Recenzje

Czym jest propaganda każdy wie, a przynajmniej się domyśla. Niewątpliwie wpłynęła na losy świata, niewątpliwie w dalszym ciągu wpływa. Dziś, w czasach konsumpcjonizmu, dominacji wielkich przedsiębiorstw oraz chęci posiadania jak największych wpływów, jest obecna niemal w każdym elemencie życia. By się jej przeciwstawić, nie pozwalając jej zawładnąć swoją świadomością, powinniśmy poznać ją od podszewki, co jest możliwe dzięki książce "10 przykazań propagandy".

Brian Anse Patrick jest profesorem na wydziale komunikacji Uniwersytetu Toledo. Jest autorem wielu książek oraz znanym amerykańskim ekspertem w dziedzinie kultury posiadania i używania broni palnej, a także specjalistą od historii i technik propagandy.

Propagandę można definiować na różne sposoby, jednak, najprościej mówiąc, jest to świadome oddziaływanie na odbiorcę (jednostkę bądź zbiorowość), mające na celu ukształtowanie określonych poglądów lub zachowań. Powstała przede wszystkim jako broń przeciwko heretykom, innowiercom i reformatorom, z którymi Kościół skutecznie walczył (między innymi skazując na śmierć), potwierdzając tym swój monopol do definiowania nie tylko spraw duchowych, związanych z religią, ale również innych elementów rzeczywistości. Zapoczątkowana na początku XVII wieku, za sprawą ustanowienia Kongregacji Rozkrzewiania Wiary przez papieża Grzegorza XV, będącą pierwszą kampanią komunikacyjną i propagandową na skalę światową, umocniona przez wybuch i następstwa I wojny światowej, nowej formy mass mediów oraz technologii komunikacyjnej, doczekała się licznych dociekań naukowych, badań i doświadczeń, oraz realnej wszechobecności w dzisiejszych czasach.

"10 przykazań propagandy", cytując opis z okładki, jest mieczem obosiecznym, pomagającym nie tylko zorganizować antypropagandową ochronę w życiu osobistym i zawodowym, ale również przeprowadzić skuteczny atak. A walczyć jest o co, bowiem każdego dnia, za sprawą różnych źródeł, jesteśmy atakowani różnymi hasłami, reklamami czy treściami, mającymi na celu wzbudzenie w nas pożądanej postawy, zmieniając tym naszą naturę oraz wpływając na nasze ideologie. Jak to się odbywa? Przeciwnicy (propagandyści) znają różne sprawdzone i skuteczne sposoby, do których możemy zaliczyć kuszenie nowościami, ulepszeniami oraz humorem, wpajanie różnych prostych komunikatów w sposób systematyczny i ciągły, dobór odpowiednich słów bądź stylu, wzbudzanie zainteresowania lub budowania wrażenia tajemnicy, którą będziemy chcieli poznać lub rozszyfrować, gdyż, jak powszechnie wiadomo, zakazany owoc smakuje najlepiej. Nie sposób uniknąć tego typu sytuacji (jak i wymienić wszystkich technik propagandy!), ponieważ mają miejsce niemal na każdej płaszczyźnie, towarzysząc nam zarówno w pracy, jak i po niej (w telewizji (sic! nawet, czego nie każdy by się spodziewał, w programach informacyjnych, które z definicji powinny być obiektywne i rzetelne), prasie, internecie), polityce (w przemówieniach, na wiecach, kampaniach) oraz innych elementach naszego funkcjonowania.

Książka została napisana w sposób akademicki, przepełniona jest licznymi dygresjami, dotyczącymi obserwacji społeczeństwa oraz życia jednostek, odwołaniami historycznymi i kulturowymi, doświadczeniami oraz badaniami naukowymi. Szeroki zasób informacji i wiedzy, odniesień do badań wybitnych socjologów i obserwacji naukowców, posługiwanie się specjalistyczną terminologią, sprawiają, że "10 przykazań propagandy" trudno przeczytać jednym tchem (chyba, że jest się miłośnikiem niniejszego tematu), jednak, co należy zaznaczyć, lektura nie nuży i nie zachęca do odłożenia pozycji "na później", co zostało osiągnięte dzięki niezagłębianiu się w najgłębsze kwestie omawianego zjawiska. Książka powinna zainteresować przede wszystkim studentów psychologii, dziennikarstwa, socjologii oraz ludzi interesujących się otaczającą nas rzeczywistością i funkcjonowaniem mass mediów.

Mniej więcej dziesięć lat temu, w czasach kiedy o takich systemach operacyjnych jak Android czy iOS nikt oficjalnie nie słyszał, a na telefonach komórkowych królował jeszcze Symbian OS, wpadła mi w ręce książka Symbian OS Explained: Effective C++ Programming for Smartphones autorstwa Jo Stichbury. Co ciekawe, tytuł ten (swoją drogą: jedna z najlepszych technicznych pozycji w swojej dziedzinie) zapadł mi w pamięć ze względu na cytat umieszczony w nagłówku jednego z rozdziałów książki. Cytat tenw wolnym tłumaczeniu brzmiał następująco: „W teorii, nie ma różnicy pomiędzy teorią a praktyką. W praktyce: jest”. 

Jeśli zdarzyło Ci się pracować w komercyjnych projektach, to podejrzewam, że na własnej skórze przekonałeś się o prawdziwości powyższego stwierdzenia. Prawda jest taka, że każda technologia ma dwa oblicza: to teoretyczne, gdzie wszystko pięknie działa i wszystkie klocki idealnie do siebie pasują, i to praktyczne, gdzie przychodzi nam zmagać się z szeregiem problemów, niedoróbek, ograniczeń itd. Między innymi z tego powodu nie jestem wielkim fanem książek opisujących technologie. Kłopot z nimi jest taki, że bez względu na umiejętności, doświadczenie i elokwencję autora, zawarta w nich wiedza przy obecnym tempie rozwoju technologii niesamowicie szybko się dezaktualizuje… Dlatego bardziej skłonny jestem inwestować w książki przedstawiające wiedzę w ujęciu przekrojowym (co pewnie zauważyłeś, czytając kolejne artykuły wchodzące w skład kolumny „Klub Dobrej Książki”).

Dziś jednak postanowiłem zrobić wyjątek i przedstawić książkę o charakterze stricte technologicznym: Platforma Android. Nowe wyzwania. Na dzień dzisiejszy Android to niewątpliwie jeden z gigantów na polu bitwy technologii. Jak każda technologia, posiada on swoje jaśniejsze i ciemniejsze strony. Platforma Android. Nowe wyzwania to tytuł, który przedstawia wiedzę trudną do znalezienia w Internecie (nic mnie bardziej nie denerwuje jak tytuły, które są lekko rozszerzoną wersją dokumentacji umieszczonej w sieci): szereg praktycznych, konkretnych informacji, pozyskanych na bazie wieloletniej pracy z tą platformą. Książka podzielona jest na trzy duże części: Solidne podstawy, Efektywne

wykorzystanie składników oraz Przekraczanie barier. Część pierwsza (której nazwa mówi sama za siebie) składa się z dwóch rozdziałów: Konfigurowanie środowiska programistycznego oraz Efektywne programowanie w Javie na Androidzie.

Czytelnik zapozna się tutaj z szeregiem istotnych zagadnień takich jak:

• Porównanie Javy Dalvik z Javą SE,


• Optymalizacja kodu Java dla Androida,


• Zarządzanie pamięcią i alokacją,


• Wielowątkowość w Androidzie

i wiele innych… Część druga książki skupia się na zagadnieniu efektywnego wykorzystania składników systemu Android. Czytając, poznasz tajniki takich zagadnień jak:

• Składniki, manifesty i zasoby


• Interakcja z użytkownikiem i projektowanie interfejsów,


• Interfejs użytkownika dla zaawansowanych,


• Usługi i zadania w tle,


• Komunikacja międzyprocesowa,


• Odbieranie komunikatów i zmiany konfiguracji,


• Przechowywanie i serializacja danych,


• Pisanie automatycznych testów.

I wreszcie (najbardziej obszerna) trzecia część książki to przegląd zaawansowanych, praktycznych technik, które możesz z powodzeniem stosować w swoich projektach:

• Zaawansowane aplikacje obsługujące audio, wideo oraz kamerę,


• Bezpieczeństwo aplikacji na Androidzie,


• Mapy, lokalizacja i API aktywności,


• Kod macierzysty i JNI,


• Ukryte API Androida,


• Hakowanie platformy Android,


• Praca w sieci, usługi sieciowe oraz zdalne API,


• Komunikacja ze zdalnymi urządzeniami,


• Usługi Google Play,


• Dystrybucja aplikacji w sklepie Google Play.

Czy można polecić tę książkę? Podsumuję to tak: mój kolega z pracy, który od około 3 lat programuje zawodowo aplikacje pod Androida, po przeczytaniu kilku pierwszych rozdziałów stwierdził, że dawno nie czytał tak dobrej książki w tej dziedzinie i że w każdym rozdziale odkrywa coś nowego, co jest w stanie z miejsca praktycznie zastosować w swoim bieżącym projekcie. Czy może być lepsza rekomendacja?!

Dom, budynek, nieruchomość - od wieków to właśnie te pojęcia kojarzyły się z bogactwem, zyskiem, poczuciem finansowego bezpieczeństwa i stabilizacji. Ten, kto miał, ma i będzie miał na własność nieruchomość w postaci budynku, ten nigdy nie będzie skazany na tułaczkę, biedę, niepewność jutra..Jednak posiadanie nieruchomości w postaci domu, to nie tylko element i jeden ze składników życia człowieka, ale także pomysł na owe życie i na pomnażanie przez to swoich pieniędzy. Osobę, która zawodowo zajmuje się nabywaniem, dzierżawieniem, wynajmowaniem i sprzedażą domów, nazywamy z ang. Landlordem..I właśnie zawodowi landlorda, czyli osoby inwestującej swój majątek w rynek nieruchomości, poświęcona jest książka autorstwa Marcina Matuszewskiego pt. "Landlord. Jak osiągnąć wolność finansową, inwestując w nieruchomości".

Książka Marcina Matuszewskiego to swoisty poradnik dla wszystkich tych, którzy chcieliby zainwestować swoje pieniądze w nieruchomości. Na przykładzie własnych doświadczeń i doświadczeń kolegów z branży, autor dzieli się wskazówkami, radami i pomocą w tym, jak stać się skutecznym i dobrym swoich fachu, landlordem. Znajdziemy tu historię jego przygody z rynkiem nieruchomości, opisy błędów i pomyłek, a także kluczowych decyzji, którym zawdzięcza swój sukces. Ponadto znajdziemy tu także szereg praktycznych porad, odnoszących się do takich kwestii jak wybór nieruchomości, negocjacje z właścicielem, sposoby sporządzania umowy i poszukiwanie odpowiedniego najemcy..Wreszcie książka ta zawiera obraz i główne zasady działania i funkcjonowania landlorda, które są niezbędne do tego, by ten mógł osiągnąć sukces i stabilizację finansową..

Lektura tej pracy to nie tylko interesujące doświadczenie o charakterze naukowo-poznawczym, ale także doskonała rozrywka. Rozrywka wynikająca z tego oto faktu, iż śledzimy tutaj, bynajmniej w pierwszej części, historię człowieka który zaryzykował, postawił wszystko na jedną kartę i po wielu trudach i przeszkodach, wyszedł z owej batalii, zwycięsko. Myślę, że bardzo dużym plusem tej publikacji jest właśnie ten fakt, iż stoi za nią człowiek, który nie tylko sam stał się landlordem, ale także przeszedł wszystkie poszczególne etapy stawania się nim, na własnej skórze. Dzięki temu książka ta jest właśnie dla takich zwykłych ludzi jak Ja, jak Ty, jak każdy Nas..

Na uwagę zasługuje niezwykle bogata i ujęta w wyczerpującej formie zawartość merytoryczna tej publikacji. Znajdziemy tutaj naprawdę wszystko, co każdy landlord wiedzieć powinien. I tak oto dowiemy się jak poruszać się na rynku ogłoszeń nieruchomości, jakie budynki powinny przyciągać Naszą uwagę, jak negocjować z ich sprzedawcami. Kolejnym krokiem i kolejnymi niezbędnymi informacjami są zawarte tutaj wskazówki na temat wyposażenia zakupionych mieszkań, weryfikacji potencjalnych najemców czy też sporządzania umowy najmu. I wreszcie znajdziemy tu cały szereg porad na temat tego, jak inwestować zdobyte pieniądze, jak pomnażać ów majątek, jak radzić sobie z bankami i jak umiejętnie korzystać z ich szerokich ofert. Na koniec zawarto tutaj słów kilka o samej idei "bycia" landlordem, co wywarło na Mnie naprawdę wielkie wrażenie. Doskonałym uzupełnieniem tych wszystkich informacji jest zawarty tutaj słowniczek, wyjaśniający cały szereg trudnych pojęć i znaczeń.

Książka ta została napisana bardzo prostym i przystępnym językiem, trafiającym idealnie do każdego czytelnika, nawet takiego który do tej pory nie miał nic wspólnego z rynkiem nieruchomości. Myślę że to bardzo ważne, iż książka ta ma właśnie taki charakter, nie zaś trudnego w odbiorze działa stricte naukowego, przeznaczonego dla wąskiego grona studentów czy też zawodowych sprzedawców nieruchomości. To książka dla każdego, kto szuka dobrego pomysłu na inwestycje, zarobek, zawód i dostatnie życie..

"Landlord. Jak osiągnąć wolność finansową, inwestując w nieruchomości" to lektura licząca zaledwie 89 stron, co także wydaje się być wielkim atutem tej publikacji. Dzięki temu właśnie możemy poświęcić jej kilkanaście, kilkadziesiąt minut dziennie, a i tak w bardzo krótkim czasie dowiemy się na temat inwestowania w nieruchomości wszystkiego, co wiedzieć powinniśmy. Marcin Matuszewski pisze tutaj o swoich doświadczeniach i poradach w bardzo konkretny, rzeczowy i prosty sposób. Nie skupia się na niepotrzebnych kwestiach, nie wdaje w teoretyczne rozważania czy też długie, naukowe dygresje. Tutaj są same fakty tylko i wyłącznie, podane prosto "na tacy". I tak właśnie być powinno:)!

Książka Marcina Matuszewskiego to świetna propozycja dla tych, którzy szukają czegoś nowego w swoim życiu, jakiejś wskazówki, porady na temat tego, jaką nową drogę zawodową obrać i w co zainwestować swoje zaskórniaki. I przyznam szczerze, że po lekturze tej książki trudno jest nie popaść w hura optymizm, każący zostawić za sobą wszystko to co było, i rozpocząć nowe życie.., życie landlorda:). Ale to już tylko i wyłącznie należą się komplementy i uznania pod adresem autora, iż dotarł i przekonał swych czytelników do takich racji i wniosków. Polecam i życzę powodzenia w zawodzie landlorda:)!

Drogie Panie, jeśli macie dosyć wszelkich Christianów, Crossów i Coltonów (oraz ich klonów); jeśli odczuwacie przesyt książek pełnych toksycznej namiętności i bólu, trudnych emocji, zdrad, rozstań oraz życiowych dramatów – sięgnijcie po „Pokusy i łakocie” Tary Sivec. W kategorii najnowszych romansów dla kobiet jest to książka absolutnie wyjątkowa – pełna ciepła i poczucia humoru, pachnąca czekoladą. I… trochę niegrzeczna… A, i przygotujcie sobie chusteczki. Ale spokojnie – podczas tej lektury płakać będziecie tylko ze śmiechu. Bowiem jak to na dobrą komedię romantyczną przystało – ta powieść jest przede wszystkim lekka i naprawdę zabawna.

Jak bardzo zabawna, można przekonać się od dosłownie pierwszych stron, bowiem powieść rozpoczyna się od monologu retrospektywnego głównej bohaterki, który idealnie oddaje jej specyficzne poczuciu humoru:

„W każdej z książek o dzieciach pisanych przez kobiety, które przeżyły najwspanialsze ciąże na świecie, można przeczytać, że z płodem powinno się rozmawiać. To chyba jedyna porada, jaką z nich zaczerpnęłam. Codziennie powtarzałam mu, że jeśli zmasakruje mi pochwę, nagram cały poród na wideo, a potem wszystkim jego przyszłym dziewczynom będę pozakazywała potencjalne konsekwencje przypadkowego seksu i w ten sposób skreślę mu jakiekolwiek szanse na łóżko. Pieprzyć słuchanie Mozarta i czytanie Szekspira. Jak interweniować, to skutecznie” (s. 10).

Jeśli tego typu, specyficzne poczucie humoru przypadło ci do gustu, jesteś gotowa, aby czytać dalej i poznać główną bohaterkę, Clarie Morgan. Clarie to dwudziestoczteroletnia samotna mama czteroipółletniego Gavina, otoczona gronem rodziny i przyjaciół. Oprócz poczucia humoru, wyróżnia ją jeszcze jedno – miłość do czekolady i czekoladowa aura, którą roztacza dookoła. Tak mówi sama o sobie:

„(…) Ja od zawsze chciałam mieć sklep ze słodyczami i ciastkami. Odkąd pamiętam, tkwiłam w kuchni, polewając czekoladą różne słodkości albo piekąc ciasta. Tata często żartował, że nigdy nie mogłabym się niepostrzeżenie koło niego prześlizgnąć, gdyż zdradzał mnie wyczuwalny na kilometr zapach czekolady. Faktycznie, chyba każdym porem emanowałam czekoladowym aromatem” (s. 35).

Główną bohaterkę poznajemy w momencie, gdy jej marzenie właśnie się spełnia – wraz z najbliższą przyjaciółką, Liz, otwiera sklep o intrygującej nazwie „Pokusy i łakocie” (skąd nawiązanie do łakoci, można się domyślać, ale co do „pokus” – to po prostu koniecznie trzeba przeczytać). W tym czasie niespodziewanie spełni się także inne skryte marzenie Clarie – ponownie spotka ojca swojego dziecka, Cartera. Czy tych dwoje, którzy pięć lat temu spędzili z sobą tylko jedną noc, rozpozna się i odnajdzie miłość? Właśnie wokół tego wątku zbudowana została fabuła „Pokus i łakoci”, fabuła dość prosta i niemal jednowątkowa. I w gruncie rzeczy – dość przewidywalna. Ale to nie trzymaniem czytelnika w napięciu autorka zatrzymała mnie na dłużej, tylko ciepłem i poczuciem humoru. Czytając ten romans, mogłam się naprawdę zrelaksować, bo na głównych bohaterów i ich uczucie nie czyhało na każdej stronie „śmiertelne zagrożenie” (czy to pochodzące z zewnątrz, czy też z ich psychiki). „Pokusy i łakocie” to po prostu ciepła, lekka i przewidywalna komedia romantyczna, a nie melodramat. Cóż za odmiana!

W powieści Tary Sivec ujęło mnie przede wszystkim to, że autorka przełamała schemat bohaterów nad-ludzi – zabójczo pięknych i nieprzyzwoicie bogatych. Ci wykreowani przez nią są po prostu absolutnie ludzcy, zwyczajni i „swojscy” niczym przysłowiowa „dziewczyna z sąsiedztwa”. Główni bohaterowie „Pokus i łakoci” – Clarie i Carter – to typowi przedstawiciele klasy średniej (może nawet tej niższej warstwy) z prowincjonalnego miasteczka – ciężko pracujący, niebrzydcy – ale też i nie modele. Ona – ciężko pracująca, młoda samotna mama, która dla rodzicielstwa musiała porzucić studia, On – przystojny, ciepły i opiekuńczy, ale… ani słowa o pieniądzach. Kelnerka i pracownik fabryki. Czy to możliwe? Przyznam, że nawet spodziewałam się momentu, w którym – jak w typowej wersji Kopciuszka dla dorosłych – nagle okaże się, że główny bohater jest jednak milionerem i od tej chwili ci dwoje będą żyli jak w przysłowiowej bajce… ale nic z tego. Żadnej drogi na skróty. Po prostu samo życie. Może to i dobrze? Clarie i Carter, jak na zwykłych śmiertelników przystało, mają ludzkie problemy i ludzkie słabości – pracują na zmiany (on), czasem wypiją za dużo i potem „puszczają pawia” (ona), niemiłosiernie chrapią (on), nie mają czasu na seks i/lub siły, a kiedy próbują po raz pierwszy zasnąć razem (romantycznie objęci)… jest im cholernie niewygodnie! Ale wracając do seksu (zwanym tu „rozmowami międzymiastowymi”) – ich pierwszy raz i późniejszy seks jest tak samo „ludzki” (czyt. prawdziwy) jak i oni sami – ciepły, normalny. Bez „porno-mistycznych fajerwerków”, za to z dzieckiem pukającym do drzwi, bo w środku nocy zachciało mu się pić. I co ważne, zbliżenia (które stanowią dodatek do fabuły, a nie jej trzon) opisane zostały w sposób z jednej strony naturalistyczny, ale z drugiej – ciepły i niewulgarny, dlatego nie powinny nikogo zniesmaczyć. I kończąc tę kwestię – seks w „Pokusach i łakociach” jest dokładnie taki, jak cała książka – lekki, niewymuszony, pozbawiony ciężkiego patosu, okraszony sporą szczyptą pieprzu i… czekolady. A przede wszystkim – pełny zdrowego dystansu do siebie i rzeczywistości oraz ciepłego humoru.

Bohaterów wykreowanych przez Sivec nie sposób nie polubić. Są tak prawdziwi, naturalni i ciepli, a przy tym zabawni, że aż chciałoby się mieć ich w gronie swoich najbliższych przyjaciół – bo spotkanie z nimi to niezawodny sposób na przygnębienie i nudę. Co więcej, nie skrywają mrocznych sekretów i nie noszą z sobą całego bagażu traumatycznej przeszłości. Są dość dojrzali emocjonalnie, co w tego typu powieściach zdarza się nieczęsto, ponieważ najczęściej to właśnie niedojrzałe zachowania napędzają fabułę i odpowiadają za wszystkie te dramatyczne zwroty akcji. A także namiętność. Clarie to kobieta z krwi i kości, stąpa twardo po ziemi, ma silny charakter i nie użala się nad sobą (nadmiernie); Carter zaś, jak na prawdziwego mężczyznę przystało, nie ucieka od nowej rzeczywistości i zobowiązań – jest odpowiedzialny i szybko dojrzewa do nowej roli. Prawda, że nieczęsta kompilacja cech głównych bohaterów w tego typu powieściach?

Tym, co urzekło mnie w powieści Sivec oprócz naturalności bohaterów, to styl, w jakim napisana została ta opowieść. Można powiedzieć, iż jej znakiem rozpoznawczym jest specyficzne poczucie humoru – językowego oraz sytuacyjnego, przy czym większość dowcipu wynika z aluzji i odniesień do seksu. I chociaż opisów seksu w sensie stricte nie ma tutaj zbyt wiele, z dosłownie każdej strony atakują czytelnika „waginy”, „wibratory”, „sutki”, „parówki” i „orzeszki”. Seks stanowi główny temat rozmów zarówno otwartych, jak i aluzji i niedopowiedzeń i czasem wydaje się, iż bohaterowie (od 4-letniego dziecka Clarie do jej matki) nie myślą i nie mówią o niczym innym, a wszystko w tej książce kręci się właśnie wokół seksu. Być może zastanawiacie się, czy aby nie przekracza to granicy dobrego smaku. Otóż, zazwyczaj nie, chociaż to zapewne też kwestia indywidualnej tolerancji na tego typu dowcip. A mówiąc o dowcipie – myślę, że należy tutaj docenić polskiego tłumacza, ponieważ książka obfituje w liczne gry słowne i takie ich oddanie, by nadal miały sens i były zabawne, z pewnością było nie lada wyzwaniem.

Mimo iż „Pokusy i łakocie” to książka z gatunku tych niewymagających historii, które czyta się łatwo, szybko i przyjemnie, na pewno nie jest ani płytka, ani bezwartościowa. Wręcz przeciwnie, autorce udało się z powodzeniem wpleść wartościowy przekaz dotyczący chociażby rodzicielstwa, które wymaga poświęceń i odłożenia własnych marzeń na później, odpowiedzialności czy siły przyjaźni.

Podsumowując, „Pokusy i łakocie” Tary Sivec to ciepła i pełna humoru opowieść, po którą warto sięgnąć szczególnie w trudniejszych chwilach. Z całą pewnością trafi na moją listę naturalnych, czytelniczych „prozaców”.

Polecam! A tymczasem sięgam po część II. Recenzja niebawem.

Rozwój osobisty. Dla wielu, w tym dla mnie, rzecz priorytetowa. Wartość nie do przecenienia. Jeden z najistotniejszych aspektów życia, pozwalający nie tylko zrozumieć świat, ale wynieść z niego jak najwięcej. By dowiedzieć się, jak czerpać z życia najobficiej, wykorzystując wszystkie dostępne możliwości, lubię sięgnąć po porady tych, którzy potrafią nie tylko wskazać odpowiednią drogę, ale również zmotywować. Niewątpliwie do takich osób należy Mateusz Grzesiak, radzący z książki "Success and Change".

Mateusz Grzesiak - międzynarodowy nauczyciel i trener, psycholog, autor książek o rozwoju osobistym, emocjonalnym i duchowym.

Spełnienie. Marzą o nim wszyscy: zarówno młodzi, jak i ludzie z bagażem doświadczenia. Pragną go studiujący, pracujący, mężczyźni i kobiety. Osiągnięcie poczucia satysfakcji z własnego życia jest w zasięgu ręki każdego z Nas. Jednak nielicznym się to udaje. Niektórzy gubią własną drogę, inni się poddają, a niektórym brakuje odwagi, by chwycić za stery własnego życia. By to wszystko osiągnąć, według Mateusza Grzesiaka, należy nauczyć się zarządzać jednym kluczowym czynnikiem, pozwalającym w pełni wykorzystać osobisty potencjał, zwiększyć własną efektywność i podnieść jakoś swojego życia. Tym czynnikiem jest oczywiście umysł.

Nie ukrywam, że nie przepadam za poradnikami. Podchodzę do nich z przymrużeniem oka, mając na uwadze świadomość, że niekiedy są nieudolnie napisane i nie są w stanie wnieść żadnej wartości w życie odbiorcy (niestety z takimi poradnikami często się spotykałem), a czas poświęcony na ich lekturę okaże się czasem straconym. Jednak, w przypadku "Success and Change" było inaczej, bowiem dobra sława oraz popularność autora (ponad sto tysięcy fanów na Facebooku!) sprawiła, że uwierzyłem w potencjalną siłę Jego najnowszej książki. I nie myliłem się.

Pozycja została podzielona na sześć rozdziałów: "Success and Change", "Ego Management System", "Time Management", "Inteligencja emocjonalna", "Modelowanie" oraz "Epilog - przyszłość". Każdy z nich dzieli się na mniejsze części i traktuje kolejno o: ogólnych uwarunkowaniach człowieka i psychologii sukcesu, komponowaniu osobowości (na męża, ojca, przedsiębiorce, nauczyciela, przyjaciela, obserwatora), realizowaniu własnych założeń (o celach, matrycy stwarzania siebie oraz stanach flow), istocie inteligencji emocjonalnej oraz procesie modelowania. Oprócz wymienionych wyżej zagadnień, autor oddaje w ręce czytelnika ćwiczenia oraz swoisty dekalog, będący zbiorem pięćdziesięciu pozytywnych nawyków.

"Success and Change", według opisu na okładce, jest prywatnym treningiem umysłu, pozwalającym na swobodną realizację planów i układania życia na własnych warunkach. Zgadzam się z tym. Co więcej, wysnułbym informacje o wiele prędzej idącą, traktującą o tym, że recenzowana pozycja to prosta, aczkolwiek wymowna, podróż w głąb siebie. Wraz z autorem, między innymi za sprawą licznych istotnych pytań retorycznych, dotyczących istoty życia, czytelnik jest zmuszony do konfrontacji własnych celi, osiągnięć, dawnych marzeń z tym, co przyniosło życie, gdzie i dlaczego się w tej chwili znajduje i dlaczego nie udało mu się osiągnąć tego, co zakładał. Niekiedy odpowiedzi na te pytania mogą przynieść nieprzyjemne myśli, jednak uzmysłowienie sobie tych prawd to jedyna droga do wymodelowania nowej osobowości, będącej spełnieniem oczekiwań względem siebie, jak i życia. W prostych, zrozumiałych słowach, na przykładzie licznych odwołań do życia codziennego, autor uzmysławia podstawowe, choć niekiedy zapomniane i oddalone na dalszy plan, wartości, takie jak samorozwój, potrzeba życia własnym życiem, samorealizacji.

"Success and Change" jest idealną pozycją dla wszystkich tych, którzy zagubili się we własnym życiu, szukają indywidualnej drogi do spełnienia marzeń i motywacji oraz poznania samego siebie. Polecam. Warto przeczytać.