Recenzje
Malta. Travelbook. Wydanie 1
Z dużym zainteresowaniem czytałem nowy przewodnik Bezdroży po Malcie, wydany w serii Travelbook. Lubię bowiem ten kraj i jego wyspy z burzliwą przeszłością, pięknem przyrody i krajobrazów, bogactwem zabytków i architektury, smaczną kuchnią i doskonałymi winami oraz piwem. A także wieloma innymi atrakcjami turystycznymi.
Zdążyłem też nieźle poznać go podczas dwu podróży studyjnych odbytych z dziesięcioletnią przerwą. Pozwala mi to chyba, już na wstępie, stwierdzić, że jest to przewodnik udany, jeden z najlepszych w tej serii z tych, które już przeczytałem. Co nie znaczy, że całkowicie wolny od wad, lub pominięć i przeoczeń.
Do jego plusów należy 10 planów i mapek, w tym dwie duże, wysp Malta oraz Gozo i Domino na wewnętrznych stronach rozkładanych okładek. Ponadto dwie obszerne wkładki w tekście: „Proponowane trasy rowerowe" i „Karnawał". A także 24 informacje, w tym ciekawostkowe, w ramkach włamane w tekst. No i sporo niezłych kolorowych zdjęć, chociaż nie wszystkie są podpisane. Zgodnie z układem tej serii przewodników, rozpoczyna się on od wypunktowania Atrakcji Malty. Autorka proponuje osiem „Przeżyć, które muszą stać się udziałem każdego turysty", sześć „Najpiękniejszych miejsc przyrodniczych" i osiem „Najciekawszych miejsc historycznych".
Dobór ich jest generalnie trafny, chociaż częściowo dyskusyjny. Nie bardzo rozumiem, jak wśród sugerowanych „przeżyć" można było pominąć (w części przewodnikowej też na ten temat jest niewiele) jedną z największych atrakcji Valletty, niedzielne zmiany warty i parady wojskowe w strojach rycerzy maltańskich XVI wieku, w forcie św. Elma. Czyżby, zdaniem autorki, ważniejsza od nich była proponowana poranna kawa w kawiarence, czy skosztowanie miejscowych likierów? Podobnie w przypadku najciekawszych miejsc historycznych, za błąd uważam pominięcie w tej wstępnej części Pałacu Wielkiego Mistrza Zakonu Joannitów.
W Informacjach Praktycznych jest chyba, w skrócie, wszystko, co turysta powinien wiedzieć na temat wyboru czasu podróży na Maltę i związanych z tym formalności. Jak również dojazdu różnymi środkami transportu. Poruszania się na miejscu, z informacją m.in., że bilety autobusowe w komunikacji lokalnej są droższe dla obcokrajowców, niż dla stałych mieszkańców. Bardzo ciekawie i kompetentnie napisane zostały Informacje krajoznawcze, z Krajoznawczym ABC. Zwłaszcza zaś Historia – od znalezisk archeologicznych sprzed 100 tys. lat, poprzez wielkie świątynie megalityczne z około 3600 lat p.n.e. oraz okres antyczny z początkami chrześcijaństwa.
A następnie średniowiecze z najazdem arabskim, dzieje zakonu joannitów, Wielkie Oblężenie (1551 r.) floty i armii tureckiej sułtana Sulejmana, czasy napoleońskie, brytyjskie kolonialne z bardziej szczegółowym przedstawieniem lat II wojny światowej – po współczesność. Ze zwięzłym Kalendarium Historycznym. Dalej zaś informacje o Społeczeństwie (polityka, gospodarka, religia, języki), kulturze i sztuce (architektura, literatura, muzyka, malarstwo, sport), Świętach i festiwalach oraz Kuchni.
Część czysto przewodnikowa, to prezentacja atrakcji kraju w podziale na jej główną wyspę – Maltę i dalej stołeczną Vallettę i jej okolice, wybrzeża: wschodnie i południowe, centrum: Mdina i okolice oraz Maltę północno-zachodnią. A także, chociaż moim zdaniem zbyt skrótowo i „po macoszemu", o wyspach Gozo i Comino. O ile w przypadku tej drugiej wyspy jest to uzasadnione, bo ma ona zaledwie jeden zabytek i tylko kilku stałych mieszkańców. A dosyć liczni turyści przyjeżdżają na nią tylko w lecie, aby korzystać z fantastycznej zatoki oraz plażowania i sportów wodnych.
Natomiast zabytki i ciekawe miejsca na Gozo zasługują na coś więcej, niż w większości tylko wymienienie ich nazw i kilku słów informacji. Ale wyspa Malta i jej atrakcje przedstawione zostały dobrze. Zaś konkatedra katolicka św. Jana oraz Pałac Wielkiego Mistrza z ich wnętrzami, nawet dosyć dokładnie jak na tę serię przewodników. W prezentacji każdej z wymienionych części wyspy znaleźć można krótkie informacje o jej dziejach, sugestie co warto tam zobaczyć i w jakiej kolejności, opisy zabytków i ważniejszych obiektów. A na końcu informacje turystyczne: jak tam dojechać, poruszać się na miejscu, gdzie nocować oraz jeść.
Szkoda jednak, że co najmniej w paru przypadkach pominięte zostały ważne, moim zdaniem, zabytki, lub przedstawione, ale z pominięciem istotnych informacji. Przykładem tego może być całkowity brak jakiejkolwiek informacji o katedrze anglikańskiej. Zaledwie kilka słów na temat wspomnianych już parad wojskowych (In guardia) na dziedzińcu fortu św. Elma – obecnie niedostępnej poza tymi malowniczymi widowiskami szkole policyjnej. Podobnie o Muzeum Wojny (I i II światowej) informacja jest przesadnie uboga. I brak chociażby wzmianki o jedynym w nim, o ile pamiętam, akcencie polskim. Tablicy pamiątkowej w językach: angielskim i polskim, poświęconej:
„Wdzięcznej pamięci marynarzy polskich okrętów podwodnych, kontrtorpedowców i statków handlowych, którzy brali udział w Bitwie o Maltę, świetnie przyczyniając się w jej obronie w latach 1940 do 1945". Pierwotnie tablica ta znajdowała się na murze wewnętrznym, po lewej stronie zaraz za wejściem do fortu, w którym mieści się to muzeum. I tam ją widziałem i sfotografowałem podczas pierwszego w nim pobytu. Później już wewnątrz, dokąd została przeniesiona. Uważam, że warto w następnym wydaniu uzupełnić ten przewodnik o wymienione, a być może i inne pominięcia. Na jego końcu jest krótki słowniczek maltańsko-polski oraz Indeks najważniejszych obiektów i miejsc.
Do jego plusów należy 10 planów i mapek, w tym dwie duże, wysp Malta oraz Gozo i Domino na wewnętrznych stronach rozkładanych okładek. Ponadto dwie obszerne wkładki w tekście: „Proponowane trasy rowerowe" i „Karnawał". A także 24 informacje, w tym ciekawostkowe, w ramkach włamane w tekst. No i sporo niezłych kolorowych zdjęć, chociaż nie wszystkie są podpisane. Zgodnie z układem tej serii przewodników, rozpoczyna się on od wypunktowania Atrakcji Malty. Autorka proponuje osiem „Przeżyć, które muszą stać się udziałem każdego turysty", sześć „Najpiękniejszych miejsc przyrodniczych" i osiem „Najciekawszych miejsc historycznych".
Dobór ich jest generalnie trafny, chociaż częściowo dyskusyjny. Nie bardzo rozumiem, jak wśród sugerowanych „przeżyć" można było pominąć (w części przewodnikowej też na ten temat jest niewiele) jedną z największych atrakcji Valletty, niedzielne zmiany warty i parady wojskowe w strojach rycerzy maltańskich XVI wieku, w forcie św. Elma. Czyżby, zdaniem autorki, ważniejsza od nich była proponowana poranna kawa w kawiarence, czy skosztowanie miejscowych likierów? Podobnie w przypadku najciekawszych miejsc historycznych, za błąd uważam pominięcie w tej wstępnej części Pałacu Wielkiego Mistrza Zakonu Joannitów.
W Informacjach Praktycznych jest chyba, w skrócie, wszystko, co turysta powinien wiedzieć na temat wyboru czasu podróży na Maltę i związanych z tym formalności. Jak również dojazdu różnymi środkami transportu. Poruszania się na miejscu, z informacją m.in., że bilety autobusowe w komunikacji lokalnej są droższe dla obcokrajowców, niż dla stałych mieszkańców. Bardzo ciekawie i kompetentnie napisane zostały Informacje krajoznawcze, z Krajoznawczym ABC. Zwłaszcza zaś Historia – od znalezisk archeologicznych sprzed 100 tys. lat, poprzez wielkie świątynie megalityczne z około 3600 lat p.n.e. oraz okres antyczny z początkami chrześcijaństwa.
A następnie średniowiecze z najazdem arabskim, dzieje zakonu joannitów, Wielkie Oblężenie (1551 r.) floty i armii tureckiej sułtana Sulejmana, czasy napoleońskie, brytyjskie kolonialne z bardziej szczegółowym przedstawieniem lat II wojny światowej – po współczesność. Ze zwięzłym Kalendarium Historycznym. Dalej zaś informacje o Społeczeństwie (polityka, gospodarka, religia, języki), kulturze i sztuce (architektura, literatura, muzyka, malarstwo, sport), Świętach i festiwalach oraz Kuchni.
Część czysto przewodnikowa, to prezentacja atrakcji kraju w podziale na jej główną wyspę – Maltę i dalej stołeczną Vallettę i jej okolice, wybrzeża: wschodnie i południowe, centrum: Mdina i okolice oraz Maltę północno-zachodnią. A także, chociaż moim zdaniem zbyt skrótowo i „po macoszemu", o wyspach Gozo i Comino. O ile w przypadku tej drugiej wyspy jest to uzasadnione, bo ma ona zaledwie jeden zabytek i tylko kilku stałych mieszkańców. A dosyć liczni turyści przyjeżdżają na nią tylko w lecie, aby korzystać z fantastycznej zatoki oraz plażowania i sportów wodnych.
Natomiast zabytki i ciekawe miejsca na Gozo zasługują na coś więcej, niż w większości tylko wymienienie ich nazw i kilku słów informacji. Ale wyspa Malta i jej atrakcje przedstawione zostały dobrze. Zaś konkatedra katolicka św. Jana oraz Pałac Wielkiego Mistrza z ich wnętrzami, nawet dosyć dokładnie jak na tę serię przewodników. W prezentacji każdej z wymienionych części wyspy znaleźć można krótkie informacje o jej dziejach, sugestie co warto tam zobaczyć i w jakiej kolejności, opisy zabytków i ważniejszych obiektów. A na końcu informacje turystyczne: jak tam dojechać, poruszać się na miejscu, gdzie nocować oraz jeść.
Szkoda jednak, że co najmniej w paru przypadkach pominięte zostały ważne, moim zdaniem, zabytki, lub przedstawione, ale z pominięciem istotnych informacji. Przykładem tego może być całkowity brak jakiejkolwiek informacji o katedrze anglikańskiej. Zaledwie kilka słów na temat wspomnianych już parad wojskowych (In guardia) na dziedzińcu fortu św. Elma – obecnie niedostępnej poza tymi malowniczymi widowiskami szkole policyjnej. Podobnie o Muzeum Wojny (I i II światowej) informacja jest przesadnie uboga. I brak chociażby wzmianki o jedynym w nim, o ile pamiętam, akcencie polskim. Tablicy pamiątkowej w językach: angielskim i polskim, poświęconej:
„Wdzięcznej pamięci marynarzy polskich okrętów podwodnych, kontrtorpedowców i statków handlowych, którzy brali udział w Bitwie o Maltę, świetnie przyczyniając się w jej obronie w latach 1940 do 1945". Pierwotnie tablica ta znajdowała się na murze wewnętrznym, po lewej stronie zaraz za wejściem do fortu, w którym mieści się to muzeum. I tam ją widziałem i sfotografowałem podczas pierwszego w nim pobytu. Później już wewnątrz, dokąd została przeniesiona. Uważam, że warto w następnym wydaniu uzupełnić ten przewodnik o wymienione, a być może i inne pominięcia. Na jego końcu jest krótki słowniczek maltańsko-polski oraz Indeks najważniejszych obiektów i miejsc.
kurier365.pl 2014-11-21
Naucz ich, jak mają Cię traktować! Praktyczny podręcznik asertywności. Wydanie II rozszerzone
Asertywność czy na pewno wiesz co to oznacza ?
Choć z pozoru idzie tu o asertywność to definicja jaką dla tego terminu przewidział autor sięga daleko poza tą jaką można znaleźć w publikacjach encyklopedycznych. Zakres zawartych w tej publikacji informacji wykracza również znacznie dalej poza przedstawieni ogólnych norm i zasad określających termin asertywność. Po lekturze, która odbyła się w szybkim weekendowym tempie (bo przecież chciałem zobaczyć tylko o co w tym chodzi i zaplanowałem dwa góra trzy rozdziały) już wiem, że jest to jedna z moich ulubionych pozycji książkowych dotyczących rozwoju osobistego i szeroko rozumianego modnego obecnie pojęcia "coachingu" omawiająca z pozoru zwykłe wszystkim znane sprawy ale za to w jakże docierający (przynajmniej do mnie) sposób. Autor Bartłomiej Stolarczyk w ciekawy sposób omówił zwykłe interpersonalno-komunikacyjne możliwości ułatwienia sobie między ludzkich relacji. Przypomina nam również o tym, że tak naprawdę o tym co Nam się przydarza i Tym kto to wszystko kontroluje jesteśmy My sami. Pomimo, że na pierwszy rzut oka można powiedzieć samemu sobie coś w stylu "No pewnie, że my sami no bo niby kto" to po zapoznaniu się z przedstawionymi trafnymi z życia wziętymi przypowieściami można złapać się na tym, iż faktycznie gdy by dana sytuacja jaka się przydarzyła została rozparzona w sposób w jaki proponuje by to robić autor zupełnie inaczej mogły by się potoczyć dalsze zdarzenia z niej wynikające. Jest to również wiedza mówiąca o przejęciu kontroli, kontroli nad samum sobą. Pomimo, że wszystko opakowane zostało w paczkę noszącej tytuł asertywności to znajduje się tu znacznie więcej. Zastanawiał bym się również czy w tytule nie powinno się umieścić frazy "naucz się jak traktować siebie samego w różnych sytuacjach". Nie chcę tutaj rozpisywać się nad sposobami i omawiać zawarte wewnątrz książki informacje ale z pewnością mogę powiedzieć jedno - jest to jedna z lepszych tego typu pozycji jaką najlepiej przeczytać samemu.
Choć z pozoru idzie tu o asertywność to definicja jaką dla tego terminu przewidział autor sięga daleko poza tą jaką można znaleźć w publikacjach encyklopedycznych. Zakres zawartych w tej publikacji informacji wykracza również znacznie dalej poza przedstawieni ogólnych norm i zasad określających termin asertywność. Po lekturze, która odbyła się w szybkim weekendowym tempie (bo przecież chciałem zobaczyć tylko o co w tym chodzi i zaplanowałem dwa góra trzy rozdziały) już wiem, że jest to jedna z moich ulubionych pozycji książkowych dotyczących rozwoju osobistego i szeroko rozumianego modnego obecnie pojęcia "coachingu" omawiająca z pozoru zwykłe wszystkim znane sprawy ale za to w jakże docierający (przynajmniej do mnie) sposób. Autor Bartłomiej Stolarczyk w ciekawy sposób omówił zwykłe interpersonalno-komunikacyjne możliwości ułatwienia sobie między ludzkich relacji. Przypomina nam również o tym, że tak naprawdę o tym co Nam się przydarza i Tym kto to wszystko kontroluje jesteśmy My sami. Pomimo, że na pierwszy rzut oka można powiedzieć samemu sobie coś w stylu "No pewnie, że my sami no bo niby kto" to po zapoznaniu się z przedstawionymi trafnymi z życia wziętymi przypowieściami można złapać się na tym, iż faktycznie gdy by dana sytuacja jaka się przydarzyła została rozparzona w sposób w jaki proponuje by to robić autor zupełnie inaczej mogły by się potoczyć dalsze zdarzenia z niej wynikające. Jest to również wiedza mówiąca o przejęciu kontroli, kontroli nad samum sobą. Pomimo, że wszystko opakowane zostało w paczkę noszącej tytuł asertywności to znajduje się tu znacznie więcej. Zastanawiał bym się również czy w tytule nie powinno się umieścić frazy "naucz się jak traktować siebie samego w różnych sytuacjach". Nie chcę tutaj rozpisywać się nad sposobami i omawiać zawarte wewnątrz książki informacje ale z pewnością mogę powiedzieć jedno - jest to jedna z lepszych tego typu pozycji jaką najlepiej przeczytać samemu.
margib.blogspot.com Mariusz Gibki
Jak dbać o włosy. Poradnik dla początkującej włosomaniaczki
W tym sezonie książki blogerów pojawiają się na księgarnianych półkach jak grzyby po deszczu w lasach! Swoimi pierwszymi publikacjami chwalą się: Charlize Mystery, Radzka, Zosia Cudny z Make Cooking Easier oraz Anwen z Włosomaniaczek. Którą książkę warto kupić z okazji mikołajek?(...)
(...)
Anwen - Jak dbać o włosy?
Anwen, czyli Anna Kołomycew, to jedna z najpopularniejszych włosomaniaczek. W sieci radzi, jak dbać o długie włosy, a teraz wydała poradnik. Blog Anwen jest ceniony i merytoryczny. Ciekawe, tylko czy informacje zawarte w książce różnią się od tych, które można znaleźć na jej blogu? Jeśli nie, to po co płacić za książkę?
(...)
Anwen - Jak dbać o włosy?
Anwen, czyli Anna Kołomycew, to jedna z najpopularniejszych włosomaniaczek. W sieci radzi, jak dbać o długie włosy, a teraz wydała poradnik. Blog Anwen jest ceniony i merytoryczny. Ciekawe, tylko czy informacje zawarte w książce różnią się od tych, które można znaleźć na jej blogu? Jeśli nie, to po co płacić za książkę?
se.pl kim
Radzka radzi: Tobie dobrze w tym!
W tym sezonie książki blogerów pojawiają się na księgarnianych półkach jak grzyby po deszczu w lasach! Swoimi pierwszymi publikacjami chwalą się: Charlize Mystery, Radzka, Zosia Cudny z Make Cooking Easier oraz Anwen z Włosomaniaczek. Którą książkę warto kupić z okazji mikołajek?(...)
(...)
Radzka - Radzka radzi: Tobie dobrze w tym!
To poradnik vlogerki Radzkiej, która faktycznie zna się na modzie. Dziewczyna zwraca uwagę na dobór ubrań do typu sylwetki, na materiały i fasony. To może być ciekawa i warta uwagi pozycja, bogata w liczne ciekawostki i istotne informacje. Zdecydowanie lepiej postawić na Radzką niż na Charlize Mystery.(...)
(...)
Radzka - Radzka radzi: Tobie dobrze w tym!
To poradnik vlogerki Radzkiej, która faktycznie zna się na modzie. Dziewczyna zwraca uwagę na dobór ubrań do typu sylwetki, na materiały i fasony. To może być ciekawa i warta uwagi pozycja, bogata w liczne ciekawostki i istotne informacje. Zdecydowanie lepiej postawić na Radzką niż na Charlize Mystery.(...)
se.pl kim
Trening Jaguara. Obudź w sobie pewność siebie i osiągaj zamierzone cele
„Trening Jaguara” to książka przypominająca swym rozmiarem zeszyt A5 i ma około 130 stron. W środku zaś popatrzeć można na ilustracje autorstwa Dominiki Gmitrzak – rysunki jaguarów.
Książka Dagmary Gmitrzak może spodobać się ludziom chcącym popracować nad swoją pewnością siebie jak również tym, którzy chcą się czegoś dowiedzieć o jaguarach, pisanych tu z wielkiej litery. Na przykład jakie cechy się mu przypisuje.
Znaleźć tu można małe błędy w druku, ale jest ich niewiele i nie są jakimś większym problemem. Przykładem może być chociażby brak spacji pomiędzy wyrazami.
Są tu różne ćwiczenia, jak również części zwane „Praktyka”. Odnaleźć tu można również różne inspirujące cytaty. Mnie osobiście spodobał się na przykład taki oto tekst: „Musisz uwierzyć, że jesteś tu z jakiegoś powodu. Musisz uwierzyć, że to Ty możesz coś zmienić i musisz uwierzyć, że znajdziesz swoją drogę!” (James Weeks, „Across the King’s River”).
W środku publikacji przeczytać można również kilka słów na temat samej autorki, trenerki rozwoju osobistego, terapeutki holistycznej, spod jej „pióra” wyszła także książka „Obudź swoją kreatywność”.
Jest to ciekawa publikacja, z różnymi interesującymi ćwiczeniami do wykonania, niektóre odwołują się do wizualizacji. Ładnie również wyglądają wspomniane przeze mnie wcześniej ilustracje/rysunki jaguarów. Komponuje się to z całą pozycją, tematem przewodnim. Jak również z okładką, na której dostrzec możemy przedstawiciela tegoż gatunku.
Reasumując pomimo małych błędów w druku (o których praktycznie możemy zapomnieć i o nich nie wspominać) jest to schludna, ładna i przejrzysta książka. Z ciekawym przesłaniem, różnymi ćwiczeniami i z dodatkiem cytatów, które mogą się spodobać, mobilizować czy pozytywnie nastawiać.
Udanych podróży w głąb siebie :)
Książka Dagmary Gmitrzak może spodobać się ludziom chcącym popracować nad swoją pewnością siebie jak również tym, którzy chcą się czegoś dowiedzieć o jaguarach, pisanych tu z wielkiej litery. Na przykład jakie cechy się mu przypisuje.
Znaleźć tu można małe błędy w druku, ale jest ich niewiele i nie są jakimś większym problemem. Przykładem może być chociażby brak spacji pomiędzy wyrazami.
Są tu różne ćwiczenia, jak również części zwane „Praktyka”. Odnaleźć tu można również różne inspirujące cytaty. Mnie osobiście spodobał się na przykład taki oto tekst: „Musisz uwierzyć, że jesteś tu z jakiegoś powodu. Musisz uwierzyć, że to Ty możesz coś zmienić i musisz uwierzyć, że znajdziesz swoją drogę!” (James Weeks, „Across the King’s River”).
W środku publikacji przeczytać można również kilka słów na temat samej autorki, trenerki rozwoju osobistego, terapeutki holistycznej, spod jej „pióra” wyszła także książka „Obudź swoją kreatywność”.
Jest to ciekawa publikacja, z różnymi interesującymi ćwiczeniami do wykonania, niektóre odwołują się do wizualizacji. Ładnie również wyglądają wspomniane przeze mnie wcześniej ilustracje/rysunki jaguarów. Komponuje się to z całą pozycją, tematem przewodnim. Jak również z okładką, na której dostrzec możemy przedstawiciela tegoż gatunku.
Reasumując pomimo małych błędów w druku (o których praktycznie możemy zapomnieć i o nich nie wspominać) jest to schludna, ładna i przejrzysta książka. Z ciekawym przesłaniem, różnymi ćwiczeniami i z dodatkiem cytatów, które mogą się spodobać, mobilizować czy pozytywnie nastawiać.
Udanych podróży w głąb siebie :)
swiatairi.blogspot.com Airi
