ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Typografia od podstaw. Projekty z klasą

To bardzo cieniutka, ale atrakcyjna wizualnie książeczka. Kolejna z serii „o edytorstwie i typografii słów kilka”. Właściwie dobra zarówno na początek przygody, jak i służąca jako uzupełnienie czy powtórzenie wiadomości. Poradnik skierowany do osób zainteresowanych DTP – obróbką tekstu, programami do składu, układem tekstu i przykładami dobrej kompozycji. Dużo konkretnych porad – skróty klawiszowe, instrukcje obsługi, ćwiczenia i zadania. Jak wybrać odpowiednią czcionkę, co zrobić by tekst był czytelny i jak go uatrakcyjnić? Pozycja może nie idealna – z racji na niewielką objętość – ale pełna konkretów i napisana w sposób zrozumiały. Autorka obrazuje opisywane sposoby doboru czcionek, nagłówków, wyróżnień. Pokazuje też błędy, daje dużo przykładów. Dla zainteresowanych tematyką jak najbardziej dobra na start :)
Po drugiej stronie... Beata Szy

Obudź swoją kreatywność. Jak aktywować twórczy potencjał umysłu

“Każdy z nas jest wyjątkowy.”

Takim zdaniem zaczyna się książka Dagmary Gmitrzak, która ma pomóc Czytelnikowi odkryć drzemiące w nim pokłady twórczości i kreatywność. Jak pisze autorka, może być dla Ciebie szczególnie pomocna, jeśli:

  • Chcesz obudzić swoją kreatywność.

  • Marzysz o tworzeniu, ale wewnętrzny krytyk Ci na to nie pozwala.

  • Przeżywasz twórczą niemoc.

  • Wypaliłeś się zawodowo.

  • Chcesz się rozwijać.

  • Szukasz inspiracji do działania.  

  •  
Książka podzielona jest na 3 części. Z pierwszej (Kreatywność i tworzenie) dowiesz się między innymi czym jest twórczy potencjał, jak wybić się ponad przeciętność, a także o tym, że życie to jedna wielka twórcza przygoda i jakie jest Twoje powołanie. Druga część (Poznaj lepiej samego siebie), to podróż wgłąb siebie, osobowości człowieka twórczego i jego inteligencji. Nauczysz się odkrywać w sobie wewnętrzne dziecko, a także tego, jak kazać się zamknąć wewnętrznemu krytykowi, który wszystko potrafi zepsuć. Trzecia część (Etapy twórczości i sposoby rozbudzenia energii twórczej) przeprowadza nas krok po kroku przez proces tworzenia, dowiesz się, co może Cię blokować, a także poznasz 30 (!) sposobów na to, by aktywować swój potencjał (np. słuchanie muzyki, sprzątanie, korzystanie z map myśli itp.).

Jednak po przeczytaniu bardzo wielu, jakże pozytywnych, twórczych sposobów na rozwinięcie skrzydeł, dochodzimy do końca książki, od którego moim zdaniem, powinna się ona w ogóle zacząć. Dlaczego? Otóż, zawiera ona dwa bardzo dobre, konkretne ćwiczenia, a właściwie pytania, które każdy z nas powinien sobie zadać. Bo bez względu na to, czy malujesz, piszesz bloga, rozwijasz się w pracy zawodowej, jesteś aktorem albo grasz na perkusji, najważniejsze są dwie rzeczy.
 
Po 1. DLACZEGO TWORZYSZ? Zapisz to pytanie na kartce i pozwól swoim myślom po prostu płynąć. Nie cenzuruj ich. Jeśli kochasz pisanie, bo w ten sposób np. lepiej poznajesz siebie albo masz świetny kontakt z Czytelnikami – napisz to. I w ten sposób zapełnij kartkę. Spójrz na to potem z perspektywy np. kilku godzin czy dni. Gdy poczujesz, że zbliżasz się do twórczego impasu, wyciągnij ją i przeczytaj raz jeszcze. Od razu odzyskasz motywację i chęć do działania.

Po 2. DLA KOGO TWORZYSZ? Zrób tak samo, jak w zadaniu nr 1. Obojętnie czy tworzysz dla rodziny, boga, świata, innych ludzi – zapisuj i zobacz potem, co wyszło z tej burzy mózgów. A właściwie jednego kreatywnego umysłu. Twojego umysłu.
 
“Obudź swoją kreatywność” czyta się dobrze i szybko. Napisana jest łatwym językiem, który dotrze do każdego. Ma jednak swój bardzo specyficzny styl. Autorka pisze, jakby na świat patrzyła TYLKO przez różowe okulary. Wszystko dookoła jest cudowne, fascynujące, fantastyczne, wspaniałe, kolorowe i radosne, a cały świat nie robi nic, poza sprzyjaniem nam i naszej kreatywnej twórczości i nawet te problemy związane z brakiem weny są tylko malutkim krzaczkiem, który z łatwością można wyrwać i świat znowu staje się piękny, a życie przepełnione jest wszechobecną radością. Nie wiem, czy autorka rzeczywiście nie poczuła nigdy zastoju twórczego, czy wyparła wszystkie negatywne momenty związane z trudnościami w życiu, ale książka wydaje się bajką. Łatwą do czytania, lekką, przyjemną, ale maksymalnie nierealną, a miejscami wręcz męczącą.

Czy warto? Cóż, ja nie dowiedziałam się z tej książki niczego nowego. Sama tworzę i kreatywność, wena twórcza, jej brak, impas i zastój nie są mi obce, a mimo to udawało mi się jakoś to przezwyciężyć. Jeśli książka Dagmary Gmitrzak wpadnie w Twoje ręce – przeczytaj, te 198 stron czyta się dość szybko, ale jeśli potrzebujesz rzeczywiście pokonać trudności – sięgnij po poważniejsze poradniki z tej dziedziny.
http://psycholog-pisze.pl/ Monika

Success and Change

Mateusz Grzesiak, psycholog, trener, szkoleniowiec, podróżnik, siedem napisanych książek, twórca autorskiej metody błyskawicznej nauki języków obcych (aktualnie mówi w 8  językach!) i przede wszystkim na koncie ma flagowe szkolenie "SUCCESS and CHANGE". Autorskie szkolenie zbudowane na wieloletnim doświadczeniu autora. 


Pierwsza książka napisana ponad 8 lat temu. Przyznaję się bez bicia, że żadnej z jego książek nie przeczytałem, oczywiście oprócz najnowszej.  Przeszukując internet, czytam pozytywne opinie, zatem mam wiele do nadrobienia. 


Muszę przyznać się do jeszcze jednej rzeczy. O  Mateuszu Grzesiaku powiedział mi kolega z pracy jakieś pół roku temu. Śledzę jego profil od tamtego czasu i z zaciekawieniem go czytam. Pozwolę sobie przytoczyć jego post z grudnia 2013 roku. Chcę pokazać tym, którzy go nie kojarzą jakie facet ma spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość.


 


Jestem właśnie w Marbelli, by dać prywatny coaching mieszkającemu tam przedsiębiorcy. To wyjątkowe zlecenie, bo spędzę tam z nim Sylwestra, a 5 dni indywidualnej pracy od rana do wieczora to intelektualna i emocjonalna petarda. I natknęła mnie myśl, by Wam opowiedzieć skąd wpadłem na pomysł, by działać międzynarodowo i jakimi strategiami się kierowałem.


Gdy miałem 18 lat, wyjechałem na miesiąc do Turcji i przejechałem cały kraj autostopem wydając na transport może 30$. Złapałem bakcyla podróżowania - od tamtego czasu zobaczyłem ponad 100 krajów i nadal uważam, że zanurzenie się w innej kulturze, języku, jedzeniu, zwyczajach jest dla mnie najbardziej rozwojową formą rozumienia, jak działa świat. Wtedy moje życie wyglądało tak, że przez cały rok szkolny odkładałem pieniądze a w wakacje wyjeżdżałem na 3 miesiące - sam albo z dziewczyną.


Im więcej widziałem i przeżywałem, tym bardziej czułem, że życie tylko 1 modelem świata (w moim przypadku polskim) jest niewystarczające. Że dopiero dodając z każdej kultury to, co jest w niej fajne, efektywniejsze, sam będę skuteczniejszy. Dziś rozumiem, że podział ludzi na narodowości to podział na modele różnych ego - a to zawsze jest ograniczone. Dlatego uważam, że bycie Polakiem (lub jakąkolwiek inną nacją) jest dziś niewystarczające i w świecie globalizacji i Facebooka stajemy się, jako społeczność, obywatelami świata.


Po jakimś czasie oczywiste było dla mnie. że nie będę pracował tylko w Polsce. Zacząłem więc uczyć się języków, bez których niemożliwe było poznanie kultury, zrozumienie jej mechanizmów i zauważenie cieni. Jednocześnie zdobywałem fach trenerski. Jeździłem na szkolenia do najlepszych na świecie (potrafiłem zrobić ponad 100 dni szkoleniowych w roku!) i sam pracowałem bardzo dużo (przez kilka lat nie schodziło poniżej 200 dni jako trener i coach). Wiedziałem, że jedno i drugie da mi takie kompetencje, jakie będą konkurencyjne na rynkach światowych. Nie myliłem się. Łącząc osobowość międzynarodową (zrozumienie inności, otwartość, szacunek, fascynacja zwyczajami, głęboka akceptacja - w Pakistanie np. ubierałem się w ichnie męskie sukienki i spędzałem czas na wsiach zabitych dechami tylko z tubylcami, by poznawać, co to znaczy „pakistanić”) wraz z kompetencją, udało mi się wejść na rynki zagraniczne.


W czasie jednego ze szkoleń w Meksyku poznałem Agustina Bravo, który był zainspirowany moim hiszpańskim (komunikowałem się po 2 tygodniach pobytu na Kubie) i zapytał, czy moglibyśmy coś zrobić razem. Rok później zorganizował pierwsze Fast Languages (model błyskawicznej nauki języków obcych) w Meksyku. Po tym kursie odezwali się Kolumbijczycy - tak pojawiłem się w Bogocie. Za każdym razem jeden kurs sprzedawał pozostałe. Mimo tego, że te rynki były początkujące, a organizatorzy byli domorosłymi przedsiębiorcami (tak jak ja, gdy pierwsze kursy 10 lat temu robiłem w 2-pokojowym mieszkaniu i catering był w kuchni) to wiedziałem, że pieniądze zawsze będą, jak będzie jakość i konsekwentne budowanie rynku. Tutaj też się nie myliłem. Brałem więc każde zlecenie, robiłem momentami 3 seminaria dziennie (zaczynałem o 9 rano i kończyłem o 2 nad ranem) i budowałem nazwisko. Nie wiedziałem wtedy, że obok nazwiska trzeba też mieć firmę - wehikuł, który to pociągnie (zorganizuje, obsłuży, itd.). Dopiero dziś to wiem, gdy sam prowadzę spółki i myślę w kategoriach również biznesowych.


Siatka zaproszeń do nowych krajów rosła. Po drodze pojawiła się Słowenia, Izrael, Włochy, teraz Hiszpania. W jednym roku prowadziłem szkolenia w 5 językach! Gdy robię Fast Languages w nowym kraju albo wiem, że będę gdzieś dłużej pracował, uczę się języka. Jest to dla mnie wyraz najgłębszego szacunku dla nowej kultury i chęci poznania jej „od środka”. Również wiele uczę się na temat historii, geografii, sztuki i szukam wzorców zachowań charakterystycznych dla danego narodu. Idę na kawę i patrzę, jak zachowują się ludzie. I uczę się poprzez obserwację, a potem to robię sam, stając się także Brazylijczykiem, Ekwadorczykiem, Izraelitą, itd. W planach mam wejście na rynek amerykański, a potem chiński. Miliard ludzi i raczkujący rozwój osobisty, to brzmi jak wielka okazja!


Gdybym miał podsumować w punktach, jakim modelem się kieruję to napisałbym tak:


Nie bądź tylko obywatelem jednego państwa, skoro możesz być każdym.


Będąc Polakiem, uważaj na negatywizm, zawiść, krytykanctwo i hejting, narzekanie, szukanie winnych, poczucie gorszości, mentalność ubóstwa (nic dziwnego gdy wyraz „ubóstwo” oznacza zarówno uwielbienie Boga, jak i biedę!!!!). Ale zostaw polską kreatywność, adaptacyjność, bezpośredniość, asertywność, chęć wzrostu i rozwoju.


Wyjdź poza cienie kultury - ludzie są nieświadomi, że większość ich problemów nie ma z nimi indywidualnie nic wspólnego, ale jest zestawem nieświadomych strategii wyniesionych z dzieciństwa.


Ucz się języków obcych. Badania pokazują, że poligloci mają większe IQ.


Podróżuj i oddawaj się kulturze, bez oceniania. Jedz lokalne jedzenie, rozmawiaj z tubylcami, używaj miejscowego transportu.


Znajdź problem globalny dotyczący kultury, w której pracujesz. Nie zajmuj się problemami indywidualnymi, ale kolektywnymi, by od razu pomagać innym (tym samym pomożesz też sobie).


Bądź w czymś naprawdę zajebisty (miej świetny produkt) - coś, co może konkurować na rynkach zagranicznych. W moim przypadku jest to coaching, bycie trenerem, niepowtarzalne produkty (nie ma innych trenerów na świecie prowadzących seminaria w tylu językach).


Stwórz środowisko, w którym możesz poznać ludzi, których będzie interesowało to, co robisz. Również dlatego przez wiele lat jeździłem na szkolenia zagraniczne, by się „pokazać”.


Twój produkt musi mieć wartość dla kontrahenta oraz klienta. Tym systemem stworzysz łańcuszek zależności - kontrahent na Twojej wiedzy będzie mógł zarabiać pieniądze, a klient nabędzie dla siebie coś wartościowego.


Ja za pół godziny ląduję na lotnisku w Maladze i jadę do pracy, którą uwielbiam - z mądrym człowiekiem, mieszkając w domu na plaży, z rodziną, w fajnej temperaturze i zarabiając dobre pieniądze. Yeeeah!


I najważniejsze: Ty też tak możesz!!! 10 lat temu prowadziłem szkolenie w weekend za śmieszne pieniądze w wynajmowanym mieszkaniu! Pamiętaj, że wszystko się buduje i każda podróż od czegoś się zaczyna!!


 


Co mogę napisać na temat książki "Success and change"? Jest świetna. Ale co to znaczy, że jest świetna? Czego oczekuję biorąc ją do ręki?


Może potrzebuję dowiedzieć się czegoś nowego? Być może potrzebuję motywacji? Takiego kopniaka, który sprawi że coś zmienię ucząc się nowego albo  poprawiając to co robię nieudolnie. 


Może marnuję czas?


Potrzebuję benzyny, która pozwala autu jechać, a mi działać. Chcę przekuć te wszystkie literki, składające się w wyrazy, a później zdania w chęć walki. Walki z sobą, o wyzwalanie energii, która miażdży bierność. 


Świadomość. Zajrzyj w siebie, rozejrzyj się, czy wypełniasz swoje cele i marzenia. Ile procent z tego realizujesz? 1%, 20 czy 100%? 


Czas na zmianę?


Kiedy?


Jutro?


W poniedziałek?


Czy teraz?


#ZMOTYWOWANY

pokonac.blogspot.com Grzegorz Ś.

Radzka radzi: Tobie dobrze w tym!

Czy marzy się Wam może czasem taka sytuacja: możecie pozbyć się ze swojej szafy wszystkich ubrań. Tych niechcianych. Tych w których tak naprawdę nie chodzicie już od dawna, a trzymacie w szafie na czarną godzinę lub po prostu z przyzwyczajenia. Tych w których już czasem nie wypada nawet chodzić, ale nic innego nie macie. Ba tych wszystkich niedopasowanych do Was, kupionych pod jakimś dziwnym wpływem ubrań też moglibyście się pozbyć. W zamian za to moglibyście swoją szafę wyposażyć od nowa. Ja o tym marzę średnio raz w miesiącu, jeśli nawet nie częściej. Do tego marzenia dochodzi jednak od teraz kolejny element. Chciałabym móc to zrobić z Radzką! Kim jest Radzka? Osobą, która otworzyła mi oczy na kilka prostych zasad i która zainspirowała mnie do malutkich zmian - na które mam nadzieję w końcu się odważę!
Tak poza tym Radzka to vlogerka. Opowiadająca w swoich filmikach na youtubie o tym jak się ubierać. Choć nie tylko. To jedna z moich ulubionych vlogerek, takich, które nie nudzą mnie i nie irytują. Jedna z nielicznych prawdziwych vlogerek z pasją, z talentem i z ogromnym zapałem do tego co robi. Posłodziłam? A jakże, bo warto! Was też zachęcam do posłuchania o tym jak mówi o modzie i o różnych innych rzeczach. Nawet gdy o książkach mówi to mi się podoba, a to już nie często się zdarza! (KLIK- kanał Radzki na YouTube) Mnie zaraża optymizmem, inspiruje i zachęca do poszerzania swojej wiedzy na pewne dotychczas obce mi tematy.
Gdy tylko dowiedziałam się, że Radzka wydaje książkę wiedziałam, że będę ją musiała mieć. A gdy ją w końcu dorwałam przekonałam się, że naprawdę warto ją mieć. Bo choć jest jedną z wielu podobnych pozycji na rynku, choć jest książką, która raczej wydawało mi się, że mi się nie przyda to jestem nią zachwycona i pełna podziwu dla autorki. 
Zacznę może od tego co rzuca się od razu w oczy. To naprawdę porządnie wydana książka, twarda oprawa, spory format, dobry papier. A w środku przepiękne ilustracje, dobre zdjęcia i w ogóle szata graficzna jest po prostu genialna. Już na pierwszy rzut oka widać, że zarówno autorka, jak i wydawnictwo tę książkę potraktowali naprawdę poważnie. 
A co znajdziemy w środku książki? Naprawdę sporo. W troszkę innym wydaniu niż dotychczasowe patrzenie na modę, jednak nadal wszystko utrzymane jest w konwencji poradnika. Poradnika dla zwykłych kobiet. Takich jak ja, jak moja mama, moje koleżanki i pewnie wiele z Was. 
Radzka w dziesięciu rozdziałach chce nauczyć kobiety jak się ubierać. Oczywiste? No niby tak, ale autorka robi to w taki sposób, że nawet takiego ignoranta mody jak ja zainteresowała. Dowiedziałam się na przykład, że wcale nie jest tak, że jednym pasuję taki kolor, a innym nie. Bo okazuje się, że kolory nam pasują wszystkie, ale ich różne odcienie już niekoniecznie. Dla takich laików jak ja jest też historia mody w pigułce. W pigułce do przełknięcia, bo jak słyszę słowo historia to zazwyczaj się wycofuję, a tym razem z chęcią przeczytałam o tym jak kształtowała się moda na przestrzeni wielu lat. Trochę mniej podobał mi się rozdział o kultowych produktach, ale i w nim odnalazłam kila informacji, które mnie na przykład zaskoczyły lub mi się w pamięć wryły (na przykład wiem skąd się wzięły moje ulubione buty New Balance).
Gdy już trochę liźniemy podstaw wiedzy o modzie przychodzi czas na to by przejść do konkretów nas samych dotyczących. Możemy zgodnie z poradami autorki sprawdzić jakim typem figury jesteśmy. Radzka opisuje charakterystyczne typy sylwetek, ale dodaje też coś od siebie czyli tzw. sylwetki powiększone. Bo ile jest tak naprawdę kobiet idealnie szczupłych, które we wszystkim dobrze wyglądają? Dlatego bardzo się cieszę, że oprócz klasycznych figur autorka poświęciła uwagę tym trochę większym. Tak mało się mówi o modzie dla kobiet tęższych, niekoniecznie proporcjonalnych. Zrobiła to w taki sposób, że kobiety te nie muszą czuć się ze sobą źle, wstydząc się siebie, lecz odnajdując szereg porad, które pomogą im wyglądać rewelacyjnie, bez względu na kilogramy. 
Gdy już ustalimy jakim typem sylwetki jesteśmy mamy zbiór naprawdę porządnych podpowiedzi jak się ubierać, by tę naszą figurę wyeksponować w taki sposób, że będziemy się same ze sobą dobrze czuły.
No i oczywiście czas na mity. Na pewno nie raz usłyszałyście, że czarny kolor wyszczupla, że powinnyście mieć tzw. małą czarną, że paski poszerzają, a pod białą bluzkę oczywiście należy ubrać biały stanik. Mnie jak to słyszę trafia...no wiecie co. Radzkę też. I w jednym z rozdziałów w swojej książce postanowiła te wszystkie niedoprecyzowane "porady" obalić. Wskazuje dlaczego są one błędne i podpowiada jak z nich wybrnąć. Jest też w tej książce miejsce na obalenie pewnego mitu na temat podstaw garderoby. Czyli tego, co niby każda kobieta winna w swojej szafie mieć. Naprawdę, każda? Każda z nas jest inna, więc i każda z nas może czego innego potrzebować. Radzka ma na ten temat swoje zdanie i mnie ono odpowiada bardzo. Jej Złota 13- bo tak nazywa się rozdział, w którym autorka proponuje czytelniczkom trzynaście przydatnych ubrań mnie bardzo do gustu przypadł. Niemal w 100%. Trochę mniej przydał mi się rozdział o dress codzie, ale to tylko dlatego, że ja go sama w sumie przestrzegać nie muszę. 
Przydatny dla mnie okazał się kolejny rozdział, w którym autorka opisuje materiały, z których wykonuje się ubrania i na które powinniśmy zwracać uwagę podczas zakupów. Niby te materiały znałam, niby nie wydawało mi się niczym odkrywczym to, że najcieplejsza jest wełna, a jednak na tych kilku stronach odnalazłam sporo przydatnych informacji. 
Przydatny jest też rozdział o zakupach on-line. Zwłaszcza dla tych, którzy się ich boją. Z poradami Radzki nie będą się Wam one wydawały takie straszne. 
Tak więc jak widzicie nawet mnie - modową ignorantkę, która marzy o zmianie garderoby i odnalezionym nagle na ulicy portfelu wypchanym pieniędzmi na to przeznaczonymi - taki poradnik modowy mógł zainteresować. Dlaczego? Bo jest napisany z pasją, z pomysłem i z chęcią podzielenia się swoją wiedzą z innymi. A takie przedsięwzięcia powinny zbierać tylko same pochwały i oceny na co najmniej *****5*****.
I jeszcze przyznam się Wam jeszcze po cichutku, tak na końcu, że przy poradniku modowym się wzruszyłam. Wiecie kiedy? Już na samym początku - gdy przeczytałam dedykację Radzki. Piękna! 
Read Please KassWarz

Radzka radzi: Tobie dobrze w tym!

Czy marzy się Wam może czasem taka sytuacja: możecie pozbyć się ze swojej szafy wszystkich ubrań. Tych niechcianych. Tych w których tak naprawdę nie chodzicie już od dawna, a trzymacie w szafie na czarną godzinę lub po prostu z przyzwyczajenia. Tych w których już czasem nie wypada nawet chodzić, ale nic innego nie macie. Ba tych wszystkich niedopasowanych do Was, kupionych pod jakimś dziwnym wpływem ubrań też moglibyście się pozbyć. W zamian za to moglibyście swoją szafę wyposażyć od nowa. Ja o tym marzę średnio raz w miesiącu, jeśli nawet nie częściej. Do tego marzenia dochodzi jednak od teraz kolejny element. Chciałabym móc to zrobić z Radzką! Kim jest Radzka? Osobą, która otworzyła mi oczy na kilka prostych zasad i która zainspirowała mnie do malutkich zmian - na które mam nadzieję w końcu się odważę!

Tak poza tym Radzka to vlogerka. Opowiadająca w swoich filmikach na youtubie o tym jak się ubierać. Choć nie tylko. To jedna z moich ulubionych vlogerek, takich, które nie nudzą mnie i nie irytują. Jedna z nielicznych prawdziwych vlogerek z pasją, z talentem i z ogromnym zapałem do tego co robi. Posłodziłam? A jakże, bo warto! Was też zachęcam do posłuchania o tym jak mówi o modzie i o różnych innych rzeczach. Nawet gdy o książkach mówi to mi się podoba, a to już nie często się zdarza! (KLIK- kanał Radzki na YouTube) Mnie zaraża optymizmem, inspiruje i zachęca do poszerzania swojej wiedzy na pewne dotychczas obce mi tematy.
 
Gdy tylko dowiedziałam się, że Radzka wydaje książkę wiedziałam, że będę ją musiała mieć. A gdy ją w końcu dorwałam przekonałam się, że naprawdę warto ją mieć. Bo choć jest jedną z wielu podobnych pozycji na rynku, choć jest książką, która raczej wydawało mi się, że mi się nie przyda to jestem nią zachwycona i pełna podziwu dla autorki. 

Zacznę może od tego co rzuca się od razu w oczy. To naprawdę porządnie wydana książka, twarda oprawa, spory format, dobry papier. A w środku przepiękne ilustracje, dobre zdjęcia i w ogóle szata graficzna jest po prostu genialna. Już na pierwszy rzut oka widać, że zarówno autorka, jak i wydawnictwo tę książkę potraktowali naprawdę poważnie. 
 
A co znajdziemy w środku książki? Naprawdę sporo. W troszkę innym wydaniu niż dotychczasowe patrzenie na modę, jednak nadal wszystko utrzymane jest w konwencji poradnika. Poradnika dla zwykłych kobiet. Takich jak ja, jak moja mama, moje koleżanki i pewnie wiele z Was. 
 
Radzka w dziesięciu rozdziałach chce nauczyć kobiety jak się ubierać. Oczywiste? No niby tak, ale autorka robi to w taki sposób, że nawet takiego ignoranta mody jak ja zainteresowała. Dowiedziałam się na przykład, że wcale nie jest tak, że jednym pasuję taki kolor, a innym nie. Bo okazuje się, że kolory nam pasują wszystkie, ale ich różne odcienie już niekoniecznie. Dla takich laików jak ja jest też historia mody w pigułce. W pigułce do przełknięcia, bo jak słyszę słowo historia to zazwyczaj się wycofuję, a tym razem z chęcią przeczytałam o tym jak kształtowała się moda na przestrzeni wielu lat. Trochę mniej podobał mi się rozdział o kultowych produktach, ale i w nim odnalazłam kila informacji, które mnie na przykład zaskoczyły lub mi się w pamięć wryły (na przykład wiem skąd się wzięły moje ulubione buty New Balance).

 
 
Gdy już trochę liźniemy podstaw wiedzy o modzie przychodzi czas na to by przejść do konkretów nas samych dotyczących. Możemy zgodnie z poradami autorki sprawdzić jakim typem figury jesteśmy. Radzka opisuje charakterystyczne typy sylwetek, ale dodaje też coś od siebie czyli tzw. sylwetki powiększone. Bo ile jest tak naprawdę kobiet idealnie szczupłych, które we wszystkim dobrze wyglądają? Dlatego bardzo się cieszę, że oprócz klasycznych figur autorka poświęciła uwagę tym trochę większym. Tak mało się mówi o modzie dla kobiet tęższych, niekoniecznie proporcjonalnych. Zrobiła to w taki sposób, że kobiety te nie muszą czuć się ze sobą źle, wstydząc się siebie, lecz odnajdując szereg porad, które pomogą im wyglądać rewelacyjnie, bez względu na kilogramy. 

Gdy już ustalimy jakim typem sylwetki jesteśmy mamy zbiór naprawdę porządnych podpowiedzi jak się ubierać, by tę naszą figurę wyeksponować w taki sposób, że będziemy się same ze sobą dobrze czuły.
 
No i oczywiście czas na mity. Na pewno nie raz usłyszałyście, że czarny kolor wyszczupla, że powinnyście mieć tzw. małą czarną, że paski poszerzają, a pod białą bluzkę oczywiście należy ubrać biały stanik. Mnie jak to słyszę trafia...no wiecie co. Radzkę też. I w jednym z rozdziałów w swojej książce postanowiła te wszystkie niedoprecyzowane "porady" obalić. Wskazuje dlaczego są one błędne i podpowiada jak z nich wybrnąć. Jest też w tej książce miejsce na obalenie pewnego mitu na temat podstaw garderoby. Czyli tego, co niby każda kobieta winna w swojej szafie mieć. Naprawdę, każda? Każda z nas jest inna, więc i każda z nas może czego innego potrzebować. Radzka ma na ten temat swoje zdanie i mnie ono odpowiada bardzo. Jej Złota 13- bo tak nazywa się rozdział, w którym autorka proponuje czytelniczkom trzynaście przydatnych ubrań mnie bardzo do gustu przypadł. Niemal w 100%. Trochę mniej przydał mi się rozdział o dress codzie, ale to tylko dlatego, że ja go sama w sumie przestrzegać nie muszę. 
 
Przydatny dla mnie okazał się kolejny rozdział, w którym autorka opisuje materiały, z których wykonuje się ubrania i na które powinniśmy zwracać uwagę podczas zakupów. Niby te materiały znałam, niby nie wydawało mi się niczym odkrywczym to, że najcieplejsza jest wełna, a jednak na tych kilku stronach odnalazłam sporo przydatnych informacji. 
 
Przydatny jest też rozdział o zakupach on-line. Zwłaszcza dla tych, którzy się ich boją. Z poradami Radzki nie będą się Wam one wydawały takie straszne. 
 
Tak więc jak widzicie nawet mnie - modową ignorantkę, która marzy o zmianie garderoby i odnalezionym nagle na ulicy portfelu wypchanym pieniędzmi na to przeznaczonymi - taki poradnik modowy mógł zainteresować. Dlaczego? Bo jest napisany z pasją, z pomysłem i z chęcią podzielenia się swoją wiedzą z innymi. A takie przedsięwzięcia powinny zbierać tylko same pochwały i oceny na co najmniej *****5*****.
 
I jeszcze przyznam się Wam jeszcze po cichutku, tak na końcu, że przy poradniku modowym się wzruszyłam. Wiecie kiedy? Już na samym początku - gdy przeczytałam dedykację Radzki. Piękna! 
Achyochyzksiazka.blogspot.com Achyochyzksiazka.blogspot.com