Recenzje

Od kilku lat obserwuję i korzystam z Google Analytics. Widzę jak się zmienia, dostarcza nowych możliwości i ułatwia życie, m.in. marketingowcom. Co jest niesamowitego w narzędziu Google Analytics?

Po pierwsze, jest ono darmowe i oferujące bardzo szerokie spektrum możliwości. Po drugie, jeżeli zapoznasz się z nim, zgłębisz możliwości, jakie oferuje, to stanie się dla Ciebie czymś więcej niż zbiorem statystyk i wykresów. Z danych, jakie zostawiają klienci dowiesz się m. in. o ich płci, wieku (przedział wiekowy), zainteresowaniach czy rodzaju przeglądarki, z której korzystają. Po trzecie, pomoże Ci określić kierunek w działaniach promocyjnych i na bieżąco je modyfikować.

Obydwie pozycje Martyny Zastrożnej (Google Analytics dla marketingowców i Google Analytics w biznesie. Poradnik dla zaawansowanych) to przydatne kompendia wiedzy o tym, jak i z czym się je Google Analytics. Dla początkujących i bardziej wprawionych w obsłudze tego narzędzia.

Książki wprowadzają w realia obsługi, dają porady i inspirują do własnych poszukiwań. Pozwalają poznać opcje odkrywające przed nami obraz tych, którzy odwiedzają nasze strony www oraz rozszyfrować ślady, jakie zostawiają. Tymi śladami są informacje o profilu użytkowników, co pozwala w jeszcze lepszy sposób dopracować prezentowane treści i dotrzeć z nim do tych, na których nam zależy. Bo – co wydaje się oczywiste – nie jest trudno stworzyć informację w Internecie. Sztuką jest stworzyć taki przekaz, który zostanie odnotowany i przyjęty. Zwłaszcza, gdy mówimy o przekazie marketingowym.

Wychowanie dziecka to sztuka... najtrudniejsza z możliwych, bo to od nas, rodziców zależy, jakie „dorosłych dzieci” wypuścimy w świat.

„Wychowanie - najtrudniejsza ze sztuk pięknych” Elżbiety Chlebowskiej, wydana przez Wydawnictwo Sensus.

Prywatnie autorka jest matką czwórki dzieci, pedagogiem szkolnym, pracownikiem poradni psychologiczno- pedagogicznej, więc ma sporą wiedzą w temacie.

Książce przyświeca piękne motto: „Doceń swoje dziecko i pozwól mu rozkwitnąć”. To najszczersza z prawd. Zauważyliście, jak dzieciom rosną skrzydła gdy je chwalicie, doceniacie, na każdym kroku podkreślacie, jak jesteście z nich dumni, jacy są mądrzy, grzeczni itp.? Każdy dorosły lubi jak się go chwali, a dzieci dwa razy bardziej!

Osobiście bardzo podobają mi się zawarte w pozycji przykłady komunikatów, jakie powinniśmy przekazywać dzieciom. Ponadto dowiemy się, jak mówić NIE, jak też wiele, wiele innych przydatnych porad dla rodziców.

Bywa różnie- czasem już nie mamy siły, jesteśmy sfrustrowani, bezradni w wychowaniu, nie wiemy, jak trafić do dziecka, jak ustawić je na właściwe tory zachować. Czasem po prostu potrzebujemy drobnej porady. Tak książka powinna stać się biblią każdego rodzica!

Dzięki niej dowiemy się, jak rozmawiać z dzieckiem, jak wyznaczać młodym właściwe granice. Jedyne z czym się nie zgadzam, jako rodzić to fakt kar, których to Pani Chlebowska jest przeciwniczką. Ja, jak już wielokrotnie wspominałam- stosuję kary, nie jest to lanie czy inne drastyczne sposoby, acz np. schowanie zabawek, wyłączenie bajki, zabranie „przedmiotu sporu”. Uważam, że należy dzieciom wyznaczać granice, egzekwować ich nieprzekraczanie... Zbyt dużo w naszej rodzince było pobłażania, dzieciaki nie miały kar, wytyczonych granic, zabaw bez konsekwenc

ji, w rezultacie są momentami niezłymi ancymonkami, za co winę ponoszę ja- mieli pobłażane są rozpuszczeni ja dziadowski bicz. Teraz im przykręcam śrubę, nie pozwalam na wszystko. Cóż lepiej później niż wcale, efekty już są :D

Jednak wracając do książki- naprawdę, naprawdę polecam. Nawet jak masz małego aniołka w domu, to kiedyś zacznie pokazywać różki, nawet małe. Warto wtedy pod ręką mieć mądrą książkę, napisaną przez doświadczoną osobę!

Ojciec i syn - świeżo upieczeni motocykliści - decydują się na ryzykowną podróż przez Himalaje, od Kaszmiru po Sikkim. Bez specjalnego przygotowania czy treningów. Nie mają też wiedzy technicznej, by radzić sobie z usterkami pojazdów. Trudności napotykane po drodze cementują dwuosobowy zespół. Dziś zgodnie twierdzą, że zdali egzamin, a podróż zmieniła ich obu.

„Zwinność”. Kto by się spodziewał, że to niepozorne słowo zrobi aż taką karierę i „narozrabia” tak bardzo w dziedzinie wytwarzania oprogramowania. Dziś, po prawie piętnastu latach od deklaracji podstawowych zasad stanowiących fundament zwinnych metodyk wytwarzania oprogramowania, znanych jako Manifest Agile (ang. Agile Manifesto), nie ma wątpliwości, iż mieliśmy do czynienia z rewolucją, która pozwoliła w pewnym stopniu okiełznać smoliste grzęzawisko inżynierii oprogramowania. Dziś zwinne metodologie mają dobrze ugruntowaną pozycję. Za ich pomocą udało się zrealizować szereg spektakularnych projektów i wielu wspaniałych ludzi przetarło ten szlak, którym podąża coraz więcej zespołów zajmujących się budowaniem wszelkiej maści systemów informatycznych. W tym ujęciu można się pokusić o stwierdzenie, że posiadamy solidną bazę wiedzy na temat zwinności. Na ten moment większym problemem jest nadmiar i filtrowanie informacji o Agile  niż ich brak. Dziś na łamach Klubu Dobrej Książki chciałbym zaproponować lekturę pozycji, która jest świetnym przykładem pigułki wiedzy praktycznej, wartościowej i opartej na wieloletnim doświadczeniu autora, który „pobrudził” sobie ręce,  pracując w dziesiątkach projektów. Tytuł tej pozycji brzmi: Zwinne wytwarzanie oprogramowania. Najlepsze zasady, wzorce i praktyki, zaś jej autorem jest nasz stary dobry znajomy – jeden ze stałych bywalców Klubu Dobrej Książki – Robert C. Martin, znany w pewnych kręgach jako Wujek Bob.
Na samym wstępie tej recenzji muszę nadmienić, iż opisywana książka nie skupia się na prezentacji zwinnych metodyk wytwarzania. Nie dowiemy się tutaj, jak działa Scrum czy Kanban. Praca autorstwa Wujka Boba to przede wszystkim studium omawiające wytwarzanie oprogramowania w sposób zwinny (z mocnym akcentem położonym na zwrot wytwarzanie oprogramowania). 
Zwinne wytwarzanie… składa się z sześciu części podzielonych na 30 rozdziałów. Część pierwsza, Zwinne Wytwarzanie Oprogramowania, przedstawia omówienie podstawowych praktyk zwinności (ang. agile),
zawiera przegląd informacji o programowaniu ekstremalnym oraz omawia zagadnienia planowania, testowania i refaktoryzacji. 
Część druga (Projekt Agile) wyjaśnia, co odróżnia „zwykły” projekt mający na celu wytworzenie oprogramowania od projektu zwinnego. Autor opisuje też szereg zasad, na których opierają się zwinne projekty: zasada pojedynczej odpowiedzialności, zasada otwarte-zamknięte, zasada podstawiania Liskov, zasada odwracania zależności oraz zasada segregacji interfejsów. 
Część trzecia (Studium Przypadku: System Płacowy) przedstawia analizę rzeczywistego projektu realizowanego przy zachowaniu zasad zwinności. Autor omawia jeden po drugim wzorce projektowe używane przy realizacji tego projektu: Polecenie i Aktywny obiekt, Metoda szablonowa i Strategia, Fasada i Mediator, Singleton oraz Monostate i Obiekt Null. W poszczególnych rozdziałach tej części przedstawiona jest analiza stosowalności wymienionych wyżej wzorców, implementacja prototypu rozwiązania oraz jego wersji docelowej. 
Część czwarta opisuje podział omawianego wcześniej Systemu Płacowego na pakiety. Autor przedstawia zasady projektowania pakietów, omawia wzorzec Fabryka i pokazuje, jak zaimplementować podział na pakiety w pokazowym systemie. 
Części piąta i szósta to dwa kolejne stadia projektowe, w ramach których autor omawia wzorce projektowe Kompozyt, Obserwator, Serwer abstrakcyjny, Most, Pełnomocnik, Schody do nieba, Wizytator i Stan. 
Chcąc kompleksowo podsumować zawartość książki, można krótko stwierdzić, iż analizuje ona zwinne zasady projektowania obiektowego. W ujęciu statystycznym Wujek Bob omawia 11 zasad projektowania OOP oraz 23 wzorce projektowe (15 z katalogu GoF oraz 8 nowych). Najcenniejsze jednak w tej lekturze jest w mojej opinii to, iż wszystkie wymienione wyżej zasady oraz wzorce osadzone są w praktycznym kontekście rzeczywistych aplikacji. Co więcej – przedstawiona tutaj wiedza ma charakter ponadczasowy, tak więc data wydania oryginału (2002 roku) nie powinna nikogo odstraszać. 
Podsumowując: Zwinne wytwarzanie oprogramowania. Najlepsze zasady, wzorce i praktyki, to w moim mniemaniu książka, która musi znaleźć się w podręcznej biblioteczce każdego profesjonalnego programisty.

JAK ZWIĘKSZYĆ SWOJĄ EFEKTYWNOŚĆ, CZYLI RECENZJA KSIĄŻKI ZEN TO DONE

Jak do tej pory nie recenzowałam na swoim blogu żadnych publikacji, ale myślę, że powinnam od czasu do czasu podzielić się z Wami wartościowymi pozycjami. Możecie się tu spodziewać książek z zakresu biznesu, sukcesu, produktywności, zarządzania czasem i różnymi projektami. Nowy rok to chyba dobry moment żeby zmobilizować się do nadrobienia książkowych zaległości. Zapraszam więc do zapoznania się z jedną moich propozycji.

Jakiś rok temu czytałam popularną książkę Davida Allena Getting Things Done, czyli sztuka bezstresowej efektywności. Przed zakupem znalazłam sporo pozytywnych opinii, więc postanowiłam się skusić. Choć cały system przedstawiony przez autora jest logiczny, to jak dla mnie zbyt mało intuicyjny i nieco oderwany od polskiej rzeczywistości. Poza tym ma być pomocny głównie ludziom pracującym w korporacjach, którzy na co dzień zarządzają zespołem. To trochę trochę utrudniało mi odniesienie przedstawionych tam metod do swojego życia. Chciałam czegoś, co bez problemu można zastosować przy realizacji codziennych zadań (nawet tych związanych z obowiązkami domowymi), a w dodatku jest proste i nie wymaga tworzenia skomplikowanych systemów.

Zen To DoneKilka dni temu znalazłam coś, co spełniło moje oczekiwania! Mowa o książce Leo Babauty Zen To Done. Proste sposoby na zwiększenie efektywności. Propozycja Leo to w dużej mierze uproszczona metoda GTD, która nie do końca spełniła jego oczekiwania. Sam tytuł także brzmi podobnie. Autor skupił się na opisaniu 10 nawyków wzmagających efektywność. Jak sam przyznaje wyrobienie ich pozwoliło mu zmienić się z nieuporządkowanej i zestresowanej osoby w swego rodzaju mistrza produktywności. Warto wiedzieć, że Leo Babauta prowadzi jednego z najpopularniejszych blogów na temat rozwoju osobistego i produktywności – Zen Habits. Opisuje tam jak za pomocą stosowanych technik udało mu się zrewolucjonizować swoje życie. Obecnie w pełni wykorzystuje swój czas i realizuje się w różnych dziedzinach. Biega maratony, jest weganinem, uporał się z długami, podwoił swoje zarobki i wprowadził inne bardzo istotne zmiany. Jak podkreśla kluczowa okazała się odpowiednia motywacja i koncentracja na celach. Do zastosowania opisanej w książce metody wystarczy jedynie notatnik i długopis, nie potrzebujemy żadnych skomplikowanych narzędzi.

JAK ZWIĘKSZYĆ SWOJĄ EFEKTYWNOŚĆ?

Jak wspominałam autor namawia do przyjęcia 10 dość prostych nawyków wspomagających naszą pracę. Każdemu z nich poświęca osobny rozdział i przedstawia kroki, które pomogą czytelnikowi w drożeniu ich w życie. Przedstawione przez niego punkty zbliżone są do tych prezentowanych w Getting Things Done, ale mam wrażenie, że dużo prościej je przyswoić. Lista 10 nawyków, które według autora powinna wprowadzić każda osoba chcąca zwiększyć swoją efektywność przedstawia się następująco:

Nawyk nr. 1: Kolekcjonowanie

Nawyk nr. 2: Przetwarzanie

Nawyk nr. 3: Planowanie

Nawyk nr. 4: Działanie

Nawyk nr. 5: Prosty, zaufany system

Nawyk nr. 6: Organizuj

Nawyk nr. 7: Przeglądaj

Nawyk nr. 8: Upraszczaj

Nawyk nr. 9: Rytuały

Nawyk nr. 10: Odkryj swoją pasję

Jak widać powyższe punkty nie są skomplikowane. Cały system przedstawiony przez autora jest prosty. Opiera się na spisaniu w jednym miejscu wszystkich pomysłów, zadań i projektów, które przyjdą nam do głowy. Kolejny krok polega na przetworzeniu zebranych informacji. Każdą ze spraw powinnyśmy rozpatrzeć wybierając, którąś z czterech opcji: załatwienie jej od razu, pozbycie się jej, oddelegowanie lub wpisanie na listę zadań na konkretny dzień.

Żeby nasze dni były w pełni produktywne warto określić od 1 do 3 Najważniejszych Zadań na każdy z nich, tak aby w ciągu tygodnia uporać się z co najmniej trzema Dużymi Kamykami, czyli sprawami o szczególnym priorytecie. Ważne żeby na każdej rzeczy do zrobienia skupić się maksymalnie, wykonać ją do samego końca i dopiero przejść do następnej. Realizację poszczególnych zadań ułatwi nam sporządzanie prostych list, które Babauta uważa za kluczowy sposób na zarządzanie swoimi sprawami z różnych dziedzin życia. Chodzi o ogólne listy, gdzie będą spisane wszystkie nieprzyporządkowane do dat sprawy, którymi chciałybyśmy zająć się w najbliższej przyszłości. Możemy stworzyć ich kilka, osobną dla zadań związanych z domem, osobną dla pracy, czy załatwień związanych z wyjściem na miasto. Jeśli jednak zależy nam na prostocie możemy zostać przy jednej liście, która zbierze wszystkie planowane przez nas działania.

Aby wszystko przebiegało zgodnie z planem należy zadbać o odpowiednią organizację. W tym celu warto stworzyć tak zwaną skrzynkę odbiorczą, czyli miejsce gdzie będzie trafiać wszystko to, co się pojawia i wymaga od nas jakiegoś działania. Będą to na przykład bieżące rachunki, dokumenty do podpisania, numery telefonów pod które mamy zadzwonić, czy też nowa korespondencja. Oprócz tego naszą skrzynką odbiorczą stanie się poczta mailowa, Facebook, a także lista pojawiających się spraw do załatwienia. Tworząc taką skrzynkę sprawiamy, że wszystko trafia w jedno miejsce, a my nie musimy szukać co chwilę potrzebnych dokumentów, czy zapisków. Naszą efektywność zdecydowanie może wspomóc cotygodniowy przegląd naszego systemu, czyli wszystkich celów i spraw jakie chcemy załatwić. Warto się wtedy zastanowić co w ciągu minionych siedmiu dni przybliżyło nas do realizacji naszego głównego celu (na przykład takiego, który ustaliłyśmy sobie na najbliższy rok). Świetnym rozwiązaniem są także przeglądy miesięczne. To zdecydowanie pomaga skupić się na tym, co dla nas naprawdę istotne. Daje to również wyobrażenie na temat tego, czy rzeczywiście zmierzamy w planowanym kierunku, nie marnując czasu na nieistotne rzeczy. Wszystko to ma doprowadzić nas do ograniczenia swoich zadań i celów do tego co faktycznie niezbędne.

Uzupełnieniem naszego systemu efektywnej pracy może być ustalenie porannych i wieczornych rytuałów, czyli prostych zadań powtarzanych każdego dnia. Rytuałem może być sporządzenie listy zadań na kolejny dzień, sprawdzanie skrzynki mailowej o ustalonej porze, czy też zrobienie czegokolwiek co jest nam potrzebne, aby wykonać obowiązki domowe, zawodowe, rodzicielskie itp.

Poza wspomnianymi nawykami w książce znajdziecie również rozdział zatytułowany Jeden dzień z Zen To Done, gdzie autor przedstawia hipotetyczną historię opartą na zastosowaniu ZTD. W poradniku zawarte zostały również odpowiedzi na najpopularniejsze pytania zadawane przez czytelników Babauty. Są całkiem ciekawe i rzeczywiście pomagają rozwiać niektóre z wątpliwości, które mogą się nasunąć podczas lektury. Ostatnią część stanowią materiały, czyli spis narzędzi, anglojęzycznych artykułów i formularzy, które mogą być przydatne w poszerzaniu wiedzy i praktycznym jej wykorzystaniu.

KOŃCOWA OPINIA O KSIĄŻCE

Zen To Done to pozycja dużo krótsza od wspomnianego na początku poradnika Allena. Choć niestety nie obyło się bez nielubianych przeze mnie powtórzeń treści, to i tak wiedza jest tu dużo bardziej skondensowana niż w przypadku starszej „siostry”. Jeśli, któraś z Was była lekko rozczarowana systemem GTD to zachęcam do zapoznania się z uproszczoną wersją Babauty. Sprawdzi się ona szczególnie u osób, które chcą podnieć swoją efektywność w każdej dziedzinie życia, nie tylko w sferze zawodowej. Jeśli natomiast książka Davida Allena jest Ci obca, a interesuje Cię temat zwiększania swojej produktywności to moim zdaniem śmiało możesz zacząć od Zen To Done. Zdecydowana zaleta tej książki to prostota. Łatwo się ją czyta i bez problemu przyswaja podaną wiedzę. Lektura jest krótka i nie zawiera długich, nużących opisów. Szczególnie ciekawy (choć krótki) jest opis dnia, w którym zastosowano omawianą metodę. Doskonale widać jak ZTD może sprawdzić się codziennym życiu.

Podsumowując polecam tę pozycję tym z Was, które chcą efektywnie wykorzystywać swoje dni, ale nie lubią skomplikowanych systemów i długich przygotowań. Metoda Leo Babauty opiera się przede wszystkim na działaniu, a niekończącym się planowaniu i rozpisywaniu tego co jest do zrobienia.