Recenzje

Wirus – organizm żywy, który rozprzestrzenia się i atakuje w mgnieniu oka. Jednym z najgroźniejszych w historii był wirus ebola – skomplikowana cząstka organiczna, którą nie sposób zatrzymać. Wirusy są czymś, czego na co dzień się boimy. Atakują nasze organizmy i wywołują choroby. W życiu są kojarzone raczej z negatywnymi emocjami.  W ciągu kilku ostatnich lat wirusy wtargnęły również do świata reklamy. Stały się terminem, który określa niekontrolowanie rozprzestrzeniające się informacje, materiały w sieci, które są na tyle atrakcyjne dla odbiorcy, że sam komunikuje o nich dalej – to jest ich jedyne pozytywne znaczenie.



I o tym właśnie możemy poczytać w najnowszej publikacji Natalii “Cząstki przyciągania”. To Katalog niestandardowych kampanii jakie na polskim rynku pojawiały się przez ostatnie lata. Przyznam szczerze, że nie jestem zwolenniczką polskich reklam i nie śledziłam ich przez te ostatnie lata, ale zbiór 158 niestandardów zamieszczonych w książce robi wrażenie.



Niech Was nie zmyli określenie album – to nie jest obrazkowa książka, którą przejrzycie sobie w ciągu 5 minut. Każda z zamieszczonych kampanii została dobrana i opisana w odpowiednim dziale. Książka składa się z 7 rozdziałów – 7 cząstek, którymi Natalia sklasyfikowała cechy niestandardowych metod komunikacji, które wpływają na sukces kampanii.



I to co najważniejsze w przypadku niestandardowych form komunikacji zostało jasno w książce powiedziane – one nie sprzedają, one budują wizerunek na długie lata. W przypadku dużych marek to konieczność. Wielu uważa, że to zbędne koszty jakie firmy ponoszą co roku. One nie są mierzalne, nie da się oszacować ROI, ani sprawdzić ile osób zostało nowymi klientami.



Warto jednak pamiętać, że niestandardy budują ogromny zasięg – który bywa skuteczniejszy od zwykłej kampanii sprzedażowej. Tego rodzaju działania budują zaufanie klienta na dany moment kampanii. Sprzedajemy produkt, określamy przychód i jesteśmy kwita. Niestandardy to rodzaj działań, które mocno wpływają i budują wizerunek firmy na lata. Mają pokazać jak marka prezentuje się na rynku i dotrzeć do potencjalnych klientów, którzy jeśli nie w danym momencie to przyszłości  przypomną sobie o nas  i zajrzą do naszego salonu BMW, albo kupią dziecku zabawkę bo pojawi się u nich potrzeba, której wcześniej nie było.



Natalia jasno i wyraźnie napisała o czymś co zwykle jest w naszych domysłach i często nie umiemy tego konkretnie nazwać. Mamy świadomość tego, że odbiór wszelkich komunikatów wiąże się z naszymi emocjami, które mobilizują nas do działania (bądź nie) – zaangażowania, co z kolei pozwala nam na poświęcenie odpowiedniej ilości czasu na odbiór tych komunikatów, itd. To wszystko zostało przedstawione w albumie, który również jak chodzi o format książki jest niestandardem.



Album zdecydowanie przypadnie do gustu każdemu odbiorcy. Dla tych związanych z reklamą powinna być to lektura obowiązkowa. A dla tych mniej pochłoniętych światem komercji niech będzie to ciekawostka, do której co jakiś czas z pewnością będą wracać.

Dobra książka – jako porządny nauczyciel dla samouka, kiedy wiedzy szuka

Zacznę od literatury, czyli patrząc z perspektywy jakiegoś tam czasu, kiedy zainteresowałem się Arduino i zgromadziłem już kilka pozycji książkowych w tym temacie, czego absolutnie nie żałuję. Jednak, gdybym miał polecić coś początkującym adeptom tej platformy, to zdecydowanie poleciłbym dwie książki, które w bardzo przystępny sposób wprowadzą każdego do świata elektroniki programowalnej oczywiście, jeżeli zechcą zainwestować trochę czasu na naukę tego co ich autorzy starają się przekazać w treści tam zawartej. Ponadto może, to też ustrzec niektórych przed zjawiskiem występującym często, kiedy mamy dostęp do zbyt wielu materiałów na dany temat, że zamiast konsekwentnie zdobywać nowe wiadomości – rozdział po rozdziale. Stoimy w miejscu, skacząc po rozdziałach poszczególnych książek, bo co za dużo, to niezdrowo. I jak to jest powiedziane w kolejnym przysłowiu - ,, kota można zagłaskać na śmierć” Przy odrobinie umiaru zdecydowanie uzyskamy lepszy efekt w nauce.

 

 

Pierwszą książką bez, której dzisiaj nie wyobrażam sobie mojej przygody z Arduino jest napisana przez Johna Boxall'a pozycja pod tytułem ,,Arduino 65 praktycznych projektów” Wydana przez wydawnictwo Helion, a przetłumaczona na język polski w bardo ładny sposób przez pana Mikołaja Szczepaniaka. Jest to książka, w której na jej ponad 422 stronach i 20 rozdziałach znajdziemy wszystkie niezbędne informacje o tym, czym jest Arduino, jakie ma zastosowanie w jaki sposób zainstalować środowisko IDE ( na trzech systemach operacyjnych – Windows, Linux, Mac OS X) Wyjaśnia jak się tym środowiskiem posługiwać, jak pisać szkice nawet nie mając początkowo pojęcia o jakimkolwiek programowaniu, a tym samym nie znając żadnego języka programistycznego.

I tak jak w samym tytule znajdziemy 65 projektów o różnym stopniu trudności ich wykonania, w których znajdują praktyczne zastosowanie różne dostępne na aukcjach gotowe elektroniczne układy, których kilka zaprezentuję w dalszej części tego wpisu. Ogólnie dla mnie ta pozycja książkowa, to czysta poezja gatunku – Żaden inny autor z dotychczas mi znanych nie nazywa pinów na płytce Arduino – wierszami, a ten tak. A, oprócz tego miłego skojarzenia jeszcze trafiła w mój gust sama grafika zdobiąca okładkę książki, czyli taki jak widać blaszany robot, a nie współczesne wyobrażenie humanoida, choćby w stylu terminatora. Właśnie taką mam wizję tej maszyny – jako czytelnik starej daty wychowany na opowiadaniach Isaaca Asimova i trochę też naszego Stanisława Lema.

Drugą książką wartą zainteresowania jest lektura pod tytułem ,, Elektronika od praktyki do teorii” - autor Charles Platt. Pozycja kierowana do osób stawiających pierwsze kroki w świecie elektroniki. Napisana w bardzo interesujący sposób, przez co od samego początku wciąga czytelnika, który powinien chłonąć tam zawartą wiedzę – jak gąbka wodę. Do tego książka posiada bardzo ładną oprawę w postaci kolorowych zdjęć tematycznych. Kończąc te peany przytoczę jeszcze tylko jedno zdanie napisane przez autora tej książki, a oddające w pełni jej przesłanie - ,, … Nie uważam, aby elektronika w wydaniu dla hobbystów musiała być trudna …” A ja ze swojej strony uważam jako początkujący hobbysta, że tej książki nie może zabraknąć w biblioteczce takich ludzi jak ja. Na zakończenie napiszę, że pomimo nieocenionej wartości obu książek – jeżeli będziecie mieli ochotę na ich zakup. Lepiej poszukajcie ofert w sieci, bo na pewno okaże się, że ich cena będzie bardzo konkurencyjna do ceny jaką wystawia ich wydawca, a przecież w 100%, to te same książki.

Niemal każdy inwestor chciałby być Warrenem Buffetem i niemal każdy nie bardzo wie, jak to zrobić. Tobiasz Maliński napisał praktyczny poradnik, jak to robiłby Buffett, gdyby miał inwestować na giełdzie w Warszawie. W całej tej filozofii inwestycyjnej chodzi o kupowanie w promocji, czyli poniżej wartości, bo tylko wtedy możemy mieć nadzieję, że dana spółka, prowadząca stabilny biznes, w końcu swoją wartość odzyska, a my zarobimy i będziemy się mogli szczycić, że zrobiliśmy to na sposób Warrena Buffetta. Od razu przestrzegam, że wymaga to sporo pracy.

1. W przypadku spółek giełdowych należy przyswoić sobie podejście polegające na zakupach promocyjnych. To podstawa myślenia. Potem trzeba nauczyć się czytać sprawozdania finansowe i doskonaleniu tego należy poświęcić się bez reszty. Czytanie raportów kwartalnych i rocznych powinno być głównym zajęciem inwestora.


2. Nie czytaj rekomendacji analityków. Jeśli nie będziesz ufał swojej wiedzy, to lepiej porzuć ten zawód. Zbyt duża ilość informacji prowadzi do natłoku i niepotrzebnej nerwowości.


3. Spekulanci powodują coraz większą zmienność na rynkach finansowych, z drugiej zaś strony stwarzają „Inwestowanie skoncentrowane na GPW”, Tobiasz Maliński One Press, 2014 prawdziwym inwestorom poszukującym okazyjnych inwestycji szansę zarabiania pieniędzy bez oglądania się na sytuację.


4. Trzy lata po debiucie to za mało, by ocenić spółkę pod kątem inwestycji długoterminowych. Warto dokładnie sprawdzić, co spółka zrobiła z pozyskanymi na rynku pieniędzmi, jak wygląda jej kondycja finansowa oraz jakie ma plany na przyszłość. Jeśli cena emisyjna zawierała dużo ukrytych kosztów lub była zbyt wysoka, rynek szybko ją zweryfikuje.


5. W inwestowaniu w spółki giełdowe ważna jest prostota. Tylko ona przynosi zyski. Nadmierne komplikowanie procesu inwestycyjnego będzie niewłaściwe. Skomplikowane teorie rodzą się na uczelniach i tam funkcjonują, natomiast proste rzeczy sprawdzają się w życiu.

Zainteresowałam się książkąEkonomia wdzięczności, bo czytałam opinie na jej temat, że jest świetnym wprowadzeniem do dobrego korzystania z mediów społecznościowych. Jako, że mi korzystanie z tego rodzaju platform nie przychodzi naturalnie i wiąże się z pokonaniem całkiem sporych rozmiarów oporu, to uznałam, że to idealna książka dla mnie. Nieobce są mi wątpliwości związane z odkrywaniem się w sieci, rozumiem argumenty dotyczące przemijalności owych „tworów” Internetu. Przede wszystkim jednak zdecydowanie większą satysfakcję dają mi kontakty „w realu”. Fakt, że od kiedy ów opór zaczęłam przełamywać, to okazało się, że sieć ma też swoje plusy. Może ułatwiać kontakty bezpośrednie, a nie je zastępować. Daje dostęp do wiedzy, która mnie interesuje, pozwala nawiązywać relacje z ludźmi, których interesują podobne rzeczy. Pozwala na „wypuszczenie” swoich działań, choćby takich jak ten blog, w świat.

Tak na wpół przekonana do świata mediów społecznościowych zasiadłam do lekturyEkonomii wdzięczności. Na pewno utwierdziłam się  w tym, że unikanie Facebooka czy innych platform raczej nie jest najlepszą strategią. Autor rzeczywiście przekonująco przedstawia argumenty za korzystaniem z możliwość Internetu. Ciekawe są przykłady konkretnych kampanii marketingowych stosowanych przez firmy w mediach społecznościowych czy po prostu tego, jak można używać Facebooka dla rozpropagowania prowadzonego przez siebie biznesu.

Najbardziej przekonuje mnie jednak istota idei ekonomii wdzięczności. Otóż, nie chodzi o łatwy zysk, agresywną reklamę, a o tworzenie relacji. Tak, relacji w biznesie! Gdy tworzymy autentyczne więzi, nie mamy na celu wykorzystania kogoś, a wzajemne obdarowywanie się. Autor zdaje sobie sprawę, że może to nie brzmieć zbyt życiowo. Uważa on jednak, że paradoksalnie to jedyna droga dla biznesu przyszłości. Według niego siła więzi firmy z klientami przekłada się na zyski w sposób wprost proporcjonalny, choć trzeba się nastawić na działania długofalowe. Jednocześnie zupełnie nie sprawdza się strategia pod tytułem „szybki i łatwy dochód”. W skrócie mówiąc, podstawą skutecznych działań jest troska o klienta. Jeśli zamiast intencji zadbania o odbiorcę naszych usług, celem jest nabicie portfela, to ostatecznie straci nie tylko klient, ale i firma. Oto złota era biznesu, w jaką według Vaynerchuka wkraczamy. Oby miał rację!

Książka dostarcza bardziej okazji do refleksji niż gotowych rozwiązań, jest bardziej o sferze idei, misji niż konkretnych strategiach działania. Dla jednych to pewnie dobrze, dla innych może być, ośmielę się powiedzieć, pewnym rozczarowaniem. Ja jestem pomiędzy tymi dwoma grupami. Tak, jak ogólnie lubię książki, które mnie zatrzymują, zmuszają do zweryfikowania swoich przekonań, do rozważania czegoś na nowo, tak akurat w tym obszarze tematycznym chętnie poczytałabym też trochę „recept”.  Co by jednak nie mówić, idea ekonomii wdzięczności wydaje mi się bezcenna i ze wszech miar warta wprowadzania w życie.

Idąc jej tropem nie pozostaje mi nic innego, jak podziękować Wam za to, że jesteście tutaj ze mną, że czytacie moje recenzje i sięgacie do polecanych przeze mnie książek, że odzywacie się w komentarzach, że mówicie o tym blogu innym. Ech, nie jestem zbyt wylewna, ale prawda jest taka, że nie pisałabym już prawie dwa lata, gdybym nie miała tylu wspaniałych odbiorców. Chcę, żebyście o tym wiedzieli :)

Fotografią zajmuję się tylko amatorsko i również dzięki zamiłowaniu do fotografii powstał ten blog. Zdaje sobie doskonale sprawę z tego, iż nie zawsze prezentowana treść jest na tyle interesująca dla czytelnika aby poświęcił swój cenny czas na czytanie. Dużo łatwiej jest zatrzymać się na chwilę na obejrzeniu fotografii, które zostaje w naszej pamięci na dłużej. Bloga prowadzę od ponad roku i widzę również zmiany w sposobie i stylu fotografowania. Wydaje mi się, że są to zmiany na lepsze ale ocenę pozostawiam moim czytelnikom. A w dzisiejszym wpisie chciałabym zrecenzować Wam książkę FOTOGRAFIA KULINARNA  dla blogerów Matta Armendariz`a. Książka podzielona podzielona jest na 4 części: Elementarz, Kreatywność, Stylizacja, Kruczki i sztuczki czyli praktyka. Książka napisana jest przestępnym i łatwym językiem. Ciekawy a niekiedy humorystyczny komentarz autora jest dobrym dopełnieniem całego tekstu. Bardzo dobrze opisane są kwestie rekwizytów, oświetlenia oraz stylizacji potraw. Książka niesamowicie inspiruje, zachęca do zabawy, próbowania i spojrzenia na fotografię kulinarną w inny sposób. Mnóstwo praktycznych rad dla osób które dopiero zaczynają swoją przygodę z fotografią kulinarną oraz dla osób bardziej zainteresowanych tą tematyką. Warto mieć tą książkę w swojej biblioteczce :)