Recenzje

Egzotyka Indonezji, choć dla nas – ludzi Zachodu – wyjątkowo tendencyjna, zasługuje na obszerną monografię. To bowiem kraj, o którym wiedza przeciętnego Europejczyka ogranicza się zwykle do położenia tego wyspiarskiego państwa na mapie, a którego różnorodność aż prosi się o gruntowne omówienie.

Czytelnik sięgnąwszy po „Archipelag znikających wysp” może poczuć się zdezorientowany. Książka zamiast być schematycznym przewodnikiem aspiruje raczej do leksykonu opracowującego najistotniejsze zagadnienia z zakresu gospodarki, kultury i obyczajowości Indonezji. Na próżno szukać w niej utartych szlaków, atrakcyjnych zabytków i adresów hoteli. To fascynująca opowieść o kraju wciąż tak niepopularnym wśród polskich turystów, stanowiąca jednocześnie zachętę do samodzielnej eksploracji egzotycznych zakątków.

A Indonezja to kraj miłośników futbolu i sportowej rywalizacji, choć mało kto zdaje sobie z tego sprawę. Mecze piłkarskie żywo interesują Indonezyjczyków zarówno grających, jak i kibicujących. Rozgrywki wiążą się z bijatykami i ogromnym zamieszaniem wokół boiska, co w większości przypadków przekracza poziom chaosu podczas burd na polskich stadionach. Ducha walki karmią Indonezyjczycy na wiele sposobów. Innym, choć z europejskiej perspektywy krwawym i niecywilizowanym, jest zaangażowanie mężczyzn w walki kogutów. Wyhodowanie ptaka, który rozniesie na strzępy przeciwnika, wiąże się nie tylko z poprawą kondycji materialnej rodziny, ale z honorem i dumą, którą szczyci się zwycięski kogut i jego właściciel.

Indonezja boryka się z wieloma trudnościami: społeczną nierównością, powszechną korupcją i masową turystyką, która choć nie opanowała jeszcze kraju w stu procentach, stanowi ogromne zagrożenie dla jego nietuzinkowej kultury. Obszar Indonezji zamieszkują jeszcze plemiona żyjące bez udziału zdobyczy cywilizacyjnych i najnowszych technologii. Zresztą Indonezyjczycy w ogólności jako naród barwny w sposób nieprzeciętny obchodzą uroczystości, które przypadają im w udziale. Autora książki zaproszono na indonezyjskie wesele i pogrzeb, które opisuje on z niespotykaną wśród turystów wrażliwością i zrozumieniem dla obcych zwyczajów.

Obowiązkowa pozycja dla miłośników zdobywania wiedzy geograficznej oraz podróżników planujących pobyt w Indonezji, bo choć „Archipelag” nie zaopatrzy w turystyczny savoir-vivre, to otworzy oczy na wiele spraw, które stanowią o wyjątkowości tego egzotycznego zakątka.

„Success and change” autorstwa Mateusza Grzesiaka to poradnik, który uczy nas zarządzać jednym kluczowym czynnikiem, aby w pełni wykorzystać osobisty potencjał, zwiększyć własną efektywność i poprawić jakość swojego życia.

Zależy ci na konstruktywnym myśleniu, skutecznej komunikacji, kontrolowaniu własnych emocji, realizacji celów i silnej osobowości? Aby to wszystko osiągnąć, musisz umiejętnie wpływać na jedną rzecz… Tylko? Tak, ponieważ jedna rzecz, twój umysł, decyduje o wszystkim. Nadeszła pora, aby w pełni wykorzystać drzemiące w nim możliwości.

Mateusz Grzesiak zachęca do wprowadzenia zmian. Czytając jego poradnik, odbędziesz podróż od powtarzających się błędów, ograniczeń, nerwów i frustracji do świadomego życia, wolności emocjonalnej, stabilnych relacji i realizacji kluczowych celów.

Chcesz osiągnąć sukces? Musisz zajrzeć w głąb siebie i odszukać w sobie to, co najlepsze. Aby zerwać z wewnętrznymi blokadami, musisz odkryć własne ograniczenia. Zerwij ze starymi przeświadczeniami, problematycznymi relacjami, męczącymi nawykami i zacznij świadomie zarządzać swoim życiem.

„Success and change” to twój prywatny trening umysłu. Poradnik pokaże ci, jak skutecznie wpływać na bieg wydarzeń, bez przeszkód realizować plany i układać życie na własnych warunkach.

Mateusz Grzesiak to międzynarodowy nauczyciel, trener i psycholog, który napisał książki o rozwoju osobistym, emocjonalnym i duchowym.

Dla specjalistów od PR książka nie zawiera prawd objawionych. Jednak dziennikarze, którzy codziennie zalewani są falą komunikatów prasowych, po lekturze tej pozycji zwiększą czujność. Korporacje, rządy, partie i instytucje nieustannie uprawiają propagandę, bo tylko permanentna agitacja gwarantuje im przetrwanie. „Informacje przekazywane opinii publicznej nie tworzą się same ani nie pojawiają znikąd któregoś pięknego poranka, gotowe do wykorzystania" - pisze Brian Anse Patrick, który jest profesorem na wydziale komunikacji Uniwersytetu Toledo. Licznym propagandystom chodzi o to, abyśmy w erze wszechobecnej informacji wyznawali narzucone nam poglądy i opinie, abyśmy stracili ochotę do własnych poszukiwań. To tak jak z jedzeniem śmieciowym. Hamburgery zapełniają nam żołądki, a propaganda mózgi.

Pokazując dziesięć zasad, którymi powinien się kierować w swoich działaniach propagandysta, autor przekornie odsłania sidła zastawiane na nas przez sztaby piarowców. Myślący czytelnicy po tej lekturze będą wiedzieli, jak ich uniknąć. Co nie znaczy, że zawsze im się to uda. Bo nie jest to zestaw prostych sztuczek. Doskonała lektura na czas nasilającej się propagandy politycznej w naszym kraju i wojennej na świecie. 

Uzdrawiaj swoje ciało!

Nie od dziś wiadomo, że pomiędzy naszym umysłem a ciałem istnieje nierozerwalny związek. Nasze myśli i podejście do życia wpływają na kondycję naszego organizmu, mogą pomóc utrzymać go w zdrowiu bądź też zapoczątkować rozwój choroby. Wcześniej czy później bowiem nienawiść, rozżalenie czy traumatyczne przeżycia, jeśli nie są odpowiednio „przepracowane”, dają o sobie znać pod postacią różnych jednostek chorobowych.

O tym, jak pogodzić ciało i umysł, jak zadbać o wewnętrzną równowagę i pomoc sobie w chorobie, dowiemy się z książki Różowa rękawiczka. O tym, jak to, co przeżywamy, ma wpływ na to, jacy jesteśmy. Ewa Klepacka-Gryz i Jacek Sobol na podstawie własnych doświadczeń i lat pracy z pacjentami cierpiącymi na różne schorzenia stworzyli swego rodzaju poradnik po zdrowiu, choć tak naprawdę… po życiu. Ta publikacja to nie tylko szansa na pozbycie się bólu, ale i na lepsze zrozumienie siebie samego, na pojednanie się ze światem i na osiągniecie spełnienia.

Każdy z rozdziałów książki prowadzi nas nie tylko ku lepszemu samopoczuciu, ale też pozwala nam lepiej rozumieć sygnały, jakie każdego dnia wysyła nam nasze ciało, ostrzegając przed zbliżającym się kryzysem czy też komunikując istnienie poważnych problemów. Czytając historie pacjentów autorów, możemy odleźć w nich siebie – wszak codziennie ignorujemy oznaki zmęczenia, dodając sobie energii kawą czy używkami, nie dbamy o nasze ciała, karmimy je marnym jakościowo pokarmem. Żądamy od naszego organizmu zbyt wiele, a na dodatek utrzymujemy cały czas stan podwyższonej gotowości – adrenalina buzuje w naszych komórkach, nie dając nam odpocząć, powodując chroniczny stan pobudzenia. Marnujemy energię na nieefektywne działania, na złość wobec świata, na negatywne myśli, na pielęgnowanie nienawiści i pretensji.

Tymczasem już Alexander Lowen, twórca i propagator analizy bioenergetycznej, twierdził, że każdego człowieka napędzają do działania dwa podstawowe dążenia: dążenie do przyjemności i unikania cierpienia. Mimo prostoty tej obserwacji, tak naprawdę każdy z nas inaczej rozumie ową przyjemność, a niekiedy wręcz się obawia jej odczuwania. Mylnie uważamy ją za grzech czy rozpustę, woląc poświęcić swoje życie nie na jej odczuwanie, ale na realizację planów, zadań i ustalaniu dalekosiężnych celów, często nie mających nic wspólnego z naszymi pragnieniami czy realnymi potrzebami. Tym sposobem mimowolnie pozbawiamy się szczęścia, a tymczasem – jak możemy przeczytać w książce: Szczęście to właśnie pełne odczuwanie przyjemności, która wypełnia Twoje serce, głowę i ciało. To właśnie ów stan, gdy czujesz się zintegrowana, kompletna i pełna.

Kiedy zatem odmawiamy sobie tej przyjemności, spędzamy czas na umartwianiu się, doświadczamy stanu braku równowagi. Jeśli na dodatek nie posłuchamy w porę swojego ciała, które tak naprawdę zna rozwiązanie wszystkich naszych problemów, sami prosimy się o chorobę. Ciało bowiem rejestruje i „zapisuje” wszystkie wydarzenia, doznania i uczucia, których doświadczamy na naszej drodze życia. O tym, jak wsłuchiwać się w język ciała i jak reagować w odpowiednim czasie, dowiemy się właśnie z książki Różowa rękawiczka. Warto poświęcić nieco czasu na kilkakrotną lekturę książki oraz na skrupulatne wykonanie ćwiczeń zaproponowanych przez autorów, bowiem dopiero działanie pociągać będzie za sobą zmianę naszej kondycji...

Tajemnicza śmierć, liczne kłamstwa, seksualne uniesienia. To wszystko w „Pięknym kłamstwie. Igrając z ogniem”! 

„Piękne kłamstwo. Igrając z ogniem” to książka o tym, że nie warto ufać nikomu. Znasz swoich bliskich? A może tak naprawdę nie wiesz o nich nic? Garrett, Annabelle i Milo są przyjaciółmi od wielu lat. Przeżyli wiele trudnych sytuacji, w których mogli zawsze na siebie liczyć. Były też momenty radosnych uniesień – wszystko przeżyli wspólnie. Pewnego dnia idealna przyjaźń rozpada się w jednej chwili, bowiem jedno z nich ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Niemogąca pogodzić się z olbrzymią stratą, pozostała dwójka postanawia rozwiązać tajemnicę śmierci bliskiej im osoby. Jednak wcale nie okaże się to takie proste. Pojawiają się kolejne tajemnice, oszustwa i brak zaufania nawet do siebie nawzajem. Poza tym pojawia się również wątek miłosny, a raczej seksualny. Jak zakończy się historia? Czy przyjaciołom uda się rozwiązać zagadkę i na nowo ułożyć sobie życie?

Książkę Sivec trudno jest zakwalifikować do konkretnego gatunku literackiego. Odnajdziemy w nim i wątki dramatu, sensacji, ale i elementy erotyki. Przemoc miesza się z miłosnym uniesieniem. Dramatyzm nawet z elementami komedii. Sama autorka ostrzega, że książka ta jest przeznaczona wyłącznie dla dorosłych czytelników. I zdecydowanie ma rację. Opisana przemoc, wulgaryzmy, ale i erotyka nie powinny dostać się w ręce nieletnich. Poza tym „Piękne kłamstwo…” to przede wszystkim literatura dla osób bardzo dojrzałych, emocjonalnych i otwartych na „mocną” lekturę. Na pewno nie polecam ludziom zbyt wrażliwym, bo po prostu będą się niepotrzebnie męczyli czytając.

Wartka akcja, liczne wątki i pomieszanie gatunków sprawiają, że książka ta jest wyjątkowo interesująca. Czytelnik nie ma nawet okazji do znużenia czy ominięcia kilku stron, bowiem za wiele by stracił! Nie mogłam oderwać się od czytania nawet na chwilę. A odkładając książkę i tak co chwilę myślałam o niej, o bohaterach i sytuacjach, które przeżywali. Liczne zwroty akcji sprawiają, że czytelnicy nie zawsze mogą przewidzieć to, co wydarzy się dalej. Jednak jednocześnie należy zaznaczyć, że to wszystko czyni również książkę mało realistyczną. Istnieje małe prawdopodobieństwo, że podobne sytuacje wydarzą się w naszym życiu. „Piękne kłamstwo. Igrając z ogniem” to idealna propozycja na oderwanie się od otaczających nas problemów i ucieczka w zupełnie inne.

Książka pełna napięcia, tajemnicy, ale i erotyki. Warta polecania wszystkim osobom otwartym na wyznawanie zmierzenia się z trudniejszą tematyką. Na pewno wzbudzi ona w was liczne emocje. Nie jest to przeciętna lektura, wyróżnia się stylem, językiem i wykreowaną fabułą. Skłoni również do refleksji nad tym, jak jeden niewłaściwy krok, jedna błędna decyzja może zmienić życie nie tylko nasze, ale i ludzi, którzy nas otaczają. Ja z niecierpliwością czekam na drugą część, która mam nadzieję, będzie równie dobra jak ta!