentami dalej było ciut za słodko, ale teraz nie przeszkadzało mi to. Książka do najdłuższych nie należy i czytało mi się ją dość szybko. Angelina jest dorosła - podkreślam jest dorosła, ale dla jej braci to nie ma znaczenia, są bardzo nadopiekuńczy. Dziewczynie zaczyna jednak przeszkadzać ta bańka jaką stworzyli jej bracia, stara się ją opuści i zacząć życie na własnych warunkach. Właśnie przez to polubiłam ją, że nie chciała być wygodna i starała się coś z tym zrobić. Xavier zauroczył się od pierwszego wejrzenia w Angelinie. Dodatkowo kiedy tylko się dowiedział czyją jest siostrą uznał ją za środek do celu - zemście na jej bracie. Nie do końca przewidział to, że dziewczyna mocno zawładnie jego sercem. Ogólnie nie lubię takich sytuacji - wykorzystywanie kogoś do osiągnięcia celu, zemście, ale dałam mu trochę kredytu, bo on już coś do niej czuł zanim dowiedział się kim jest. Ta relacja rozpoczęła sią od przypadkowego spotkania i spontanicznego zbliżenia, ale kiedy się rozstali nie zapomnieli o sobie. Czuć było między tą dwójką fajną chemię, a jak pojawiali się razem to jakby w pomieszczeniu byli tylko oni. Ciekawy jest motyw zemsty Xaviera na Maddoxie. Szkoda, że nie było czegoś więcej o porwaniu Angeliny, bo chętnie bym poznała więcej szczegółów. Natomiast podobało mi się, że oprócz rozdziałów z perspektywy Angeliny i Xaviera pojawią się tutaj fragmenty oczami braci Angeliny - Maddoxa i Leandra, przez co też możemy poznać ich punkt. Całkiem przyjemna historia.

„Przebudzona potęga podświadomości. Sztuka afirmacji i techniki zmiany” jest wyjątkową pozycją, która w nadzwyczaj przystępny sposób wyjaśnia, jak obudzić moc swojej podświadomości i wykorzystać ten wspaniały potencjał do optymalizacji zdrowia, tworzenia możliwości, budowania bogactwa, osiągania sukcesów, a nawet poprawy relacji z ludźmi. Życie, o jakim marzymy, jest bliżej niż nam się wydaje, wystarczy tylko wyciągnąć po nie rękę i zaufać swojemu podświadomemu umysłowi oraz wyobraźni. Książka nie tylko wyjaśnia, jak działa podświadomość, ale przede wszystkim prezentuje praktyczne metody angażowania jej tak, aby stać się osobą, jaką pragniemy, spełniać marzenia i plany, poprawić swoje życie w każdym możliwym aspekcie. Manifestacja to proces, w czasie którego za pomocą własnych myśli, wyobrażeń, emocji tworzymy swoją rzeczywistość. Zależnie od naszego nastawienia, skutki mogą być pozytywne, jak i negatywne, dlatego tak ważny jest sposób, w jaki do siebie „mówimy”, to, co o sobie myślimy, jak siebie oceniamy. Ogromną rolę w naszym rozwoju osobistym pełnią zatem afirmacje, czyli pozytywne stwierdzenia, zmieniające wnętrze (myśli, przekonania) oraz ich manifestacja - przyciąganie celów i zmian w zewnętrznych okolicznościach życia poprzez wizualizację, intencję i działanie. W tym wyjątkowym poradniku znajdziemy naprawdę mnóstwo przydatnych afirmacji dla zdrowia, dobrobytu, relacji czy innych aspektów życia oraz rzetelne wyjaśnienie, jak najlepiej je zastosować, wprowadzić do codziennej rutyny. Nie zabrakło również wielu motywujących autentycznych historii oraz dodatkowych wskazówek, jak poprawić jakość swojego życia. „Przebudzona potęga podświadomości. Sztuka afirmacji i techniki zmiany” jest nadzwyczaj przyjemnym, ale i głębokim poradnikiem, który nie tylko otwiera oczy i pomaga zrozumieć, jak wielki wpływ mamy na to, co nam się przydarza każdego dnia, ale przede wszystkim uczy, jak wykorzystać moc swojego podświadomego umysłu, aby stworzyć upragnioną rzeczywistość . Ta wyjątkowa książka, nie tylko wami wstrząśnie, ale dosłownie odmieni wasze życie i zachęci, by walczyć o szczęście, a także pełną akceptację siebie samego. Polecam gorąco!

Owen nie zdawał sobie sprawy z tego, że jedno wyjście do knajpy tak odmieni jego życie. Pomógł pewnej kobiecie, jednak nie usłyszał słowa 'dziękuję'. A jeden drink przerodził się w kilka następnych, a potem w namiętne i niezapomniane chwile w łóżku. To była najlepsza noc w jego życiu. Jednak rano po dziewczynie nie został żaden ślad. A w głowie kotłowało się od natłoku myśli. I kiedy doszedł do wniosku, że już wszystko stracone i nigdy więcej jej nie spotka, podczas pracy zapukał do pewnych drzwi i.. otworzyła mu właśnie ona. Czy to dopiero początek ich historii? Czy Devyn da mu szansę, czy może ponownie ucieknie? Czy będzie w stanie zaufać? Miło było wrócić do tej serii, sprawdzić co u poprzednich bohaterów i zagłębić się w losach Owena i Devyn. I muszę przyznać, że podobał mi się pomysł na tych bohaterów. Oboje nigdy dotąd nie chcieli wiązać się na stałe, być w związku, jednak razem- coś kliknęło. Obawy powoli ustępowaly, pojawiały się uczucia i pragnienia. Jednak los nie był dla nich łaskawy i wystawił ich świeżą relację na wielką próbę. A pewien jeden wynik mógł zmienić ich życie lub wszystko przekreślić. Bardzo spodobała mi się postawa Owena, który przede wszystkim zdobył jej zaufanie i poczucie bezpieczeństwa. Myślę, że to takie jedne z solidnych potrzebnych fundamentów w stworzeniu czegoś trwałego. Czy rozumiałam jego obawy? Oczywiście! Ale moim zdaniem zachował się wzorowo. Devyn nie maila łatwo. Spadły na nią obowiązki, których nie powinna dźwigać, to nie była jej rola. Musiała wejść w rolę matki i zrobić wszystko, aby jej rodzeństwo było bezpieczne. W swoim życiu nie miała dobrego wzorca. Wiedziała jednak, jakich błędów nie popełniać. Czy dobrze to wykorzystała? Mocno im kibicowałam. Czy będzie happy end? Koniecznie sprawdźcie ! Ja z chęcią sięgnę po następną część.