Recenzje
Jutro zaczyna się dziś, czyli jak zaprojektować swoją wymarzoną przyszłość
Pełny tytuł książki Edyty Walęciak-Skóry to "Jutro zaczyna się dziś czyli jak zaprojektować swoją wymarzoną przyszłość". Treść ściśle współpracuje z tytułem. Autorka napisała poradnik, w którym jest bardzo wiele ćwiczeń. Czytając wykonywałam wszystkie zadania co polecam każdemu. Najbardziej podobało mi się tworzenie "Mapy marzeń", która wisi u mnie na ścianie. Zmiana myślenia to pierwszy krok do realizacji marzeń. Kto z nas nie chce spełniać swoich marzeń? Mieć wymarzonej pracy czy rodziny? Więc dlaczego tak wielu z nas odpuszcza i mówi "To los"?! Książka Edyty Walęciak-Skóry udowadnia, że to nie los. To my sami decydujemy o naszym życiu. Autorka krok po kroku wskazuje czytelnikowi drogę. Jednakże tylko my sami możemy nią podążać.
Sposób w jaki skonstruowana jest książka bardzo mi odpowiada. Krótkie i treściwe rozdziały. Liczne przykłady. Zwroty bezpośrednio do czytelnika. Wiele ćwiczeń. Zdziwił mnie tylko troche jeden fakt. Jestem przyzwyczajona, że autor zwraca się do czytelnika w formie męskiej, a tutaj jest inaczej. Edyta Walęciak-Skóra zwraca się bezpośrednio do kobiet. Najprawdopodobniej dzieje się tak ponieważ szkolenia, które prowadzi są właśnie dla kobiet. Tutaj mały apel ode mnie. Książka jest również dla mężczyzn. Także Panowie nie zrażajcie się tym faktem. Jeżeli chcecie zmienić coś w swoim życiu sięgnijcię po tę książkę.
Na koniec jeszcze apel do wszystkich. Czytajcie książkę w spokoju. Zadania wykonujcie w pełnym skupieniu i w zgodzie ze sobą.
Sposób w jaki skonstruowana jest książka bardzo mi odpowiada. Krótkie i treściwe rozdziały. Liczne przykłady. Zwroty bezpośrednio do czytelnika. Wiele ćwiczeń. Zdziwił mnie tylko troche jeden fakt. Jestem przyzwyczajona, że autor zwraca się do czytelnika w formie męskiej, a tutaj jest inaczej. Edyta Walęciak-Skóra zwraca się bezpośrednio do kobiet. Najprawdopodobniej dzieje się tak ponieważ szkolenia, które prowadzi są właśnie dla kobiet. Tutaj mały apel ode mnie. Książka jest również dla mężczyzn. Także Panowie nie zrażajcie się tym faktem. Jeżeli chcecie zmienić coś w swoim życiu sięgnijcię po tę książkę.
Na koniec jeszcze apel do wszystkich. Czytajcie książkę w spokoju. Zadania wykonujcie w pełnym skupieniu i w zgodzie ze sobą.
Lottaczyta.com.pl
Szkatułka pełna Sahelu. Subsaharyjska ballada
„Odbywam tę podróż niemal dwieście lat po pierwszych Europejczykach. Nie muszę się przebierać ani ukrywać. Nie muszę znać arabskiego ani żadnego z języków ludów zamieszkujących Sahel. Nie znam obyczajów Bambara ani Mossich, nie przeczytałem w całości Koranu. Czy człowiek będący takim ignorantem może tam wyruszyć? Czy taka podróż może się dobrze skończyć?” – pytania te zadaje sobie wędrowiec, badacz, malarz słów i obrazów. Tak bowiem można określić osobę Mirosława Kowalskiego, lekarza kardiologa, który zabiera nas w daleką wyprawę po to, by sypnąć nam w oczy piaskiem pustyni, by rozwiać nam włosy wiatrem, by poczęstować nas daktylami czy jissuma gounday, by … zauroczyć nas pięknem Czarnej Afryki.
Książkę „Szkatułka pełna Sahelu”, opublikowaną nakładem wydawnictwa Helion, trudno nazwać podróżniczą, nie jest to też przewodnik – chyba że mamy na myśli przewodnik po codziennym życiu i kulturze. Sam autor wskazuje w podtytule na fakt, iż jest to subsaharyjska ballada i chyba to określenie najlepiej oddaje klimat książki, jej nieuchwytny czar oraz plastyczność i melodyjność. Czytając o Sahelu niemal widzimy mieszkańców tego biednego, ale pełnego surowego piękna terenu, czujemy zapachy i doznajemy niezwykłego wrażenia obecności u boku autora. Kowalski opisuje ten mało znany zakątek w taki sposób, że chłoniemy kolejne słowa, weryfikując swoje opinie o życiu na czarnym ladzie, bądź też poddając się tęsknocie za odbyciem takiej podróży w rzeczywistości.
Autor przybliża nam rzeczywistość, z jaką zmagają się mieszkańcy Sahelu, obrzeża pustyni (tak tłumaczona jest ta nazwa), pisze o historii Afryki, o powstaniu i rozwoju miast, o bolączkach ludzi oraz o różnicach kulturowych. Zatrzymujemy się wraz z nim w Bamako – mieście ludu Bambara, chłonąc opowieść o kolonizacji Sahelu, o niepodległości, o niezwykłej topografii miast, w których brak jest chodników, także o lokalnych podróżach w dość ekstremalnych warunkach, jakie zapewnia sotrama, mały autobus.
Odwiedzamy Muzeum Narodowe w Bamako, Musa Kunda, czyli Muzeum Kobiet, wędrujemy na urwisko Bandiagary, zwiedzając okoliczne osady, poznając kultywowane do dziś tradycje, w tym rytuał zabiegu obrzezania. W Songo nas zachwyt budzi grota pokryta malowidłami; ciekawość rozpalą też zwyczaje Dogonów, wzbudzające pragnienie metaforycznej wędrówki drogą życia. Zdziwienie i niezrozumienie budzi fakt izolacji kobiet w pewnych okresach jej życia, na przykład kiedy miesiączkuje czy karmi dziecko, zaś czytając opisy meczetu Kani Kombolé nie możemy wyjść ze zdumienia nad ekstrawagancją i finezyjnością tej budowli. To zaledwie kilka przystanków, kilka obrazów, które mamy możliwość obserwować i wydarzeń, w jakich mamy możliwość uczestniczyć dzięki Mirosławowi Kowalskiemu, a już wiemy, że chcemy jeszcze. Wraz z nim przemierzamy zatem kolejne setki kilometrów, spacerujemy po Djenné, podziwiamy góry Hombori, odwiedzamy jedno z najbardziej tajemniczych miejsc na ziemi, czyli Timbukt chłonąc jego wyjątkowość, zatrzymujemy się również w Nigerze, zatapiając się w atmosferę odwiedzanych miejsc, poznając ich historię i kulturę, a także bieżące problemy.
Lektura tekstu pozwala na docenienie reporterskiej ciekawości autora, dzięki której i czytelnik może poznać intrygujące historie na temat lokalnych obyczajów, zagłębić się też w przeszłość, śledząc rozwój poszczególnych miast, wędrówki ludów czy zmiany, które zachodzą obecnie – tak w ludziach , jak i w zamieszkiwanych przez nich osadach. Podróżując wraz ze „Szkatułką…” po tych niezwykłych, pełnych oddechów przodków miejscach zdumiewa fakt, że tak naprawdę do dziś nie znamy dobrze tych terenów, a już na pewno nie doceniamy ich zagadkowego piękna. Ono widoczne jest nie tylko w słowach Mirosława Kowalskiego, ale też w niezwykłych zdjęciach przyrody oraz portretach mieszkańców, które to stanowią integralną część książki. Jedyne, co budzi rozczarowanie to świadomość że książka – jak każda podróż – kończy się zbyt szybko. Pozostaje jedynie mieć nadzieje, że dostaniemy szansę powrotu do miejsc, gdzie znów zbudzi nas głos muezina, gdzie ciekawić będzie opowieść o europejskich wyprawach, gdzie rozpalać wyobraźnie będą obrzędy, festiwale a także grioci i ich opowieści snute muzyką.
Książkę „Szkatułka pełna Sahelu”, opublikowaną nakładem wydawnictwa Helion, trudno nazwać podróżniczą, nie jest to też przewodnik – chyba że mamy na myśli przewodnik po codziennym życiu i kulturze. Sam autor wskazuje w podtytule na fakt, iż jest to subsaharyjska ballada i chyba to określenie najlepiej oddaje klimat książki, jej nieuchwytny czar oraz plastyczność i melodyjność. Czytając o Sahelu niemal widzimy mieszkańców tego biednego, ale pełnego surowego piękna terenu, czujemy zapachy i doznajemy niezwykłego wrażenia obecności u boku autora. Kowalski opisuje ten mało znany zakątek w taki sposób, że chłoniemy kolejne słowa, weryfikując swoje opinie o życiu na czarnym ladzie, bądź też poddając się tęsknocie za odbyciem takiej podróży w rzeczywistości.
Autor przybliża nam rzeczywistość, z jaką zmagają się mieszkańcy Sahelu, obrzeża pustyni (tak tłumaczona jest ta nazwa), pisze o historii Afryki, o powstaniu i rozwoju miast, o bolączkach ludzi oraz o różnicach kulturowych. Zatrzymujemy się wraz z nim w Bamako – mieście ludu Bambara, chłonąc opowieść o kolonizacji Sahelu, o niepodległości, o niezwykłej topografii miast, w których brak jest chodników, także o lokalnych podróżach w dość ekstremalnych warunkach, jakie zapewnia sotrama, mały autobus.
Odwiedzamy Muzeum Narodowe w Bamako, Musa Kunda, czyli Muzeum Kobiet, wędrujemy na urwisko Bandiagary, zwiedzając okoliczne osady, poznając kultywowane do dziś tradycje, w tym rytuał zabiegu obrzezania. W Songo nas zachwyt budzi grota pokryta malowidłami; ciekawość rozpalą też zwyczaje Dogonów, wzbudzające pragnienie metaforycznej wędrówki drogą życia. Zdziwienie i niezrozumienie budzi fakt izolacji kobiet w pewnych okresach jej życia, na przykład kiedy miesiączkuje czy karmi dziecko, zaś czytając opisy meczetu Kani Kombolé nie możemy wyjść ze zdumienia nad ekstrawagancją i finezyjnością tej budowli. To zaledwie kilka przystanków, kilka obrazów, które mamy możliwość obserwować i wydarzeń, w jakich mamy możliwość uczestniczyć dzięki Mirosławowi Kowalskiemu, a już wiemy, że chcemy jeszcze. Wraz z nim przemierzamy zatem kolejne setki kilometrów, spacerujemy po Djenné, podziwiamy góry Hombori, odwiedzamy jedno z najbardziej tajemniczych miejsc na ziemi, czyli Timbukt chłonąc jego wyjątkowość, zatrzymujemy się również w Nigerze, zatapiając się w atmosferę odwiedzanych miejsc, poznając ich historię i kulturę, a także bieżące problemy.
Lektura tekstu pozwala na docenienie reporterskiej ciekawości autora, dzięki której i czytelnik może poznać intrygujące historie na temat lokalnych obyczajów, zagłębić się też w przeszłość, śledząc rozwój poszczególnych miast, wędrówki ludów czy zmiany, które zachodzą obecnie – tak w ludziach , jak i w zamieszkiwanych przez nich osadach. Podróżując wraz ze „Szkatułką…” po tych niezwykłych, pełnych oddechów przodków miejscach zdumiewa fakt, że tak naprawdę do dziś nie znamy dobrze tych terenów, a już na pewno nie doceniamy ich zagadkowego piękna. Ono widoczne jest nie tylko w słowach Mirosława Kowalskiego, ale też w niezwykłych zdjęciach przyrody oraz portretach mieszkańców, które to stanowią integralną część książki. Jedyne, co budzi rozczarowanie to świadomość że książka – jak każda podróż – kończy się zbyt szybko. Pozostaje jedynie mieć nadzieje, że dostaniemy szansę powrotu do miejsc, gdzie znów zbudzi nas głos muezina, gdzie ciekawić będzie opowieść o europejskich wyprawach, gdzie rozpalać wyobraźnie będą obrzędy, festiwale a także grioci i ich opowieści snute muzyką.
QulturaSlowa Justyna Gul
Wyrób biżuterii. Patrz i ucz się
Czujesz, że drzemie w Tobie dusza artystki, tylko nie bardzo wiesz, jak ją uwolnić? Jeśli dodatkowo jesteś fanką ręcznie robionej biżuterii i chcesz spróbować swoich sił, książka „Wyrób biżuterii” z serii „Patrz i ucz się!” wydawnictwa Septem pomoże Ci stworzyć piękne i unikalne ozdoby.
Wydawnictwo Septem przygotowało pozycję idealną dla osób zafascynowanych tworzeniem własnej biżuterii.
Podręcznik zawiera wiele praktycznych porad z różnych dziedzin. Prezentuje podstawowe narzędzia, potrzebne do wytwarzania biżuterii, zapoznaje czytelnika z najpopularniejszymi materiałami, a także daje wskazówki dotyczące tworzenia i kompozycji. Dzięki temu można nauczyć się nie tylko praktyki, ale także zasad twórczego i kreatywnego myślenia oraz tworzenia i udoskonalania swoich projektów.
Czytelnik zostaje zapoznany z różnymi technikami biżuterii, a także poznaje właściwości różnych materiałów. Dzięki temu może zmierzyć się z różnymi wyzwaniami, wybrać styl, który najbardziej pasuje do jego gustu i umiejętności oraz zdecydować, z którym materiałem najlepiej będzie mu się pracowało.
Podręcznik nie tylko informuje, ale także inspiruje. Zawarte w nim techniki i porady oraz zaprezentowane projekty są kopalnią pomysłów i punktem wyjścia do własnej pracy. Z całą pewnością obudzi artystę drzemiącego w każdym, kto sięgnie po tę książkę.
Książka ułożona jest w logiczną całość, przeprowadzającą adepta jubilerskiego rękodzieła przez jego tajniki, zaczynając od podstaw, stopniowo przechodząc do trudniejszych i bardziej złożonych zagadnień. Dzięki temu nauka z tej książki jest przyjemnością, pozwala umiejętności w odpowiednim tempie. Nie zniechęca, a motywuje do działania.
Podręcznik jest doskonale przygotowany zarówno pod względem merytorycznym, jaki i wizualnym. Czytelne, estetyczne zdjęcia i zrozumiałe opisy sprawiają, że przyswajanie treści jest proste i przyjemne, a tworzenie własnych wyrobów sprawia dużo radości.
Dodatkowym atutem „Wyrobu biżuterii” jest zamieszczony z tyłu książki dodatek, z którego można dowiedzieć się, gdzie najlepiej zdobyć potrzebne produkty, do jakich źródeł sięgnąć po więcej informacji, a także z kim powinny skontaktować się osoby, które chcą swoją pasję przeobrazić w zawód i zacząć sprzedawać swoje wyroby. Czyż jest w życiu większe szczęście, niż praca, która jest jednocześnie naszym hobby?
„Wyrób biżuterii” to znakomita pozycja w serii „Patrz i ucz się!” wydawnictwa Septem. Ta kolorowa, praktyczna książka zadowoli zarówno osoby, które wyrób biżuterii traktują tylko, jako kreatywne hobby, jak i te, które wiążą z tą dziedziną sztuki większe nadzieje.
Wydawnictwo Septem przygotowało pozycję idealną dla osób zafascynowanych tworzeniem własnej biżuterii.
„Wyrób biżuterii” Chrisa Franchetti Michaelsa to kolorowy, poręczny podręcznik tworzenia biżuterii. Skierowany jest do osób na różnym poziomie zaawansowania – od początkujących, po tych bardziej biegłych w tej dziedzinie sztuki.
Podręcznik zawiera wiele praktycznych porad z różnych dziedzin. Prezentuje podstawowe narzędzia, potrzebne do wytwarzania biżuterii, zapoznaje czytelnika z najpopularniejszymi materiałami, a także daje wskazówki dotyczące tworzenia i kompozycji. Dzięki temu można nauczyć się nie tylko praktyki, ale także zasad twórczego i kreatywnego myślenia oraz tworzenia i udoskonalania swoich projektów.
Czytelnik zostaje zapoznany z różnymi technikami biżuterii, a także poznaje właściwości różnych materiałów. Dzięki temu może zmierzyć się z różnymi wyzwaniami, wybrać styl, który najbardziej pasuje do jego gustu i umiejętności oraz zdecydować, z którym materiałem najlepiej będzie mu się pracowało.
Podręcznik nie tylko informuje, ale także inspiruje. Zawarte w nim techniki i porady oraz zaprezentowane projekty są kopalnią pomysłów i punktem wyjścia do własnej pracy. Z całą pewnością obudzi artystę drzemiącego w każdym, kto sięgnie po tę książkę.
Książka ułożona jest w logiczną całość, przeprowadzającą adepta jubilerskiego rękodzieła przez jego tajniki, zaczynając od podstaw, stopniowo przechodząc do trudniejszych i bardziej złożonych zagadnień. Dzięki temu nauka z tej książki jest przyjemnością, pozwala umiejętności w odpowiednim tempie. Nie zniechęca, a motywuje do działania.
Podręcznik jest doskonale przygotowany zarówno pod względem merytorycznym, jaki i wizualnym. Czytelne, estetyczne zdjęcia i zrozumiałe opisy sprawiają, że przyswajanie treści jest proste i przyjemne, a tworzenie własnych wyrobów sprawia dużo radości.
Dodatkowym atutem „Wyrobu biżuterii” jest zamieszczony z tyłu książki dodatek, z którego można dowiedzieć się, gdzie najlepiej zdobyć potrzebne produkty, do jakich źródeł sięgnąć po więcej informacji, a także z kim powinny skontaktować się osoby, które chcą swoją pasję przeobrazić w zawód i zacząć sprzedawać swoje wyroby. Czyż jest w życiu większe szczęście, niż praca, która jest jednocześnie naszym hobby?
„Wyrób biżuterii” to znakomita pozycja w serii „Patrz i ucz się!” wydawnictwa Septem. Ta kolorowa, praktyczna książka zadowoli zarówno osoby, które wyrób biżuterii traktują tylko, jako kreatywne hobby, jak i te, które wiążą z tą dziedziną sztuki większe nadzieje.
polki.pl Katarzyna Szpernal
TED. Jak wygłosić mowę życia
W życiu każdego człowieka, prędzej czy później, przychodzi moment wystąpienia przed publicznością. Taka czynność nie jest niczym szczególnym, a jednak nie wszyscy potrafią poradzić sobie z tremą, mówić językiem zrozumiałym i przekazywać treści ściśle dotyczące prezentacji czy po prostu przykuć uwagę słuchaczy. To oczywiście trudne zadanie.
Kiedy otrzymałem książkę do recenzji, pomyślałem: „Czy to jest mi naprawdę potrzebne?”. Zaraz po tym przypomniałem sobie wszystkie moje przemówienia do grupy ludzi (a przynajmniej kilka), a przy tym towarzyszące nim emocje. Spróbujcie sami. Prawda, że nie za każdym razem idzie jak z płatka?
Przedstawiana książka podzielona jest na cztery główne części, nie licząc wprowadzenia: „Treść”, „Wystąpienie”, „Oprawa” i „Droga na scenę… i dalej”. Pomimo tego, że bardzo często tekst odnosi się do konferencji TED i przedstawianych w nich prelekcji, zwykłego zjadacza chleba, takiego jak ja, interesują przede wszystkim trzy pierwsze działy.
Sekcja „Treść” ma za zadanie przedstawianie jak ważny jest dobór tematu do naszego wystąpienia. Znajdziemy tutaj sporo teorii, którą gdzieniegdzie udało się już nam przyswoić. Trudno jest przecież mówić o czymś czego się dobrze nie zna lub nie rozumie, prawda?
Dział „Wystąpienie” zawiera bardzo ważne wskazówki które warto stosować podczas prezentacji. Doskonalenie przekazu werbalnego i niewerbalnego, poruszanie się po scenie czy użycie wątku humorystycznego. To znajdziemy w tym dziale.
Część „Oprawa” to sposoby stworzenia otoczki podczas wystąpienia. Dostosowanie odpowiednio długich, przykuwających uwagę na odpowiednim poziomie slajdów, materiałów filmowych i ewentualnie rekwizytów to w dzisiejszych czasach bardzo ważne zadanie. Wyobraźmy sobie chociażby prezentację nowego produktu bez użycia żadnych z wymienionych rzeczy.
Na koniec „Droga na scenę… i dalej”. Tutaj mamy do czynienia z czynnościami stosowanymi przez znających się na rzeczy mówców. Przykładowo: Wskazówka 107 –„Napisz dla prowadzącego jedno-, dwuminutowy tekst zapowiedzi nawiązujący do sedna Twojego wystąpienia.” Pomyślelibyście o tym?
Okładka książki zawiera grafikę z wielkim czerwonym napisem TED oraz nierozłącznym rekwizytem przemówień – mikrofonem. Nie znajdziemy tu obrazków, a jedynie interesujące i niezbędne w wybornych przemówieniach wskazówki. Niespełna 280 stron wartych przeczytania.
Kiedy otrzymałem książkę do recenzji, pomyślałem: „Czy to jest mi naprawdę potrzebne?”. Zaraz po tym przypomniałem sobie wszystkie moje przemówienia do grupy ludzi (a przynajmniej kilka), a przy tym towarzyszące nim emocje. Spróbujcie sami. Prawda, że nie za każdym razem idzie jak z płatka?
Przedstawiana książka podzielona jest na cztery główne części, nie licząc wprowadzenia: „Treść”, „Wystąpienie”, „Oprawa” i „Droga na scenę… i dalej”. Pomimo tego, że bardzo często tekst odnosi się do konferencji TED i przedstawianych w nich prelekcji, zwykłego zjadacza chleba, takiego jak ja, interesują przede wszystkim trzy pierwsze działy.
Sekcja „Treść” ma za zadanie przedstawianie jak ważny jest dobór tematu do naszego wystąpienia. Znajdziemy tutaj sporo teorii, którą gdzieniegdzie udało się już nam przyswoić. Trudno jest przecież mówić o czymś czego się dobrze nie zna lub nie rozumie, prawda?
Dział „Wystąpienie” zawiera bardzo ważne wskazówki które warto stosować podczas prezentacji. Doskonalenie przekazu werbalnego i niewerbalnego, poruszanie się po scenie czy użycie wątku humorystycznego. To znajdziemy w tym dziale.
Część „Oprawa” to sposoby stworzenia otoczki podczas wystąpienia. Dostosowanie odpowiednio długich, przykuwających uwagę na odpowiednim poziomie slajdów, materiałów filmowych i ewentualnie rekwizytów to w dzisiejszych czasach bardzo ważne zadanie. Wyobraźmy sobie chociażby prezentację nowego produktu bez użycia żadnych z wymienionych rzeczy.
Na koniec „Droga na scenę… i dalej”. Tutaj mamy do czynienia z czynnościami stosowanymi przez znających się na rzeczy mówców. Przykładowo: Wskazówka 107 –„Napisz dla prowadzącego jedno-, dwuminutowy tekst zapowiedzi nawiązujący do sedna Twojego wystąpienia.” Pomyślelibyście o tym?
Okładka książki zawiera grafikę z wielkim czerwonym napisem TED oraz nierozłącznym rekwizytem przemówień – mikrofonem. Nie znajdziemy tu obrazków, a jedynie interesujące i niezbędne w wybornych przemówieniach wskazówki. Niespełna 280 stron wartych przeczytania.
DobreRecenzje.pl Marek; 2016-01-07
TED. Jak wygłosić mowę życia
Umiejętność przemawiania do dużej grupy ludzi jest trudną sztuką. Niełatwo opanować nerwy, kontrolować słowa, gesty, mimikę i zachowanie, tak by słuchacze mogli skupić się na tym, co chce się im przekazać. Każdy, kto poważnie myśli o przekonywaniu innych do swoich idei, a także o swojej karierze, powinien doskonalić tę sztukę i korzystać z niej najczęściej, jak się da. Chcąc poprawić swoje umiejętności w tej dziedzinie, warto sięgnąć po tę pozycję. Autor pisze w niej o przygotowaniach do wystąpienia na konferencji TED. TED to organizacja non profit zajmująca się popularyzacją szczytnych idei. Przed zaproszonymi mówcami stawia wyzwanie wygłoszenia prelekcji życia. Jeremey Donovan wielokrotnie występował na tej konferencji, a wcześniej latami się do tego przygotowywał. W książce Czytelnik znajdzie ponad 100 wskazówek dotyczących ważnych aspektów wystąpienia, począwszy od otwarcia ukazującego korzyści z wysłuchania prelekcji, a skończywszy na ujęciu idei w formę inspirującej odpowiedzi na początkowe pytanie.
Personel Plus