Recenzje

Czym właściwie jest ego? Tak często używany termin, nie tylko w dziedzinie psychologii, ale również w języku potocznym.

Niektórzy z nas, w czasie swojej edukacji, choć przez moment liznęło podstaw psychologii. Z własnego doświadczenia wiem, że ta dziedzina jest nauczana na niemalże każdym kierunku studiów. Ja już po raz trzeci zostałam wtajemniczona, w ten tajemniczy świat naszego umysłu., który fascynuję mnie od zawsze. Może, kiedyś spełnię swoje marzenie, by studiować psychologię.

Na razie skoro, w ramach poszerzania swojego wykształcenia wybrałam inną, zupełnie obcą dziedzinę wiedzy, to muszę się zadowolić literaturą. I tak oto sięgnęłam po najnowsza książkę Mateusza Grzesiaka.

Mateusz Grzesiak- międzynarodowy nauczyciel i trener, psycholog, autor sześciu książek o rozwoju osobistym, emocjonalnym, duchowym.

Autor w książce pt. „Ego-rcyzmy. Poznaj, czym jest i jak działa ego”, pragnie przekazać czytelnikowi podstawowy czynnik naszej osobowości. Czynnik, który ma bezpośredni wpływ na naszą emocjonalną postawę wobec świata oraz nasz sposób wyrażania podstawowych uczuć i cech (akceptacja, wdzięczność, miłość, radość, spokój, pokora, służba itp.) wobec innych i samych siebie.

Książka jest napisana językiem fachowym. Po sposobie pisania widać rękę osoby doświadczonej w tym temacie. Treść jest chronologicznie napisana. Autor zaczyna od podstaw, czyli od genezy ego, by przejść do rodzajów ego (co, pokazuje na konkretnych przykładach osób). Następnie pokazuje mechanizm działania ego oraz jego mechanizmy obronne. Mnie najbardziej podobały się rozdziały dotyczące świadomości. Były tam liczne przykłady rozmów terapeuty z pacjentami i jasne wytłumaczenie danej postawy. Dowiedziałam się , że moje luzackie podejście, do wielu spraw wzięło się stąd, że mama zawsze wymagała, bym była prymusem w szkole, czy na studiach. Zawsze najlepsza. A , teraz , gdy już odpowiadam sama za siebie mogę sobie odpuścić, a poprawka egzaminu nie jest dla mnie niczym wielkim. Ciekawym zabiegiem , było zawarcie w książce licznych ćwiczeń, które pomagają w zrozumieniu danego zagadnienia, a być może zrozumienie lepiej samego siebie.

Nie jest to książka dla każdego, gdyż język jest specyficzny dla kogoś, kto się psychologią zajmuje. Ale ci, którzy chcą pogłębić wiedzę, dowiedzieć się czegoś nowego może być ciekawym kąskiem. Polecam.

Filmy akcji często przedstawiają przestępców jako ekspertów, wożących się luksusowymi autami i otoczonych pięknymi kobietami. Tacy przestępcy posiadają nowoczesne narzędzia i świetną broń. Są niezwykle sprytni i nigdy nie dają się złapać. W telewizyjnych i internetowych wiadomościach też nierzadko słyszymy bądź czytamy o poważnych, a nawet okrutnych przestępstwach. Jednak rzeczywistość nie zawsze wygląda tak, jak niektórym się wydaje. Z tego względu Wendy Lewins w swojej książce "Najgłupsi przestępcy" postanowił ukazać przestępcze "perełki", czyli kilkaset śmiesznych, a wręcz absurdalnych historii kradzieży, napadów, porwań i fałszerstw.

Rekordy przestępczej głupoty są nie do podrobienia.. Niektórzy przestępcy są tak głupi i nieporadni, że aż ciężko w to uwierzyć. Zapominają, że wszystkie działania niosą ze sobą konsekwencje. Dają się złapać. Udają kogoś innego lub zupełnie zapominają kim są. Zostawiają ślady swojej bytności w miejscu, w którym popełnili przestępstwo. Mówią niewłaściwe rzeczy w niewłaściwych momentach. Mają głupich pomocników, którzy zdradzają ich. Próbują bronić się w nielogiczny sposób, który pogrąża ich jeszcze bardziej. Zostawiają swoje dowody tożsamości na miejscu zbrodni. Uśmiechają się do kamer. Wychodzą z banku z mniejszą ilością pieniędzy niż na początku. Nierzadko bandyci mylą domy i ofiary, a nawet zasypiają podczas skoku lub zapominają po co przyszli.
W tej książce znajdziemy wiele postaci, którym bez żadnych skrupułów, można nadać miano idiotów. Poniżej przedstawię Wam zaledwie kilka sylwetek takich nieudaczników.
Z resztą będziecie mogli zapoznać się sami, sięgając po tę pozycję.
Złodziej próbuje ukraść auto z ręczną skrzynią biegów, mimo, że potrafi obsługiwać tylko automatyczną. Nastolatek obrabowuje lokalny sklep spożywczy i ucieka z niego, chowając pieniądze do obu kieszeni… dziurawych. Złodziej, któremu zamiast pieniędzy, udaje się ukraść psie odchody. Człowiek, który nie pojawia się w sądzie, twierdząc, iż umarł. Przestępcy uciekający walcem drogowym, kosiarką czy trójkołowym rowerkiem. Mężczyzna uzbrojony w… cukinię. Mężczyzna podający policji fałszywe nazwisko, które później zapomina. Świr próbujący obrabować kasyno przez telefon. Uciekający rabusie, którzy wjeżdżają w policyjny radiowóz.
Jak widać, wielu przestępców nie może pochwalić się bystrością umysłu i racjonalnym myśleniem. Historie przedstawione w "Najgłupszych przestępcach" ukazują ich jako żałosnych, pozbawionych wyobraźni, a nawet wręcz niemyślących osobników, którzy działają w absurdalny sposób. Jednak nie trzeba tracić nadziei. Na końcu książki, znajdują się przydatne porady, które pomogą potencjalnym przestępcom w lepszej organizacji.
Szkoda, że nie znali ich wcześniej…

Zasada 3Z: zakuć, zdać i zapomnieć, to termin, którym posługuje się większość uczniów i studentów, kiedy szybko chcą przejść męczące zajęcia. Dominic O'Brien, wielokrotny rekordzista świata w zawodach pamięciowych, dla którego życie szkolne było prawdziwą męką, zmienia sens tej zasady, zamieniając ją na Zakuć, Zdać i Zapamiętać. Stosowane przez niego techniki spisuje w jednej książce, która w 2012 roku pokazała się na rynku polskim „Pamięć genialna! Poznaj triki i wskazówki mistrza”.

W swojej publikacji, Dominic O'Brien, dzieli się doświadczeniem, które zdobył na przestrzeni wielu lat w zapamiętywaniu szczegółów. Jest mistrzem w rozpoznawaniu twarzy, zapamiętanie ułożenia kilkunastu talii kart nie sprawia mu najmniejszego problemu. Postanawia podzielić się ze swoimi czytelnikami, ze swoimi fanami tajnikami jego mistrzostwa, które mogą pomóc nam w funkcjonowaniu, w życiu towarzyskim, w pracy.

Najważniejszy jest tutaj nasz mózg, nasz umysł, bo to od niego wszystko się zaczyna. Jeżeli nie będziemy o niego odpowiednio dbać, nie będzie mógł pomóc nam w tym zadaniu. Następna w kolejce jest nasza wyobraźnia, kreatywność, które niezmiennie stanowią punkt zapalny do wytrenowania pamięci doskonałej. Nie jest on tu innowacyjny w stwierdzaniu, że aby coś trwale zapamiętać, musimy skojarzyć to z rzeczami, z którymi dotychczas mieliśmy do czynienia. Jest to metoda bazowa, które dalej łączą się z bardziej rozwiniętymi technikami, które z miejsca nas przerażą, czego przykładem jest metoda podróży. Obawy, które nas dotykają nie dotyczą jednakże samych sposobów na zapamiętywanie. Chodzi tutaj bardziej o brak wiary w to, że przypisywanie słów do miejsc, bądź budowanie wokół nich obszernych historyjek, może w jakikolwiek sposób pomóc nam w ich zapamiętywaniu. Trudno jest też zrozumieć, że skojarzenia do imion i nazwisk w jakikolwiek sposób ułatwią nam przypisanie ich do osób.

Dla laika, który zapamiętuje wszystko przez ciągłe powtarzanie, a w konsekwencji zapomina, stanowi to problem, ale w tym właśnie celu pamięciowy geniusz serwuje w swojej pracy całą masę ćwiczeń. Zanim jednak do nich przystąpimy, O'Brien, bada nasze zdolności poprzez dwa krótkie testy. Robi to po to, aby czytelnik przy końcu swojej podróży z tą książką mógł porównać swoje postępy, kiedy już zapozna się z odpowiednimi metodami. Każde kolejno pojawiające się ćwiczenie zamyka konkretny głębiej rozważany problem. Dzięki temu możemy na bieżąco trenować i sami się przekonamy, czy stanowi to dla nas większy problem, czy też nie. Zadania przed którymi stajemy są bardzo kreatywne, wobec czego mogą nas zainteresować, aczkolwiek istnieje ryzyko, że będziemy zajadać się własnymi nerwami zanim osiągniemy zadowalający poziom.

Poradnik „Pamięć genialna!” to nie tylko zbiór teoretycznych i suchych porad, jak polepszyć swoją zdolność zapamiętywania. Jest to także dobra zabawa, która w sposób praktyczny pomaga nam wytrenować to czego dowiedzieliśmy się od O'Briena. Lektura niesamowicie przydatna i to nie dla ludzi, którzy chcą startować w memoriadach, czy też pobijać rekordy Guinessa. Będzie to dobra pozycja także dla tych, którzy chcą w przyszłości cieszyć się bogatymi wspomnieniami, ale też i nie zapominać o ważnych dla nas i dla innych datach.

Osobowość tworzą 4 wymiary:

- kierunek energii- czy skłania się ku myślom i wrażeniom (czyli wewnątrz), czy ku ludziom (czyli na zewnątrz);
- sposób spostrzegania i zapamiętywania informacji- czy widzimy coś obiektywnie, czy ulegamy intuicji;
- sposób podejmowania decyzji- obiektywnie, logicznie czy kierując się uczuciami, subiektywnymi odczuciami, intuicją;
- sposób organizacji świata wokół siebie- chęć posiadania kontroli czy danie sobie możliwości swobody.

Człowiek rodzi się z określonym typem osobowości, pozostającym już takim do końca życia. Typ ten „ (…) wywiera wpływ na wszystkie aspekty naszego życia, począwszy od naszych zabaw w niemowlęctwie, poprzez to, jakie przedmioty i zajęcia szkolne nas interesowały bądź nudziły, aż po to, jaką pracę uważamy jako dorośli za satysfakcjonującą”. Dlatego też musimy zrozumieć, że każdy człowiek jest zupełnie inny, nasze dzieci mogą być inne, niż my sami, ba, rodzeństwo może się różnić od siebie, jak ogień i woda. Stąd też nie ma jednej skutecznej metody wychowania, działającej na wszystkie dzieci. Wychowanie musi być zindywidualizowane, dostosowane do potrzeb dziecka! Zatem najpierw zaakceptuj swoją pociechę taką, jaka jest, a następnie odkryj jej naturę. Pomoże Ci w tym praktyczny poradnik pt. „Temperament twojego dziecka. Wychowanie w zgodzie z jego naturą”.

Zdaniem autorów, typ osobowości można określić już około 4. roku życia. Określają oni aż 16 typów osobowości- bardzo dokładnie je charakteryzują (każdy z osobna), określają mocne i słabe strony każdego z nich, przedstawiają typowe cechy pojawiające się na etapie przedszkolnym, szkolnym i w okresie dorastania, podpowiadają jak wychować dziecko w zgodzie z jego typem osobowości, jak motywować, wspierać, dyscyplinować oraz podają prognozy na przyszłość, czyli przewidują jak dany typ funkcjonować będzie jako dorosły człowiek.

Poradnik okazuje się bardzo interesujący oraz praktyczny. Zawiera mnóstwo autentycznych przykładów, odnoszących się do traktowania dzieci, dzięki czemu łatwiej zrozumieć określony typ osobowości, błędy wychowawcze oraz wywnioskować cenne wskazówki.

Dbamy o swoje ciało, trenujemy je zapisując się do siłowni, na zajęcia fitness lub też uprawiamy jogging, jazdę na rowerze, rolkach itp. Każdy z nas ma ulubiony sposób na aktywność fizyczną. A dlaczego by nie rozpocząć jeszcze fitnessu szarych komórek? Co prawda, nie schudniemy dzięki niemu, lecz by nasz mózg był sprawny na dziesiątki lat, także wymaga treningu! W ofertach szkółek popołudniowych możemy znaleźć kursy szybkiego czytania, kreatywności, a dla seniorów warsztaty skutecznej pamięci. I to by było na tyle. Najczęstszą aktywnością umysłową po godzinach pracy jest rozwiązywanie krzyżówek oraz czytanie książek i/lub czasopism. Choć pisząc „najczęstszą”, wcale nie mam na myśli, iż robią tak wszyscy, czy choćby wielu z nas. A jednak powinniśmy rozpocząć fitness mózgu i to JUŻ! Pomoże w tym poradnik pt. „Trening intelektu”. Autorki opracowały 31-dniowy program poprawiający:

- skupianie uwagi i koncentrację,
- wychodzenie poza schemat, czyli myślenie kreatywne,
- wykorzystanie oraz zwiększenie zasobu słownictwa,
- sięganie głęboko w pamięć i korzystanie ze zdobytej przez lata wiedzy.

Chciałoby się osiągnąć powyższe, prawda? Bądź więc systematyczny w pracy z tą książką. Trenuj codziennie o tej samej porze, by weszło Ci to w nawyk. Możesz spodziewać się zadań matematycznych, wykreślanek wyrazowych, ćwiczeń pamięciowych i językowych, sudoku (coś, co uwielbiam!), wymyślanie zastosowań typowych i nietypowych przedmiotów i innych. Na każdy dzień rozpisano 7-8 zadań, które są ułożone według stopnia trudności. Jedne wydają się banalnie proste, przy innych natomiast można się spocić jak na treningu siłowym :) .

Książka ma formę zeszytu ćwiczeń, można w niej zapisywać swoje rozwiązania, a później sprawdzić, czy są poprawne.

Może uda się Was namówić na fitness szarych komórek podczas urlopu?