Recenzje

Wyduś to z siebie zamiast dusić w sobie

Wiele z nas niesłusznie hoduje w sobie przekonanie, że okazywanie lub odczuwanie negatywnych emocji, takich jak złość, rozżalenie, rozczarowanie, zakłopotanie jest niestosowne. Blokada może wynikać z tego, że rozmawiamy z klientem lub osobą bliską, której nie chcemy urazić. Wolimy pewne sytuacje przemilczeć, by się nie narazić lub nie psuć atmosfery.
Przekonanie, że negatywne emocje są czymś złym to główny czynnik blokujący Twój rozwój. Wcale nie powinnaś ich ukrywać, przemilczeć i udawać, że nic się nie stało, z prostego powodu – do podobnych sytuacji będzie dochodziło w przyszłości.
Informowanie innych o tym, że ich zachowanie źle na nas wpływa jest podstawą zdrowia i dobrego samopoczucia. Co inni z tym zrobią – ich sprawa, ale jeśli dokładnie opiszesz czego oczekujesz, odzyskasz równowagę i kontrolę nad kierunkiem, w którym zmierza relacja.
„Negatywne emocje przypominają ból zęba. Zapowiada się zawsze niewinnie. Na początki ćmi, potem świdruje, aż ból staje się nie do wytrzymania, sprawiając, że nie możesz już skoncentrować się na niczym innym, głowa ci pęka i nawet najmniejsza rzecz jest w stanie wyprowadzić cię z równowagi. Ból przekazuje ci informację – człowieku, zrób coś z tym. Jak mam radzić sobie z ludźmi, którzy przekraczają granice mojego terytorium? Bardzo podobnie, – tutaj też warto powiedzieć, co Cię boli, kiedy konkretnie się nasila oraz czego chcesz w zamian.”

Jak poradzić sobie z klientem, który na nas wrzeszczy, używa obraźliwych sformułowań?

Postępuj według schematu:

Czuję… się zmieszany
Kiedy Pan/ Pani… obrzuca mnie wyzwiskami
Oczekuję… spokojnej rozmowy
Jeżeli Pan/ Pani tego nie zrobi, będę zmuszony… odłożyć słuchawkę
Działanie – konsekwencja – odłożenie słuchawki

Przykład przekazu: „Jest mi przykro, że uważa mnie Pan/Pani za osobę niekompetentną. Bardzo proszę nie używać takich określeń w rozmowie ze mną. Inaczej będę zmuszony zakończyć rozmowę.”
Otwarte mówienie o tym, co się nam nie spodobało nie należy do najprzyjemniejszych, ale to, co dzieje się po asertywnej rozmowie, można porównać z magią – dajemy innym szansę na zmianę postępowania, pozbawiamy się negatywnych emocji zamiast dusić je w sobie i przenosić na inne sfery życia. Możemy być zaskoczeni tym, że inni naprawdę są skłonni do współpracy, a nawet przeprosin, jeśli skonkretyzujemy nasze oczekiwania.

„Mam słabą pamięć”, „Nie mam pamięci do liczb”, „Moja pamięć jest dobra, ale krótka” – te i im podobne opinie na temat możliwości naszej pamięci obala autor książki „Pamięć genialna!”, czyli Dominic O’Brien. To człowiek, który w dzieciństwie miał ogromne problemy z koncentracją. Przez cały okres szkolny uważał się za osobę o słabych możliwościach intelektualnych – co było mocno podsycane przez jego otoczenie, w tym głównie nauczycieli. I oto, ten sam człowiek, jako dorosły mężczyzna, ośmiokrotnie zdobywa tytuł Międzynarodowego Mistrza Pamięci. Jak to możliwe, skoro kiedyś nie potrafił zapamiętać kilku nowych słów w obcym języku, nauczyć się krótkiego wiersza czy nawet skoncentrować się na tyle, by policzyć do końca zadanie matematyczne? Okazuje się, że pamięć możemy rozwijać niemal w nieskończoność. Wystarczy tylko poznać kilka trików i ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć.

Przygoda Dominica O’Briana z treningiem pamięci rozpoczęła się w 1987 roku. Początkowo jego celem  było zapamiętanie jednej losowo ułożonej talii 52 kart. W 2002 roku trafił do Księgi rekordów Guinessa, gdyż zapamiętał potasowane karty aż z 54 talii (54 talie x 52 karty = 2808 kart!). Z tego co pisze w swojej książce, zamierza pobić ten rekord, zapamiętując losową sekwencję kart ze 100 talii (czyli łącznie 5200 kart). Gdzie leży tajemnica? W wyobraźni, strukturze, indywidualnie przypisanych kodach, schematach oraz w regularnej praktyce.

Z wyobraźni potrafi korzystać każdy z nas. Wystarczy zamknąć oczy i np. wyobrazić sobie rozległą plażę, usłyszeć szum morza, poczuć słońce na twarzy i krople słonej wody na skórze, usłyszeć odgłosy przelatujących ptaków… Jakbym tam była! I to właśnie jest siła wyobraźni, która potrafi nas przenieść w dowolnie wybrane przez nas miejsce. Jeśli to, co chcemy zapamiętać, skojarzymy z jakimś przedmiotem lub osobą, które następnie umieścimy w konkretnej, wyobrażonej przestrzeni – angażując do tego maksymalnie swoje zmysły, to sukces mamy zapewniony. Zwykle jednak do zapamiętania mamy więcej niż jedno słowo, więc warto do tego dodać metodę powiązań. Mówi ona o tym, że każde słowo da się, w miarę logicznie, połączyć z dowolnym innym słowem, a to z kolejnym i kolejnym. Przykład, który podaje autor, to układ pięciu przypadkowych wyrazów: skrzypce, rycerz, walizka, naszyjnik, śnieżka oraz jego pomysł na utworzenie między nimi powiązania:

Wyobraź sobie, że słyszysz słodki dźwięk skrzypiec. Gra na nich rycerz! Stwórz w swojej głowie ten obraz. Wyobraź sobie, jak trudno rycerzowi w pełnej zbroi przyłożyć skrzypce do podbródka. U stóp rycerza stoi walizka – może mieć żywe kolory albo być stara i zniszczona. Otwierasz ją i znajdujesz w środku naszyjnik z diamentami – światło słoneczne odbija się od klejnotów i sprawia, że diamenty wydają się iskrzyć. Odbite światło razi Cię w oczy tak, że musisz je zmrużyć. Kiedy odwracasz wzrok, w policzek uderza Cię śnieżka. Czujesz na skórze przenikające zimno.

Oczywiście najlepiej, by skojarzenia i historyjki były wymyślone przez nas samych i odzwierciedlały pierwsze skojarzenia, jakie przyjdą nam do głowy. Ważne także, żeby od razu powtórzyć sobie cała scenkę w głowie, a następnie wracać do niej co jakiś czas, by zapadła nam w pamięci na stałe. Metoda zabawna i bardzo skuteczna, więc warto z niej korzystać na co dzień.

W książce „Pamięć genialna!” znajdziecie jeszcze wiele innych technik pomagających zapamiętać znacznie dłuższe sekwencje słów, a nawet liczb, losowy układ kart, listę zakupów, plan prezentacji czy materiał na egzamin. Każda technika jest opatrzona ćwiczeniem do samodzielnego przetestowania, więc czytelnik od razu ma okazję sprawdzić jej skuteczność na sobie.

Nie mów, że to deszczyk pada, gdy ktoś robi Ci przykrość relacje

Dlaczego warto demaskować złośliwości lub nieświadomy przekaz, który nas dotknął? Dlaczego udawanie, że deszczyk pada i cierpienie w milczeniu dla zgody we wszechświecie to zła decyzja?

„Kiedy nie szanujesz siebie, to także odbierasz mi szansę na to, bym poznał Ciebie (a ja chcę wiedzieć, jakim wspaniałym człowiekiem jesteś i jaki jest Twój sposób na cieszenie się życiem), wysysasz mi energię, wysysasz ją swoim bliskim, a my tego bardzo nie lubimy.”

Dopóki nie powiesz innym jak się czujesz po rozmowie z nimi… nie będą tego wiedzieli. Jeśli Ty nie ustanowisz innym granic, oni zrobią to w Twoim imieniu. Bliscy mogą nie zdawać sobie sprawy, że zrobili ci przykrość, dopóki Ty im tego nie powiesz. Zastanów się, czego oczekujesz na przyszłość i poinstruuj swojego rozmówcę. Inaczej nigdy się nie przekonasz czy byłby skłonny zadbać o twój komfort i jakie są jego intencje, bo istnieje też niebezpieczeństwo, że dokucza ci celowo, a wtedy warto zdemaskować grę…

Skorzystaj ze schematu:

Moje emocje – jest mi przykro, jestem zaskoczona, czuję się niezręcznie…
Opis zachowania drugiej osoby (pamiętaj to ma być opis konkretnej sytuacji, a nie Twoja subiektywna ocena, typu zlekceważyłeś mnie, obrażasz mnie), …gdy sugerujesz, że mój mąż wyjedzie na wakacje z kochanką, gdy krytykujesz mój strój, gdy oceniasz moją pracę jako nic nie wartą…
Daj instrukcję na przyszłość, która obejmuje dwa rozwiązania do wyboru: Jeśli masz mi mówić przykre rzeczy, to lepiej nic nie mów lub powiedz komplement.
Ostatni punkt dotyczy tego, że osoba nie odniesie się do naszych próśb i dalej będzie robić to, czego sobie nie życzymy – określ konsekwencje – w wyniku takiego zachowania nie będę cię odwiedzać zbyt często, ani zapraszać do siebie. Nie mam zaufania, by zostawić u ciebie dzieci, bo skoro w stosunku do mnie potrafisz być przykra, boję się, że je może spotkać to samo, dlatego zawsze będę obecna na tych spotkaniach, a ponieważ jestem osobą zajętą, będą odbywać się wtedy, kiedy znajdę czas.
Zapewnij, że chcesz podtrzymywać kontakt, ale na własnych zasadach, np. rzadziej niż oczekuje tego rozmówca lub w innych okolicznościach, po znalezieniu dogodnego terminu.
Warto stosować ten model, by uświadomić komuś jak reagujemy na jego komentarze, ale też po to, by dać szansę drugiej stronie relacji na to, by wyszła z twarzą z konfrontacji. Odwołuj się zawsze czynów, nie do uogólnień, typu „Ty zawsze, Ty nigdy”, a jeśli ktoś ci stawia taki zarzut, poproś, by podał przykłady konkretnych sytuacji.

Widoczne jest obrzucanie kogoś wyzwiskami, opowiadanie konkretnych dowcipów, krytycyzm. „Zachowania są wymierne i obiektywne. Postronny obserwator może zauważyć ich występowanie lub brak, przez co nie można z nimi dyskutować.”

Wypowiedzenie w sposób spokojny swoich uczuć, da prawdziwą ulgę i oczyszczenie, zapobiegnie manipulacjom, uzdrowi relację, oczywiście przy dobrej woli rozmówcy. Przejmujesz kontrolę nad sytuacją, drugorzędne jest, jak ktoś zareaguje, kluczowe jest, że potrafisz stanąć w swojej obronie i wyznaczyć granice.

Być może ktoś zacznie bić się w piersi – nie byłem świadomy, przepraszam. Być może jego agresja się nasili, a to oznacza, że kończy się nasz wpływ i warto sobie uświadomić, że do udanej relacji trzeba dwojga. Gdy zrobiliśmy wszystko, by ją uporządkować i okazało się to nieskuteczne, możemy z czystym sumieniem pozwolić drugiej stronie ponieść konsekwencje i poczuć odpowiedzialność za swoje wybory.

„Asertywność nadwyręży twoje kontakty z ludźmi – tymi, którzy wykorzystują Cię najbardziej. Odsuną się ci, z którymi nie łączy cię nic poza twoją uległością. Asertywność to wewnętrzne wyzwolenie, wyzwolenie od niegdyś wpojonych przekonań, wyzwolenie od lęku, wyzwolenie od wpływu innych, wyzwolenie od sytuacji, która panuje nad nami. To szacunek do nas samych i do innych. Asertywność to decyzja, że jesteś jedyną osobą odpowiedzialną za swoje rekacje, to przejście na stronę czynną. Celem asertywności jest mówienie tego, czego oczekujemy od innych.”

W „Lekcjach szczęścia i długowieczności” udajemy się w podróż po stylach życia i sposobach myślenia mędrców z całego świata. Próbują oni przekazać nam własną definicję szczęścia. 

Czym właściwie jest szczęście? Jak je osiągnąć i czy da się je przy sobie zatrzymać? Myśliciele opowiadają nam o istocie bycia szczęśliwym, sposobach poszukiwania tego stanu i swoich receptach na dobre życie. Autorami esejów zawartych w „Lekcjach szczęścia i długowieczności” są: dyrektor naczelny wielu hinduskich wydawnictw - Ashok Chopra, Dalajlama XIV - Tenzin Gjaco, obwołany przez magazyn „Time” „prorokiem i poetą medycyny alternatywnej”, autor ponad siedemdziesięciu książek - Deepak Chopra, jeden z najwyższych lamów tybetańskiego buddyzmu - Karmapa XVII Trinlej Taje Dordże, buddyjski nauczyciel, naukowiec, artysta i poeta – Dziamgon XII Kenting Tai Situpa, jeden z najsłynniejszych indyjskich felietonistów i pisarzy – Khushwant Singh, autor bestsellerów i projektów dotyczących szczęścia i sukcesu - doktor Robert Holden, autorka książek kucharskich, powieści dla dzieci i prowadząca warsztaty dotyczące rozwoju osobowości - Rohini Singh, popularna indyjska pisarka i komentatorka życia publicznego Shobhaa Dé, założyciel fundacji „Art of Living” prowadzącej działalność dotyczącą walki ze stresem - Śri Śri Ravi Shankar oraz autor publikacji o rozwoju osobowości – doktor Wayne W. Dyer.

„Lekcje szczęścia i długowieczności” to zbiór zróżnicowanych esejów o szczęśliwym życiu. Rady dawane przez ich autorów są niezwykle pouczające. To doświadczone i promieniujące życiową mądrością osobowości. Przy odpowiednim odbiorze, książka z pewnością jest w stanie przedstawić czytelnikowi zupełnie nową perspektywę na koncepcję szczęścia. Niezmiernie interesujące dla nas, ludzi Zachodu, może być zetknięcie się ze spojrzeniem na to zagadnienie wschodnich filozofów, buddyjskich mnichów i myślicieli orientu.

Pozycja składa się z różnych prób uchwycenia istoty szczęścia. Gonimy za nim z siatką na motyle zamiast pozwolić mu przylecieć i usiąść nam na ramieniu. A jeśli szukamy w nieodpowiednim miejscu? Gdzie możemy je znaleźć? Autorzy wskazują miedzy innymi na stoicyzm, wiarę, duchowość, poznanie siebie, medytacje, życie w zgodzie z własnym systemem wartości i sumieniem oraz codzienne drobne przyjemności. Znajdziemy tu dużo obrazowych, zdumiewająco trafnych metafor, jak i pouczających opowieści. Jednocześnie natkniemy się też na konkretne wskazówki dotyczące dobrego życia.

Nie jest to z pewnością książka do szybkiego, pobieżnego czytania. „Lekcje szczęścia i długowieczności” to pozycja do delektowania się lekturą i pogłębionej refleksji nad jej tematyką. To zbiór przemyśleń, które wymagają przestudiowania i zadumy. Styl „Lekcji szczęścia i długowieczności” jest zróżnicowany, jak sami eseiści. Większość historii została jednak spisana w przystępnym języku i traktuje o bardzo prostych, ale jednocześnie niebywale trudnych do uchwycenia w codziennej bieganinie sprawach. Książka została ładnie wydana, a oprawa graficzna doskonale współgra z poruszaną tematyką.

Jeśli interesują was zagadnienia samorozwoju i duchowości oraz koncepcje filozofii wschodu, „Lekcje szczęścia i długowieczności” z pewnością okażą się cenną lekturą. W innym wypadku lepiej poszukać innej, bardziej schlebiającej naszym gustom, pozycji.

Książka Sergiusza Trzeciaka „Wizerunek publiczny w internecie” pomaga w stożeniu lub poprawieniu osobowości kreowanej w internecie.
Autor podzielił książkę na trzy części, a każda część podzielona jest dodatkowo na rozdziały. W pierwszej części przeczytamy i dowiemy się wszystkiego na temat budowania a później kreowania i kierowania swoim wizerunkiem ze szczególnym naciskiem na wizerunek internetowy.
Natomiast druga część to prezentacja katalogu narzędzi budowania wizerunku w internecie. Warto zwrócić uwagę, że katalog ten jest bardzo bogaty a poszczególne pozycję są obszernie opisane.
Natomiast ostatnia trzecia część jest analizą poszczególnych grób społecznych pod względem najlepszych dla nich sposobów budowania wizerunków w internecie.
Bardzo docenić należy fakt, że do stron z przykładami prowadzą linki wraz z kodami QR.
Książka ma bardzo przejrzystą formę. Czyta się ją bardzo przyjemnie i szybko.
Publikację tą polecamy wszystkim którzy dbają o swój wizerunek a w szczególności tym którzy chcą zaistnieć w sieci i wiedzą jak duże znaczenie ma w obecnych czasach to jak wygląda nasza postać która wyłania się z wiadomości jakie oferuje nam internet.
Książka w prosty i bardzo przyjazny sposób dostarcza nam informacji a jej format jest bardzo przystępny i mały co jest dodatkowym atutem.