Recenzje

To nietypowa publikacja łącząca cechy przewodnika górskiego, dziennika podróży oraz zeszytu ćwiczeń. Została zaprojektowana jako interaktywna forma zdobywania Korony Polskich Gór, czyli 28 najwyższych i najważniejszych szczytów polskich pasm górskich. Dzienniki i pamiętniki wielu dorosłym kojarzą się z dzieciństwem, w tej książce ta forma nadal sprawdza się bardzo dobrze, bo łączy przewodnik i zadania do wykonania. Na początku znajduje się miejsce na przedstawienie siebie, jest też Kodeks Młodego Turysty z podstawowymi zasadami zachowania w górach, dotyczącymi bezpieczeństwa, przyrody i kultury na szlaku. Do tego dochodzą numery alarmowe, aplikacja „Ratunek” oraz checklisty, co zabrać w góry latem i zimą. Mapa Polski pokazuje 28 szczytów należących do Korony Polskich Gór - od najwyższych Rysów (2499 m n.p.m.) aż po niższe góry, takie jak Tarnica, Wielka Sowa, Skalnik czy Łysica. Każdy szczyt opisany jest według tego samego schematu, zawiera krótką charakterystykę, informacje o trasie (start, meta, długość i czas), miejsce na datę i pieczątkę oraz zadania. Dzięki temu książka staje się osobistym dziennikiem wypraw. Dużym atutem są różnorodne zadania: krzyżówki, wykreślanki, quizy, labirynty oraz zadania terenowe. Na końcu znajduje się też miejsce na projektowanie własnych pieczątek i dodatkowe wpisy, więc książkę można dalej rozwijać według własnych wycieczek. Całość ma formę interaktywnego dziennika, w którym czytelnik tworzy własną historię zdobywania gór. To bardzo ciekawa i angażująca książka dla dzieci, młodzieży oraz rodzin, które chcą razem odkrywać góry. Jest też ogromną motywacją do zdobywania szczytów i zachęca do aktywnego spędzania czasu razem.

Czy rośliny są istotami czującymi, obdarzonymi zdolnością współodczuwania? 🌿 W jakiej skali czasowej funkcjonują? Czy komunikują się ze sobą? ❓ _____ Ta książka to nowe spojrzenie na rośliny. Dzięki niej odmieni się Wasze podejście do rolnictwa, wasze codzienne nawyki i sposób widzenia. Dowiecie się co potrafią rośliny, jakie sekrety skrywają, jak wpływa na nie dotyk i jak szacuje się ich przyszłość 🌿

Siłę wrażliwości Małgorzaty Trzaskowskiej zaczęłam czytać z lekką nieufnością. Sam temat jest mi bliski, bo jestem osobą, która dużo analizuje, mocno reaguje na krytykę i czasem po jednej rozmowie potrafi jeszcze długo odtwarzać w głowie każde zdanie. Bałam się, że dostanę kolejną książkę z hasłami o czułości, supermocy i sukcesie z serca. A ja przy takich słowach od razu mam ciarki... tutaj na szczęście nie jest ten przypadek. Najbardziej podobało mi się to, że autorka nie buduje narracji wokół "super siły" czy stwierdzenia, że wrażliwość zawsze jest zaletą. Pisze o porażkach, krytyce, nadmiarze bodźców, zmęczeniu i próbach udawania. Znam to aż za dobrze ;) Bardzo trafił do mnie fragment o porażce. Nie w wersji motywacyjnej... ale to sobie przeczytacie sami. Dobry jest też rozdział o krytyce. Nie każda krytyka jest konstruktywna czy ma być dla nas prezentem. Czasem faktycznie coś pokazuje, a czasem jest cudzą projekcją. Fajna prespektywa daje dużo do myślenia. Najważniejsze po tej książce? Wrażliwość nie musi wykluczać ambicji. Można chcieć sukcesu i nie robić z siebie osoby, którą się nie jest, być wrażliwym a mimo to sobie radzić (a jakie mechanizmy daje autorka to polecam doczytać ;) ). 

Maria Skłodowska, to pierwsza kobieta, która z sukcesem wtargnęła w męski świat nauk ścisłych. Na przełomie XIX i XX w. nastał czas nowych odkryć dotyczących budowy materii, fal elektromagnetycznych i promieniotwórczości. Autorka Dava Sobel podaje kluczowe fakty dotyczące dojścia naszej uczonej- do sukcesów. Żądza wiedzy, wnikliwość, determinacja i skrupulatność przyniosły zadziwiające rezultaty. Maria Skłodowska-Curie, to pierwsza kobieta i jedyna osoba, która otrzymała dwie Nagrody Nobla z dwu różnych dziedzin nauk ścisłych. Książka bardzo ciekawa,, szczególnie polecana pasjonatom chemii i fizyki. Znajdziemy w niej fakty oraz debaty na temat emanacji i transmutacji pierwiastków. Są także opisy pozyskiwania polonu i radu. Wydanie zawiera czarno-białe fotografie, ich spis,,słowniczek, bibliografię, szeregi rozpadu promieniotwórczego, a także źródła cytatów.

Drugi tom tej serii był przeze mnie bardzo wyczekiwany, jednak gdy dostałam go do ręki, nie mogłam się za niego zabrać. Podczas zaczynania “Piętno Genevieve” początkowe rozdziały trochę mi się dłużyły, możliwe, że przez to, iż były to retrospekcje, a nie jestem ich fanką. W późniejszych etapach książki, czytało mi się ją bardzo dobrze. Zagadki, rozwiązywanie spraw, nowe postacie, nowe fakty i stare duchy przeszłości - to otaczało cały ten tom. Grace to bohaterka, której decyzje mnie naprawdę denerwowały, jednak próbowałam ją zrozumieć i moje myśli kłóciły się w kółko i w kółko, aż do zakończenia książki, które zamknęło mi głowę na amen. Nie będę tutaj nic zdradzać, ale czekam na wyjaśnienia w kolejnych tomach. Mimo, iż wiem, że trzeci i czwarty tom będzie o kimś innym, to liczę na małą namiastkę o starych postaciach. James i Josephine nadchodzą i nie mogę się tego doczekać!