Recenzje

Moja pierwsza myśl po przeczytaniu tej książki: jak to dobrze, że są takie książki i ludzie, którzy je piszą. Sama mogę podpisać się pod niemal każdym rozdziałem: Być bohaterem swojego życia to akt odwagi,  Leć za marzeniem, które w sercu mieszka, Pasja rodzi profesjonalizm, Podróże kształcą… To prawdy oczywiste, które wielu z nas mogłaby uznać za własne. Jednak, gdy zatrzymamy się chwilę przy każdym z nich, zadamy sobie pytania, które nienachalnie podsuwa nam autor… odpowiedzi mogą nas zaskoczyć.



Sceptycznie zazwyczaj podchodzę do publikacji, gdzie logo i kolor partnera wydania, są tak  oczywiste i narzucające się, że można powątpiewać czy „lokowanie produktu” nie wypełnia treści w nadmiarze. Tu jednak, nie ma mowy o takiej sytuacji. To może być ważna informacja, dla wszystkich tych, których opór przed własną zmianą, pojawia się już wtedy, gdy tylko patrzą na okładkę.



Miałam tę przyjemność, że uczestniczyłam w jednym z wykładów Pana Jacka Walkiewicza. Obcowanie z nim, nawet przez jedną godzinę, ma w sobie cos z magii. Energia jaką przekazuje, ze sceny i optymizm jakim zaraża są bezdyskusyjne. Widziałam to na twarzach wszystkich uczestników spotkania. Sama miałam wypieki. Ale jak to z wypiekami bywa, stygną bardzo szybko. I, podobnie jak z ogrodem: nie podlewany ogród usycha, tak nie pielęgnowane marzenia, nie zrealizują się same.



Książkę polecam bardzo. Zwłaszcza wszystkim tym, którzy wiedzą, czego chcą, ale nic z tym nie robią; wszystkim tym, którzy nie wiedzą czego chcą, ale im się wydaje, że powinni być milionerami; wszystkim tym, którzy wiedzą, mają biznesplany, mają zapał, ale jakoś im brakuje mobilizacji i energii; oraz wszystkim malkontentom, maruderom, pesymistom, defetystom, katastrofistom…oraz innym ….-om. Jeśli marzysz, ale towarzyszą ci obawy; jeśli boisz się marzyć, bo z góry zakładasz, że komu jak komu, ale tobie na pewno się nie uda; jeśli zapalasz się do działania, niczym zapałka, szybko i dużym płomieniem i równie szybko gaśniesz…sięgnij po „Pełną moc możliwości”.

Z pewnością nie od razu dokonasz rewolucji, ale może małymi kroczkami, dokona się w Tobie przemiana?  Sama lektura bowiem nie wystarczy. Może być początkiem naszej drogi rozwoju. Naszej autorefleksji i poszerzenia własnej świadomości. Może zainspiruje kogoś do rozpoczęcia psychoterapii lub wyruszenia w wymarzoną podróż; może po prostu skłoni do myślenia i wykonania kilku odkładanych „na później” działań? Może.



Zdolności oratorskie Pana Jacka, lekkość pióra i języka sprawiają, że książkę „czyta się ja jednym tchem”. Z trudem odkładałam ją na półkę, by jak najszybciej do niej powrócić.



PS.Ludzie, którzy żyją z pasją, mają marzenia, nie obce im takie pojęcia jak: odwaga, ryzyko, działanie, świadomość, bycie tu i teraz, motywacja, mobilizacja…. sami mogą pisać książki, a potem je opublikować, by cieszyć się i dzielić z innymi.

Życzę wszystkim odwagi, by mieć marzenia i sił, by je realizować.

Moja pierwsza myśl po przeczytaniu tej książki: jak to dobrze, że są takie książki i ludzie, którzy je piszą. Sama mogę podpisać się pod niemal każdym rozdziałem: Być bohaterem swojego życia to akt odwagi,  Leć za marzeniem, które w sercu mieszka, Pasja rodzi profesjonalizm, Podróże kształcą… To prawdy oczywiste, które wielu z nas mogłaby uznać za własne. Jednak, gdy zatrzymamy się chwilę przy każdym z nich, zadamy sobie pytania, które nienachalnie podsuwa nam autor… odpowiedzi mogą nas zaskoczyć.



Sceptycznie zazwyczaj podchodzę do publikacji, gdzie logo i kolor partnera wydania, są tak  oczywiste i narzucające się, że można powątpiewać czy „lokowanie produktu” nie wypełnia treści w nadmiarze. Tu jednak, nie ma mowy o takiej sytuacji. To może być ważna informacja, dla wszystkich tych, których opór przed własną zmianą, pojawia się już wtedy, gdy tylko patrzą na okładkę.



Miałam tę przyjemność, że uczestniczyłam w jednym z wykładów Pana Jacka Walkiewicza. Obcowanie z nim, nawet przez jedną godzinę, ma w sobie cos z magii. Energia jaką przekazuje, ze sceny i optymizm jakim zaraża są bezdyskusyjne. Widziałam to na twarzach wszystkich uczestników spotkania. Sama miałam wypieki. Ale jak to z wypiekami bywa, stygną bardzo szybko. I, podobnie jak z ogrodem: nie podlewany ogród usycha, tak nie pielęgnowane marzenia, nie zrealizują się same.



Książkę polecam bardzo. Zwłaszcza wszystkim tym, którzy wiedzą, czego chcą, ale nic z tym nie robią; wszystkim tym, którzy nie wiedzą czego chcą, ale im się wydaje, że powinni być milionerami; wszystkim tym, którzy wiedzą, mają biznesplany, mają zapał, ale jakoś im brakuje mobilizacji i energii; oraz wszystkim malkontentom, maruderom, pesymistom, defetystom, katastrofistom…oraz innym ….-om. Jeśli marzysz, ale towarzyszą ci obawy; jeśli boisz się marzyć, bo z góry zakładasz, że komu jak komu, ale tobie na pewno się nie uda; jeśli zapalasz się do działania, niczym zapałka, szybko i dużym płomieniem i równie szybko gaśniesz…sięgnij po „Pełną moc możliwości”.

Z pewnością nie od razu dokonasz rewolucji, ale może małymi kroczkami, dokona się w Tobie przemiana?  Sama lektura bowiem nie wystarczy. Może być początkiem naszej drogi rozwoju. Naszej autorefleksji i poszerzenia własnej świadomości. Może zainspiruje kogoś do rozpoczęcia psychoterapii lub wyruszenia w wymarzoną podróż; może po prostu skłoni do myślenia i wykonania kilku odkładanych „na później” działań? Może.



Zdolności oratorskie Pana Jacka, lekkość pióra i języka sprawiają, że książkę „czyta się ja jednym tchem”. Z trudem odkładałam ją na półkę, by jak najszybciej do niej powrócić.



PS.Ludzie, którzy żyją z pasją, mają marzenia, nie obce im takie pojęcia jak: odwaga, ryzyko, działanie, świadomość, bycie tu i teraz, motywacja, mobilizacja…. sami mogą pisać książki, a potem je opublikować, by cieszyć się i dzielić z innymi.

Życzę wszystkim odwagi, by mieć marzenia i sił, by je realizować.

Moja pierwsza myśl po przeczytaniu tej książki: jak to dobrze, że są takie książki i ludzie, którzy je piszą. Sama mogę podpisać się pod niemal każdym rozdziałem: Być bohaterem swojego życia to akt odwagi,  Leć za marzeniem, które w sercu mieszka, Pasja rodzi profesjonalizm, Podróże kształcą… To prawdy oczywiste, które wielu z nas mogłaby uznać za własne. Jednak, gdy zatrzymamy się chwilę przy każdym z nich, zadamy sobie pytania, które nienachalnie podsuwa nam autor… odpowiedzi mogą nas zaskoczyć.



Sceptycznie zazwyczaj podchodzę do publikacji, gdzie logo i kolor partnera wydania, są tak  oczywiste i narzucające się, że można powątpiewać czy „lokowanie produktu” nie wypełnia treści w nadmiarze. Tu jednak, nie ma mowy o takiej sytuacji. To może być ważna informacja, dla wszystkich tych, których opór przed własną zmianą, pojawia się już wtedy, gdy tylko patrzą na okładkę.



Miałam tę przyjemność, że uczestniczyłam w jednym z wykładów Pana Jacka Walkiewicza. Obcowanie z nim, nawet przez jedną godzinę, ma w sobie cos z magii. Energia jaką przekazuje, ze sceny i optymizm jakim zaraża są bezdyskusyjne. Widziałam to na twarzach wszystkich uczestników spotkania. Sama miałam wypieki. Ale jak to z wypiekami bywa, stygną bardzo szybko. I, podobnie jak z ogrodem: nie podlewany ogród usycha, tak nie pielęgnowane marzenia, nie zrealizują się same.



Książkę polecam bardzo. Zwłaszcza wszystkim tym, którzy wiedzą, czego chcą, ale nic z tym nie robią; wszystkim tym, którzy nie wiedzą czego chcą, ale im się wydaje, że powinni być milionerami; wszystkim tym, którzy wiedzą, mają biznesplany, mają zapał, ale jakoś im brakuje mobilizacji i energii; oraz wszystkim malkontentom, maruderom, pesymistom, defetystom, katastrofistom…oraz innym ….-om. Jeśli marzysz, ale towarzyszą ci obawy; jeśli boisz się marzyć, bo z góry zakładasz, że komu jak komu, ale tobie na pewno się nie uda; jeśli zapalasz się do działania, niczym zapałka, szybko i dużym płomieniem i równie szybko gaśniesz…sięgnij po „Pełną moc możliwości”.

Z pewnością nie od razu dokonasz rewolucji, ale może małymi kroczkami, dokona się w Tobie przemiana?  Sama lektura bowiem nie wystarczy. Może być początkiem naszej drogi rozwoju. Naszej autorefleksji i poszerzenia własnej świadomości. Może zainspiruje kogoś do rozpoczęcia psychoterapii lub wyruszenia w wymarzoną podróż; może po prostu skłoni do myślenia i wykonania kilku odkładanych „na później” działań? Może.



Zdolności oratorskie Pana Jacka, lekkość pióra i języka sprawiają, że książkę „czyta się ja jednym tchem”. Z trudem odkładałam ją na półkę, by jak najszybciej do niej powrócić.



PS.Ludzie, którzy żyją z pasją, mają marzenia, nie obce im takie pojęcia jak: odwaga, ryzyko, działanie, świadomość, bycie tu i teraz, motywacja, mobilizacja…. sami mogą pisać książki, a potem je opublikować, by cieszyć się i dzielić z innymi.

Życzę wszystkim odwagi, by mieć marzenia i sił, by je realizować.

Równiny Wojwodiny

Ziemie wschodniej Serbii zaskakują pejzażem: polami po horyzont, niezliczonymi kanałami, rzeczkami i jeziorami. Jak pisze autor najnowszego przewodnika po Serbii: „Wojwodina latem to złota kraina zbóż, słoneczników i kukurydzy". Tutejsze miasta wytyczone niegdyś przez skrupulatnych austriackich geodetów wabią barokowymi zabytkami, ciepłym klimatem odwiecznych tradycji, wielowyznaniowości i tolerancji. Perłą w koronie tej prowincji jest leżący nad Dunajem Nowy Sad, miasto nazwane niegdyś serbskimi Atenami, do dziś uosabiające zjawisko multikulti. Bo jeśli Bałkany są tyglem, to Wojwodina jest buzującym tyglem różnych narodowości, gdzie od wieków obok Serbów żyją Węgrzy, Słowacy, Romowie, Chorwaci, Rusini, Macedończycy, Albańczycy, Niemcy, Bułgarzy, a nawet Gorańcy. Nowy Sad jest niezwykłym miastem nie tylko ze względu na historię. Uderza w nim niezwykła uprzejmość, gościnność i elegancja jego mieszkańców. Jakby monotonia równiny i wolny bieg Dunaju wyciszyły południowy temperament, narzuciła życiu wolne tempo, wyprzedzając o wieki modne dziś slowcities.

Miasto warte jest podróży i pobytu. Ośrodek kultury, centrum wydarzeń, siedziba teatru i muzeów, pałacu biskupa, secesyjnych kamienic. Starówka do dziś niesie bogate a nieznane nam dziedzictwo mieszczańskiej Serbii, trudne już do dojrzenia choćby w Belgradzie. W rozdzierających strofach pisał o Nowym Sadzie poeta Janusz Drzewucki, zapomniany piewca Wojwodiny: Na targowisku, zaraz za Vladicanskim dvorem i cerkwią soborową ociekające kolorami owoce i warzywa wprawiają mnie codziennie w zachwycenie...

Przewodnik po Serbii napisał człowiek doskonale znający region, jego język, kulturę i ta fascynacja bije z opisów i rad, jakich hojnie Czytelnikowi udziela. Aktualność i użyteczność informacji krajoznawczych wyznacza publikacji wysoką pozycję w rankingu wydawnictw, do których warto zaglądać.

Czy minimalizm się opłaca?



Książeczka minimalistyLeo Babauta zrzuca czytelnikowi klapki z oczu i pokazuje, że droga do szczęścia nie wiedzie przez coraz większe kumulowanie różnego rodzaju dóbr. Zagracając swoje życie i coraz bardziej wpadając w pułapkę konsumpcjonizmu, tak naprawdę uciekamy od samych siebie. Trudno bowiem usłyszeć swoje „ja” w chaosie. I właśnie o tym traktuje „Książeczka minimalisty. Prosty przewodnik szczęśliwego człowieka.”



Autor nie narzuca minimalistycznego stylu życia, bo do tego każdy musi dojrzeć z osobna, a i nie każdemu tak naprawdę to się uda. Nie da się jednak ukryć, że wiele racji tkwi w jego rozważaniach. Czy naprawdę potrzebujemy tyle ubrań? Czu musimy koncentrować się na wszystkich dookoła zamiast poświęcić więcej czasu sobie? Po co nam lodówka wypełniona po brzegi, podczas kiedy część z tego i tak wyrzucimy?



Niby banalne, ale jednak w codziennym pędzie w ogóle nie zwracamy na to uwagi. Tymczasem, jak zauważa Leo Babauta, minimalizm naprawdę się opłaca – wprowadzając go w życie, szybko odczujemy pozytywne efekty w różnych jego sferach.



Każdy musi sam odpowiedzieć sobie na pytanie – czy życie w minimalistycznym wydaniu jest dla niego? Po lekturze pozycji „Książeczka minimalisty. Prosty przewodnik szczęśliwego człowieka” jestem pewna, że wielu czytelników spróbuje uporządkować przynajmniej jeden obszar swojego życia. Warto spróbować, by przekonać się, czy Leo Babauta nie rzuca słów na wiatr.

Poradnik na brak odwagi

„Osoba, która nie wierzy w siebie, musi usłyszeć prawdę na temat pewności siebie: czym ona jest, a czym nie jest, jak jej się nauczyć i - co ważne - jak ją utrwalić. Ja sam już PGWTIOSC przeszedłem tę drogę: przypomina spacer po linie, podczas którego trzeba uważnie stawiać

każdy krok" - pisze Robert Kelsey, autor wielu cenionych książek na temat kompleksów  i lęków, które niszczą życie wielu ludzi. W jego poradniku pt. „Odzyskaj pewność siebie" (Helion) znajdziesz więc wszelkie wskazówki, dzięki którym będziesz odważniej żyć. Kelsey podpowiada jak nauczyć się mówić „nie", sztuki perswazji, jak walczyć z uprzedzeniami i obsesyjnym negatywnym myśleniem, nie zadręczać się opiniami innych, a przy tym uniknąć pychy. Pokazuje drogę do pewności w siedmiu etapach, a także co mówili na temat pewności siebie wybitni psycholodzy, jak Zygmunt Freud, Carl Jung, Erich Fromm, Virginia Satir czy Alfred Adler.

To swego rodzaju psychologiczny GPS, który ułatwi ci poruszanie się w świecie pewności siebie. Naprowadzi cię na właściwą ścieżkę w poznaniu własnej wartości.

Czy minimalizm się opłaca?



Książeczka minimalistyLeo Babauta zrzuca czytelnikowi klapki z oczu i pokazuje, że droga do szczęścia nie wiedzie przez coraz większe kumulowanie różnego rodzaju dóbr. Zagracając swoje życie i coraz bardziej wpadając w pułapkę konsumpcjonizmu, tak naprawdę uciekamy od samych siebie. Trudno bowiem usłyszeć swoje „ja” w chaosie. I właśnie o tym traktuje „Książeczka minimalisty. Prosty przewodnik szczęśliwego człowieka.”



Autor nie narzuca minimalistycznego stylu życia, bo do tego każdy musi dojrzeć z osobna, a i nie każdemu tak naprawdę to się uda. Nie da się jednak ukryć, że wiele racji tkwi w jego rozważaniach. Czy naprawdę potrzebujemy tyle ubrań? Czu musimy koncentrować się na wszystkich dookoła zamiast poświęcić więcej czasu sobie? Po co nam lodówka wypełniona po brzegi, podczas kiedy część z tego i tak wyrzucimy?



Niby banalne, ale jednak w codziennym pędzie w ogóle nie zwracamy na to uwagi. Tymczasem, jak zauważa Leo Babauta, minimalizm naprawdę się opłaca – wprowadzając go w życie, szybko odczujemy pozytywne efekty w różnych jego sferach.



Każdy musi sam odpowiedzieć sobie na pytanie – czy życie w minimalistycznym wydaniu jest dla niego? Po lekturze pozycji „Książeczka minimalisty. Prosty przewodnik szczęśliwego człowieka” jestem pewna, że wielu czytelników spróbuje uporządkować przynajmniej jeden obszar swojego życia. Warto spróbować, by przekonać się, czy Leo Babauta nie rzuca słów na wiatr.

Helen Dujardin pochodzi z Francji choć obecnie mieszka w Stanach Zjednoczonych. Z wykształcenia jest magistrem historii.  Przez pięć lat była mistrzem cukiernikiem w jednej z eleganckich restauracji jednocześnie idąc za głosem serca i miłością do fotografii. W 2006 roku założyła blog o nazwie „Tartelette”. Szybko z miłośnika fotografii przeobraziła się w zawodowego fotografa. Współpracowała z wieloma czasopismami, a zdjęcia wykonanych przez nią potraw trafiły do popularnych książek kucharskich.



Uwielbiam książki poświęcone tematyce fotografii, a te dotyczące fotografowania jedzenia - jeszcze bardziej. Tym co szczególnie przypada mi do gustu w tego typu poradnikach są ilustracje: piękne, wyraziste, odpowiednio ostre i nasycone. „Fotografia kulinarna dla blogerów” – Matt’a Armendariz’a (do której pozwoliłam sobie porównać „Ujęcia ze smakiem”). Co prawda podobała mi się bardziej, ze względu na luźniejszy język, bardziej przejrzyste zdjęcia i humor, ale za to Helene Dujardin zabrała mnie w podróż po swojej kuchni i nauczyła więcej sztuczek dotyczących odpowiedniego kadrowania, obróbki czy ustawienia światła. Jako, że jestem amatorką, a zabawę z aparatem traktuję wyłącznie jako hobby, bardzo przydało mi się kilka wskazówek.



Książka składa się z ośmiu rozdziałów. Na pierwszym miejscu znalazły się podstawy fotografii, z których czytelnik może dowiedzieć się tego, iż światło jest najistotniejszym elementem podczas tworzenia zdjęć. Czytając dalej poznajemy prawidłowe ustawienia dotyczące przysłony, czasu naświetlenia i czułości. Wielkim plusem okazał się prosty język, który w łatwy sposób umożliwia zrozumieć specyfikę podstawowych funkcji. Autorka przeznaczyła również po rozdziale na światło naturalne i sztuczne. Gdy już znamy istotę oświetlenia, wreszcie przechodzimy do mojej ulubionej części – kompozycji i stylizacji. Po drodze zahaczając o przygotowanie do sesji. Na końcu znalazły się również cenne informacje o tym, co zrobić gdy zdjęcie jest już gotowe. Wydaje się, że kopiowanie czy edycja zdjęć do rzecz prosta i oczywista. W rzeczywistości warto zapoznać się z tym rozdziałem by nie być w przyszłości niczym zaskoczonym.



Poradnik czytałam długo, wnikliwie, niektóre fragmenty kilkakrotnie, aby jak najlepiej zrozumieć instrukcje autorki. Z czasem zaczęłam rozumieć ją coraz bardziej. Cieszyłam się kiedy słowa opisywane na stronach pokrywały się z moimi codziennymi zastosowaniami aparatu podczas fotografowania.



Na jednej ze stron przeczytałam bardzo mądre słowa: 

„Żaden błąd nie jest stratą czasu, lecz raczej doświadczeniem”.

 Od dziś będzie to moje motto życiowe.



Na koniec muszę się trochę doczepić: przeszkadzał mi tradycyjnie format książki, u Matt’a Armendariza było to jeszcze do wybaczenia ponieważ ilustracje były większe. W „Ujęciach ze smakiem spokojnie wystarczyłyby tradycyjne wymiary. Kolejnym drażniącym elementem jest niewyjustowany tekst. Wydaje mi się to rażący minusem. Od początku do końca studiów wpajano mi do głowy, że nie oddaje się, żadnej pracy czy książki nie wyrównując wcześniej tekstu. Ponadto miałam wrażenie, że autorka momentami pisała niczym „masło maślane”, myślałam, że był to zamierzony cel, służący zapełnieniu strony. Z czasem zrozumiałam, że Pani Dujardin po prostu kilkakrotnie lub dogłębnie opisała daną kwestię po to by początkujący zrozumieli treść i istotę rzeczy w jak najbardziej możliwy sposób. Nie są to jednak zbyt rażące błędy, gdyż suma summarum poradnik czytałam z zapartym tchem. Z czystym sumieniem mogę dodać tę pozycję do ulubionych. Polecam ją miłośnikom aparatów. Ludzie nie podzielający tej pasji się zanudzą, ale początkujący fotografowie na pewno znajdą coś dla siebie.