Recenzje

Książka bardzo skrupulatnie przedstawia metodę Lean i działanie przedsiębiorstw na niej opartych. Jest skierowana przede wszystkim dla osób sympatyzujących z marketingiem, które chcą poszerzyć swoją wiedzę w tej dziedzinie.

Nie ukrywam, że autorzy książki momentami piszą w sposób tak łopatologiczny, że aż jest to denerwujące. Jednakże, nie można tego uznać za wadę, ponieważ książki z tej serii mają stanowić powszechnie zrozumiałe podręczniki. Niewątpliwie, ta publikacja realizuje postawione przed nią zadanie. 

Przeszkadza mi jednak niewyjustowany tekst, który jest charakterystyczny dla serii "Dla bystrzaków", niezależnie od tego, czy książki czytamy w polskim tłumaczeniu, czy w oryginale. Niewyjustowany tekst, kojarzy mi się z "bylejactwem", dlatego książkę czytało mi się dosyć nieprzyjemnie, choć treści w niej zawarte uważam za wartościowe. Nie ulega jednak wątpliwości, że estetyka tekstu wpływa na nasz odbiór treści w nim zawartych. 

Samą metodę Lean uważam za interesującą. Niewątpliwie koresponduje ona z moim zamiłowaniem do prostoty i pozytywnie rozumianego minimalizmu. Drogie Czytelniku, jeżeli nie wiesz czym jest metoda Lean i chciałbyś się z nią zapoznać, zachęcam Cię do przeczytania tej książki. Mimo niewyjustowanego tekstu, czasami drażniącej formy, uważam, że warto ją przeczytać.

ięganie po drugie części książek to ryzykowna sprawa. Szczególnie w sytuacji, gdy już pokochaliśmy bohaterów, a ich losy wciągnęły nas na tyle, że nie sposób się oderwać. Innymi słowy – im większą poprzeczkę ustawił sobie pisarz, tym większe oczekiwania czytelnika i… większe ryzyko rozczarowania. Kiedy sięgałam po II część „Pokus i łakoci” (o podtytule „Rodzina nie do końca idealna”) Tary Sivec, byłam zupełnie świeżo po lekturze części I. Pierwsza część, jak można przeczytać tutaj, dosłownie mnie urzekła. Zachwycałam się zarówno pełnym dowcipu stylem autorki, jak i konstrukcją samych bohaterów, których szczerze pokochałam za ciepło i naturalność. Akcja części I zakończyła się w takim momencie, że to nie chęć zaspokojenia ciekawości ich dalszymi losami skłoniła mnie do dalszej lektury. Tym, co sprawiło, że chciałam czytać dalej, był owy specyficzny styl pisarski Tary Sivec, z powodu którego jej książki powinny być przepisywane przez lekarzy jako „naturalny i całkowicie bezpieczny lek na przygnębienie, chandrę i nudę”.

Jak można się domyślać, w części drugiej „Pokus i łakoci”, czyli „Rodzinie nie do końca idealnej”, poznajemy dalsze losy głównych bohaterów – Clarie, Cartera, Gavina oraz ich rodzin i przyjaciół. Tym razem ich troje próbuje stworzyć prawdziwą rodzinę – kochającą się, ale zdecydowanie nie-idealną. Bo gdyby byli tacy idealni, to przecież – po pierwsze nie byliby sobą, a po drugie – byli śmiertelni nudni, nieprawdaż? Wszyscy nadal przeżywają swoje perypetie, których jest bez liku. Tym bardziej, że przed nimi zupełnie nowe wyzwania – oświadczyny, wieczory panieńskie i kawalerskie, poznawanie przyszłych teściów, wesela… Więcej do powiedzenia mają też bohaterowie do tej pory drugoplanowi, którym również nie brak ani poczucia humoru, ani fantazji. Pod dostatkiem tutaj momentów czasem zabawnych, czasem sprośnych – chociażby spontanicznego seksu w publicznej toalecie czy wizyty w seks-shopie. Wszystko podane w wersji ciepłej komedii sytuacyjnej, z której tylko bohaterowie wychodzą żywi (inni zapewne zginęliby śmiercią wynikłą ze spalenia się ze wstydu). Niestety, tym razem przytłoczyła mnie ilość tych seksualno- używkowych wybryków i ich schematyczność (ileż razy główni bohaterowie mogą zostać publicznie nakryci na uprawianiu miłości?), oraz mnogość bezpośrednich nawiązań i aluzji do sfery seksualnej. Przydałoby się tutaj przypomnieć starą dobrą zasadę Horacego o tak zwanym „złotym środku, czyli umiarze”. Tak, Pani Taro Sivec, co za dużo – to niezdrowo. I najlepsze łakocie też mogą czasem zaszkodzić, zemdlić.

Mimo iż autorka utrzymała styl znany z poprzedniej części – ciepłej komedii romantycznej, w której wszystko i wszystkim kojarzy się z seksem (od matki głównej bohaterki do jej 5-letniego synka), mnie tym razem czegoś zabrakło. Specyficzne poczucie humoru, ciągłe mówienie o waginach, „parówkach”, „orzeszkach” i tak dalej momentami osiągały granice dopuszczalne dobrego smaku (chociaż do osób pruderyjnych nie należę) i po prostu… zaczęły mnie nużyć, bowiem to wszystko znałam już przecież z poprzedniej części. Clarie, która lubi zaszaleć, a mając „za mało krwi w alkoholu”, popełnia masę głupstw; lubieżna Liz, której tylko jedno w głowie; Drew i jego sprośne koszulki czy wreszcie kilkuletni Gavin, przeklinający, kopiący w „orzeszki”, mówiący o „parówkach” i „waginach”. Tak, to też już było. W części pierwszej.

Chociaż książkę nadal czytało się lekko i szybko, po kilku rozdziałach desperacko oczekiwałam jakiejś zmiany, nagłego zwrotu akcji, czegoś, co przerwałoby słodko-pikantną sielankę, ale niestety – nic takiego się nie wydarzyło. Zrozumiałam, że ani Tara Sivec, ani wykreowani przez nią bohaterowie, niczym mnie już nie zaskoczą i prawdopodobnie do końca będzie równie nudno, płasko i przewidywalnie. A nawet i ten charakterystyczny, cięty i błyskotliwy dowcip – znak rozpoznawczy serii Sivec – stępił już swój pazur. Nie oznacza to, że książka jest słaba, tylko że – w porównaniu do części I – słabsza. O ile ta pierwsza była „genialna” – świeża niczym podmuch wiosennego wiatru i odkrywcza, o tyle ta druga… po prostu przeciętna. Nie wniosła niczego nowego do mojego życia, nie zaskoczyła. Wniosek? Równie dobrze mogłam pozostać przy lekturze wyłącznie części I. Po kolejną już raczej nie sięgnę. Natomiast z całą pewnością jeszcze nie raz przeczytam początek historii, bowiem część I serii „Chocolate Lovers” na stałe zagościła w moim sercu i na półce.

Kolejna z książek, jaką wybrałam aby Wam zaprezentować to „Kreatywne myślenie dla bystrzaków” autorstwa Davida Coxa, psychologa, marketingowca i konsultanta do spraw kreatywnych biznesów.

Sama książka ma kartonową oprawę i jest dosyć duża – 340 stron. Tekst ułożony jest przejrzyście, aby wygodniej było czytać i znaleźć interesujący nas temat. Cena moim zdaniem adekwatna do rozmiaru książki i ilości stron – 40 zł.

Ta książka z powodzeniem zastąpi nam kursy szybkiego czytania czy kreatywnego myślenia – można powiedzieć, że jest to kurs w książce. Omawia dokładnie te same zagadnienia, które są prezentowane na popularnych i bardzo drogich kursów, nieosiągalnych dla wszystkich.

W książce znajdziemy pomocne rady, ćwiczenia dla naszego umysłu i pozostałych zmysłów. Poruszanych jest wiele problemów, z którymi stykamy się na co dzień. Opisane zostały sposoby na walkę ze stresem, tremą, złym nastrojem i samopoczuciem. Znajdziemy wskazówki, dzięki którym uzyskamy pełnie relaksu w bardzo łatwy sposób. Dowiedziałam się tu wiele nowych rzeczy, których nie czytałam nigdy wcześniej, czego szczerze mówiąc się nie spodziewałam. 

Tak naprawdę czytanie tej książki to świetna zabawa – możemy wcielać się w role różnych postaci i poznawać siebie.

Taka książka bardzo przyda się osobom studiującym na kierunku pedagogicznym/ psychologicznym  – wiem to z własnego doświadczenia. Ale polecam ją każdej osobie, która chce dokonać zmian we własnym życiu i bardziej rozumieć siebie oraz spełniać swoje marzenia.

Annabelle, Garrett i Milo przyjaźnią się od lat. Razem mieszkają i spędzają wolny czas. Wiedzą, że zawsze mogą na siebie liczyć. Wspólnie świętują sukcesy i opijają porażki. Mogłoby się wydawać, że to zupełnie zwyczajni ludzie, a ich życie to praktycznie sielanka.

A gdyby tak okazało się, że to wszystko jest jedynie grą pozorów? A jeśli każdy z nich ma swoje sekrety, których pilnie strzeże przed pozostałymi?

Kiedy Milo ginie w tajemniczych okolicznościach, podczas wykonywania służbowych obowiązków, Annabelle i Garrett udają się w podróż na gorącą Dominikanę, żeby rozwiązać zagadkę jego śmierci.

Każdy kolejny dzień tej wyprawy to dla bohaterów niezwykle trudny sprawdzian. Szybko przekonują się, jak niewiele o sobie wiedzą, mimo że przez wiele lat byli niemal nierozłączni. Następne rodziały rozdziały obnażają ich sekrety, ukazując skomplikowaną i nie zawsze czystą grę między nimi. Dlaczego udawali? Po co i przed kim? Czy kłamstwo faktycznie może być dobrym sposobem na ochronę najbliższych?

Za książkę zabrałam się przepełniona optymizmem i niecierpliwością. Wcześniej bowiem poznałam inną powieść tej autorki- „Pokusy i łakocie", które bardzo mnie zauroczyły. Tyle, że tym razem sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. Pierwszy raz spotkałam się z książką, stanowiącą połączenie tylu różnych gatunków. Autorka zaserwowała swoim czytelnikom prawdziwy miks, próbując umiejętnie połączyć ze sobą romans głównych bohaterów, kryminalną intrygę oraz sensacyjny klimat z domieszką thrillera. Mimo że powieść czytało się przyjemnie i szybko, nie do końca przekonało mnie takie nagromadzenie pomysłów.

Autorka bardzo dobrze oddała seksualne napięcie i wzrastające pożądanie, jednak trochę mi to przeszkadzało w skupieniu się na książkowej intrydze. Jak tu myśleć o groźnych przestępcach i próbować rozwiązać zagadkę, skoro w tle, gdzieś z tyłu głowy, wciąż mamy te damsko-męskie namiętności? Pewnie, romanse i przelotne miłostki pojawiają się nawet w mroczniejszych książkach, co więcej, zaskakująco często, jednak dla mnie było tego zdecydowanie za dużo. Być może powszechne zakwalifikowanie tej powieść do kategorii „romans" powinna dać mi do myślenia, ale gdzie pasjom i pożądaniom do wielkiej, sensacyjnej sprawy?

Poza romansem, było za to naprawdę nieźle. Podobała mi się wykreowana przez autorkę fabuła, wątek kryminalno- sensacyjny został poprowadzony naprawdę ciekawie, chociaż nie była to bardzo skomplikowana i zanadto oryginalna zagadka. Dobrym pomysłem okazało się także umiejscowienie akcji w dominikańskim, gorącym klimacie- do tej pory nie spotkałam się z Dominikaną w lekturze. Bardzo lubię wątki związane z funkcjonowaniem rządowych agencji i pod tym względem autorka mile mnie zaskoczyła, dobrze oddając specyfikę działania tych podmiotów. Zgrabnie przedstawiła także zaostrzanie się konfliktu i sytuację zagrożenia, poczułam te emocje.

Poza tym, autorka stworzyła interesujących, złożonych bohaterów, poświęcając nieco miejsca na aspekty obyczajowo psychologiczne. Czy przeszłość może zdominować nasze zachowanie? Czy pochodzenie określa nas, jako ludzi? Czy w obliczu zagrożenia poważne uczucia mogą przetrwać? Odpowiedzi na te intrygujące pytania znajdziemy w tej powieści.

Doceniłam także ukazanie relacji łączących tych troje bohaterów. Wydaje mi się dosyć oczywiste, że jakikolwiek związek pomiędzy kobietą i dwoma mężczyznami nie może mieć szczęśliwego finału, zwłaszcza, kiedy tak istotne pojęcia jak miłość, przyjaźń i namiętność wciąż ze sobą rywalizują. Czy można tego uniknąć? Jak daleko człowiek może się posunąć w dążeniu do własnego szczęścia? Jak bardzo można przesunąć granice trzymające w ryzach naszą moralność?

Sivec stworzyła całkiem przyjemną powieść, chociaż to nagromadzenie wątków jest moim zdaniem mocno przesadzone. Przynajmniej mi to bardzo przeszkadzało. Przecież to książka, w której bohaterowie mają wyjaśnić okoliczności śmierci swojego przyjaciela, a nie kolejna część erotycznych przygód pana Greya. To ciekawa propozycja dla osób liczących na gorące sceny namiętności, jednak dużo słabsza dla tych, którzy oczekują porządnej książki sensacyjnej.

Nigdy nie uważałam za dobry pomysł wydalenia z siebie małego człowieka, a przy okazji przeistoczenia szparki w coś przywodzącego na myśl krwisty befsztyk, na który żaden facet nawet nie spojrzy, że o ciupcianiu nie wspomnę.

Claire Morgan nie chciała mieć dzieci. Nigdy. Życie jednak często weryfikuje nasze plany. Dziewczyna przekonała się, że szalone noce w towarzystwie dużej ilości alkoholu i przystojnych chłopaków nie są najlepszą strategią uniknięcia potomstwa. Szybko zrozumiała także, że dziecko zmienia całe życie jego matki. Szczególnie, kiedy ze wszystkimi problemami zostaje ona sama.

Brzmi zwyczajnie? Nieco banalnie? Myślicie pewnie, że to jedna z wielu książek, które szybko się czyta i równie szybko zapomina. Nic bardziej mylnego.

Narracja prowadzona przez Claire jest zabawna i ironiczna. Dziewczyna nie robi z siebie ofiary losu, nie przeżywa i nie dramatyzuje. Po prostu przedstawia nam garść faktów, kilka słów o tym, jak do tego doszło, ogólnikowe informacje o ojcu dziecka i tym, dlaczego go z nimi nie ma. Jako samotnej matce nie było jej łatwo, musiała zrezygnować ze swoich marzeń, ale synek był dla niej najważniejszy.

A skoro już o nim mowa, Gavin to najbardziej uroczy bohater tej opowieści. Cudowny czterolatek, który wiele razy swoimi tekstami rozbawił mnie do łez. Chłopiec potrafiący zawstydzić i wprawić w zakłopotanie wszystkich dorosłych w otoczeniu. Niezwykle dziecinny, a jednak momentami zaskakująco poważny i pamiętliwy. Gaduła, któremu nie zamyka się buzia. Ktoś, kto z upodobaniem opowiada o swojej parówce i pyta, co to za guziczki na piersiach mamy. No cóż, trudny orzech do zgryzienia.

Na okładce pogrubioną czcionką wydrukowano obietnicę, że pokochamy książkowych bohaterów. I muszę przyznać, że wydawca ani odrobinę nie minął się z prawdą. Oprócz zabawnej, odważnej i słodkiej Claire oraz jej pociesznego synka, otrzymaliśmy całą gamę wspaniałych młodych ludzi z jej otoczenia- zwariowaną, nieco lubieżną przyjaciółkę Liz, jej sympatycznego narzeczonego oraz Cartera- ojca małego.

Jak na młodych ludzi przystało, wiele miejsca w ich codziennym życiu zajmuje seks- jeden z dominujących tematów tej opowieści. Od seksualnej przygody zaczynają się kłopoty Claire. Seks także „otacza ją" na co dzień, z jednej strony ma bowiem szybko dorastającego chłopca, który tak wiele chce wiedzieć, z drugiej przyjaciółkę otwierającą sex shop. Poza tym ponowne spotkanie z Carterem rozpoczyna zupełnie nowy etap w erotycznym życiu Claire- czas spełnień, uniesień i rosnącego pożądania.

Jak już wspomniałam, „Pokusy i łakocie" nie należą do banalnych historii. Wśród tych wesołych, przepełnionych seksualnym napięciem stron ukryte zostało wiele ważnych kwestii. Autorka, czasami zupełnie niepostrzeżenie, przemyca je w poszczególnych wątkach. Mimo całego poczucia humoru, ironii, różnych wpadek i zbiegów okoliczności, Tara Sivec nie zapomina, jak istotnymi sprawami są przyjaźń, miłość rodzicielska, samotne macierzyństwo, czy konieczność odłożenia marzeń na później. W tym pozornie zwyczajnym romansie z happy endem nie brakuje wzruszeń, przypominających o tym, co naprawdę powinno być ważne.

Istotne miejsce w powieści zajmuje także czekolada, zagościła ona także na książkowej okładce. Bardzo miło wspominam „Klub miłośniczek czekolady", dlatego z przyjemnością sięgnęłam po tę „słodką historię". Uwielbiam słodycze i w ciemno założyłam, że opowieść, w której się pojawiają, nie może być zła. Czekolada ma tutaj duże znaczenie i ważną symbolikę. Nierozłącznie kojarzy się bowiem z Claire i jej marzeniami, stanowi także pewien łącznik między naszą sympatyczną parą.

Dużym plusem tej powieści okazała się także narracja. Początkowo prowadzona jedynie przez Claire, po jej ponowym spotkaniu z Carterem, zaczyna być podzielona między nich. Autorka bardzo dobrze oddała specyfikę myślenia obojgu bohaterów, robiąc to w zabawny sposób.

Kiedy sięgałam po tę pozycję, liczyłam na wspaniałą kobiecą literaturę. Dawno już nie czytałam, bowiem książki typowo dla kobiet i o kobietach. I nie zawiodłam się. To lekka, ale pouczająca lektura, na łamach której bohaterowie po prostu dojrzewają, poznając lepiej siebie i partnera. Nie jest to literatura wysokich lotów, ale świetna propozycja na chwilę relaksu i dobrej zabawy z babskim czytadłem. Naprawdę dobrze się bawiłam, poznając kolejne wpadki Claire i prześmieszne teksty jej synka Gavina, rozumiejąc przy tym, że macierzyństwo nie jest łatwą sztuką. Nigdy, niezależnie od okoliczności, tych bardziej, lub mniej sprzyjających.