Recenzje

📖 "Polska nieprzebyta" ✍️ Kamila Wilczyńska, Kajetan Wilczyński Eksploracja, survival, bushcraft.. to ciekawe pojęcia, do których znacznie mi bliżej odkąd w ręce wpadła mi ta zaskakująca książka, którą pełna jest klimatycznych miejsc, masz współrzędne i ruszaj w trasę.. Trasę, która nie jest na pewno przyjemna, a pełną wyzwań, zimna, brudu i wilgoci. W książce nie ma nudnych opisów lokacji i to właśnie jest takie imponujące. Dużym plusem tej publikacji są liczne fotografie, a także takie z drona. Z takim typowym "urbexem" nie miałam wiele wspólnego, ale jak zaglądam do tej książki to mam wrażenie, że koniecznie muszę spróbować swoich sił. Nie jest to typowy poradnik o survivalu, to zaproszenie do tego, żeby wstać z kanapy i ruszyć w teren. Autorzy pokazują, że Polska wcale nie jest tak „przebyta”, jak się wydaje. Wystarczy zejść z utartego szlaku, żeby odkryć miejsca, gdzie cisza aż dzwoni w uszach. Najbardziej spodobało mi się to, że nie ma tu zadęcia. Zamiast suchych porad, opowieści z drogi, trochę filozofii życia w zgodzie z naturą i masa praktycznych wskazówek, które naprawdę mają sens. Czytasz i czujesz, że chcesz spakować plecak, termos i po prostu pójść.

💛 „Rana odrzucenia. Ulecz dziecięce traumy i odzyskaj siebie” Sylwia Kocoń To nie jest moja pierwsza książka Sylwii Kocoń 💫 i jak zawsze trafiła prosto w serce. Autorka ma niezwykły dar nazywania tego, co często niewidzialne ✨ Tym razem dotknęła czegoś wyjątkowo bliskiego - rany odrzucenia i wstydu. Emocji, które potrafią zatrzymać nas w miejscu, zanim w ogóle zrobimy krok. 📖 „ Rana odrzucenia. Ulecz dziecięce traumy i odzyskaj siebie ” to książka o bólu, który nosimy od dziecka. O tym, jak próbujemy zasłużyć na miłość i jak tłumimy emocje, by pasować. I o tym, jak w dorosłym życiu wciąż niesiemy ten sam ciężar, tylko w innej formie. Czytając, miałam wrażenie, że ktoś trzyma mnie za rękę 🤍 Bez ocen, bez rad, po prostu z obecnością i zrozumieniem. To książka, przy której się zatrzymujesz. A kiedy ją odkładasz, czujesz ulgę. Ciszę w środku. Taką, która mówi: „Już możesz. Już nie musisz się tłumić. Możesz być sobą.” 🌿 Sylwia Kocoń prowadzi przez uzdrawianie z ogromną delikatnością 💫 W książce znajdziesz nie tylko słowa, ale też ćwiczenia i testy, które pomagają zobaczyć, jak wiele w nas jeszcze czeka na akceptację. Dla mnie to nie tylko książka o ranach. To opowieść o powrocie do siebie 💛 Prawdziwej, spokojnej, niewymuszonej. Takiej, która już nie musi udowadniać, że zasługuje. Po lekturze poczułam ulgę i wdzięczność 🌸 Tę cichą, która zostaje w sercu na długo.

Sprzątanie to temat, który potrafi wywołać burzę emocji w każdym domu 😉 Dlatego „Titek i sprzątanko” to dla mnie strzał w dziesiątkę - książka, która uczy dzieci współpracy i odpowiedzialności, ale w sposób pełen humoru i ciepła. Autorki pokazują, że zamiast nakazów i gróźb można podejść do porządku kreatywnie, z empatią i szacunkiem dla dziecka. To opowieść, która nie tylko rozwija poczucie sprawczości, ale też pokazuje, że wspólne szukanie rozwiązań działa o wiele lepiej niż przymus. Na końcu znalazłam też bardzo przydatne wskazówki dla rodziców - jak zachęcać do sprzątania bez stresu, a z poczuciem wspólnego celu. „Titek i sprzątanko” to piękna, wartościowa lektura, która - podobnie jak cała seria - wspiera relację rodzic-dziecko i pokazuje, że codzienne sytuacje mogą być świetną okazją do nauki i bliskości.

Justyna Żejmo w książce "Mózg odporny na krytykę. Neuronaukowe i psychologiczne metody radzenia sobie z lękiem przed oceną i hejtem" podejmuje kluczowy temat dla współczesnej kondycji psychicznej jakim jest zdolność zachowania równowagi w świecie nieustannego osądu. Autorka łączy wiedzę z zakresu neuronauki, psychologii poznawczej i praktyki terapeutycznej, tworząc przystępny model rozumienia reakcji na krytykę. Pokazuje, że społeczna ocena aktywuje te same struktury mózgu, które odpowiadają za odczuwanie bólu fizycznego dosłownie raniąc człowieka. Autorka tłumaczy, jak biologiczne mechanizmy i automatyczne wzorce myślenia kształtują naszą wrażliwość na opinie innych. Proponuje pojęcie neuropauzy czyli świadomego zatrzymania, które pozwala rozpoznać emocję zanim przekształci się w lęk lub agresję. W ten sposób odporność psychiczna staje się zdolnością integracji i samoregulacji emocji. Autorka wykorzystuje wiedzę naukową do kształtowania samoświadomości i wewnętrznej równowagi. W ujęciu Żejmo współczesny człowiek żyje w kulturze permanentnej ekspozycji, w której ocena stała się walutą społecznych interakcji. Książka nie tylko diagnozuje to zjawisko, lecz także wskazuje kierunek zmiany skoncentrowany na rozwoju odporności opartej na poczuciu wartości i refleksyjności. "Mózg odporny na krytykę' to rzetelne, studium o granicach ludzkiej wrażliwości. Łączy precyzję nauki z humanistyczną refleksją, oferując narzędzia, które pomagają bronić się przed oceną oraz odzyskać autonomię w świecie, w którym cudze słowa decydują o wartości człowieka.

"Są dwie drogi, aby przeżyć życie. Jedna to żyć tak, jakby nic nie było cudem, natomiast druga to żyć tak, jakby nim wszystko było." Takimi oto słowami zaczyna się ta historia, która porwała mnie już od pierwszej strony. Historia, która rozpala czytelnika do granic możliwości, wywołuje ogromny ognień, który w niespodziewanych momentach gaśnie i ponownie się rozpala. Ostrzegam was na samym początku. To nie jest książka, z którą usiądziecie wygodnie w fotelu i zaczniecie rozkoszować się fabułą. To istna mieszanka wybuchowa, która wciąga w mroczny świat mafii, porachunków, miłości oraz ogromnego pożądania. Pokazuje jak cienka jest granica między obsesją a właśnie tym pożądaniem. Autorka daje nam, czytelnikom świetną historię młodej kobiety, która pragnie tylko dla siebie i matki lepszego życia. Pracuje w barze, którego właściciel skrywa mroczną przeszłość, a ona musi zmagać się z trudnymi klientami. Gdy pewnego dnia przychodzi do pracy, staje w obronie szefa i mierzy z broni do jednego z klientów, wtedy jej świat wywraca się do góry nogami. Mogę wam powiedzieć jedno, że jej świat przestaje istnieć. Dragon, mężczyzna, który opisany przez autorkę z wyglądu jest jak ucieleśnienie kobiecych fantazji, a w środku istny diabeł z piekła rodem. Relacja Cindy i Dragona to intensywna wojna nie tylko na słowa, ale również na czyny i gesty, które mają opłakane skutki. Ich walka to pożądanie mieszające się z obsesją, która tylko nabiera na sile. #viciousallure to mroczny romans, który nie prosi o uwagę, on ją sam sobie zaskarbia ukazując pragnienia i najciemniejsze zakamarki ludzkiej duszy. To nie jest słodka bajka, która ma prawdziwy happy end, to tykająca bomba, która wybucha i rozsadza wszystko wokoło. To historia, w której na każdym kroku czai się niebezpieczeństwo, a pożądanie smakuje najlepiej jak jest zakazane. Ja jestem zakochana i zrozpaczona jednocześnie. Poznałam Dragona i Cindy, która pragnęła uciec od swojego cienia jakim okazał się Dragon. On stał się jej trucizną jak i lekarstwem. Zakończenie rozwaliło mnie doszczętnie. Autorko, co to ma znaczyć? Ja chcę już kolejną część.