ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Biblia e-biznesu 2. Nowy Testament

Nikt nie rodzi się specjalistą od e-biznesu, niektórzy długo się przygotowują do otworzenia działalności, inni rzucają się na głęboką wodę i sprawdzają, co z tego wyniknie. W każdym z tych przypadków warto uczyć się na cudzych błędach, by na przykład zboczyć z kursu, który zmierza do katastrofy lub wprowadzić usprawnienia, które podniosą nasze zarobki bez uszczerbku na długofalowych celach firmy. Od kogo się uczyć? Od praktyków, którzy nie wstydzą się opisać, co im nie wyszło na początku, i o co są dziś mądrzejsi, a skarbnicą takich opowieści jest „Biblia e-biznesu 2” pod redakcją Macieja Dutko.

Dziś objaśniam trzy pojęcia, które gdzieś przemykały mi przed oczami, ale moja wiedza o nich była wybiórcza, przez co nie umiałam zrobić z niej pożytku w praktycznych działaniach. Czym jest benchmarking, po co ci tagline i dlaczego warto na początku poprzestać na minimum viable product (MVP)?

1. Benchmarking

Odkąd zaczęłam zarabiać na reklamach blogowych, w sieci pojawiła się liczna konkurencja. Mimo że rozwijam swój warsztat i profile w mediach społecznościowych, stawki wciąż obniżam. Takie są prawa rynku. Ceny nie ustalamy dla dobrego samopoczucia, ani dla osiągnięcia celów z biznesplanu, ustalamy ją dla klienta i jeśli stawka będzie zaporowa, nie starczy nam na koszty prowadzenia firmy, nie mówiąc o wypłaceniu sobie pensji.

„Benchmarking. Najpopularniejszy sposób ustalania cen w e-commerce. Znając ceny konkurentów i oczekiwania klientów, ustalasz stawki zbliżone do realiów branży. Jako lider rynku masz zwykle nieco szersze pole manewru, gdyż ewentualne podwyżki rekompensuje klientowi rozpoznawalna i gwarantująca bezpieczeństwo marka sprzedawcy. W sytuacji, gdy jesteś podmiotem wchodzącym na rynek, strategia penetracji rynku (przemyślane, określone w czasie obniżenie cen) pozwoli pozyskać pierwszych klientów i wygenerować sprzedaże. Nierzadko rozsądnie ustalona strategia niskich cen może być jedynym sposobem wejścia na rynek.” Krzysztof Rdzeń

Jeśli współpracowałaś z agencją White Press w czasie, gdy zdobywali pierwszych klientów, pewnie zauważyłaś, że prowizje za pozyskanie płatnej publikacji były bardzo niskie, ale ten początkowy okres szybko się skończył. To przykład benchmarkingu.
Pułapką zaniżania stawek jest to, że klienci po czasie mogą nie zechcieć płacić więcej i pójdą do konkurencji, która da im podobne korzyści w niższej cenie (bo właśnie wchodzi na rynek). Zakopujemy się też pracą, a to negatywnie wpływa na jej jakość. Niskie stawki są źródłem frustracji, mogą też poddawać w wątpliwość jakość naszych usług.

Często to od nich zaczynamy i niekiedy nie mamy wyboru, niż dostosować się do zmiennej sytuacji na rynku. Jeśli inni proponują więcej wyświetleń w tej samej cenie, lekkie pióro nie wystarczy, bo nie jest najważniejszy twój talent, ale  to, kto jest gotów czytać twoje teksty.
Możesz sezonowo planować promocje (gdy brakuje zleceń) i podnosić stawki, gdy jest gorący okres na twoje usługi. Kiedy jest dobry moment na podniesienie stawek? Gdy robi się ciasno – publikujesz sporo artykułów sponsorowanych, grafik pęka w szwach od zleceń – to sygnał, że oferujesz korzyści, za które powinnaś na tym etapie oczekiwać większego wynagrodzenia.

2. Tagline

Tagline to krótki opis, który pojawia się tuż pod logo, uzupełniając nazwę firmy lub bloga, np. Kobieta w e-biznesie.pl – portal dla przedsiębiorczych kobiet lub Takeitizi.pl – kobiece slow life, czy „Słowo daję, zyski rosną” (tagline copywritera Dariusza Puzyrkiewicza, właściciela marki Dynanet). Sama nazwa może już wiele powiedzieć o firmie i klientach, ale jeśli tego nie robi, tym bardziej dodaj tagline.

Tagline:
  • wskazuje bezpośrednio na grupę docelową: kto czyta tego bloga, komu zaprezentuję swoją usługę w artykule sponsorowanym, jeśli wykupię reklamę?
  • może informować o korzyściach wynikających ze współpracy z daną marką.
„Tagline powinien wskazywać, czego dotyczy serwis internetowy, jaka jest jego tematyka, co użytkownik w nim znajdzie. (…) jest niezbędnym elementem zwiększającym rozpoznawalność, unikalność marki oraz poprawiającym użyteczność (ang. usability);” Paweł Krzyworączka

3. MVP (minimum viable product)

MVP to najprostsza możliwa wersja serwisu internetowego, która działa i jest funkcjonalna dla klientów. Wielu przedsiębiorców opóźnia moment pokazania światu swojego pomysłu, bo zawsze można coś poprawić. W tym czasie konkurencja wychodzi z brzydszym serwisem i zgarnia klientów sprzed nosa. Dopieszczanie pomysłu na biznes w nieskończoność, przed jego wypuszczeniem, nie uchroni cię przed koniecznością dostosowywania się do zmian, gdy pojawisz się na rynku. To dopiero nieśmiałe początki, a właśnie wtedy dostaniesz feedback i będziesz mieć konkretne punkty odniesienia:

„Ogromną zaletą serwisów internetowych jest to, że zawsze można w nich coś zmienić. Czasem jednak staje się to przekleństwem. (…) Gdy w końcu udostępniasz witrynę użytkownikom, okazuje się, że wiele funkcjonalności było niepotrzebnych, serwis jest nieczytelny i wymaga kolejnych poprawek. (…) Jesteś perfekcjonistą? Wyznacz sobie termin, stwórz jak najprostszą działającą wersję serwisu (MVP – minimum viable product) i pokaż ją światu.

Zmiana jest nieunikniona i nawet, gdy wszystko gra i buczy, to nie znaczy, że teraz zostało spijanie śmietanki:

Gdy osiągasz wysokie zyski, nie czujesz potrzeby inwestowania w rozwój firmy. Po co zmieniać coś, co działa? Ale gdy osiadasz na laurach, Twoja firma zaczyna podupadać. Spada sprzedaż, tracisz udziały na rynku, klienci odchodzą do konkurencji, która jest bardziej aktywna. W biznesie zmiany są nieuchronne. W e-biznesie zachodzą w szalonym tempie. Ci, którzy za nimi nie nadążają, zostają z tyłu.” Marek Jankowski
http://kobietawe-biznesie.pl/ Marta Szyszko; 2016-10-27

Motocyklizm. Droga do mindfulness

Dzisiaj chciałam Wam przedstawić pewną książkę, która zaciekawiła mnie swoim tytułem. Otóż ani autor, ani tytuł nie wydawał mi się znajomy. Znów będzie mi ciężko cokolwiek na jej temat napisać. Chociaż nie powiem, wpasowała się idealnie w tło mojej klasowej sytuacji jednym fragmentem, ale niestety nie podam go, bo jakby czasem... :D
A więc przejdźmy do meritum. Postaram się krótko, zwięźle i na temat napisać.
 
Jarosław Gibas – socjolog, były dziennikarz i publicysta, obecnie nauczyciel. Jest entuzjastą dużych cruiserów, prowadzi motocyklowego bloga bigbiker.pl, a na co dzień garażuje w Katowicach. Strona autora: https://www.bigbiker.pl/
 
Jarosław Gibas - Motocyklizm. Droga do mindfulness.
 
Motocyklizm – to sposób patrzenia na świat. Swoje spostrzegania świata, więc to nie tylko pasja czy styl życia. Motocyklizm o dziwo może nam pomóc w zrozumieniu wielu idei socjologii, psychologii, filozofii zen, taoizmu, czy mindfulness. Czytając tę książkę wiele się z niej nauczysz, a między innymi to jak odzyskać życiową równowagę czy też pomaga zmienić perspektywę widzenia siebie w świecie.
 
Jak zapewne się domyślacie co to jest mindfulness. Jeśli będzie Was to bardzo interesować, zaraz to wygoglujecie. Ja z kolei tego nie zrobiłam, po prostu sięgnęłam po książkę. I dowiedziałam się. Uważam, że i Wy powinniście po nią sięgnąć. Już na wstępie, już po samym tytule, czy opisie z tyłu okładki. Wiele obiecuje, a czy faktycznie tyle przynosi? To już wszystko zależy od Was. Od Waszego spojrzenia, przyjęcia tego, co autor nam daje.
 
„- Że motocykl to tylko metafora – wykrzyknął następny mnich – ale wystarczająco pojemna, aby zrozumieć, jak działają systemy.
- Co więcej – kolejny mnich zaczął przekrzykiwać resztę – że to może być metafora całego ludzkiego życia, jeśli spojrzy się na nią pod odpowiednim kątem.”
 
Pana Jarosława nie znałam. Ale cieszę się, że się to zmieniło. Bo napisał kawał dobrej książki, z trudnym, ale do przyjęcia przesłaniem. Nie spodziewałam się tak przyjemnego stylu, jaki dostałam. Przyjemny, prosty w odczycie – nie ma problemów z komunikacją. Jedynym problemem jest trudność zrozumienia tego, co ukrył w słowach autor i chce, byśmy to jakoś przetrawili. To mi się podoba. A poza tym, człowiek na okładce przedstawia samego... pisarza! A mnie się kojarzy z jakimś aktorem...
 
W książce mamy różne działy, różne przykłady. Dwóch motocyklistów spotykających się w tym samym miejscu, zakonników, którzy szpiegują tych dwóch mężczyzn. Jeden z nich (motocyklistów) jest doświadczony, a drugi to wręcz świeżak. Stary będzie próbować przekazać pewne wartości, które jak wspominałam nie są takie łatwe do rozgryzienia.
 
Książka zawiera wstęp oraz epilog. 11 rozdziałów, z czego każdy do nas na swój sposób przemawia. No i cóż więcej mogę powiedzieć...
 
„Bardzo lubię metaforę, którą czasem posługuje się moja żona. Mówi ona, że jej wewnętrzna świątynia przypomina mały japoński ogródek zen.”
 
Reasumując już jest to książka idealna dla fanatyków motocyklizmu, motocyklów, czy też dopiero teraz chcą coś więcej w tę stronę. Wszystkich zaciekawionych mindfulness’em też serdecznie zapraszam do sięgnięcia. Nie zajmie Wam za wiele czasu, a czyta się naprawdę dobrze. Jest to też zasługa wydawnictwa Helion, który bezbłędnie, dobrą czcionką na białym papierze, z idealnie wykrojonymi marginesami i odstępami między wierszami wydał tę książkę. Wiem, że z mojego zachęcenia pewnie średnio to widać, ale ja jestem bardzo zadowolona i nawet z czystej ciekawości można sięgnąć po tę lekturę, naprawdę.
 
A może Wy mieliście okazję czytać tę książkę? A może czytaliście inne pozycje pana Jarosława? Podzielcie się ze mną opinią! Ja z chęcią podyskutuję! :)
Sztukater.pl

Pieśń Dawida

Historia Mojżesza i Georgii zrobiła na mnie niesamowite wrażenie, o czym niektórzy z Was czytali w recenzji "Prawa Mojżesza". Wiedziałam więc, że muszę poznać kolejny tom tego cyklu, sprawdzić czy pisarka po raz kolejny powali mnie na kolana. Biorąc do ręki "Pieśń Dawida" zupełnie inaczej ją sobie wyobrażałam, zaczynając od głównego bohatera, a na wydarzeniach kończąc. Autorce udało się mnie zaskoczyć. Tylko czy mi się podobało?
 
Dawid od zawsze był niepokornym duchem. Walka stałą się dla niego sensem życia, to dzięki niej udało mu się otrząsnąć po śmierci siostry. Dzięki walce i Mojżeszowi wyszedł na prostą. I spotkał kogoś, kto może go zmienić - Millie. Wszystko się jednak wali, a Dawid znika. Co jest tego przyczyną? 
 
Zabierając się za ten tytuł nie zwróciłam większej uwagi na blurb, dając się autorce zaskoczyć po raz kolejny. Tym razem bowiem poznamy historię Taga - przyjaciela Mojżesza, z którym poznali się w szpitalu. Dawid jest właścicielem sporej części dzielnicy - ma klub i siłownię, a także parę innych budynków. To właśnie w tym pierwszym miejscu zobaczył po raz pierwszy Millie. Mężczyzna nie zwraca uwagi na kobiety, preferuje raczej wolne, szybkie i niezobowiązujące związki. Jednak Millie go intryguje, ma również kilka innych powodów, dla których stara się jej pomagać. 
 
Autorka poruszyła w tym tytule kolejne trudne tematy. Pomimo ich mnogości są pokazane niezwykle naturalnie i dzięki temu w żaden sposób nie czuć tu przesytu. Po raz kolejny udało jej się zagrać na moich emocjach, powodując całą gamę uczuć. Wydawałoby się, że będzie to zwykła historia o znajdowaniu drugiej połówki, o związku pomimo problemów i komplikacji. Jednak zniknięcie Taga staje się tu elementem decydującym o ciężkości tego tytułu. Podjęcie walki czy poddanie się - to kwestia kluczowa.
 
Wydawać by się mogło, że kontynuacja cyklu, w którym pojawiają się poznani wcześniej bohaterowie, traci na wartości. Amy Harmon uświadomiła mi, że to całkowita bzdura. "Pieśń Dawida", być może przez bliższe mi problemy, całkowicie mną zawładnęła, sprawiła, że do ostatniej strony nie potrafiłam stwierdzić, jak się skończy, a przez cała książkę zastanawiałam się, co popchnęło bohatera do takiej a nie innej decyzji. 
 
Historia w dużej części poznawana z usta Taga sprawiła, że mogłam odkryć jego obawy i uczucia. Na początku myślałam, że Millie stanie się tu postacią kluczową, jej trudne życie i problemy, z którymi musi się borykać, okazało się jednak że to Tag stał się dla mnie najistotniejszy. 
 
Tag, walczący w walkach MMA i mający własny Team, potrafi wygrać każdą walkę. Czy będzie w stanie wygrać tę najważniejszą - walkę z samym sobą? 
 
Millie, pokonująca codzienne trudności, uwierzy, że Tag jest nią zainteresowany? Czy będzie w stanie go przekonać, że jest dorosłą i potrafiącą o siebie zadbać kobietą?
 
Henry, potrafiący sypać wszelkimi sportowymi statystykami. Czy zdoła sie otworzyć na innych?
 
Mocna, wciągająca, emocjonalna, druzgocząca. I to zakończenie. To jedna z tych lektur, które trzeba przeczytać, żeby zastanowić się nad życiem i śmiercią. Nad wyborami, które są niezwykle trudne. Dla wszystkich, którym podobało się "Prawo Mojżesza" to pozycja obowiązkowa. Jeśli jednak nie mieliście okazji czytać Amy Harmon koniecznie po nią sięgnijcie. WARTO!
http://ksiazkowewyliczanki.blogspot.com/ Magda Barwińska; 2016-10-19

Podniebny lot

Na wstępie przyznam wam się szczerze, że nie mogłam wziąść się za jej czytanie. Leżała dwa dni na półce od otrzymania paczki, ale koniec końców przełamałam się. "Podniebny lot" jak sama nazwa wskazuje opowiada o stewardesie i bogatym pasażerze. Książka przeciąga nas przez wir bólu, smutku, złości, ale również śmiechu i erotycznej żądzy.

Książka jak dla mnie jest podobna do "50 twarzy Grey'a". Jedyną różnicą jest zakończenie które mnie bardzo zaskoczyło i trzyma w nie wiedzy, dlatego sami musicie sięgnąć po tą książkę. Jednak według mnie powinna być ona przeznaczona dla osób co najmniej mających 21 lat.
rudablondynkarecenzuje.blogspot.com

Insight. Droga do mentalnej dojrzałości

Czytam Michała Pasterskiego od wielu lat. Jego blog o rozwoju osobistym był ze mną w czasie, kiedy zaczynałam swoją podróż w głąb siebie. Równolegle odkryła go moja mama i siostra. Pamiętam jak mama drukowała mi niektóre artykuły z bloga, abym mogła do nich wracać. To był cudowny czas. Kiedy dowiedziałam się, że Michał wydaje książkę – uśmiechnęłam się w duszy, bo wiedziałam, że mam na co czekać. I nie zawiodłam się. To nie jest poradnik „jak żyć lepiej w kwadrans”. To prawdziwy przewodnik. Przewodnik po podróży w głąb siebie. Zaryzykuję stwierdzenie, że może dla wielu osób stać się książką-towarzyszem, do której się wraca przez całe życie.

Do największych zalet książki zaliczam niezwykłą łatwość Michała w przekazywaniu zawiłych koncepcji, a także umiejętność budowania pięknych opowieści, które obrazują omawiane zagadnienia. Doskonale mi się ją czytało. Przystępny język, ciekawe historie, mnóstwo ćwiczeń. Książka zdecydowanie dla osób, które są zainteresowane swoim wewnętrznym światem. Myślę, że znajdzie w niej wartość zarówno student psychologii, jak i ktoś, w kim fascynacja ludzką psychiką dopiero się budzi.

Jestem zmęczona poradnikami, które proponują powtarzane do znudzenia prawdy objawione (najczęściej bez żadnych odniesień do źródeł tych teorii). Mam też alergię na wszelakich guru rozwoju osobistego. U Michała jest inaczej. Nie znajdziesz wyniosłych stwierdzeń i porad z górnej półki. On raczej rozmawia z Czytelnikiem, prowadzi go i przede wszystkim – nadaje strukturę wglądowi w siebie. To nie zestaw narzędzi oderwanych od siebie, a raczej spójny system powiązanych sensownie elementów – książka, zadania rozwojowe, aplikacja mobilna no i blog, który jest wciąż aktualizowany. Naprawdę polecam, jeśli chcesz lepiej zrozumieć siebie i ludzi wokół Ciebie.
Projectmanagerka.pl