ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Głowa do liczb

„Głowa do liczb” – masz ją? Książka o tym tytule to bez wątpienia jedna z największych niespodzianek, jakie spotkały mnie w mojej recenzenckiej i czytelniczej „karierze”. Ale zanim przejdę do meritum, czyli recenzji tej publikacji wydawnictwa Helion, krótki osobisty wstęp. Jeśli rozpoznasz w nim siebie, czytaj dalej. No i koniecznie sięgnij po "Głowę do liczb"!

Zacznę od wyznania: Mimo iż jestem córką dwojga inżynierów, nie odziedziczyłam tzw. umysłu ścisłego czy technicznego, zaś brak (wrodzonych, jak sądziłam) zdolności nadrabiałam pracowitością i sumiennością. Z jakim efektem? Dość zadowalającym obiektywnie (czyli na świadectwach), ale nie najlepszym, gdyby za kryterium przyjąć komfort psychiczny. Tak między nami, mimo iż od matury minęło już wiele lat, do dzisiaj miewam koszmary, w których główną rolę odgrywają nauczyciele matematyki, fizyki czy chemii z mojego liceum? I chociaż jednocześnie interesowałam się technikami efektywnej nauki (i sporo z nich stosowałam z powodzeniem), lęk związany z przedmiotami ścisłymi nie zniknął niemal do samego końca szkolnej edukacji. Znasz to?

Niedawno, pod wpływem impulsu, sięgnęłam po poradnik ?Głowa do liczb? autorstwa dr Barbary Oakley, który miał być czytelniczym i intelektualnym wyzwaniem, a okazał się być? brakującym ogniwem w procesie optymalnego uczenia się oraz genialnym motywatorem do pokonywania własnych uprzedzeń i ograniczeń. Kiedy decydowałam się na lekturę tej publikacji, zupełnie nie wiedziałam, czego się spodziewać. No dobrze, powiem Wam szczerze, czego się tak naprawdę spodziewałam? (a w głębi duszy ? obawiałam)? Mówiąc skrótowo ? nastawiłam się na istną ?drogę przez mękę?, podczas której mój mózg będzie pocić się i trudzić, aby rozwiązać wszystkie matematyczne zagadki i zadania, zrozumieć równania, zapamiętać wzory? (A po co to wszystko? Aby wyjść poza swoją strefę umysłowego komfortu, aby przełamać jakieś swoje uprzedzenia?) Tymczasem wszystko to okazało się być kompletną bzdurą i nieporozumieniem, bowiem ?Głowa do liczb? to nie tylko genialny poradnik psychologiczny, ale i fascynująca lektura ? a jej głównym bohaterem jest wcale nie matematyka czy liczby, a LUDZKI UMYSŁ!

Autorka, dr Oakley, zdobyła moją wielką sympatię i uznanie już od pierwszych stron, gdy podzieliła się swoją życiową historią ? jakże podobną do mojej i, zapewne, tysięcy polskich (i nie tylko polskich) uczniów. Jest to tak niezwykła i motywująca opowieść, że już sama jej lektura mogłaby pomóc nie jednemu w pokonaniu psychicznych barier związanych z obrazem siebie jako osoby pod jakimś względem ?niezdolnej, leniwej, ograniczonej?. Nie będę zdradzać, jak tego dokonała, aby nie psuć Wam przyjemności lektury, ale napiszę tylko, że? autorka z poziomu humanistki-marzycielki z talentem do języków obcych (i doktoratem!), problemami z posługiwaniem się analogowym zegarem (sic!) i ogromną technologiczno-matematyczną traumą doszła do poziomu wybitnej specjalistki z zakresu wojskowej inżynierii oraz wykładowczyni akademickiej przedmiotów ścisłych. I, jak sama pisze o sobie, zmieniła się z ?technofoba w technogeeka? (s. 20). A przede wszystkim ? wytrenowała swój umysł (nauczyła się myśleć matematycznie i technicznie oraz opracowała strategie skutecznego uczenia się), a także zmieniła swoją psychikę (pozbyła się ograniczających przekonań i zmieniła swoje nastawienie do przedmiotów ścisłych i technologii). Czy to było łatwe? Oczywiście, że nie. Ale było możliwe. Choć okupione ciężką, wieloletnią pracą, a na początku ? także frustracją. Nie znam osobiście nikogo, kto dokonałby aż takiej transformacji. A ściślej ? nie znałam do tej pory ? bo od dzisiaj już wiem, że jest to możliwe: dr Barbara Oakley ten szlak przetarła. Zaś dzięki temu, iż ?Głowy do liczb? nie napisał urodzony matematyczny geniusz, siła przekazu autorki diametralnie wzrasta, a ponadto każdy ?humanista? może poczuć się naprawdę zrozumiany.

"Głowa do liczb" to poradnik XXI wieku. Wypełniony jest kompleksowymi strategiami i technikami efektywnego uczenia się oraz rozmaitymi poradami i wskazówkami, z których zdecydowaną większość można wykorzystać w dowolnym kontekście (nie tylko ?szkolno-matematycznym?), ponieważ odnoszą się one przede wszystkim do ogólnego funkcjonowania ludzkiego umysłu. Podczas lektury tej publikacji poznasz odpowiedzi nie tylko na poniższe pytania, ale także na wiele innych: Czym są 2 tryby funkcjonowania umysłu i jak się efektywnie przełączać między nimi?; Dlaczego sama koncentracja to za mało i czasem trzeba przestać starać się za bardzo, po prostu "odpuścić"?; Co jest tzw. efekt Einstellung i jak go ominąć? Czym jest tzw. "iluzja kompetencji"?; Dlaczego zakreślanie markerem całych zdań w książce to jeden z największych błędów podczas nauki?; Czym jest tzw. pamięć ręczna i dlaczego notatki elektroniczne nie działają?; Dlaczego najczęstsza strategia nauki, czyli x-krotne bierne czytanie notatek, jest jednocześnie najgorszą z możliwych? (Ups! Kto też stosował nadmierne zakreślanie i bierne czytanie...?)

Co więcej, około 50% tej publikacji poświęcone zostało takim organizacyjno-psychologicznym aspektom, jak: zarządzanie czasem i przestrzenią nauki oraz efektywność (przezwyciężanie prokrastynacji, problemów z koncentracją i współczesnymi rozproszeniami uwagi), podnoszenie własnej ?intelektualnej samooceny? czy radzenie sobie ze stresem na egzaminie. Myślę, że nie trzeba tłumaczyć, dlaczego są to zagadnienia kluczowe, ważniejsze najprawdopodobniej od samych mnemotechnik. I chciałabym zapewnić, że autorka nie podaje ?oczywistych oczywistości?, które wszyscy znamy już z innych publikacji ? ona naprawdę wnosi nową jakość. Co to jest i dlaczego warto stosować Technikę Pomodoro? Dlaczego nawet samo ukradkowe zerkanie na telefon podczas nauki niweczy wszelkie wysiłki? Jak uporządkowanie pulpitu komputera może wpłynąć na intelektualną efektywność? Czym jest nadmierna pewność siebie i dlaczego warto praktykować grupową burzę mózgów? Dlaczego powinieneś pokochać sprawdziany, a nawet urządzać je sobie samemu (tzw. efekt testu)?

Co istotne, autorka pomaga zrozumieć mechanizmy funkcjonowania umysłu ? dzięki temu wiele rad nabiera głębszego sensu i przestaje budzić opór. Przykład?

„(Przedmiotów ścisłych) ucz się systematycznie, każdego dnia – zostawianie materiału z całego semestru na kilka dni przed egzaminem to przepis na porażkę”.

No tak, każdy uczeń czy student już to słyszał? Ale czy to rzeczywiście prawda? Tak, a żeby ją zrozumieć, trzeba dowiedzieć się co nieco o mózgu i jego pracy ? mechanizmie zbrylania, trybie rozproszonym, efekcie inkubacji? I tak oto ?stara ludowa mądrość? uzyskuje nowe, jaśniejsze (bo naukowe!) oblicze.

Tym, co moim zdaniem stanowi o szczególnej wartości tej publikacji jest fakt, iż wiedza merytoryczna (poparta najnowszymi badaniami z zakresu psychologii i neurologii) przeplata się z licznymi inspirującymi i motywującymi, prawdziwymi historiami ? zarówno nieżyjących już, wielkich naukowców, obecnych wykładowców i nauczycieli czy psychologów, jak i ?zwyczajnych? uczniów oraz studentów. Dzięki temu Czytelnik uzyskuje szersze spojrzenie na omawiane zagadnienia, a poradnik ? jeszcze bardziej pragmatyczny wymiar.

A wszystko to podane zostało w doskonałym stylu oraz oprawie graficznej ? rzeczowo, syntetycznie, przejrzyście, lekko i z poczuciem humoru?

Przeczytałam już wiele pozycji z zakresu funkcjonowania umysłu i efektywnego uczenia się, ale ta okazała się pod wieloma względami wyjątkowa i absolutnie przerosła moje oczekiwania. Polecam ją nie tylko uczniom i studentom mającym problemy z przedmiotami ścisłymi ? bo to oczywiste, ale także wszystkim, którzy pragną lepiej zrozumieć funkcjonowanie swojego umysłu. Lektura tej książki może stać się początkiem życiowej przygody ? bo zawarta w niej wiedza aż prosi się, by ją wypróbować w praktyce!
moznaprzeczytac.pl MN; 2016-01-20

Głowa do liczb

„Głowa do liczb” – masz ją? Książka o tym tytule to bez wątpienia jedna z największych niespodzianek, jakie spotkały mnie w mojej recenzenckiej i czytelniczej „karierze”. Ale zanim przejdę do meritum, czyli recenzji tej publikacji wydawnictwa Helion, krótki osobisty wstęp. Jeśli rozpoznasz w nim siebie, czytaj dalej. No i koniecznie sięgnij po "Głowę do liczb"!

Zacznę od wyznania: Mimo iż jestem córką dwojga inżynierów, nie odziedziczyłam tzw. umysłu ścisłego czy technicznego, zaś brak (wrodzonych, jak sądziłam) zdolności nadrabiałam pracowitością i sumiennością. Z jakim efektem? Dość zadowalającym obiektywnie (czyli na świadectwach), ale nie najlepszym, gdyby za kryterium przyjąć komfort psychiczny. Tak między nami, mimo iż od matury minęło już wiele lat, do dzisiaj miewam koszmary, w których główną rolę odgrywają nauczyciele matematyki, fizyki czy chemii z mojego liceum? I chociaż jednocześnie interesowałam się technikami efektywnej nauki (i sporo z nich stosowałam z powodzeniem), lęk związany z przedmiotami ścisłymi nie zniknął niemal do samego końca szkolnej edukacji. Znasz to?

Niedawno, pod wpływem impulsu, sięgnęłam po poradnik ?Głowa do liczb? autorstwa dr Barbary Oakley, który miał być czytelniczym i intelektualnym wyzwaniem, a okazał się być? brakującym ogniwem w procesie optymalnego uczenia się oraz genialnym motywatorem do pokonywania własnych uprzedzeń i ograniczeń. Kiedy decydowałam się na lekturę tej publikacji, zupełnie nie wiedziałam, czego się spodziewać. No dobrze, powiem Wam szczerze, czego się tak naprawdę spodziewałam? (a w głębi duszy ? obawiałam)? Mówiąc skrótowo ? nastawiłam się na istną ?drogę przez mękę?, podczas której mój mózg będzie pocić się i trudzić, aby rozwiązać wszystkie matematyczne zagadki i zadania, zrozumieć równania, zapamiętać wzory? (A po co to wszystko? Aby wyjść poza swoją strefę umysłowego komfortu, aby przełamać jakieś swoje uprzedzenia?) Tymczasem wszystko to okazało się być kompletną bzdurą i nieporozumieniem, bowiem ?Głowa do liczb? to nie tylko genialny poradnik psychologiczny, ale i fascynująca lektura ? a jej głównym bohaterem jest wcale nie matematyka czy liczby, a LUDZKI UMYSŁ!

Autorka, dr Oakley, zdobyła moją wielką sympatię i uznanie już od pierwszych stron, gdy podzieliła się swoją życiową historią ? jakże podobną do mojej i, zapewne, tysięcy polskich (i nie tylko polskich) uczniów. Jest to tak niezwykła i motywująca opowieść, że już sama jej lektura mogłaby pomóc nie jednemu w pokonaniu psychicznych barier związanych z obrazem siebie jako osoby pod jakimś względem ?niezdolnej, leniwej, ograniczonej?. Nie będę zdradzać, jak tego dokonała, aby nie psuć Wam przyjemności lektury, ale napiszę tylko, że? autorka z poziomu humanistki-marzycielki z talentem do języków obcych (i doktoratem!), problemami z posługiwaniem się analogowym zegarem (sic!) i ogromną technologiczno-matematyczną traumą doszła do poziomu wybitnej specjalistki z zakresu wojskowej inżynierii oraz wykładowczyni akademickiej przedmiotów ścisłych. I, jak sama pisze o sobie, zmieniła się z ?technofoba w technogeeka? (s. 20). A przede wszystkim ? wytrenowała swój umysł (nauczyła się myśleć matematycznie i technicznie oraz opracowała strategie skutecznego uczenia się), a także zmieniła swoją psychikę (pozbyła się ograniczających przekonań i zmieniła swoje nastawienie do przedmiotów ścisłych i technologii). Czy to było łatwe? Oczywiście, że nie. Ale było możliwe. Choć okupione ciężką, wieloletnią pracą, a na początku ? także frustracją. Nie znam osobiście nikogo, kto dokonałby aż takiej transformacji. A ściślej ? nie znałam do tej pory ? bo od dzisiaj już wiem, że jest to możliwe: dr Barbara Oakley ten szlak przetarła. Zaś dzięki temu, iż ?Głowy do liczb? nie napisał urodzony matematyczny geniusz, siła przekazu autorki diametralnie wzrasta, a ponadto każdy ?humanista? może poczuć się naprawdę zrozumiany.

"Głowa do liczb" to poradnik XXI wieku. Wypełniony jest kompleksowymi strategiami i technikami efektywnego uczenia się oraz rozmaitymi poradami i wskazówkami, z których zdecydowaną większość można wykorzystać w dowolnym kontekście (nie tylko ?szkolno-matematycznym?), ponieważ odnoszą się one przede wszystkim do ogólnego funkcjonowania ludzkiego umysłu. Podczas lektury tej publikacji poznasz odpowiedzi nie tylko na poniższe pytania, ale także na wiele innych: Czym są 2 tryby funkcjonowania umysłu i jak się efektywnie przełączać między nimi?; Dlaczego sama koncentracja to za mało i czasem trzeba przestać starać się za bardzo, po prostu "odpuścić"?; Co jest tzw. efekt Einstellung i jak go ominąć? Czym jest tzw. "iluzja kompetencji"?; Dlaczego zakreślanie markerem całych zdań w książce to jeden z największych błędów podczas nauki?; Czym jest tzw. pamięć ręczna i dlaczego notatki elektroniczne nie działają?; Dlaczego najczęstsza strategia nauki, czyli x-krotne bierne czytanie notatek, jest jednocześnie najgorszą z możliwych? (Ups! Kto też stosował nadmierne zakreślanie i bierne czytanie...?)

Co więcej, około 50% tej publikacji poświęcone zostało takim organizacyjno-psychologicznym aspektom, jak: zarządzanie czasem i przestrzenią nauki oraz efektywność (przezwyciężanie prokrastynacji, problemów z koncentracją i współczesnymi rozproszeniami uwagi), podnoszenie własnej ?intelektualnej samooceny? czy radzenie sobie ze stresem na egzaminie. Myślę, że nie trzeba tłumaczyć, dlaczego są to zagadnienia kluczowe, ważniejsze najprawdopodobniej od samych mnemotechnik. I chciałabym zapewnić, że autorka nie podaje ?oczywistych oczywistości?, które wszyscy znamy już z innych publikacji ? ona naprawdę wnosi nową jakość. Co to jest i dlaczego warto stosować Technikę Pomodoro? Dlaczego nawet samo ukradkowe zerkanie na telefon podczas nauki niweczy wszelkie wysiłki? Jak uporządkowanie pulpitu komputera może wpłynąć na intelektualną efektywność? Czym jest nadmierna pewność siebie i dlaczego warto praktykować grupową burzę mózgów? Dlaczego powinieneś pokochać sprawdziany, a nawet urządzać je sobie samemu (tzw. efekt testu)?

Co istotne, autorka pomaga zrozumieć mechanizmy funkcjonowania umysłu ? dzięki temu wiele rad nabiera głębszego sensu i przestaje budzić opór. Przykład?

„(Przedmiotów ścisłych) ucz się systematycznie, każdego dnia – zostawianie materiału z całego semestru na kilka dni przed egzaminem to przepis na porażkę”.

No tak, każdy uczeń czy student już to słyszał? Ale czy to rzeczywiście prawda? Tak, a żeby ją zrozumieć, trzeba dowiedzieć się co nieco o mózgu i jego pracy ? mechanizmie zbrylania, trybie rozproszonym, efekcie inkubacji? I tak oto ?stara ludowa mądrość? uzyskuje nowe, jaśniejsze (bo naukowe!) oblicze.

Tym, co moim zdaniem stanowi o szczególnej wartości tej publikacji jest fakt, iż wiedza merytoryczna (poparta najnowszymi badaniami z zakresu psychologii i neurologii) przeplata się z licznymi inspirującymi i motywującymi, prawdziwymi historiami ? zarówno nieżyjących już, wielkich naukowców, obecnych wykładowców i nauczycieli czy psychologów, jak i ?zwyczajnych? uczniów oraz studentów. Dzięki temu Czytelnik uzyskuje szersze spojrzenie na omawiane zagadnienia, a poradnik ? jeszcze bardziej pragmatyczny wymiar.

A wszystko to podane zostało w doskonałym stylu oraz oprawie graficznej ? rzeczowo, syntetycznie, przejrzyście, lekko i z poczuciem humoru?

Przeczytałam już wiele pozycji z zakresu funkcjonowania umysłu i efektywnego uczenia się, ale ta okazała się pod wieloma względami wyjątkowa i absolutnie przerosła moje oczekiwania. Polecam ją nie tylko uczniom i studentom mającym problemy z przedmiotami ścisłymi ? bo to oczywiste, ale także wszystkim, którzy pragną lepiej zrozumieć funkcjonowanie swojego umysłu. Lektura tej książki może stać się początkiem życiowej przygody ? bo zawarta w niej wiedza aż prosi się, by ją wypróbować w praktyce!
moznaprzeczytac.pl MN; 2016-01-20

Jak cię widzą, tak cię piszą. Sztuka autopromocji w mediach społecznościowych

Niedawno przetłumaczona, nakładem OnePress, książka znanego autorytetu od social media Guy'a Kawasaki i Peg Fitzpatrick "Jak Cię widzą, tak Cię piszą. Sztuka autopromocji w mediach społecznościowych" to lektura obejmująca 123 wskazówki odnośnie mediów społecznościowych.Czy warto ją przeczytać?

Książka podzielona jest na rozdziały, a w każdym znajdziemy różne ponumerowane wskazówki. Dzięki temu dużo łatwiej wrócić do tej, która jest dla nas ważna. I dokładnie tak przemyślana jest cała książka. Składa się z wielu sugestii, często na poziomie podstawowym, typu jakie zdjęcie profilowe wybrać czy jak korzystać z Instagrama, ale nie jest spójną opowieścią, a raczej notatnikiem rad, opartych na doświadczeniu. To ogromna zaleta tej książki ? Guy i Peg dzielą się tymi wskazówkami, które sami, mniej lub bardziej stosują, znają i sprawdzili w praktyce. Często widzimy zrzuty ekranu z ich profili czy dane z efektów ich działalności. Teoria jest tu ograniczona do minimum.

Swoją drogą, tak naprawdę, nie tylko oni są autorami książki, ponieważ część wskazówek pochodzi od ich znajomych. Każda taka porada podsunięta przez kogoś innego zawsze opatrzona jest imieniem i nazwiskiem sugerującego. To bardzo fajne, że czerpali również z wiedzy i doświadczenia innych specjalistów.

Dużą zaletą, moim zdaniem, jest fakt, że Guy przypomina czasem oczywiste stwierdzenia, takie jak nie kupuj fanów, zachowuj się fair czy nie wszyscy będą Cię lubić. Warto więc przeczytać tę książkę, jeśli brakuje nam podstaw i etyki pracy w social media. To również dobry prezent dla początkujących adeptów arkanów social media.

Na pewno rozczarują się Ci, którzy spodziewają się tajnych sztuczek do zwiększania zasięgów czy amerykańskich case study. Książka obfituje w rady, które mogą pomóc skutecznie prowadzić social media, ale wiele z tych rzeczy doświadczony manager doskonale wie. Nie zmienia to jednak tego, że warto ją przeczytać. Bo nigdy nie szkoda czasu na odświeżanie podstaw.
czaplicka.eu

Jutro zaczyna się dziś, czyli jak zaprojektować swoją wymarzoną przyszłość

Teraz czas na kobiety!

Drogie panie, przystańmy na chwilę i porozmyślajmy o swoich celach, marzeniach oraz o motywacjach. Myślę, że niejedna z Was choć raz odczuła na własnej skórze jak ciężko zrobić karierę zawodową, jak ciężko zostawić męża gdy po pewnym czasie widzimy, że jesteśmy sobie całkiem obcymi ludźmi. Ile z Was tego nie zrobiło? Ile z Was nadal cierpi, dla dobra dzieci i rodziny? A przecież to nie o to chodzi, czy nie chcecie przeżyć życia tak abyście w trakcie starości mogły szczerze sobie powiedzieć, że jesteście zadowolone w pełni ze swoich wyborów, ze swojej kariery i przynajmniej z połowy spełnionych marzeń?

Nikt nie wytłumaczy Wam jak to wszystko osiągnąć lepiej niż autorka tej książki. Otóż jak sama na początku pisze, doskonale wie o czym mówi, gdyż jej początki również nie były łatwe. Trwała w szarej codzienności dbając głównie o dobro rodziny. A gdzie spełnienie zawodowe? Autorka nie zostawia w osamotnieniu także tych kobiet, które być może zbyt szybko weszły w dorosłość, w życie rodzinne, a nie miały czasu zadbać o swój rozwój. Jeżeli sądzicie, że już nic dobrego nie czeka Was w życiu, to jest to odpowiednia pora aby sięgnąć po tę książkę.

Nie myślcie sobie, że autorka zostawiła Was same z ćwiczeniami i poradami książkowymi. Jeżeli macie jakiekolwiek pytania czy uwagi, to śmiało możecie pisać maile, lub odszukać Edytę Walęciak ? Skórkę na Facebooku. Szczerze powiem, że jeszcze nie spotkałam się z tak otwartym poradnikiem, który wręcz zachęcałby do rozmowy z autorem. Dodatkowo znajdziecie także filmiki do niektórych rozdziałów, do których linki podane są na koniec.

Pierwszy raz również spotykam się z poradnikiem, gdzie na samym końcu jest mały tygodniowy dzienniczek tylko i wyłącznie do naszej dyspozycji. Dziennik Wdzięczności, ma być początkową formą okazywania wdzięczności za pozytywne rzeczy które się nam przydarzyły. A co kiedy siedem dni minie? Jak to co, oczywiście trzeba zacząć stosować podziękowania i wdzięczność już nie na kartce papieru, a w rzeczywistości.

Te plusy i przykłady, które tutaj Wam przybliżyłam to zaledwie połowa znajdujących się w książce. Resztę odkryjcie same! Komu polecam: książka adresowana do kobiet, tak więc całą sobą przyłączam się do tego.
DobreRecenzje.pl Edyta; 2016-01-18

Psychologia relacji, czyli jak budować świadome związki z partnerem, dziećmi i rodzicami

Książka, którą chcę Was dziś zainteresować jest Psychologia relacji ? czyli jak budować świadomie związki z partnerem, dziećmi i rodzicami. Tak naprawdę to wiedza w pigułce potrzebna nam do codziennego funkcjonowania. Powiedzmy sobie szczerze, ile razy np. w przeciągu ostatniego miesiąca zastanawialiście się nad tym, dlaczego tak trudno dogadać się Wam z własnymi dziećmi, dlaczego nasz partner nie potrafi nas zrozumieć i przez to dochodzi do konfliktów. A o co poszło? Zaczęło się jak zawsze od błahostki, która urosła do rangi problemu życiowego.

W tej książce znajdziecie całą prawdę na temat naszych zachowań ? począwszy od technik, które stosujemy aby osiągnąć cel (nawet po trupach), a skończywszy na tym czego partnerowi nie mówimy a czasem to byłoby kluczem do poprawnego zrozumienia się. Wszystko to podzielone jest na działy tj. jak być dobrym partnerem, jak być dobrym rodzicem, jak być dobrym dzieckiem ? być może niczego nowego się tutaj nie dowiecie, ale co ważne ? uświadomicie sobie, że to o czym autor pisze, to cała prawda o nas.

Sama zaczynając czytać ten poradnik nie byłam jakoś szczególnie do niego przekonana, bo w końcu co obca osoba może wiedzieć na temat moich relacji rodzinnych, lecz o dziwo ? im dalej czytałam, tym bardziej utwierdzałam się w przekonaniu, że autor ma rację ? co do mojego zachowania, technik i argumentacji np. w trakcie kłótni. Niesamowitym było to jak potrafi uderzyć w sedno, aby przyciągnąć Cię do lektury i już jej nie zostawić.

Uważam, że książka jest ponadczasowa i dla wszystkich. Może ją czytać doświadczony już w życiu człowiek, ale i taki który dopiero wchodzi w relacje rodzinne. Może ją czytać kobieta, ale i mężczyzna ? bo powiedzmy sobie szczerze, że przecież dzieli nas tylko płeć, a zachowania mamy bardzo podobne, lub nawet takie same. Dopóki jednak nikt nam tego nie udowodni i nie pokaże, dopóty będziemy myśleć o niedopasowaniach lub obwiniać drugą osobę. Jak sam autor mówi ? kiedy już małżeństwo zdecyduje się na wspólną terapię, wtedy zazwyczaj jest już za późno, żyć trzeba na co dzień i brać odpowiedzialność za swoje czyny.

Na okładce widzimy samego autora z jego własną rodziną. Trzeba oddać mu ogromne honory za to, że nie bał się w taki sposób ujawnić swojego prywatnego życia. Dodatkowej elegancji i powagi dodaje książce jej twarda okładka ? można ją porównać do twardych podstaw silnych relacji jakie pomaga nam zbudować ta książka. W środku znajdziemy zakładkę wstążeczkę, które osobiście uważam za bardzo przydatne w tego typu poradnikach. Całość to 292 strony, które albo przeczytacie w dwa dni, albo będziecie swobodnie wracać do tematu co jakiś czas, być może wtedy kiedy poczujecie, że potrzebujecie pomocy. Komu polecam: bez wyjątku wszystkim.
DobreRecenzje.pl Edyta; 2016-01-18

Crashed. W zderzeniu z miłością

Z niecier­pli­woś­cią czekałam na III tom try­logii Dri­ven K.Bromberg pt.: Crashed. Druga część zakończyła się drasty­cznie, wielkim znakiem zapy­ta­nia. Trze­cia część to kon­tynu­acja his­torii Rylee i Coltona, opowieść o trud­nej miłości.
     
Rylee i Colton wiele w swoim życiu przes­zli, na drodze do ich szczęś­cia stało wiele przeszkód i demonów przeszłości, które razem musieli pokonać. Dziew­czyna wytr­wale starała się dotrzeć do Coltona, uwol­nić jego uczu­cia, żeby w końcu się przed nią otworzył. Mimo tego, że chłopak wielokrot­nie ją odpy­chał i nie pozwalał jej zagląd­nąć do wnętrza swo­jej duszy, ona nie rezyg­nowała z niego, bardzo chci­ała mu pomóc i ulżyć w cier­pi­e­niu. Nie wiedzi­ała, jaką on skrywa w sobie tajem­nicę, ale miała świado­mość, że Colton potrze­buje pomocy i wierzyła, że ona jest w stanie złagodzić jego ból. W końcu się udało, Colton otworzył się przed Rylee, opowiedział jej o tym, co spotkało go w przyszłości. Już wszys­tko miało być dobrze, mieli żyć długo i szczęśli­wie.. a tu nagle wydarzyło się coś nieoczeki­wanego. Colton miał wypadek. Czy z tego wyjdzie? Czy wybudzi się i wróci do Rylee? Czy będzie pamię­tał wydarzenia sprzed wypadku? Odpowiedzi można szukać na stronach książki Crashed. W zderze­niu z miłoś­cią K. Bromberg.
     
To nie jest zwycza­jny romans, czy powieść o miłości. To książka pełna emocji, bardzo prawdziwa, ukazu­jąca myśli i emocje bohaterów. Ukazuje siłę, jaka może łączyć dwie osoby, pokazuje jak wiele wspar­cia, nadziei i radości może dać nam ukochana osoba oraz jak wiele barier można pokonać we dwójkę. Pole­cam wszys­tkie trzy tomy, które na przemian: poruszają, wyciskają łzy i wywołują uśmiech na twarzy.
CzytamySobie.pl Anna Szuba; 2016-12-22